VII SA/Wa 2305/22

VII SA/Wa 2305/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-04-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-11-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Granatowska
Małgorzata Jarecka /przewodniczący sprawozdawca/
Tomasz Janeczko
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Janeczko, Asesor WSA Elżbieta Granatowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi S. Z. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 26 sierpnia 2022 r. znak: DPZ.WPA-ZOD.4351.55.2022.2.AA w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z [...] sierpnia 2022 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (dalej: GDDKiA), na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r., poz. 503, ze zm. dalej "u.p.z.p.") i art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1376, ze zm., dalej "u.d.p..) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, ze zm., dalej "k.p.a."), po rozpoznaniu wniosku z [...] czerwca 2022 r. Pana S Z prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Kancelaria Obrotu Nieruchomościami [...] S Z, o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z [...] maja 2022 r., odmawiającym uzgodnienia projektu decyzji Wójta Gminy B o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn: "Budowa trzech masztów reklamowych - flagowych na części działki ew. nr [...]" w miejscowości B, w odniesieniu do obszaru przyległego do pasa drogowego drogi krajowej nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Postanowienie to zostało wydane w następujących okolicznościach sprawy.
Wójt Gminy B zwrócił się do GDDKiA o uzgodnienie w trybie art. 53 ust. 4 pkt 9 u.p.z.p. decyzji o warunkach zabudowy ustalającej sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji: "Budowa trzech masztów reklamowych - flagowych na części działki nr ewid. [...]". Jak wynika z przedłożonej dokumentacji Skarżący planuje zrealizować inwestycję polegającą na budowie trzech masztów reklamowych – flagowych na części działki inwestycyjnej nr ewid. [...]. Zgodnie z projektem decyzji o warunkach zabudowy została ustalona dla masztów reklamowych: linia zabudowy 6,0 m od granicy działki od drogi gminnej nr [...] i 25 m od zewnętrznej krawędzi drogi krajowej nr [...] oraz powierzchnia zabudowy do 10 m2, wysokość budowli do 8,00 m. Działka inwestycyjna przylega do pasa drogowego drogi krajowej nr [...] oraz znajduje się bezpośrednio przy skrzyżowaniu tej drogi krajowej (w km 256+302) z drogą gminną nr [...] (ul. G) i z drogą gminną nr [...] (ul. D). Przedmiotowy teren, na którym planowana jest inwestycja znajduje się w obszarze zabudowanym, na którym na drodze głównej obowiązuje dopuszczalna maksymalna prędkość wynosząca 50 km/h. Dodatkowo, za ww. skrzyżowaniem po prawej stronie drogi krajowej nr [...] na terenie przylegającym częściowo do przedmiotowej działki ew. nr [...], znajduje się zatoka autobusowa oznaczona znakiem pionowym "D-15" - przystanek autobusowy zlokalizowany w km 256+365.
Po rozpatrzeniu ww. wniosku, GDDKiA postanowieniem z [...] maja 2022 r. odmówił uzgodnienia przedłożonego projektu decyzji.
W wyniku rozpoznania wniosku inwestora o ponowne rozpatrzenie sprawy GDDKiA [...] sierpnia 2022 r. wydał zaskarżone postanowienie. W jego uzasadnieniu wskazał, że podstawę jego analizy stanowiły przepisy ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1376, ze zm.) i rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne ich usytuowanie (Dz. U. z 2016 r., poz. 124, ze zm.). W sprawie podstawę prawną uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, stanowił art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych (przepis kompetencyjny) oraz art. 4 pkt 21 ww. ustawy, zgodnie z którym poprzez ochronę drogi należy rozumieć działania mające na celu niedopuszczenie do przedwczesnego zniszczenia drogi, obniżenia klasy drogi, ograniczenia jej funkcji, niewłaściwego jej użytkowania oraz pogorszenia warunków bezpieczeństwa ruchu.
