VII SA/WA 2323/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję PINB o umorzeniu postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na utwardzeniu działki, uznając, że tryb z art. 50 i 51 Prawa budowlanego nie wymaga badania prawa do dysponowania gruntem.
Skarżący B.G. złożył skargę na decyzję WINB utrzymującą w mocy decyzję PINB o umorzeniu postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na utwardzeniu działki. Skarżący zarzucił naruszenie prawa, w tym art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, i niezastosowanie się do wcześniejszych wyroków WSA. Sąd oddalił skargę, uznając, że tryb z art. 50 i 51 Prawa budowlanego nie podlega badaniu prawa do dysponowania gruntem, a skarżący może dochodzić swoich praw na drodze cywilnej. Sąd stwierdził również, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone prawidłowo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę B.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych polegających na utwardzeniu części działki. Organ pierwszej instancji umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe z uwagi na prawidłowe wykonanie robót i brak zagrożenia. Organ odwoławczy podtrzymał to stanowisko, wskazując, że w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego nie bada się prawa inwestora do dysponowania gruntem. Skarżący zarzucił naruszenie prawa formalnego i merytorycznego, w tym art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, oraz niezastosowanie się do wcześniejszych wyroków WSA. Sąd uznał skargę za niezasadną. Wskazał, że mimo błędnego przywołania art. 105 k.p.a. w sentencji decyzji, postępowanie zostało przeprowadzone merytorycznie. Sąd podzielił stanowisko organów, że w trybie legalizacji samowoli budowlanej (art. 50 i 51 Prawa budowlanego) nie bada się prawa do dysponowania gruntem, a kwestie te należy rozstrzygać na drodze cywilnej. Sąd stwierdził również, że organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, uwzględniając wcześniejsze uwagi sądu, i zebrały materiał dowodowy pozwalający na podjęcie rozstrzygnięcia. W związku z tym skargę oddalono na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, w trybie określonym w art. 50 i 51 Prawa budowlanego nie podlega badaniu prawo do dysponowania gruntem na cele budowlane. Kwestie te powinny być dochodzone na drodze cywilnej.
Uzasadnienie
Sąd podzielił stanowisko organów nadzoru budowlanego, że postępowanie w przedmiocie legalizacji samowoli budowlanej, prowadzone na podstawie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, koncentruje się na ocenie zgodności wykonanych robót z przepisami prawa budowlanego i bezpieczeństwem, a nie na prawie do dysponowania nieruchomością.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
P.b. art. 50
Prawo budowlane
Podstawa do prowadzenia postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych.
P.b. art. 51
Prawo budowlane
Podstawa do prowadzenia postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych, nie wymaga badania prawa do dysponowania gruntem.
Pomocnicze
k.p.a. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Błędnie przywołany jako podstawa umorzenia postępowania, podczas gdy sprawa powinna być rozpoznana merytorycznie.
P.b. art. 48
Prawo budowlane
Nie miał zastosowania, ponieważ przedmiotem postępowania były roboty budowlane, a nie obiekty budowlane.
P.b. art. 32 § ust. 4 pkt 2
Prawo budowlane
Zarzucane naruszenie przez skarżącego, dotyczące obowiązku złożenia oświadczenia o prawie do dysponowania gruntem.
P.u.s.a. art. 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Tryb z art. 50 i 51 Prawa budowlanego nie wymaga badania prawa do dysponowania gruntem. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone prawidłowo. Wadliwość sentencji decyzji nie miała wpływu na wynik sprawy.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Niezastosowanie się do wcześniejszych wyroków WSA. Bezzasadność umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Godne uwagi sformułowania
w trybie prowadzonym na podstawie art.50 i 51 nie jest badane prawo inwestora do dysponowania gruntem na cele budowlane Swoje roszczenia w tym zakresie skarżący może natomiast realizować na drodze procesu cywilnego przed sądem powszechnym. mimo błędnego przywołania w sentencji decyzji art. 105 § 1 k.p.a. jako jej podstawy prawnej, w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy wskazana wadliwość pozostała bez wpływu na rozstrzygnięcie.
Skład orzekający
Krystyna Tomaszewska
przewodniczący
Mariola Kowalska
sprawozdawca
Ewa Machlejd
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że postępowanie legalizacyjne samowoli budowlanej nie bada prawa do gruntu, które należy dochodzić cywilnie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania w sprawach samowoli budowlanej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy częstego problemu samowoli budowlanej i sposobu jej legalizacji, a także rozgraniczenia kompetencji między organami administracji a sądami cywilnymi.
