VII SA/Wa 2333/06

VII SA/Wa 2333/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-04-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla
Halina Kuśmirek /przewodniczący/
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Asesor WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi J. S. E. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki kominka skargę oddala.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2006r. ([...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] na podstawie art. 51 ust.1 pkt 1 i ust 7 ustawy z dnia [...] lipca 1994r. nakazał J. E. rozbiórkę samowolnie wybudowanego kominka z zamkniętym wkładem kominkowym, podłączonego do kanału wentylacyjnego w lokalu mieszkalnym nr [...], położonym na parterze w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym przy ul. W. w W.
W uzasadnieniu organ podał, że w wyniku kontroli Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] ustalił, że właściciel lokali mieszkalnych nr [...] i [...] J. E., zamontował kominek z wkładem żeliwnym na paliwo stałe, podłączając się do przewodów wentylacyjnych w II połowie 2001r. oraz wykonał roboty budowlane w celu połączenia ww. lokali. W tej sytuacji organ powiatowy zgodnie z art. 50 ustawy Prawo budowlane, wstrzymał roboty budowlane i zobowiązał inwestora do dostarczenia inwentaryzacji połączonych lokali wraz z orzeczeniem technicznym o prawidłowości wykonanych robót oraz opinii kominiarskiej, którą to dokumentację inwestor przedłożył.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że przedmiotowy kominek wybudowano niezgodnie z § 145 ust.1 § 146 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2006r. nr [...]– na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 83 ust 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania J. E., uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2006r. ([...]) i umorzył postępowanie administracyjne przed organem I instancji.
W uzasadnieniu organ wojewódzki przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania podnosząc, że jakkolwiek prawidłowe było zastosowanie przez organ I instancji art. 50 i 51 Prawa budowlanego, to nakaz rozbiórki jest nieuzasadniony, bowiem z dołączonych przez inwestora dokumentów tj.
- inwentaryzacji 2 lokali mieszkalnych przy ul. W. nr [...] i [...]
- pozytywnej opinii technicznej w zakresie wykonania przedmiotowego kominka, oraz
- pozytywnej opinii kominiarskiej (nr [...]) z dnia [...] września 2005r. jednoznacznie wynika, że inwestycja została wykonana zgodnie z zasadami wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami Prawa budowlanego, co czyniło dalsze postępowanie bezprzedmiotowym.
Decyzją z dnia [...] października 2006r. ([...])[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, uwzględniając w całości skargę Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270 ) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa – uchylił w całości ww. decyzję własną z dnia [...] lipca 2006r. nr [...], oraz utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2006r.
Po dokonaniu powtórnej analizy materiału dowodowego, organ wojewódzki stwierdził, że prowadząc postępowanie odwoławcze nie odniósł się do naruszenia warunków techniczno – budowlanych, które zaistniały po podłączeniu kominka.
Powołując się na treść § 145 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm. ) organ stwierdził, że przedmiotowy kominek został podłączony do przewodu wentylacyjnego, który nie jest przeznaczony do własnego i samodzielnego korzystania przez inwestora, zatem w sposób niezgodny z przepisami techniczno – budowlanymi.
W skardze, J. E. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie § 145 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) Skarżący podniósł, że ww. przepis nie dotyczy rozpatrywanego, szczególnego przypadku zastosowania stalowych wkładów kominowych, tylko sytuacji w której dym z kominka byłby odprowadzany bezpośrednio do przewodu wentylacyjnego.
W ocenie skarżącego w sprawie winien mieć zastosowanie § 140 ww. rozporządzenia - w którym wskazuje się, że najmniejszy wymiar przekroju lub średnica murowanych przewodów kominowych, spalinowych w ciągu naturalnym i przewodów dymowych powinna wynosić co najmniej 0,14m, a przy zastosowaniu stalowych wkładów kominowych ich najmniejszy wymiar lub średnica winna wynosić co najmniej 0,12m – bowiem taki wkład został zamontowany techniką wbijania od góry, co potwierdza opinia rzeczoznawcy i kominiarska. Nadto, zebrane przez skarżącego oświadczenia lokatorów potwierdzają, że nie istnieją żadne szkodliwe skutki używania przedmiotowego kominka.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, pod względem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Kontrola Sądu ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Na wstępie stwierdzić należy, że w przepisie § 145 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), w sposób jasny określono, że kominki z otwartym paleniskiem lub zamkniętym wkładem kominkowym, o wielkości otworu paleniskowego do 0,25 m2 mogą być podłączane wyłącznie do własnego przewodu kominowego dymowego, posiadającego, co najmniej wymiary 0,14 x 0,14 m lub o średnicy 0,15 m.
Powyższe oznacza, że kominek skarżącego nie został zamontowany zgodnie ze wskazanym przepisem, bowiem jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, został połączony z kwasoodpornym wkładem kominowym, który wprowadzono od góry w zwykły szyb wentylacyjny, który to szyb nie służy do własnego i samodzielnego korzystania przez inwestora.
Zauważyć należy, że wypełnienie szybu wentylacyjnego wkładem kominowym, pozbawia tenże szyb funkcji wentylacyjnej do jakiej był przeznaczony.
Ponadto, co nie jest sporne w sprawie, zastosowany wkład kominowy posiada średnicę 0,12m, zatem nie odpowiada również pod względem wymiarów wymogom określonym w § 145 cyt. rozporządzenia.
Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że w sprawie zastosowanie miał § 140 ust. 3 ww. rozporządzenia, w którym dopuszcza się najmniejszy wymiar przekroju lub średnicę stalowych przewodów kominowych - 0,12m, bowiem jak wynika z treści § 140 dotyczy on wymogów stosowanych do wszystkich przewodów kominowych zarówno wentylacyjnych, spalinowych, jak i dymowych, zatem należy go traktować jako przepis o charakterze ogólnym.
Natomiast § 145 ust 1 cyt. rozporządzenia jako odnoszący się wprost do kominków, w którym określono warunki ich przyłączania, posiada niewątpliwie charakter przepisu szczególnego, i ma zastosowanie w niniejszej sprawie.
Bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia pozostaje również powoływana przez skarżącego opinia kominiarska nr [...] z dnia [...] września 2005r., ponieważ stwierdza się w niej jedynie drożność przewodu wentylacyjnego, bez wskazania, czy przewody obsługujące kominek zgodne są z warunkami technicznymi. Podobnie w opinii technicznej sporządzonej przez mgr inż. W. S. (z września 2005r.) nie zawarto porównania wykonanych podłączeń pod kątem ich zgodności z obowiązującymi przepisami techniczno - budowlanymi.
Wobec powyższego, brak szkodliwych skutków używania kominka, dokonana przez inwestora korekta wkładu szczelnego oraz uprzednia zgoda Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" z dnia [...] lutego 2001r, na które wskazuje skarżący, nie mogły mieć wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji.
Dodać należy, że wprawdzie w kontrolowanej decyzji organ powołuje przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., które nie obowiązywały jeszcze w dacie budowy przedmiotowego kominka, to jednak okoliczność ta nie wpływa na wynik sprawy, bowiem zarówno rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. jak i powołane rozporządzenie, dopuszczały przyłączanie kominków wyłącznie do własnych, samodzielnych przewodów dymowych posiadających, co najmniej wymiary 0,14 x 0,14 m (§ 145 ust. 1 ww. rozporządzeń).
Wobec przedstawionych okoliczności skarga nie mogła być uwzględniona i ulegała oddaleniu w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).