Organ przypomniał, że przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy dotyczy inwestycji polegającej na budowie trzech masztów reklamowych - flagowych na części działki ew. nr [...], w miejscowości B. Teren objęty wnioskiem, jak wskazuje projekt decyzji o warunkach zabudowy, to część działki ew. nr [...] w miejscowości B która przylega do pasa drogowego drogi krajowej nr [...] oraz do pasa drogowego drogi gminnej nr [...] (ul. G), posiadającej skomunikowanie z ww. drogą krajową poprzez istniejące skrzyżowanie w km 256+302 strona prawa ww. drogi krajowej. Analiza otoczenia drogi krajowej nr [...] dokonana przez zarządcę drogi świadczy o tym, że przedmiotowy teren zalicza się do terenów określanych jako "w terenie zabudowy".
Organ wskazał, że w przesłanym do uzgodnienia projekcje ustalono dla inwestycji linię zabudowy 6 ,0 m od granicy działki od drogi gminnej nr [...] oraz 25 m od zewnętrznej krawędzi drogi krajowej nr [...]. Odległości te nie naruszają przewidzianych w art. 43 ust. 1 u.d.p. minimalnych odległości obiektów budowlanych i niebędących obiektami reklam od zewnętrznej krawędzi jezdni. Jednak dla wydania postanowienia uzgadniającego zapis art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych należy rozpatrywać łącznie z wykonywaniem przez zarządcę zadań m.in. w zakresie ochrony drogi. Zatem przedmiotem ochrony zarządcy drogi są także kwestie zachowania warunków bezpieczeństwa ruchu na danej drodze publicznej.
Analizując wpływ lokalizowanych trzech masztów reklamowych – flagowych na części działki ew. [...] organ stwierdził, że taka lokalizacja będzie negatywnie oddziaływać na kwestię bezpieczeństwa drogowego w tym obszarze. Przedmiotowe maszty planowane są na odcinku, na którym kierowca musi zachować szczególną ostrożność. Teren inwestycji to teren sąsiadujący z drogą krajową nr [...] bezpośrednio przy skrzyżowaniu tej drogi krajowej (w km 256+302) z drogą gminną nr [...] (ul. G) i z drogą gminną nr [...] (ul. D) oraz w bliskiej odległości od zatoki autobusowej zlokalizowany po stronie prawej drogi krajowej, czyli po stronie na której planowana jest lokalizacja przedmiotowych masztów reklamowych – flagowych. Przed skrzyżowaniem znajduje się znak pionowy "D-6" - przejście dla pieszych oraz zlokalizowany w km 256+279 na wysięgniku znak aktywny "D-6". Zdaniem organu usytuowanie trzech masztów reklamowych - flagowych o wymiarach: powierzchnia zabudowy do 10 m2, wysokość budowli do 8,00 m, na odcinku gdzie kierowca musi zachować szczególną ostrożność i skupienie oraz prowadzić obserwację innych uczestników ruchu stwarza niebezpieczeństwo odwrócenia uwagi kierowcy i popełnienia błędu kończącego się zdarzeniem niebezpiecznym na drodze. Organ podkreślił, że w obszarach skrzyżowania z uwagi na punkty kolizyjne, skomplikowaną sytuację drogowo - ruchową, konieczność oceny sytuacji, podjęcia decyzji i jej realizacji, kierujący jest istotnie obciążony informacjami związanymi z prowadzeniem pojazdu wobec powyższego w tych przestrzeniach nie powinno się lokalizować dystraktorów, jakimi są reklamy. Na konieczność zachowania szczególnej ostrożności w obszarze skrzyżowania wskazuje art. 25 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Ponadto organ podkreślił, że droga krajowa nr [...] została zaliczona do grupy 26 najniebezpieczniejszych dróg o największym zagrożeniu wypadkami drogowymi, tak więc na drodze tej powinny być zachowane szczególne względy bezpieczeństwa ruchu drogowego. Zgodnie z raportem Biura Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji na ww. drodze krajowej w roku 2020 doszło do 99 wypadków, w których 13 osób poniosło śmierć, a 113 osób zostało rannych, natomiast w roku 2021 doszło do 88 wypadków, w których 3 osoby poniosły śmierć, a 112 zostało rannych. Jak wynika z ustaleń organu, w latach 2020-2021 na przedmiotowym odcinku drogi krajowej nr [...] (od km 255+500 do km 255+600) doszło łącznie do 2 wypadków, w których 2 pieszych zostało rannych.