“Samowola budowlana: Kiedy prawo do gruntu nie ma znaczenia w postępowaniu administracyjnym?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 2323/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2007-04-03 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-12-07 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Ewa Machlejd Krystyna Tomaszewska /przewodniczący/ Mariola Kowalska. /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala Uzasadnienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie wszczęte w sprawie robót budowlanych prowadzonych przez M. F. przy utwardzeniu części działki [...] w S. przy ulicy P. gm. R. W uzasadnieniu organ wskazał, iż dalsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ z przedłożonej na podstawie postanowienia nr [...] z dnia [...] przez M. F. inwentaryzacji z oceną techniczną wynika, że roboty budowlane przy utwardzeniu działki płytami prefabrykowanymi zostało wykonane prawidłowo, zgodnie z przepisami prawa budowlanego, utwardzenie jest w dobrym stanie technicznym, nie stwarza zagrożenia bezpieczeństwu ludzi i mienia. Nie zachodzi potrzeba stosowania art. 51 Prawa budowlanego. W wyniku odwołania B. G. o powyższej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu II instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo przeprowadził postępowanie administracyjne. Z akt sprawy wynika, że inwestor samowolnie wykonał utwardzenie działki nr [...]. Z przedłożonej oceny technicznej wybudowanego utwardzenia wynikało, iż stan techniczny jest dobry oraz nie zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, iż art. 48 Prawa budowlanego ma zastosowanie do obiektów budowlanych, zaś przedmiotem tego postępowania są roboty budowlane, w postępowaniu prowadzonym na podstawie art.50 i 51 nie jest badane prawo inwestora do dysponowania gruntem na cele budowlane. Brak jest podstaw do wszczęcia postępowania z art. 51 Prawa budowlanego, ponieważ z dokumentów wynika, iż roboty zostały wykonane zgodnie z przepisami. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył B.G. Zarzucił decyzji naruszenie prawa pod względem formalnym i merytorycznym oraz niezastosowanie się do wcześniejszych prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 431/05 oraz z dnia 25 lipca 2006r. sygn. akt VII SA/Wa 528/06. Wydana decyzja w ocenie skarżącego narusza przepis art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, w którym jest mowa o złożeniu oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowaniu gruntem na cele budowlane. Skarżący nie godzi się z legalizacją dokonanej przez inwestora samowoli budowlanej. Wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r, Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż w sentencji decyzji błędnie został przywołany art. 105 k.p.a., ponieważ brak było podstaw do przyjęcia bezprzedmiotowości postępowania. Postępowanie toczyło się na wniosek uprawnionego podmiotu i winno zakończyć się merytorycznym rozpoznaniem sprawy. Zauważyć jednakże należy, iż orzeczenie organów administracji podlega uchyleniu przez Sąd jedynie w przypadku zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 pkt 1. W przypadku zatem stwierdzenia przez Sąd naruszenia art. 105 k.p.a. uchylenie zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy naruszenie tego przepisu postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Organ administracji wskazał jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 105 k.p.a., jednakże rozpoznał sprawę merytorycznie. Przeprowadzone zostało postępowanie dowodowe, dokonane zostały stosowane ustalenia i zaprezentowane stanowisko, iż brak jest podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. W tej sytuacji mimo błędnego przywołania w sentencji decyzji art. 105 § 1 k.p.a. jako jej podstawy prawnej, w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy wskazana wadliwość pozostała bez wpływu na rozstrzygnięcie. Odnosząc się zaś do meritum niniejszej sprawy Sąd podziela ustalenia organu nadzoru budowlanego, iż przedmiotem postępowania są wykonane bez wymaganego prawem zgłoszenia roboty budowlane polegające na utwardzeniu placu gotowymi płytami betonowymi. Trafnie zatem został zastosowany w sprawie tryb określony w art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Podzielić należy stanowisko organu, iż w tym trybie nie podlega badaniu prawo do dysponowania gruntem na cele budowlane. Swoje roszczenia w tym zakresie skarżący może natomiast realizować na drodze procesu cywilnego przed sądem powszechnym. Wbrew twierdzeniom skarżącego organy nadzoru budowlanego, po ww. wyrokach Wojewódzkiego Sądu administracyjnego przeprowadziły stosowne postępowanie wyjaśniające niezbędne dla legalizacji przedmiotowych robót. Wyrazem powyższego jest złożona przez inwestora do akt sprawy mapa inwentaryzacyjna działki oraz opinia techniczna. Za bezzasadny uznać należy zarzut skarżącego, iż organy nadzoru budowlanego nie zastosowały się do wytycznych zawartych w ww. wyrokach. Uzasadnienia powyższych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazywały na braki postępowania dowodowego, i naruszenie w związku z tym art. 7 i 77 k.p.a. Takie postępowanie jak wynika z akt sprawy zostało przeprowadzone, i jego wyniki pozwalały organom na podjęcie rozstrzygnięcia w sprawie. Postępowanie w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo zgodnie z zasadami zawartymi w przepisach art. 7, art. 77 i art. 80 kpa, organy administracji podjęły bowiem wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.