VII SA/Wa 2464/22

VII SA/Wa 2464/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-03-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Artur Kuś /przewodniczący/
Grzegorz Rudnicki /sprawozdawca/
Michał Podsiadło
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1404/23 - Wyrok NSA z 2024-07-24
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 56, art. 57, art. 59a ust. 1,2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 7, art. 77 § 1, art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.), Asesor WSA Michał Podsiadło, Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2023 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 października 2022 r., nr 1060/2022 w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie oddala skargę
Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Zaskarżoną decyzją z 3 października 2022 r., nr 1060/2022, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "MWINB") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (dalej: "Pr. bud."), po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. (dalej: "PINB") z [...] sierpnia 2022r., nr [...], udzielającej M. B. i D. B. (dalej: "inwestorzy") pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego z częścią gospodarczą na działce nr ew. [...], przy ul [...] w C. – utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że PINB decyzją z [...] listopada 2015 r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego z częścią gospodarczą stanowiącego trwale, konstrukcyjnie powiązany obiekt, uwzględniający zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalnego usytuowanego na ww. działce, zrealizowanego na podstawie decyzji wydanej przez Urząd Gminy C. z [...] września 1992 r., nr [...] z istotnymi odstępstwami od warunków pozwolenia na budowę, udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i wykonania ich zgodnie z powyższym projektem, tj. wykonanie barierki ochronnej przy drzwiach balkonowych usytuowanych na poddaszu oraz nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie ww. budynku mieszkalnego z częścią gospodarczą.
PINB decyzją z [...] września 2018 r., nr [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie ww. budynku mieszkalnego przy ul. [...], gm. C. MWINB decyzją z 19 sierpnia 2020r., nr 932/2020 umorzył postępowanie administracyjne (wszczęte na wniosek A. K. z 7 listopada 2019r.) w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji organu powiatowego z [...] września 2018 r., nr [...].
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB") decyzją z 12 października 2020r., znak: DON.7100.222.2020.MWG, uchylił w całości powyższą decyzję MWINB i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
MWINB decyzją z 14 grudnia 2020 r., nr 1423/2020 stwierdził nieważność decyzji PINB z [...] września 2018 r., nr [...]. W uzasadnieniu wskazał, że dokonując analizy tej decyzji dopatrzył się kwalifikowanej wady prawnej, określonej w art. 156 § 1 k.p.a., która uzasadnia stwierdzenie jej nieważności ze względu na rażące naruszenie prawa, o którym mowa w punkcie 2.
D. B. (przy piśmie z 1 czerwca 2022r.) w uzupełnieniu do wniosku przedłożył w organie powiatowym dodatkową dokumentację, dotyczącą ww. budynku mieszkalnego.
PINB 5 lipca 2022 r. przeprowadzili obowiązkową kontrolę na ww. nieruchomości, w obecności D. B. W jej wyniku nie stwierdzono jakichkolwiek niezgodności (odstępstw) z przedłożoną dokumentacją projektową, tj. projektem architektoniczno budowlanym zamiennym budynku mieszkalnego, sporządzonym przez T. Z. (nr ew. upr. [...]). Zawiadomieniem z 8 lipca 2022 r. poinformował strony o prowadzonym postępowaniu administracyjnym w sprawie pozwolenia na użytkowanie omawianego budynku oraz o uprawnieniach stron wynikających z art. 10 § 1 k.p.a. Następnie decyzją z [...] sierpnia 2022r., nr [...] udzielił pozwolenia na jego użytkowanie o parametrach określonych w jego sentencji.
A. K. złożyła odwołanie od powyższej decyzji.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że kwestionowane rozstrzygnięcie organu powiatowego zostało wydane na podstawie art. 59 ust. 1 Pr. bud., zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a. Stosowanie ww. przepisu nie zostało wyłączone na mocy art. 31 zy1 ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842). W omawianej sprawie konieczność uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wynikała z prowadzenia postępowania naprawczego, zakończonego decyzją PINB w G. Nr [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 Pr. bud.