Organ przypomniał, że reklamy, w odróżnieniu od znaków drogowych, nie służą prowadzeniu ruchu drogowego, zatem ich istnienie w otoczeniu drogi nie jest niezbędne. W czasie pobierania przez kierowcę informacji z różnych elementów otoczenia (np. reklam), nie ma on możliwości skupienia całej swojej uwagi na drodze przed poruszającym się pojazdem. Taki stan chwilowego zatrzymania wzroku (fiksacji) jest różny, ale typowo mieści się w granicach 0,2 - 1,5 sekundy. Przy spojrzeniu na reklamę i zatrzymaniu uwagi na niej przez 3 sekundy pojazd przejedzie odcinek drogi od 17 m (przy prędkości 20 km/h) do 100 m (przy prędkości 120 km/h). Te 1-2 sekundy rozproszenia uwagi mogą stanowić ważną przestrzeń przy podejmowaniu decyzji zarówno przez kierowcę jak i innych użytkowników dróg.
Zarządca drogi jest obowiązany tak skonfigurować drogę, w tym obiekty znajdujące się w jej rejonie, by kierowcy o mniejszych predyspozycjach i umiejętnościach nie byli zbyt angażowani elementami niesłużącymi do obsługi ruchu drogowego (w tym reklam).
Organ odwołał się także do opracowania Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz GDDKiA przez Konsorcjum: Instytutu Transportu Samochodowego, Politechniki Warszawskiej, Uniwersytetu Warszawskiego i Politechniki Gdańskiej, zwanego dalej RID (dostępnego na stronie: https://www.gov.pl/web/gddkia/wytyczne-oceny- wplywu-reklam-zewnetrznych-na-bezpieczenstwo-ruchu-drogowego) i wskazał, że z zawartych tam wytycznych wynika, że planowane trzy maszty reklamowe - flagowe winny zostać zlokalizowane w odległości co najmniej 100 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi krajowej nr [...]. Odległość ta wynika z faktu, iż inwestor planuje zrealizować budowę trzech masztów reklamowych - flagowych, o powierzchni zabudowy do 10 m2 i wysokości budowli do 8,00 m, czyli o powierzchni pojedynczej tablicy reklamowej przekraczającej 2,0 m2.
Organ nie wniósł uwag do warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji inwestycji dopuszczając dostęp do drogi bezpośrednio z drogi gminnej nr [...].
I. Skargę na opisane powyżej postanowienie GDDKiA z [...] sierpnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wniósł inwestor, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:
a) przepisów postępowania, które to naruszenie miało istotny wpływ na wydane rozstrzygnięcie, a to:
- art. 6 k.p.a. w związku z art. 43 ust. 1 u.d.p. poprzez ich niezastosowanie w sprawie, albowiem przedmiotowe postanowienie zostało wydane wyłącznie w oparciu o "czynnik uznaniowy" organu, co w ocenie Skarżącego stoi w sprzeczności z ww. przepisami, z zupełnym pominięciem treści art. 43 ust. 1 u.d.p., który wyraźnie wymienia warunki lokowania obiektów nie będących obiektami budowlanymi, które to wymogi Skarżący w pełni spełnia.
