VII SA/Wa 2462/23

VII SA/Wa 2462/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-02-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-10-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka /przewodniczący/
Justyna Wtulich-Gruszczyńska /sprawozdawca/
Włodzimierz Kowalczyk
Symbol z opisem
6361 Rejestr  zabytków
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art.59 par.2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka Sędziowie: sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 lutego 2024 r. sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 3 sierpnia 2023 r. znak: DOZ-OAiK.650.580.2023.UB.2 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowy jego przywrócenia oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 3 sierpnia 2023 r., znak : DOZ-OAiK.650.580.2023.UB.2 Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, powoływany dalej jako : "MKiDN", po rozpatrzeniu wniosku D.K. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, powoływanego dalej jako : "[...]WKZ" z [...] kwietnia 2023 r., znak: [...], wpisującej do rejestru zabytków województwa [...], w zakresie indywidualnym, kamienicę, prywatny dom modlitwy W. oraz nieruchomość gruntową, usytuowane w L. przy ul. [...], nr [...] (działka nr [...], obręb S-1), a także historyczny układ zabudowy posesji, w granicach nieruchomości położonej w L. przy ul. [...] nr [...] (działka nr [...], obręb S-1) odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania i stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że [...]WKZ decyzją
z [...] kwietnia 2023 r., znak: [...], wpisał do rejestru zabytków województwa [...], w zakresie indywidualnym, kamienicę, prywatny dom modlitwy [...]oraz nieruchomość gruntową, usytuowane w L. przy ul. [...] nr [...] (działka nr [...], obręb S-1), a także historyczny układ zabudowy posesji, w granicach nieruchomości położonej w L., przy ul. [...], nr [...] (działka nr [...], obręb S-1).
Organ wskazał, że decyzja [...]WKZ z [...] kwietnia 2023 r. została nadana do skarżącej rejestrowaną przesyłką pocztową 13 kwietnia 2023 r., a 18 kwietnia 2023 r. nastąpiła pierwsza próba doręczenia przesyłki. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (18 kwietnia 2023 r. i 26 kwietnia 2023 r.) poprzez umieszczenie zawiadomienia o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki przez adresata w ciągu 14 dni od daty pierwszego awizowania została ona zwrócona do nadawcy 4 maja 2023 r. z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie".
Organ stwierdził zatem, że w niniejszej sprawie doszło do doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 44 k.p.a. Uznał, że przesyłka awizowana w dniu 18 kwietnia 2023 r. została skutecznie doręczona na prawidłowy adres w dniu 4 maja 2023 r. tj., z upływem czternastego dnia od dnia pozostawienia pierwszego awizo. Czternastodniowy termin do wniesienia od niej odwołania upływał zatem z dniem
18 maja 2023 r. Tymczasem, odwołanie D. K. od decyzji [...]WKZ z
[...] kwietnia 2023 r. zostało nadane pocztą 12 czerwca 2023 r. W związku z powyższym organ stwierdził, że został naruszony termin do wniesienia odwołania.
Organ wskazał, że jednocześnie z odwołaniem D.K. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji [...]WKZ z
[...] kwietnia 2023 r. Ww. wniosku Odwołująca się stwierdziła, że z treścią decyzji zapoznała się w dniu 5 czerwca 2023 r., a jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia odwołania wskazała, że doręczenie ww. decyzji było nieskuteczne, gdyż zostało dokonane na niewłaściwy adres (Strona nigdy nie zamieszkiwała pod tym adresem). Podkreśliła, że jej adres został ustalony w sposób nieprawidłowy. Zdaniem D.K. [...]WKZ powinien był w celu ustalenia jej adresu zwrócić się do Biura Ewidencji Ludności, a nie do Policji. Odwołująca się wskazała, że pod aktualnym adresem zamieszkuje od ponad 20 lat. Podkreśliła, że został jej uniemożliwiony udział w postępowaniu dowodowym i nie została zawiadomiona nawet o terminie oględzin własności.
