VII SA/WA 2325/06

VII SA/Wa 2325/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-03-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Walentynowicz /przewodniczący/
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska
Krystyna Tomaszewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2007 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w postępowaniu wznowieniowym I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
VII SA/Wa 2325/06
U Z A S A D N I E N I E
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po wznowieniu na wniosek R. G. postępowania zakończonego własną ostateczną decyzją z dnia [...], Nr [...], umarzającą postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku R. G. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], Nr [...] nakazującej R. G. rozbiórkę budynku rekreacji indywidualnej, działając w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 kpa decyzją Nr [...] z dnia [...] odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...], Nr [...] .
W uzasadnieniu podał, iż okoliczność wskazywana przez wnioskodawcę jako podstawa wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa w sprawie nie występuje.
W ocenie organu okoliczność, iż wnioskodawca nie brał udziału w postępowaniu, gdyż był nienależycie reprezentowany świadczy o nieumiejętnym doborze osoby reprezentującej i odpowiedzialność za to ponosi mocodawca, w którego imieniu i na rzecz działa ta osoba.
W takiej sytuacji zdaniem organu nie można mówić, że brak udziału w postępowaniu powstał bez winy strony.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania R. G. decyzją z dnia [...] znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Na podstawie akt sprawy organ odwoławczy ustalił, iż R. G. brał udział jako strona w postępowaniu zakończonym decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], Nr [...] nakazującą R. G. rozbiórkę budynku rekreacji indywidualnej, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] we wsi D., gm. Ś.
Ponadto, przedmiotowa decyzja rozbiórkowa została doręczona R. G.
Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia wniósł R. G. tytułujący się pełnomocnikiem R. G.
R. G. nie załączył pełnomocnictwa udzielonego przez R. G., co skutkowało wydaniem przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia [...], Nr [...] umarzającej postępowanie.
W ocenie organu odwoławczego, w rozpoznawanej sprawie nie występuje przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 kpa podnoszona we wniosku o wznowienie postępowania.
Zdaniem organu odwoławczego wskazywana przez R. G. okoliczność braku udziału w sprawie z powodu nienależytej reprezentacji dowodzi jedynie, że strona dokonała niewłaściwego wyboru osoby reprezentującej co skutkowało wydaniem niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż w rozpatrywanej sprawie nie występuje brak winy strony w tym, że nie brała udziału w postępowaniu.
Brak winy strony jest przesłanką konieczną do wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie występuje żadna z przesłanek wznowienia postępowania co powoduje, że nie można merytorycznie sprawy rozpoznać.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł R. G.
Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 kpa przez przyjęcie, że nie zostały spełnione przesłanki przewidziane w tym przepisie.
Jednocześnie zarzucił naruszenie art. 77 kpa, art. 78 kpa w zw. z art. 7 i 8 kpa poprzez brak dokładnego rozstrzygnięcia sprawy, nieuwzględnienia zgłoszonego dowodu z wizji na nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi i wyjaśniając, iż R. G. pomimo wezwania organu nie załączył pełnomocnictwa udzielonego przez R. G.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest zasadna.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest tylko ocena legalności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydanej w oparciu o art. 151 § 1 pkt 1 kpa.
Nie mogą wobec tego w tym postępowaniu podlegać ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzuty skarżącego kierowane przeciwko decyzji rozbiórkowej.
Z akt sprawy wynika, iż wniosek R. G. o wznowienie postępowania na podstawie określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa wpłynął do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w W. w dniu 3 sierpnia 2006r, a więc w terminie jednego miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji ostatecznej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] umarzającej postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku R. G. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] , Nr [...] nakazującej R. G. rozbiórkę budynku rekreacji indywidualnej, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] we wsi D., gm. Ś.
W tej sytuacji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo na podstawie art. 149 § 1 kpa postanowieniem z dnia [...], Nr [...] wszczął postępowanie w sprawie wznowienia.
Prowadząc postępowanie rozpoznawcze co do ustalenia podstaw wznowienia postępowania organ wadliwie ustalił, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] nie występuje przesłanka wznowieniowa wymieniona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Organy obu instancji błędnie oceniły nie złożenie przez pełnomocnika stosownego pełnomocnictwa jako okoliczność świadczącą jedynie o niewłaściwym wyborze osoby reprezentującej, a nie o braku udziału strony bez własnej winy w postępowaniu.
Brak podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia ) w postaci nie załączenia pełnomocnictwa jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 64 § 2 kpa.
W rozpoznawanej sprawie niewątpliwe jest, że wnoszący odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia R. G. nie czynił tego we własnym imieniu lecz w imieniu R. G. będącego stroną postępowania.
W takiej sytuacji pamiętać należy, iż odwołanie składa strona jedynie działająca przez pełnomocnika wobec czego nie złożenie przez pełnomocnika stosownego upoważnienia powinno skutkować wezwaniem samej strony do podpisania odwołania (art. 63 § 3 kpa ) w terminie i pod rygorem zastrzeżonym w art. 64 § 2 kpa.
Niedokonanie tego przez organ odwoławczy stanowi istotne naruszenie prawa procesowego, a w szczególności wyrażonej w art. 9 kpa zasady należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (wyrok NSA z dnia 20.08.1999r,, IV S.A. 948/98, LEX nr 47870, wyrok NSA z dnia 19.06.1998r, I S.A./Lu 641/97, LEX nr 33427).
Z powyższych względów ocena braku wystąpienia przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa nie jest trafna.
Wobec tego, iż zaskarżone decyzje naruszają przepisy prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 §1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.