- art. 77, 107 § 3 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie albowiem organ wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie oparł się jedynie na wytycznych wskazanych w opracowaniu dotyczącym wpływu reklam na poziom bezpieczeństwa ruchu drogowego, w sytuacji gdy w ocenie wnioskodawcy Organ winien kierować się przede wszystkim wymogami narzucanymi przez ustawodawcę, a wnioski płynące z opracowania stosować jedynie pomocniczo,
b) przepisów prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wydane rozstrzygnięcie, a to art. 35 ust. 3 w zw. z art. 4 pkt 21 u.d.p. poprzez bezpodstawne uznanie przez GDDKiA, że w zakresie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego w odniesieniu do obszaru przyległego do pasa drogowego drogi krajowej, skutkuje powstaniem stanu zagrożenia dla ruchu drogowego, który uzasadniałby znaczne odsunięcie tej inwestycji od ruchu drogowego, w sytuacji gdy wymogi odnośnie lokowania obiektów typu reklamy są wskazane przez ustawodawcę i w ocenie wnioskodawcy pełnią rolę gwarancji bezpieczeństwa, - art. 43 ust. 1 u.d.p. - poprzez jego nieuzasadnione niezastosowanie, a to wydanie przedmiotowego postanowienia z pominięciem treści przytoczonego przepisu, czyli w sytuacji gdy wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki determinujące dopuszczalność lokowania niebędących obiektami budowlanymi - reklam, a wynikające z art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych odmówiono mu uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.
Mając powyższe na uwadze Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienie GDDKiA.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie GDDKiA jako zarządca drogi krajowej, działający w oparciu o kompetencję wynikającą z art. 53 ust. 4 pkt 9 u.p.z.p., oceniając przedłożony mu projekt decyzji o warunkach zabudowy, w sposób nienaruszający przepisów wskazanych w skardze odmówił przedmiotowego uzgodnienia.
Wskazać należy, że art. 53 ust. 4 pkt 9 u.p.z.p. nie wskazuje kryteriów uzgodnienia przez zarządcę drogi, a zatem powinien on prowadzić postępowanie uzgodnieniowe w zakresie swojej właściwości rzeczowej (por. wyrok NSA z 26 maja 2021 r., II OSK 2513/18). Z art. 19 ust. 1 w zw. z art. 4 pkt 21 u.d.p. wynika, że do zadań zarządcy drogi należy, między innymi, planowanie i ochrona dróg, polegająca na niedopuszczaniu do ograniczenia funkcji drogi i pogorszenia warunków bezpieczeństwa ruchu. Bezpieczeństwo w ruchu drogowym stanowi zasadniczą przesłankę oceny dopuszczalności uzgodnienia przez zarządcę drogi zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego, gdyż w pojęciu "możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego", o którym mowa w art. 35 ust. 3 u.d.p. mieszczą się przede wszystkim względy łączące się ze zgodnością planowanego działania inwestycyjnego z zasadami bezpieczeństwa w ruchu drogowym (zob. wyroki NSA: z 19 lutego 2021 r., II OSK 2985/20, z 15 stycznia 2020 r., II OSK 3330/17).
W przedmiotowej sprawie ustalono, że działka inwestycyjna nr ewid. [...] położona w miejscowości B gm. B, na której inwestor planuje lokalizację trzech masztów reklamowych – flagowych znajduje się w obszarze skrzyżowania dróg drogi krajowej nr [...] z drogami gminnymi. W projekcie decyzji o warunkach zabudowy przedstawionym do uzgodnienia określono linię zabudowy na 6 m od granicy działki będącej drogą gminną (oznaczonej jako działka [...]) oraz 25 m od zewnętrznej krawędzi drogi krajowej [...]. Powierzchnię zabudowy określono na 10 m 2 a wysokość budowli na metrów 8. Są to odległości, co przyznał organ, które spełniają wymogi opisane w art. 43 ust. 1 u.d.p.. Przypomnieć należy, że przepis ten określa odległości minimalne w jakich powinny być usytuowane od zewnętrznej krawędzi jezdni obiekty budowlane przy drogach oraz niebędące obiektami budowlanymi reklamy umieszczone przy drogach poza obszarami zabudowanymi. W aktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że z uwagi na brzmienie tego przepisu, który określa minimalne odległości obiektów budowlanych od zewnętrznej krawędzi jezdni, uznanie zarządcy nie dotyczy tej minimalnej odległości. W tym zakresie przepis art. 43 ust. 1 u.d.p. ma charakter związany. Rozstrzygnięcie, czy wskazana w projekcie decyzji o warunkach zabudowy odległość minimalna jest wystarczająca, czy też należy określić odległość lokalizowanego obiektu od krawędzi jezdni większą od minimalnej, pozostaje w sferze uznania zarządcy drogi (wyrok NSA z 29 października 2020 r., II OSK 1376/18).