M. B. i D. B. złożyli 18 lipca 2018 r. do PINB wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie omawianego budynku mieszkalnego z częścią gospodarczą, zrealizowanego na podstawie decyzji PINB w G. z [...] listopada 2015 r., nr [...]. Do ww. wniosku oraz w związku z postanowieniem PINB z [...] lipca 2018r., nr [...] (zobowiązującym do przedłożenia wymaganej dokumentacji) załączono m.in.: informację uprawnionego geodety mgr inż. S. S. (upr. nr [...]) o usytuowaniu obiektu budowlanego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w C., zgodnie z projektem zagospodarowania terenu/działki, potwierdzenie odbioru przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego oraz przyłącza elektroenergetycznego, ocenę techniczną budynku z sierpnia 2018 r. Ponadto, przedłożono oświadczenie - 2A kierownika budowy J. G. (upr. bud. nr [...]) o wykonaniu budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią gospodarczą w C. przy ul. [...] na działce o nr ew. [...], zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami oraz o doprowadzeniu terenu budowy do należytego stanu i porządku i użytych do budowy materiałach posiadających atesty i certyfikaty.
Inwestorzy (przy piśmie z 1 czerwca 2022r.) przedłożył inwentaryzację geodezyjną, protokół sprawozdawczy - opiniodawczy nr [...] z [...] maja 2022 r. z dokonanej kontroli i oględzin przewodów kominowych i podłączeń dymowych, wentylacyjnych oraz urządzeń pomocniczo - kominowych w ww. budynku, ocenę techniczną ww. budynku z sierpnia 2018 r., oraz protokoły pomiarów elektrycznych z listopada 2017r.
PINB 5 lipca 2022 r., przeprowadzili obowiązkową kontrolę na ww. nieruchomości w obecności D. B. W jej wyniku nie stwierdzono niezgodności (odstępstw) z przedłożoną dokumentacją projektową, tj. projektem architektoniczno budowlanym zamiennym budynku mieszkalnego, sporządzonym przez T. Z. (nr ew. upr. [...]), jak też innych naruszeń.
MWINB uznał za zasadne udzielenie pozwolenia na użytkowanie kwestionowanego budynku mieszkalnego wraz z częścią gospodarczą. Odnosząc się do treści odwołania zauważył, że przedłożony projekt budowlany zamienny omawianego budynku z lipca 2009 r. został zatwierdzony decyzją PINB w G. z [...] listopada 2015 r., nr [...]. MWINB decyzją z 29 marca 2016r., nr 527/16 utrzymał ww. decyzję w mocy. Z kolei, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1107/16 oddalił skargę A. K. na ww. rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego.
W ocenie organu odwoławczego, na obecnym etapie nie podlegają ocenie przyjęte rozwiązania projektowe (w tym również usytuowanie przedmiotowego budynku). PINB ocenił zgodność realizowanej inwestycji z zatwierdzonym projektem budowlanym. Powołując się na orzecznictwo organ wyjaśnił, że rozwiązania i parametry techniczne wskazane w projekcie budowlanym stanowią dla organów nadzoru budowlanego wzorzec kontroli przeprowadzanej w ramach postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Innymi słowy, zatwierdzony projekt budowlany jest wiążący, zaś organy nadzoru budowlanego w ramach postępowania z art. 59 Pr. bud., nie mogą formułować ocen, które kwestionowałyby treść zatwierdzonego projektu budowlanego.
Organ miał obowiązek stwierdzić, czy nie występują nieprawidłowości uzasadniające podjęcie działań przez organ nadzoru budowlanego, czy obiekt wykonano zgodnie z zatwierdzonym projektem zamiennym. W przedmiotowej sprawie powyższe zostało ustalone. Z protokołu kontroli obowiązkowej z 5 lipca 2022 r., wynika, ze brak jest niezgodności (odstępstw) z zatwierdzoną dokumentacją projektową, czy też innych naruszeń. Zdaniem MWINB, decyzja organu I instancji została wydana prawidłowo, zarówno z punktu widzenia zgodności z prawem, jak również pod względem celowości.
Z tą decyzją nie zgodziła się A. K., wnosząc pismem datowanym na 25 października 2022 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając ją w całości.
Ww. rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:
"a) art. 56 i art. 57 ustawy Prawo budowlane poprzez bezzasadne uznanie, że występując o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestorzy przedłożyli kompletną i aktualną dokumentację,
b) art. 7, art. 77, art. 80 kpa poprzez dokonanie oceny dowodów w sposób wybiórczy i nieobiektywny".