Odnosząc się do sytuacji wskazanej przez D. K. organ odwoławczy uznał, że nie może ona być podstawą do przywrócenia terminu do złożenia odwołania w niniejszej sprawie. Organ wyjaśnił, że korespondencja w przedmiotowej sprawie była kierowana do D.K. na adres ujawniony w znajdujących się w aktach sprawy wypisach z rejestru gruntów z 22 sierpnia 2014 r. oraz z 17 marca 2021 r. A zatem okolicznością niebudzącą wątpliwości jest fakt, że [...]WKZ prawidłowo ustalił adres D.K.. Organ dodał, że Odwołująca się niewłaściwie odczytała korespondencję pomiędzy [...]WKZ a I Komisariatem Policji Komendy Miejskiej Policji w L.. Z zebranej dokumentacji wynika, że to Naczelnik Wydziału Prewencji I Komisariatu Policji Komendy Miejskiej Policji w L. zwrócił się do [...]WKZ o podanie adresów współwłaścicieli nieruchomości położonej przy ul. [...], nr [...], a nie jak zinterpretowała pisma z 26 czerwca i 7 lipca 2021 r. D.K.. Organ zaznaczył, że fakt, iż Odwołująca się nie odbierała kierowanej do niej na prawidłowo ustalony adres korespondencji nie stanowi uprawdopodobnienia przez wnoszącą prośbę (zainteresowaną), że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Z tego względu organ stwierdził, że nie ma podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Odnosząc się natomiast do zarzutu, zgodnie z którym D. K. został uniemożliwiony udział w postępowaniu dowodowym i nie została zawiadomiona nawet o terminie oględzin nieruchomości, organ stwierdził że jest on bezzasadny. Wyjaśnił, że w aktach sprawy znajdują się bowiem zwrotne potwierdzenia odbioru pism kierowanych na adres D.K. ustalony przez [...]WKZ na podstawie wypisu z rejestru gruntów: zawiadomienia z 1 września 2014 r., o wszczęciu postępowania w sprawie wpisania do rejestru zabytków kamienicy i domu modlitwy, usytuowanych w L. przy ul. [...], nr [...]; zawiadomienia z 7 listopada 2014 r., o oględzinach obiektu oraz zawiadomienia z 15 stycznia 2016 r. o kolejnych oględzinach. Na wszystkich zwrotnych potwierdzeniach odbioru ww. pism widnieje własnoręczny podpis D.K.. Organ zaznaczył, że w zawiadomieniu z 1 września 2014 r. [...]WKZ wskazał na obowiązek strony polegający na zawiadomieniu organu administracji publicznej o każdej zmianie adresu (art. 41 k.p.a.), bowiem w razie zaniedbania tego obowiązku, doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem będzie miało skutek prawny.
Dodatkowo organ wskazał, że w aktach sprawy znajduje się notatka służbowa z 7 listopada 2014 r., z której wynika, że D.K. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w L. ustaliła termin oględzin ww. nieruchomości na 26 listopada 2014 r., a także poinformowała o niezgodności zapisów księgi wieczystej ze stanem faktycznym, tj. o śmierci jednego ze wskazanych w dziale II księgi wieczystej współwłaścicieli. W rozmowie D.K. nie wskazała natomiast innego adresu, na która powinna być kierowana do niej korespondencja.
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 134 k.p.a. stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania od decyzji [...]WKZ z [...] kwietnia 2023 r. upłynął z dniem 18 maja 2023 r., podczas gdy wniosek D.K. wraz z odwołaniem, został nadany w urzędzie pocztowym 12 czerwca 2023 r., co potwierdza stempel pocztowy na przesyłce. Oznacza to, że strona nie dochowała terminu do wniesienia odwołania.
Skargę na postanowienie MKiDN z 3 sierpnia 2023 r., znak : DOZ-OAiK.650.580.2023.UB.2 wniosła D.K..