Rozstrzygnięcia (decyzje, postanowienia) wydane na zasadzie uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą sądu, jednakże kontrola sądowa ogranicza się w tym przypadku do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawnych dopuszczalne było wydanie rozstrzygnięcia o charakterze uznaniowym oraz czy organ przy jego wydawaniu nie przekroczył granic uznania administracyjnego i czy uzasadnił rozstrzygnięcie sprawy zindywidualizowanymi przesłankami.
Na gruncie tej sprawy Sąd nie stwierdził, aby odmowa uzgodnienia projektu decyzji GDDKiA dokonana została w warunkach przekroczenia przez zarządcę drogi granic uznania administracyjnego. W ocenie Sądu GDDKiA wykazał, że usytuowaniu planowanej inwestycji w sposób , jaki wskazano w projekcie decyzji o warunkach zabudowy, sprzeciwiają się względy bezpieczeństwa.
Po pierwsze organ miał na względzie, że droga przy której usytuowane mają być maszty – reklamowe jest drogą, na której często dochodzi do wypadków drogowych, po drugie, że przedmiotowe maszty mają być lokalizowane w obszarze obiektu, jakim jest skrzyżowanie. Organ odwołał się do badań specjalistycznych, z których wynika, że w sytuacji gdy dochodzi do fiksacji wzroku kierowcy na dodatkowych elementach, np. znajdujących się w obszarze skrzyżowania reklam, następuje zwolnienia czasu reakcji kierowcy. Kwestia ta w ocenie Sądu nie budzi żadnych wątpliwości. Organ dostrzegł, że badane skrzyżowanie tworzy więcej potencjalnych zagrożeń, albowiem nie tylko krzyżuje ono drogi gminne z drogą publiczną, lecz także w jego obszarze znajduje się zatoka autobusowa i przejście dla pieszych. O konieczności zachowania w tym miejscu szczególnej ostrożności świadczy także fakt, że dopuszczona tam maksymalna prędkość wynosi 50 km/h.
