VII SA/Wa 2363/17

VII SA/Wa 2363/17 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-06-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Gierak-Podsiadły /przewodniczący/
Karolina Kisielewicz /sprawozdawca/
Monika Kramek
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2923/18 - Wyrok NSA z 2019-11-29
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 290
art. 3 pkt 7a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Monika Kramek, asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie robót budowlanych oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez P. S.A. z siedzibą w L. jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2017 r. (znak: [...]). Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2017 r. (znak: [...]) o wniesieniu sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że w dniu 20 czerwca 2017 r. skarżąca, na podstawie art. 30 ust. 1 i art. 29 ust. 1 i ust. 2 pkt 1a ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), zgłosiła organowi I instancji zamiar przebudowy istniejącej sieci elektroenergetycznej napowietrznej SN-15 kV na kablową doziemną w km 61,430 linii kolejowej nr [...] S.-Kr. na terenie kolejowym zamkniętym (działka nr ew. [...] obr. [...] J.) w ramach zdania pod nazwą: "Przebudowa linii napowietrznej SN 15 kV K.N. na odcinku J.-J. B. na linię kablową doziemną".
Wojewoda [...] decyzją z [...] lipca 2017 r. wydaną na podstawie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego wniósł sprzeciw w sprawie tych robót budowlanych. Organ podał, że zgodnie z art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów takich jak : kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość (...). Zdaniem Wojewody, robót budowlanych objętych zgłoszeniem nie można zakwalifikować jako przebudowy sieci elektroenergetycznej (obiektu liniowego w rozumieniu art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego), ale jako budowę sieci elektroenergetycznej kablowej SN 15 kV doziemnej wraz z rozbiórką linii napowietrznej, która wymaga uzyskania pozwolenia budowlanego. Z dokumentów dołączonych do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych wynika bowiem, że zmianie ulegnie długość linii elektroenergetycznej (z 21 m linii napowietrznej do 19,8 m linii kablowej doziemnej).
W odwołaniu od tej decyzji P. S.A. z siedzibą w L. wniosła o uchylenie postanowienia Wojewody [...] z [...] lipca 2017 r. Odwołująca się podniosła, powołując się na wyrok NSA z 28 maja 2010 r., II OSK 858/09 (LEX nr 5079115), że nie jest prawidłowe stanowisko organu co do tego, że nawet nieznaczna zmiana długości linii elektroenergetycznej powoduje, że ta inwestycja nie jest przebudową, ale stanowi budowę obiektu liniowego. Zdaniem strony, przebudowa linii elektroenergetycznej jest "kwalifikowanym rodzajem inwestycji", długość nie jest parametrem dla niej charakterystycznym, w przeciwieństwie do obiektów kubaturowych.
Po rozpoznaniu odwołania skarżącej, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] sierpnia 2017 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy podał, że sporną inwestycję zakwalifikować należy jako budowę nie dlatego, że nieznacznie uległa zmianie długość sieci elektroenergetycznej, ale przede wszystkim dlatego że w następstwie tych robót budowlanych ulegnie zmianie przebieg trasy istniejącego odcinka sieci elektroenergetycznej (projekt budowlany obejmuje rozbiórkę fragmentu napowietrznej linii elektroenergetycznej oraz budowę odcinka kablowej sieci elektroenergetycznej pod ziemią).
P. S.A. w L. w skardze na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2017 r. zarzuciła tej decyzji naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 84 k.p.a. przez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego oraz brak wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału, co miało wpływ na wynik sprawy. Skarżąca postawiła ponadto zarzuty naruszenia prawa materialnego tj. art. 3 pkt 7a i art. 3 pkt 3a w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 20 oraz art. 29 ust. 2 pkt 11 Prawa budowlanego, przez nieuzasadnione przyjęcie, że sporna inwestycja jest budową i wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, podczas gdy należy ją zakwalifikować jako przebudowę podlegającą zgłoszeniu organowi administracji architektoniczno-budowlanej.
