VII SA/Wa 240/06

VII SA/Wa 240/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Krystyna Tomaszewska
Wojciech Mazur /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skarg M. B., R. M., M. K., L. i W. S., B. D., F.D., M. D., A.G. i G.B.-F. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę obwodnicy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących M. K., B. D. i G. B.-F. kwoty po 80 zł (osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Sygnatura akt VII SA/WA 240/06
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] września 2002r. Nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 28, art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ust. 1, art. 81 ust. 1 pkt 2. art. 82 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), na podstawie art. 19 ust. 1 i 2, art. 32 ust. 1, 2, 3, art. 46 ust. 1, ust. 3, ust. 4 pkt 2, ust. 9, art. 48 ust. 1, art. 56 ust. 1 pkt 2, art. 378 ust.2 pkt 1, art. 383 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2002r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad i przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko zatwierdził projekt budowlany i wydał Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad pozwolenie na budowę obwodnicy m. J. w ciągu drogi krajowej Nr [...]– odcinek od km. [...] do km [...], na terenie miasta J.oraz sołectw: Ł., P.i P..
W uzasadnieniu organ wskazał, iż sprawa pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji była już przedmiotem rozpatrywania przez organ I i II instancji.
Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2002r.
znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w [...]. pozwolenie na budowę obwodnicy m. J..
Po rozpatrzeniu wniesionych odwołań Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].07.2002r. znak: [...] uchylił w/w decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Swoje stanowisko GINB uzasadnił brakiem ostatecznej decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym na przebudowę i budowę urządzeń wodnych związanych z rzekami: J., M. i B., na wykonanie przepustów w ciągu obwodnicy oraz na wprowadzenie do odbiorników podczyszczonych ścieków deszczowych z projektowanej obwodnicy.
W ponownym postępowaniu inwestor przedłożył decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002r. znak: [...] udzielającą Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę i budowę urządzeń wodnych związanych z rzekami: J., M. i B, przebudowę ich koryt, wykonanie przepustów w ciągu obwodnicy oraz na wprowadzenie do odbiorników podczyszczonych ścieków deszczowych oraz ostateczną decyzję Ministra Środowiska z dnia [...]września 2002r. znak: [...] utrzymującą w mocy w/w decyzję Wojewody [...]. Ponadto pismem z dnia [...] lipca 2002r., znak: [...]strony postępowania zostały zawiadomione o decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002r., o uzupełnieniu wniosku o pozwolenie na budowę pozwoleniem wodnoprawnym z dnia [...] lipca 2002r. i możliwości zapoznania się z uzupełnionymi aktami sprawy, a także o możliwości składania zastrzeżeń, wniosków i wypowiedzi, co do zebranych dowodów i materiałów.
Ponadto organ wskazał, iż do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor dołączył: dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję Burmistrza Miasta J.o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] grudnia 1997r. znak: [...] oraz ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwołwczego z dnia [...] kwietnia1998r. znak: [...] utrzymującą w mocy w/w decyzję Burmistrza Miasta J., projekt budowlany obwodnicy wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, składający się z projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, "Raport oddziaływania na środowisko projektowanej obwodnicy m. J. w ciągu drogi krajowej nr [...] (km [...]) - Ocena skuteczności rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym" opracowany przez Instytut Ochrony Środowiska w [...] w miesiącu sierpniu 2001r.
Wojewoda [...] swoją decyzję wydał na podstawie projektu budowlanego, po sprawdzeniu jego zgodności z wymaganiami art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, w tym zgodności z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną przez Burmistrza Miasta J. z dnia [...] grudnia 1997r. znak: [...]oraz ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta J. oraz gminy J., a także po sprawdzeniu zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, tj. Rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430) oraz po sprawdzeniu kompletności projektu budowlanego, posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń i wykonania projektu przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane.
Ponadto organ I instancji w trybie art. 46 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska, przeprowadził postępowanie w sprawie oceny oddziaływania projektowanej obwodnicy na środowisko podając do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu wniosku o pozwolenie na budowę obwodnicy w publicznie dostępnym wykazie danych, wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania uwag i wniosków w terminie 21 dni od daty podania do publicznej wiadomości, wskazując jednocześnie miejsce ich składania.
Od powyższej decyzji złożyli odwołania E. i A.K., L. M., S. R., G. B.-F., C.R., K. R., M.B., A. G., M. K., L. i W.S., B., F. i M. D., E. K., R. M.