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła :
- naruszenie prawa materialnego :
a/art. 42 k.p.a. zgodnie z którym pisma doręcza się stronom - osobom fizycznym - w mieszkaniu lub miejscu pracy tymczasem organ administracji dokonywał nieskutecznych doręczeń na adres nieruchomości, której dotyczyło postępowanie a nie na adres zamieszkania strony,
b/art. 44 kpa poprzez uznanie, doręczenia przez awizo za skuteczne w sytuacji gdy korespondencja była przesłana na adres nie będący adresem zamieszkania strony- D.K.,
c/art. 58 § 1 kpa poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sytuacji gdy okoliczności faktyczne i załączone dokumenty wskazują, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony a jego przyczyną był błąd organu administracji w sposobie ustalenia mieszkania strony.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Skarżąca rozwinęła zarzuty skargi i podała argumentację na ich poparcie.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje :
Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, że skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 3 sierpnia 2023 r., którym organ po rozpatrzeniu wniosku D.K. odmówił przywrócenia terminu do złożenia odwołania i stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania.
Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest ocena, czy decyzja [...]WKZ z [...] kwietnia 2023 r. została doręczona Skarżącej, kiedy została doręczona oraz czy Skarżąca w terminie wniosła odwołanie od tej decyzji.
Z akt sprawy wynika, że decyzja [...]WKZ z [...] kwietnia 2023 r. została wysłana m.in. do Skarżącej D.K., przy czym przesyłka została skierowana na adres "[...] [...],L.".
Przesyłka kierowana do Skarżącej była dwukrotnie awizowana najpierw w dniu 18 kwietnia 2023 r. nastąpiła pierwsza próba doręczenia przesyłki. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (18 kwietnia 2023 r. i 26 kwietnia 2023 r.) poprzez umieszczenie zawiadomienia o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki przez adresata w ciągu 14 dni od daty pierwszego awizowania została ona zwrócona do nadawcy w dniu 4 maja 2023 r. z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie".
Skarżąca pismem z 12 czerwca 2023 r. wniosła odwołanie od decyzji [...]WKZ
z [...] kwietnia 2023 r. w którym zawarła także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji.
W tym piśmie wskazała, że doręczenie przez awizo jest nieskuteczne, gdyż zostało dokonane na adres pod którym nigdy nie zamieszkiwała – [...] L, ul. [...] nr [...] bez wskazania numeru lokalu. Skarżąca oświadczyła, że od ponad 20 lat mieszka pod innym adresem. Dodała, że decyzja została wysłana na adres nieruchomości co do której toczyło się postępowanie, jednak nigdy na terenie tej nieruchomości nie zamieszkiwała. Dodała, że organ w sposób nieprawidłowy ustalił adres zwracając się do Policji zamiast do ewidencji ludności, gdzie figuruje jej prawidłowy adres zamieszkania.
W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom Skarżącej prawidłowo organ ustalił adres Skarżącej i przyjął, że przesyłka zawierającą decyzję z [...]WKZ z [...] kwietnia 2023 r. została doręczona. Przy czym doręczenie nastąpiło na zasadzie art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 775 ze zm.) – dalej jako K.p.a.
Zgodnie z art. 44 K.p.a.:
§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:
1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.
§ 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.