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca opisała przebieg postępowania. Zdaniem skarżącej, MWINB nie ustosunkował się do podniesionych w jej odwołaniu zarzutów, w którym wskazała na zdezaktualizowanie określonych dokumentów, a także podniosła zarzut, że budynek został wybudowany niezgodnie z projektem. Wyjaśniła, że nie można legalnie zaprojektować budynku, gdy stoi on w ostrej granicy, bowiem narusza to warunki techniczne rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
MINWB w decyzji z 26 marca 2016 r., nr 527/16 podkreślił, że zastrzeżenia co do sposobu użytkowania nieruchomości, bądź jej części skarżąca będzie mogła wnieść do organu nadzoru budowlanego dopiero, gdy inwestorzy wystąpią z wnioskiem o pozwolenie na użytkowanie budynku. Takie zastrzeżenia wniosła, ale nadzór budowlany potraktował je powierzchownie.
W ocenie skarżącej, w prowadzonym postępowaniu organ nadzoru budowlanego powinien był zweryfikować, czy inwestorzy wystąpili o pozwolenie na użytkowanie obiektu, który został wybudowany legalnie, co budzi największe wątpliwości. Nie została skontrolowana zgodność wybudowanego obiektu z projektem zagospodarowania działki. PINB oraz MWINB zaniechali przeprowadzenia obowiązkowej kontroli w takim zakresie o którym mowa w art. 59a Pr. bud. Nadzór budowlany bezpodstawnie stwierdził, że D. B. wybudował budynek zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym.
W trakcie realizacji inwestycji inwestorzy w istotny sposób odstąpili od projektu budowlanego, rozbudowując budynek gospodarczy w granicy z nieruchomością skarżącej. Potwierdził to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 1 lutego 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1966/09. Obowiązkiem inwestora było doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem, a więc użycie takich środków, aby nie dochodziło do naruszenia moich praw, jako właściciela sąsiedniej nieruchomości. Wybudowany budynek gospodarczy narusza minimalne odległości, które powinny zostać zachowane od granicy, a więc narusza nie tylko projekt, ale również przepisy powszechnie obowiązującego prawa. Budynek gospodarczy został wybudowany z naruszeniem art. 5 ust. 1 pkt 9 Pr. bud., zgodnie z którym, obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Inwestor nie dostosował się do projektu i przepisów § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie określono z kolei odległości, w jakich należy sytuować budynki od granicy z sąsiednią działką budowlaną i mają one być nie mniejsze niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy oraz 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy jest możliwe tylko wówczas, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co w niniejszej sprawie nie miało zastosowania.
Decyzja o zezwoleniu na użytkowanie kwestionowanego budynku jest nie tylko niezgodna z projektem, ale ingeruje w prawo własności skarżącej, jako właściciela sąsiedniej nieruchomości (zasada ta jest bezwzględnie obowiązująca, co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku składu siedmiu sędziów z 11 czerwca 2001 r., sygn. akt OSA 4/01). Organy obu instancji w decyzjach faworyzowały inwestora kosztem skarżącej, w wyniku czego doszło do naruszenia konstytucyjnie chronionego prawa własności. Skarżąca dodała, że organy nadzoru budowlanego nie zwróciły uwagi na kwestię oddziaływania wybudowanego budynku gospodarczego, wykorzystywanego do prowadzenia zakładu blacharskiego na jej nieruchomość, podnoszoną od początku rozpoczęcia budowy zarówno w jej pismach, jak i odwołaniach. Organy nie rozważyły wnikliwie jej interesu, jako właściciela sąsiedniej nieruchomości i w sposób arbitralny oraz oderwany od dowodów uznały, że obiekt nie powoduje dla otoczenia niedopuszczalnego pogorszenia warunków użytkowych.