Spółka wniosła uchylenie zaskarżonej decyzji "i na podstawie art. 135 p.p.s.a. o umorzenie postępowania organu I instancji" oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca powołała się na wyrok NSA z 18 maja 2010 r., II OSK 858/09 w którym Sąd wywiódł, że zmiana parametrów istniejącego obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego) odnosi się do parametrów użytkowych lub technicznych, z wyłączeniem wymienionych w tym przepisie parametrów charakterystycznych, których realizacja wyklucza potraktowanie robót jako przebudowy. Jednakże o tym, jakie parametry charakterystyczne w zakresie podanym w tym przepisie (kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji) odnoszą się do konkretnego obiektu budowlanego decyduje rodzaj obiektu projektowanego do przebudowy. Inne parametry charakterystyczne odnoszą się do przebudowy np. budynku mieszkalnego jednorodzinnego, inne do budowli hydrotechnicznej, budowli sportowej, pomników, inne wreszcie do sieci technicznych. Przyjęcie więc w sposób kategoryczny, że nawet nieznaczne zwiększenie długości, w omawianym przypadku sieci, każdorazowo wpływa na zmianę parametru charakterystycznego istniejącego obiektu, nie znajduje uzasadnienia. Poglądu tego nie zmienia fakt, że w przepisie art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane ustawodawca w odniesieniu do sieci technicznych nie zawarł uregulowania podobnego jak w przypadku przebudowy dróg.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).
W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona.
Należy przypomnieć, że w zaskarżonej do Sądu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko organu I instancji (Wojewody [...]) co do tego, że roboty budowlane polegające na rozbiórce fragmentu sieci elektroenergetycznej napowietrznej SN-15 kV (w km 61.430 linii kolejowej nr [...] S.-K.), i ułożeniu w rurze osłonowej linii kablowej o napięciu znamionowym 15 kV na głębokości 3 m pod torami kolejowymi stanowią budowę, a nie przebudowę tej sieci i podlegają obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę.
Sąd podziela to stanowisko organu, ponieważ znajduje ono uzasadnienie w okolicznościach faktycznych sprawy i w przepisach prawa.
Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 19a lit. a Prawa budowlanego, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa sieci elektroenergetycznych obejmujących napięcie znamionowe nie wyższe niż 1 kV.
Według art. 29 ust. 2 pkt 11 ustawy, pozwolenia na budowę nie wymaga również wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie sieci elektroenergetycznych innych niż wymienione w ust. 1 pkt 19a lit a.
Z przepisu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego wynika, że przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.
Z podanej w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego definicji przebudowy wynika, że nie jest przebudową zmiana charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego, przykładowo w tym przepisie wymienionych. Przebudową jest natomiast zmiana innych, niecharakterystycznych parametrów użytkowych lub technicznych.
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu jest inwestycja polegająca na przeniesieniu odcinka sieci elektroenergetycznej - rozbiórce fragmentu napowietrznej linii elektroenergetycznej oraz wybudowaniu tego odcinka sieci pod ziemią, połączonej ze zmianą jego długości.
Zdaniem Sądu projektowane "przekształcenie" sieci z napowietrznej na sieć podziemną stanowi niewątpliwie zmianę jej cech charakterystycznych - parametrów dotyczących miejsca usytuowania i w konsekwencji powierzchni zabudowy. Z tego względu w świetle przytoczonych przepisów prawnych projektowana inwestycja nie stanowi przebudowy lecz jest budową wymagającą uzyskania pozwolenia budowlanego.
Z tego co powiedziano wynika, że zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 84 k.p.a. oraz art. 3 pkt 7a i art. 3 pkt 3a w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 20, art. 29 ust. 2 pkt 11 Prawa budowlanego Sąd uznaje za nieuzasadnione. Okoliczności faktyczne rozpoznawanej sprawy nie są sporne, zostały prawidłowo ustalone i ocenione przez organy orzekające w tej sprawie. Te ustalenia dawały organom podstawę do przyjęcia, że sporna inwestycja jest budową i wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.
Przedstawione okoliczności prowadzą do wniosku, że skarga P. S.A. z siedzibą w L. jest nieuzasadniona. Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję w zakresie wykraczającym poza granice wyznaczone zarzutami skargi (art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), stwierdził, że nie ma podstaw do jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności, które Wojewódzki Sąd Administracyjny byłby zobowiązany uwzględnić w tym postępowaniu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji.