VII SA/Wa 2418/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi Gminy N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), która utrzymała w mocy własną decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB). WINB z kolei utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB), która umorzyła postępowanie administracyjne dotyczące rozbiórki drogi na działce nr [...] w obrębie PGR D., gm. N. Gmina wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji, zarzucając błędy w ustaleniu stanu faktycznego i naruszenie przepisów proceduralnych oraz prawa materialnego, w tym art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (rażące naruszenie prawa). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo ustaliły, iż droga została całkowicie rozebrana. Na podstawie oględzin i zeznań Wójta Gminy, stwierdzono, że pozostał jedynie pas gruntu bez substancji budowlanej, który nie może być uznany za obiekt budowlany. W związku z tym postępowanie w sprawie rozbiórki stało się bezprzedmiotowe, co uzasadniało jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Sąd podkreślił, że ocena dowodów w postępowaniu zwykłym nie może być podstawą do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji. Sąd odwołał się do podobnego orzecznictwa WSA w Łodzi, które również uznało, że brak obiektu budowlanego obliguje do umorzenia postępowania. Kwestie takie jak obecność słupów oświetleniowych czy status prawny drogi uznano za nieistotne dla rozstrzygnięcia o nieważności decyzji umarzającej postępowanie w sytuacji całkowitej rozbiórki obiektu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia "całkowita rozbiórka obiektu budowlanego" w kontekście umorzenia postępowania administracyjnego i stwierdzenia nieważności decyzji. Ustalenie granic oceny dowodów w postępowaniu nieważnościowym.
Dotyczy specyficznej sytuacji całkowitej rozbiórki obiektu budowlanego i postępowania w trybie stwierdzenia nieważności decyzji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy uznanie, że droga została całkowicie rozebrana i w związku z tym postępowanie w sprawie rozbiórki jest bezprzedmiotowe, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uznanie, że droga została całkowicie rozebrana i w związku z tym postępowanie jest bezprzedmiotowe, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli zostało ustalone zgodnie z zasadami procedury administracyjnej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że materiał dowodowy (oględziny, zeznania) wskazywał na całkowitą rozbiórkę drogi, pozostawiając jedynie pas gruntu bez substancji budowlanej. Brak obiektu budowlanego czyni postępowanie bezprzedmiotowym, co uzasadnia jego umorzenie. Ocena dowodów w postępowaniu zwykłym nie może być podstawą do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa w postępowaniu o stwierdzenie nieważności.
Czy w przypadku całkowitej rozbiórki obiektu budowlanego, postępowanie naprawcze na podstawie art. 50-51 Prawa budowlanego powinno zostać umorzone?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w przypadku całkowitej rozbiórki obiektu budowlanego, postępowanie naprawcze powinno zostać umorzone z powodu bezprzedmiotowości.
Uzasadnienie
Jeśli obiekt budowlany przestał istnieć w wyniku rozbiórki, nie ma podstaw prawnych do nakazania jego odbudowy w trybie art. 51 Prawa budowlanego. W takiej sytuacji właściwym rozstrzygnięciem jest umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Czy obecność towarzyszących urządzeń (np. słupów oświetleniowych) świadczy o istnieniu obiektu budowlanego (drogi) po jego częściowej rozbiórce?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obecność towarzyszących urządzeń nie świadczy o istnieniu obiektu budowlanego (drogi) po rozebraniu jego zasadniczej substancji budowlanej.
Uzasadnienie
Usunięcie substancji budowlanej tworzącej jezdnię powoduje, że droga jako obiekt budowlany przestaje istnieć, nawet jeśli nie dokonano rozbiórki towarzyszących jej urządzeń. Stanowisko przeciwne prowadziłoby do absurdalnych wniosków, że drogę mogą stanowić np. znaki czy latarnie, pomimo rozebrania samej jezdni.
Przepisy (8)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rażące naruszenie prawa jako podstawa stwierdzenia nieważności decyzji.
k.p.a. art. 105 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Umorzenie postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości.
p.b. art. 50
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Postępowanie w przypadku innych rodzajów samowoli budowlanej.
p.b. art. 51 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Nakaz przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Utrzymanie w mocy decyzji organu niższej instancji.
k.p.a. art. 127 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Postępowanie w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy.
p.b. art. 3 § pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Definicja obiektu budowlanego.
u.d.p.
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
Status prawny drogi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Całkowita rozbiórka drogi czyni postępowanie w sprawie rozbiórki bezprzedmiotowym. • Umorzenie postępowania z powodu bezprzedmiotowości nie stanowi rażącego naruszenia prawa. • Obecność słupów oświetleniowych nie świadczy o istnieniu rozebranej drogi jako obiektu budowlanego.
Odrzucone argumenty
Droga nie została całkowicie rozebrana, a jedynie naruszono jej nawierzchnię. • Umorzenie postępowania bez oceny legalności działań inwestora powinno prowadzić do nieważności decyzji. • Brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i błędna jego ocena.
Godne uwagi sformułowania
nie jest dopuszczalne wyprowadzanie rażącego naruszenia prawa z różnic w zakresie oceny dowodów • pas ten jest pozostałością po usunięciu zarówno warstwy wierzchniej, jak i podbudowy drogi i nie może zostać uznany za obiekt budowlany • utwardzenie podłoża za pomocą tłucznia, kruszywa czy innego materiału nie świadczy o istnieniu drogi • nie jest dopuszczalne wyprowadzanie rażącego naruszenia prawa z różnic w zakresie oceny dowodów, która oparta jest na zasadzie swobodnej oceny dowodów • przeciwne stanowisko prowadziłoby do niemożliwego do zaakceptowania wniosku, wedle którego drogę mogą stanowić np. znaki czy latarnie, pomimo rozebrania samej jezdni • Po samowolnej całkowitej rozbiórce obiektu budowlanego, nie jest dopuszczalne wydanie nakazu przywrócenia go do stanu poprzedniego. Byłoby to nielogiczne.
Skład orzekający
Artur Kuś
sprawozdawca
Tomasz Janeczko
członek
Wojciech Sawczuk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"całkowita rozbiórka obiektu budowlanego\" w kontekście umorzenia postępowania administracyjnego i stwierdzenia nieważności decyzji. Ustalenie granic oceny dowodów w postępowaniu nieważnościowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji całkowitej rozbiórki obiektu budowlanego i postępowania w trybie stwierdzenia nieważności decyzji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie budowlanym i administracyjnym – jak ocenić sytuację, gdy obiekt budowlany został całkowicie rozebrany, a postępowanie dotyczyło samowoli budowlanej. Jest to interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
“Czy rozebrana droga nadal istnieje? WSA rozstrzyga o bezprzedmiotowości postępowania.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.