Skarga została uzupełniona pismami procesowymi z 26 października 2022 r. oraz z 6 marca 2023 r. W piśmie z 26 października 2022 r., skarżąca wyjaśniła, że inwestor uzyskał pozwolenie na rozbudowę budynku mieszkalnego (50 m² pokój, kuchnia, przedpokój, łazienka i schody na poddasze nie użytkowe), a rozbudował budynek gospodarczy w granicy jej nieruchomości (ok. 140 m²). Rozbudował więc nie ten budynek, na który uzyskał pozwolenie. W dalszym toku postępowania inwestor przedkładał różne dokumenty i projekt budowlany zamienny, jednakże organ nadzoru budowlanego wyraźnie wskazał, że usytuowanie samowoli budowlanej, w ostrej granicy działki narusza przepisy o warunkach technicznych (rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie) i brak jest podstaw do legalizacji przedmiotowego rozbudowanego budynku gospodarczo-garażowego.
W niniejszej sprawie pozwolenie na użytkowanie nie może zostać wydane, dopóki budynek będzie w niedozwolony sposób oddziaływał na nieruchomość skarżącej. Decyzja na rozbudowę kwestionowanego budynku wydana została z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ budynek mieszkalny to również samowola budowlana. W obrocie prawnym pozostał projekt budowlany dorobiony i sfałszowany.
Skarżąca nadmieniła, że WSA w Warszawie rozpoznał 6 spraw dotyczących jej skarg, wniesionych w sprawie samowoli budowlanej w granicy nieruchomości skarżącej, dokonanej przez D. i M. B. (dz. nr [...] obr. C. ul. [...]), pod sygn. akt: VII SA/Wa 1051/08 z 24 września 2008 r.; VII SA/Wa 1778/09 z 8 grudnia 2009 r.; VII SA/Wa 1966/09 z 1 lutego 2010 r.; VII SA/Wa 2032/12 z 25 stycznia 2013r.; VII SA/Wa 807/14 z 13 listopada 2014 r. i VII SA/Wa 1107/16 z 17 stycznia 2017 r.
Z kolei, w piśmie procesowym z 6 marca 2023 r. skarżąca (przedkładając w załączeniu zdjęcia budynku) dodała, że inwestor z budynku gospodarczego zerwał dach jednospadowy (który był ze spadkiem na jego nieruchomość), po czym nadbudował budynek gospodarczy do wysokości pierwotnego budynku mieszkalnego łącząc oba te budynki, następnie odwrócił dach w kierunku ul. Wojska Polskiego i tym podstępnym sposobem rozbudował budynek gospodarczy w ostrej granicy z jej nieruchomością. Decyzja PINB w O. z [...] lutego 2012 r. (nakazująca inwestorowi rozbiórkę tego budynku gospodarczego – garażowego) potwierdza samowolę budowlaną. Wówczas inwestor odwołał się twierdząc, że budynek gospodarczy powiązany jest konstrukcyjnie i nie można go rozebrać, tym samym potwierdził, że rozbudował budynek gospodarczy. Rozbudował więc nie ten budynek, na który zdobył pozwolenie na rozbudowę.
Wyjaśniła, że w 2007 r., zaskarżyła do Wojewody Mazowieckiego decyzję dotyczącą rozbudowy budynku mieszkalnego, wydaną przez Urząd Gminy w C. Potwierdza to pismo Urzędu Gminy w C, znak: [...] z [...] września 2007 r., o które wówczas prosił Mazowiecki Urząd Wojewódzki w Warszawie, celem rozpatrzenia sprawy.
W jej ocenie inwestorzy nie posiadają stosownych dokumentów na budowę, ponieważ nigdy nie otrzymali zgody na budowę w granicy z nieruchomością skarżącej. Inwestorzy posiadają taką samą działkę jak skarżąca, więc była możliwość innego rozwiązania budowy, tym bardziej, że z drugiej strony sąsiada mają zalane w ziemi fundamenty pod dom wolnostojący. Wówczas mieli tam się budować. Na załączonych zdjęciach rozbudowany budynek gospodarczy w granicy z nieruchomością skarżącej jest znacznie większy od pierwotnego budynku mieszkalnego inwestorów.
W odpowiedzi na skargę, MWINB wniósł o jej oddalenie, jednocześnie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżona decyzja była prawidłowa, a skarga nie była zasadna.