Skarżący kwestionuje zalecane przez organ usytuowanie masztów flagowych w odległości co najmniej 50 metrów od skrzyżowania. Zdaniem wnioskodawcy "umieszczenie reklam z dala od drogi krajowej, tj. w odległości co najmniej 50 metrów od skrzyżowania sprawia, iż kierowca widząc taki obiekt musi odwrócić swoją uwagę z toru jazdy, niejednokrotnie odwrócić głowę, a co więcej wytężyć wzrok na przynajmniej kilka sekund tak aby móc dostrzec przedmiotową reklamę i zapoznać się z jej treścią". W ocenie Skarżącego maszty reklamowe zostały przystosowane do tego aby pełnić swoją funkcję - pozwolić odbiorcom (kierowcom oraz pasażerom) na zapoznanie się z ich treścią możliwie w najkrótszym czasie bez uszczerbku dla uwagi poświęcanej podczas jazdy pojazdem. Organ wydając przedmiotowe postanowienie oparł się wyłącznie o prywatny dokument pod nazwą "Wytyczne do oceny wpływu reklam zewnętrznych na bezpieczeństwo ruchu drogowego", z zupełnym pominięciem przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
Odnosząc się do stanowiska Skarżącego należy stwierdzić, że organ GDDKiA jest organem wyspecjalizowanym. Wydana decyzja opiera się na jego wiedzy, znajduje uzasadnienie w prezentowanych danych odnośnie do ilości kolizji na badanej drodze i badanym skrzyżowaniu, a także ma wsparcie w cytowanym wyżej opracowaniu. Jak wynika z wytycznych " lokalizacji i form reklam widocznych z drogi" ogólnie dostępnych na stronach Portalu RP (www.gov.pl), zostały one opracowane w ramach projektu p.t.: "Wpływ reklam na bezpieczeństwo ruchu drogowego" realizowanego w ramach wspólnej inicjatywy NCBiR oraz GDDKiA przez Konsorcjum: ITS, PW, UW, PG. Podstawę opracowania niniejszych wytycznych stanowią właściwe przepisy: Konwencji Wiedeńskiej z dnia 8 listopada 1968 .r o znakach i sygnałach drogowych (Dz. U. z dnia 24 lutego 1988 r. Nr 5 poz. 42 ze zm.); Umowy Europejskiej o głównych drogach ruchu międzynarodowego (AGR) sporządzonej w Genewie dnia 15 listopada 1975; ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. jedn. Dz. U. 2017 r. poz. 1260, 1926, z 2018 r. poz. 79, 106,138, 317 650 ze zm.); ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2222) oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2017r. poz. 1332 ze zm.). Integralnym ich elementem są także zasady sformułowane w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące stosowania przepisów ww. ustaw w zakresie wpływu lokalizacji reklam na bezpieczeństwo ruchu drogowego.
Wytyczne te nie mają charakteru prywatnego, są zamieszczone na stronach rządowych jako materiał poszerzający informację o problemie lokalizacji reklam w obszarach przyległych do pasa drogowego i mogą stanowić wskazówkę przy rozstrzyganiu w przedmiocie umieszczania reklam zarówno dla inwestorów, użytkowników dróg i organów. Wytyczne mają na celu ustandaryzowanie lokalizacji i parametrów technicznych nośników reklamowych oraz ich treści w celu zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa ruchu drogowego na drogach. Z wytycznych tych wynika, że w obszarach konfliktowych, to jest obszarach na drodze, na których występuje nagromadzenie sytuacji potencjalnie konfliktowych, do których zaliczamy obiekty drogowe, na których realizowane są manewry skrętu, przecinania się potoków rożnych pojazdów, potoków pojazdów i pieszych, pojazdów i rowerzystów oraz realizowane są manewry przyspieszania, opóźniania, jazdy po łuku, reklamy nie powinny być lokalizowane. Do takich obszarów zalicza się obiekty skrzyżowań.
Skarżący nie podjął rzeczowej polemiki z wytycznymi. W przeciwieństwie do organu skarżący odwołuje się do swojego przekonania, że wytworzone przez niego maszty reklamowe opracowane zostały do tego aby pełnić swoją funkcję - pozwolić odbiorcom (kierowcom oraz pasażerom) na zapoznanie się z ich treścią w możliwie w najkrótszym czasie bez uszczerbku dla uwagi poświęcanej podczas jazdy pojazdem. Przypomnieć należy, że z przedmiotowych wytycznych wynika, że w obszarze czterowylotowegoskrzyżowania reklamy w ogóle nie powinny się znajdować.
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa procesowego wskazanych w art. 6, 77 ani 107 § 3 k.p.a., ani norm prawa materialnego z art. 35 ust. 3 w zw. z art. 4 pkt 21, art. 43 ust.1 u.d.p. Zaskarżonym postanowieniem w sposób prawidłowy w ramach uznania administracyjnego oceniono przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego.
Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., gdyż przedmiotem skargi było postanowienie, o którym mowa w tym przepisie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm), orzekł jak w sentencji.