§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Pokreślić należy, że przesyłka została skierowana do Skarżącej na znany organowi adres Skarżącej. Adres ten został ujawniony w znajdujących się w aktach sprawy wypisach z rejestru gruntów z 22 sierpnia 2014 r. oraz z 17 marca 2021 r. A zatem prawidłowo organ skierował korespondencję do Skarżącej na adres znajdujący się w aktach sprawy. Wbrew twierdzeniom Skarżącej organ nie wystąpił do Policji o ustalenie adresu Skarżącej, gdyż posiadał adres wynikający z wypisów z rejestru gruntów. Z zebranej dokumentacji wynika, że to Naczelnik Wydziału Prewencji I Komisariatu Policji Komendy Miejskiej Policji w L. zwrócił się do [...]WKZ o podanie adresów współwłaścicieli nieruchomości położonej przy ul. [...], nr [...], a nie jak to odwrotnie zinterpretowała Skarżąca, że uczynił to organ. W piśmie z 26 czerwca 2021 r. to Naczelnik Wydziału Prewencji I Komisariatu Policji Komendy Miejskiej Policji w L. zwrócił się o udostępnienie danych osobowych właściciela/właścicieli posesji znajdującej się w L. przy ul. R. w L.. W odpowiedzi na to zapytanie organ w piśmie z 7 lipca
2021 r. udzielił informacji. W aktach sprawy znajduje się także wypis z księgi wieczystej nr [...] stan na [...]
lutego 2021 r. z którego wynika, że współwłaścicielką przedmiotowej nieruchomości jest D.K..
Podkreślić także należy, że w sprawie znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru pism kierowanych na adres Skarżącej, który został ustalony przez [...]WKZ na podstawie wypisu z rejestru gruntów takie jak: zawiadomienia z 1 września 2014 r., o wszczęciu postępowania w sprawie wpisania do rejestru zabytków kamienicy i domu modlitwy, usytuowanych w L. przy ul. [...], nr [...]; zawiadomienia z
7 listopada 2014 r., o oględzinach obiektu i terminie oględzin wyznaczonym na dzień 26 listopada 2014 r. oraz zawiadomienia z 15 stycznia 2016 r. o kolejnych oględzinach przedmiotowego obiektu wyznaczonych na dzień 3 lutego 2016 r. Na wszystkich zwrotnych potwierdzeniach odbioru ww. pism widnieje własnoręczny podpis D.K.. Skoro zatem Skarżąca odebrała zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania i dwukrotne zawiadomienie z 2014 r. i 2016 r. o terminie oględzin na adres nieruchomości tj. [...] [...], który organ ustalił na podstawie wypisu z rejestru gruntów to oznacza, że ustalony przez organ adres jest prawidłowo skoro Skarżąca dotychczas odbierała pod tym adresem korespondencję.
Dodatkowo zauważyć także należy, że w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania z 1 września 2014 r. [...]WKZ wskazał na obowiązek strony polegający na zawiadomieniu organu administracji publicznej o każdej zmianie adresu stosownie do treści art. 41 k.p.a., bowiem w razie zaniedbania tego obowiązku, doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem będzie miało skutek prawny.
Jak wynika z notatki służbowej z 7 listopada 2014 r., znak : WUOZ-R.5140.123.2014.PU Skarżąca w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w L. ustaliła termin oględzin ww. nieruchomości na 26 listopada 2014 r., a także poinformowała organ o niezgodności zapisów księgi wieczystej ze stanem faktycznym, tj. o śmierci jednego ze wskazanych w dziale II księgi wieczystej współwłaścicieli. Jednak w rozmowie telefonicznej Skarżąca nie wskazała innego adresu, na który powinna być kierowana do niej korespondencja. Nie zakwestionowała, że korespondencja która została do niej skierowana i przez nią osobiście odebrana (zawiadomienie o wszczęciu postępowania z 1 września 2014 r. jest błędnie do niej kierowana, na niewłaściwy adres pod którym nie mieszka. Skoro zatem Skarżąca nie powiadomiła organu, że adres na który dotychczas była dostarczana korespondencja organu jest nieprawidłowy to słusznie organ wysyłał korespondencję na dotychczasowy adres jaki posiadał i z którego trzykrotnie korespondencję Skarżąca odebrała osobiście.
Stwierdzić zatem należy, że korespondencja w tym decyzja [...]WKZ została skierowana na prawidłowy adres strony jakim dysponował organ.