Decyzją z dnia 2002-10-[...], znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa po rozpatrzeniu odwołań: E. i A. K., L. M., S. R., G. B.-F., C. R., K. R., M. B., A. G., M. K., L. i W. S., B., F. i M. D., E. K., R. M. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...].09.2002 r., znak:[...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział [...]. pozwolenia na budowę obwodnicy m. J. w ciągu drogi krajowej Nr [...] - odcinek od km [...] do km [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję
W uzasadnieniu organ stwierdził, że inwestor występując do Wojewody [...] z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę obejmującego przedmiotową inwestycję, przedłożył organowi kompletny projekt budowlany wraz z wymaganymi prawem opiniami i uzgodnieniami, ważną i ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, raport dotyczący oddziaływania zamierzonej inwestycji na środowisko, opracowany przez Instytut Ochrony Środowiska w W. w [...]2001 roku oraz wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto organ I instancji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdził zgodność projektu zagospodarowania terenu z Rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 02.03.1999 r., a także przeprowadził w trybie art. 46 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska postępowanie w sprawie oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, podając do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu wniosku o pozwoleniu na budowę obwodnicy w publicznie dostępnym wykazie danych oraz o możliwości składania uwag w terminie 21 dni od daty podania wniosku do publicznej wiadomości. Ponadto inwestor przedłożył organowi ostateczną decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] września 2002 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...].07.2002 r., znak: [...] o pozwoleniu wodnoprawnym, obejmującą przebudowę i budowę urządzeń wodnych, związanych z rzekami: J., M. i B., przebudowę ich koryt, wykonanie przepustów w ciągu obwodnicy oraz wprowadzenie do odbiorników podczyszczonych ścieków deszczowych z projektowanej obwodnicy.
Organ odwoławczy wskazał ponadto, iż fakt wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję SKO w [...]. z dnia [...] kwietnia 1998 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy J. z dnia [...] grudnia 1997 r., znak: [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania konkretnej decyzji administracyjnej, a z akt sprawy nie wynika, aby NSA postanowieniem wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu odwoławczego argument, jakoby budowa obwodnicy naruszała ustalenia zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie jest trafny, z uwagi na to, iż prawomocna decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przesądza o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania terenu. Bez jej wzruszenia nie można skutecznie postawić w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, zarzutu braku zgodności inwestycji z tym planem. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że przebieg obwodnicy wynika z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta J. i gminy J., w związku, z czym brak jest podstaw do przyjęcia, aby sporna inwestycja była niezgodna z tymi planami. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zarzut, iż realizacja przedmiotowej inwestycji obniży wartość działek skarżących, nie może zostać uznany za słuszny w postępowaniu administracyjnym, gdyż wszelkie tego typu sprawy, powinny być rozstrzygane jedynie w drodze powództwa cywilnego. Ponadto organ stwierdził, że wydanie przez właściwy organ decyzji o zajęciu nieruchomości w trybie art. 122 ustawy o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity ustawy z dnia 21.08.1997 r. - Dz.U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543 z późn. zm.) jest zasadne, gdyż budowa drogi leży w interesie społecznym, a nadanie w tych warunkach decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, nie może być oceniane jako działanie naruszające prawo. W takim przypadku odwołanie strony do organu wyższej instancji, nie powoduje, że decyzja o zajęciu nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności nie podlega wykonaniu przez podmiot, który na jej mocy nabył konkretne prawo. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odnośnie zarzutów, iż decyzje o zajęciu nieruchomości dotknięte są wadą określoną w art. 156 § 1 Kpa, przyjął, iż nie mogą być one rozpatrywane w postępowaniu odwoławczym od decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest odrębnym postępowaniem nadzwyczajnym, którego celem jest zbadanie, czy indywidualnie oznaczona decyzja jest obarczona wadą wymienioną w cytowanym wyżej przepisie.
Skargi na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wnieśli: M. B., M. K., R. M., B. D., F. D., M. D., A. G. i G. B. – F..
M. B. podniosła, iż inwestor nie jest właścicielem gruntów i nie ma prawa do dysponowania gruntem na cele budowlane. Ponadto stwierdziła, że inwestor nie posiada "oceny oddziaływania na środowisko wykopu", a w stosunku do części nieruchomości objętej inwestycją Wojewoda [...] unieważnił swoje decyzje ostateczne i wstrzymał wykonanie wywłaszczenia.
M. K. zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 34 ust. 1 i art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a i b Prawa budowlanego. Zdaniem skarżącego decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie reguluje stosunków wodnych. Ponadto twierdzi, że projekt budowlany budowy obwodnicy ogranicza możliwość zabudowy jego działki. Skarżący podnosi także, że wydane w trybie art. 122 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami zezwolenie na zajęcie jego nieruchomości nie daje prawa do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane.
Skarżący R. M. zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego przez naruszenie ochrony interesów osób trzecich. Ponadto skarżący twierdzi, iż organ dokonał nieprawidłowej wykładni art. 122 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. R.M. podniósł także, że w zaskarżonej decyzji organ nie ustosunkował się do jego zarzutów podniesionych w odwołaniu.