Na wstępie należy wyjaśnić, że zakończone zaskarżoną decyzją postępowanie o pozwolenie na użytkowanie budynku wywołane było w niniejszej sprawie decyzją z [...] listopada 2015 r., nr [...], którą organ nadzoru budowlanego zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego z częścią gospodarczą, uwzględniający stanowiące istotne odstępstwo od projektu pierwotnego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych przy rozbudowie i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i wykonania ich zgodnie z projektem zamiennym oraz nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie ww. budynku mieszkalnego z częścią gospodarczą.
W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu wykonywanego na podstawie zamiennego projektu budowlanego (którego sporządzenie było skutkiem odstępstw od pierwotnego projektu) organ nadzoru budowlanego – wbrew oczekiwaniom skarżącej – nie dokonuje kontroli tego projektu, ale wyłącznie to, czy zrealizowane roboty budowlane były zgodne z projektem zamiennym. Poza zakresem sprawy, którym jest pozwolenie na użytkowanie, jest prawidłowość projektu zamiennego, w tym zgodność projektu zagospodarowania terenu z prawem. Stanowiło to bowiem przedmiot sprawy w administracyjnym postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego przez organ nadzoru budowlanego; sprawy rozstrzygniętej ostateczną i prawomocną decyzją z [...] listopada 2015 r., nr [...], którą organ nadzoru budowlanego zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego z częścią gospodarczą.
Istotą postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie jest weryfikacja zgodności wykonanych robót budowlanych z zamiennym projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją udzielającą też pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Rozwiązania i parametry techniczne wskazane w takim zamiennym projekcie budowlanym stanowią dla organów nadzoru budowlanego wiążące ustalenie przy kontroli, dokonywanej w ramach postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Zatwierdzony projekt budowlany jest więc wiążący, zaś organa nadzoru budowlanego w ramach postępowania z art. 59 Pr. bud. nie mogą kwestionować zatwierdzonego już inną, ostateczną decyzją, projektu budowlanego zamiennego (patrz też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 22 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Wr 440/20, CBOSA).
Dlatego też, rozpatrując wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie organ musi odnosić się do pozwolenia na budowę i zatwierdzonej dokumentacji projektowej – a więc zamiennego projektu budowlanego. Skutkiem obowiązywania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jest bowiem rozstrzygnięcie kwestii zgodności przeprowadzonych robót budowlanych z warunkami określonymi w decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i zezwoleniu na wznowienie robót budowlanych, wstrzymanych przez organ z uwagi na istotne odstępstwa od pierwotnego projektu.
Zgodnie z art. 51 ust. 4c Pr. bud., w decyzji zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a Pr. bud. (art. 59 ust. 1 Pr. bud.). Jak wynika z art. 59a ust. 1 i 2 Pr. bud., obowiązkowa kontrola budowy dokonywana jest w zakresie jej zgodności z ustaleniami i warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę oraz z projektem budowlanym zamiennym. Obejmuje sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z zatwierdzonym projektem zagospodarowania działki lub terenu; zgodności obiektu budowlanego z zatwierdzonym projektem architektoniczno-budowlanym i technicznym, w zakresie:
a) charakterystycznych parametrów technicznych w zakresie powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji,
b) wykonania widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu budowlanego,
c) geometrii dachu (kąt nachylenia, wysokość kalenicy i układ połaci dachowych),
d) wykonania urządzeń budowlanych,
e) wykonania instalacji zapewniających użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem,
f) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osoby starsze - w stosunku do obiektu użyteczności publicznej i budynku mieszkalnego wielorodzinnego.
Tym samym, ustawodawca w art. 59a ust. 1 i 2 Pr. bud. w sposób enumeratywny określił zakres obowiązkowej kontroli obiektu, nie przewidując możności kontroli samego projektu budowlanego zamiennego, gdyż było to już przedmiotem postępowania organu, poprzedzającego pozwolenie na użytkowanie.
W sprawie niniejszej przypomnieć trzeba, że prawomocnym wyrokiem z 17 stycznia 2017 r. WSA w Warszawie oddalił skargę A. K. na ww. decyzję MWINB z 29 marca 2016 r., Nr 527/16 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Oznacza to, że kwestia prawidłowości projektu budowlanego zamiennego była przedmiotem kontroli nie tylko w postępowaniu administracyjnym, ale również sądowym. Sąd administracyjny nie podzielił stanowiska skarżącej co do wadliwości zatwierdzonych rozwiązań projektowych, poczynionych w projekcie budowlanym zamiennym. Zgodnie zaś z art. 170 p.p.s.a. wyrok powyższy (prawomocny) wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe.