Słusznie zatem Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie doszło do doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 44 k.p.a. Przesyłka została po raz pierwszy awizowana w dniu 18 kwietnia 2023 r., a następnie w dniu 26 kwietnia
2023 r. Decyzja została zatem skutecznie doręczona na prawidłowy adres w dniu
4 maja 2023 r. tj., z upływem czternastego dnia od dnia pozostawienia pierwszego awizo. Czternastodniowy termin do wniesienia od niej odwołania upływał zatem z dniem 18 maja 2023 r. Tymczasem, odwołanie D.K. od decyzji [...]WKZ z [...] kwietnia 2023 r. zostało nadane pocztą 12 czerwca 2023 r.
Zasadnie zatem organ stwierdził, że okoliczność nie odbierania przez Skarżącą kierowanej do niej na prawidłowo ustalony adres korespondencji nie stanowi uprawdopodobnienia przez Skarżącą, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Z tego względu zasadnie organ stwierdził, że nie ma podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie z art. 59 § 2 k.p.a. o przywróceniu terminu do złożenia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Uprawnienie to związane jest z treścią art. 134 k.p.a., na podstawie którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z przepisów tych wynika obowiązek organu odwoławczego, jeżeli strona wniosła odwołanie, zbadania w pierwszej kolejności, czy odwołanie jest dopuszczalne, a także czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Warunkiem bowiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie terminu do dokonania tej czynności. W sytuacji, gdy strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania służy jej, określona w art. 58 k.p.a., instytucja przywrócenia terminu, stwarzająca możliwość skutecznego dokonania czynności procesowej przez stronę. Jedną z przesłanek przywrócenia terminu, wynikających z art. 58 k.p.a., jest uprawdopodobnienie przez wnoszącego prośbę (zainteresowanego), że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Wnosząc prośbę o przywrócenie terminu do złożenia odwołania koniecznym jest zatem uprawdopodobnienie wystąpienia okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w przewidzianym terminie.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie w świetle przedstawionych przez Skarżącą okoliczności sprawy zasadnie organ stwierdził, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności uniemożliwiających jej wniesienie odwołania w terminie.
Stosownie do treści art. 134 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W ocenie Sądu, powyższe obligowało zatem MKiDN do wydania zaskarżonego postanowienia, stwierdzającego wniesienia odwołania z uchybieniem terminu do jego wniesienia oraz do odmówienia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Podkreślenia wymaga, iż doręczenie jest w postępowaniu administracyjnym czynnością sformalizowaną, stanowi gwarancję podstawowych praw strony w tym postępowaniu, a jednocześnie chroni organ przed negatywnymi skutkami działań strony zmierzającej do utrudnienia, czy wydłużenia postępowania. Przy czym indywidualnie w każdej sprawie winno się badać i oceniać prawidłowość doręczenia stronie decyzji, z uwzględnieniem okoliczności sprawy, w tym zachowania się tak organu, jak i strony oraz ewentualnych skutków procesowych dla strony będącej adresatem decyzji.
W tej sytuacji słusznie organ uznał, że przesyłka zawierająca decyzję [...]WKZ została prawidłowo doręczona skarżącej w trybie tzw. fikcji doręczenia, a odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Tryb fikcji doręczenia określony w art. 44 k.p.a. mógł zostać zastosowany w niniejszej sprawie, albowiem przesyłka ta była wysłana na prawidłowy adres znany organowi. Przy czy Skarżąca nie powiadomiła organu, że adres na który organ przesyłał jej korespondencję jest nieprawidłowy pomimo otrzymania pouczenia o obowiązku zawiadomienia organu o każdej zmianie swojego adresu oraz o konsekwencjach zaniedbania tego obowiązku.
W związku z powyższym należy uznać, że skierowanie przez organ przesyłki na znany organowi adres zamieszkania strony może skutkować przyjęciem w trybie art. 44 § 4 K.p.a. doręczenia zastępczego.
Powyższe stanowi o bezzasadności podniesionych zarzutów skargi.
Z powyższych względów skarga na podstawie art. 151 p.p.s.a. została oddalona.