Skarżący B. D., F. D. i M. D. także twierdzą, że zaskarżona decyzja nie zawiera odniesienia do zarzutów, które przytoczyli w odwołaniu. Ponadto uważają, iż organ dokonał błędnych ustaleń faktycznych. W decyzji przyjęto, że odległość domu skarżących od obwodnicy wynosi 250 m, a odległość łącznicy 40 m. Zdaniem skarżących te ustalenia nie odpowiadają rzeczywistości, ponieważ "te odległości wynoszą odpowiednio 165 i 20m."
A.G. podnosi, że budowa drogi zbiorczej nie jest objęta decyzją z dnia [...] grudnia 1997r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Skarżący twierdzi także, że Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad nie posiada prawa do dysponowania gruntem na cele budowlane.
Skarżąca G.B. – F. twierdzi, że inwestor nie dysponuje prawem własności w stosunku do jej nieruchomości, zatem nie dysponuje tą nieruchomością na cele budowlane.
W odpowiedziach na skargi Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w skarżonej decyzji i wniósł o ich oddalenie.
Postanowieniami z dnia [...] maja 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny połączył wszystkie sprawy sprawy do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowe do czasu zakończenia spraw toczących się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym IV SA 4014/02 ( nowa sygn. IV SA 129/05 ) i II SA Kr 2872/02. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął postępowanie w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 /.
Skargi są zasadne, o, tyle, iż powodują uchylenie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...], gdyż decyzje te wydane zostały z naruszeniem prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm. dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga została uwzględniona.
W niniejszej sprawie przedmiotem wyżej określonej kontroli sprawowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...]z dnia [...] września 2002r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad pozwolenia na budowę obwodnicy miasta J.
Powyższe decyzje zostały wydane w oparciu o decyzję Burmistrza Miasta J. z dnia [...] grudnia 1997r. znak: [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, uchyloną wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 grudnia 2004r. II SA/Kr 1486/04. W związku z oddaleniem w dniu [...] grudnia 2005r. przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wyrok ten stał się prawomocny. Zatem w/w decyzja Burmistrza Miasta J. została wyeliminowana z obrotu prawnego.
Artykuł 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że uchylenie przez sąd decyzji lub postanowienia możliwe jest w razie stwierdzenia, co najmniej jednego z trzech naruszeń prawa: a/ naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, że poza przypadkiem wymienionym pod literą b/, warunkiem sine qua non uchylenia zaskarżonej decyzji jest stwierdzenie, że naruszenie prawa, którego dopuścił się organ administracji, miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku opisanym pod literą c/ wymaga się ponadto, aby wpływ ten był istotny. Jedynie w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/) możliwe jest uchylenie zaskarżonej decyzji niezależnie od tego, czy naruszenie mogło, czy też nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy.
Usunięcie z obrotu prawnego orzeczenia sądowego lub rozstrzygnięcia organu administracji, na podstawie, których została wydana decyzja, otwiera możliwość ponownego rozstrzygnięcia sprawy po wznowieniu postępowania. "Stwierdzenie nieważności decyzji, na podstawie, której została wydana decyzja w innej sprawie, stanowi podstawę wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 Kpa" (teza druga wyroku NSA z 20 sierpnia 1999 r., IV SA 36/99).
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie niewątpliwie zachodzi przesłanka wznowieniowa określona w art. 145 § 1 pkt 8 Kpa. Nie mają żadnego znaczenia przyczyny uchylenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czy były to powody materialno prawne czy tez formalno prawne.
Poza tym należy zauważyć, że wyrokiem z dnia [...] marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] września 2002r., nr [...] udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę i budowę urządzeń wodnych związanych z rzekami: J., M. i B., przebudowę ich koryt, wykonanie przepustów w ciągu obwodnicy oraz na wprowadzenie do odbiorników podczyszczonych ścieków deszczowych. Decyzja ta również stanowiła podstawę wydania decyzji Wojewody [...] z dnia [...]września 2002 r.
Odnosząc się do zarzutów skarżących dotyczących nie posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy przyjąć, iż są one zasadne.