Dlatego też skarżąca nie może już w postępowaniu niniejszym skutecznie prawnie kwestionować - wbrew ww. wyrokowi WSA w Warszawie - prawidłowości zamiennego projektu budowlanego; a do tego wyłącznie sprowadza się użyta przez nią argumentacja w sprawie niniejszej.
Jak wynika z akt sprawy, PINB 5 lipca 2022 r., przeprowadził obowiązkową kontrolę na nieruchomości, nie stwierdzając w protokole z tej kontroli jakichkolwiek niezgodności (odstępstw) z przedłożoną dokumentacją projektową, tj. projektem architektoniczno budowlanym zamiennym budynku mieszkalnego, sporządzonym przez techn. bud. T. Z. Inwestor przedłożył ponadto organowi dokumentację, potwierdzającą prawidłowość wykonanych robót.
Z uwagi na powyższe, organ I instancji - nie stwierdzając odstępstw od zamiennego projektu budowlanego – nie mógł nie udzielić pozwolenia na użytkowanie (art. 59 ust. 1 Pr. bud.).
Niezasadne tym samym były zarzuty skarżącej naruszenia art. 56 i art. 57 Pr. bud. "poprzez bezzasadne uznanie, że występując o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestorzy przedłożyli kompletną i aktualną dokumentację". Zgodnie bowiem z art. 56 ust. 1 Pr. bud. inwestor, w stosunku do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jest zobowiązany zawiadomić, zgodnie z właściwością wynikającą z przepisów szczególnych, organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Państwowej Straży Pożarnej – o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania. Organy zajmują stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym, ale niezajęcie stanowiska przez te organy w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, traktuje się jak niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag (art. 56 ust. 2 Pr. bud.). Z akt sprawy nie wynika, aby PIS lub PSP zgłaszały sprzeciw lub uwagi.
Art. 57 Pr. bud. wymienia w ust. 1 załączniki do wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. Inwestorzy załączniki takie złożyli przy wniosku z 18 lipca 2018 r. do PINB w O. oraz w związku z postanowieniem PINB w O. z [...] lipca 2018 r., nr [...] składając informację uprawnionego geodety mgr inż. S. S. o usytuowaniu obiektu budowlanego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w C., zgodnie z projektem zagospodarowania terenu/działki, potwierdzenie odbioru przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego oraz przyłącza elektroenergetycznego, ocenę techniczną budynku z sierpnia 2018 r., oświadczenie kierownika budowy J. G. o wykonaniu budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią gospodarczą zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami oraz o doprowadzeniu terenu budowy do należytego stanu i porządku i użytych do budowy materiałach posiadających atesty i certyfikaty. Ponadto, przy piśmie z 1 czerwca 2022 r. przedłożyli inwentaryzację geodezyjną, protokół sprawozdawczy nr [...] z [...] maja 2022r., z dokonanej kontroli i oględzin przewodów kominowych i podłączeń dymowych, wentylacyjnych oraz urządzeń pomocniczo - kominowych w ww. budynku, ocenę techniczną ww. budynku z sierpnia 2018 r., oraz protokoły pomiarów elektrycznych z listopada 2017r.
Organ nie naruszył też art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. "poprzez dokonanie oceny dowodów w sposób wybiórczy i nieobiektywny". W tej bowiem sprawie materiał dowodowy, niezbędny do udzielenia pozwolenia na użytkowanie nie wymagał skompilowanej oceny – jednoznacznie potwierdzał, że budowa wykonana została zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym i w sposób prawidłowy. Sama zaś skarżąca nie wykazuje okoliczności przeciwnych, kwestionuje natomiast prawidłowość projektu budowlanego zamiennego (w zakresie posadowienia budynku w granicy), czego w sprawie niniejszej – o czym była mowa powyżej – czynić już nie może.
Organ I instancji nie naruszył więc art. 59 ust. 1 Pr. bud., przyjętego za podstawę prawną rozstrzygnięcia, zaś organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymując w mocy decyzję PINB.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.