Wyrokiem z dnia 20 września 2005r., sygn. akt II SA/Kr 2872/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2002r. Nr [...] udzielającą zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w/w decyzja Wojewody [...] została wydana z naruszeniem przepisu art. 122 ust. 1 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten ma charakter wyjątkowy i w związku z tym musi on być stosowany ściśle tylko w przypadku zaistnienia przewidzianych w nim przesłanek. Tymczasem w aktach sprawy prócz wniosku Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad brak jakichkolwiek decyzji dotyczących wywłaszczenia działek nr [...] i nr [...], co jest podstawowym warunkiem, bez którego przepis art. 122 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie może być stosowany. Ponadto Sąd wskazał, iż w uzasadnieniu decyzji Starosta [...] nie powołuje się na przesłanki zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Organ przyjął, że cel publiczny, jakim jest budowa obwodnicy stanowi już w sobie wystarczającą podstawę faktyczną i prawną do udzielenia inwestorowi zezwolenia na zajęcie całej nieruchomości. Również w wyroku z dnia [...] listopada 2003 r. sygn. akt II SA/ Kr 3058/01 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzje obu instancji w przedmiocie wywłaszczenia działki nr [...] będącej własnością G. B.-F.. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż zgodnie z art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję wywłaszczającą organ, który ją wydał wstrzymuje z urzędu jej wykonanie w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie a zatem decyzja Wojewody [...] wywłaszczająca skarżącą powinna zostać z mocy prawa wstrzymana. Także decyzje wydane w trybie art. 122 ustawy o gospodarce nieruchomościami odnośnie działki nr [...] zostały uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2003 r, sygn. akt II SA/Kr 364/03. W uzasadnieniu Sąd nadmienia, iż Decyzja Starosty J. zezwalająca na niezwłoczne zajęcie nieruchomości została wydana dopiero w dniu [...] października 2002 r., natomiast decyzja o pozwoleniu na budowę objęta kontrolą w niniejszym postępowaniu wydana została w dniu [...] września 2002 r.
Zatem zarzut naruszenia art. 32 Prawa budowlanego w zakresie braku posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest zasadny.
Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2006r. pełnomocnik inwestora złożył kopię aktu notarialnego z dnia [...]października 2005r, którym to aktem zaspokojono wszelkie roszczenia skarżącego A. G.. W związku z powyższym faktem inwestor twierdzi, iż ma uprawnienie odnośnie cofnięcia przedmiotowej skargi. Sąd nie podziela stanowiska inwestora, W ocenie Sądu nabycie prawa własności nieruchomości skarżącego w trakcie postępowania sądowego, powoduje możliwość dla nabywcy przystąpienia do postępowania na zasadach określonych w art. 33 p.p.s.a., lecz nie uprawnia nabywcy do cofnięcia skargi, które w dalszym ciągu przysługuje skarżącemu. A. G. nie cofnął skargi w niniejszym postępowaniu, dlatego też była ona przedmiotem rozpoznania. Inwestor ( nabywca nieruchomości ) natomiast bierze udział w postępowaniu, dlatego też nie zachodziła konieczność korzystania z zasad przewidzianych w art. 33 p.p.s.a.
Należy również nadmienić, iż postępowanie administracyjne jest postępowaniem dwuinstancyjnym, każda strona zgodnie z art. 127 par. 1 k.p.a. ma prawo wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję ( art. 129 par. 1 k.p.a. ) i organ ten ma obowiązek przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie 7 dni od otrzymania odwołania ( art. 133 k.p.a.). Natomiast organ odwoławczy ma obowiązek rozpatrzyć wniesione odwołanie, ponownie rozstrzygnąć sprawę i wydać decyzję w trybie art. 138 k.p.a. oraz odpowiednio ją uzasadnić w oparciu o art. 107 par. 3 k.p.a. Zasada dwuinstancyjności wyraża się w tym, iż postępowanie odwoławcze może być zainicjonowane wyłącznie przez stronę, nie można go wszcząć z urzędu, i strona ma prawo spodziewać się w wyniku wniesionego odwołania ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy i odniesienia się do przedstawionych w odwołaniu argumentów zgodnie z art. 107 par. 3 k.p.a. Zaskarżona decyzja nie spełnia powyższych warunków, uzasadnienie jej jest lakoniczne, ogólnikowe nie zawiera odniesienia się do poszczególnych zarzutów wnoszących odwołania.
Ponieważ jak wynika ze złożonej na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2006 r. decyzji z dnia[...]lipca 2005 r. inwestor uzyskał pozwolenie na użytkowanie przedmiotowej inwestycji bezprzedmiotowe będzie kontynuowanie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę a wobec uchylenia zaskarżonej decyzji zachodzą przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 8 do wznowienia postępowania zakończonego w/w decyzją z dnia [...] lipca 2005 r.
Mając powyższe na względzie stwierdzić trzeba, iż decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2005 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...]z dnia [...]września 2002r. nie mogą się ostać ze względu na naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) należało orzec jak w pkt 1 sentencji wyroku. Na podstawie art. art. 152 i 153 w/w ustawy zaskarżona decyzją nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200, 205 § 1 i 209 w/w ustawy.