VII SA/Wa 2271/22

VII SA/Wa 2271/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-06-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-11-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Artur Kuś /sprawozdawca/
Izabela Ostrowska /przewodniczący/
Justyna Wtulich-Gruszczyńska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2462/23 - Wyrok NSA z 2026-03-26
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 138 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2013 poz 1409
art. 5 ust 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś (spr.), asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska, Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 5 września 2022 r. znak: 785/OPON/2022 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę
Uzasadnienie
1. Zaskarżoną decyzją Wojewoda Mazowiecki decyzją z 5 września 2022 r. nr 785/OPON/2022 umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty P. z [...] kwietnia 2022 r. nr [...] zatwierdzającej projekt zamienny budowy elektrociepłowni na biogaz o mocy do 1 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą według projektu indywidualnego na dz. nr ewid. [...] położonej w miejscowości C., gmina C., powiat P..
Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Decyzją Nr [...] z [...] sierpnia 2017 r. Starosta P. zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. Sp. z o. o. pozwolenia na budowę elektrociepłowni na biogaz o mocy do 1 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na dz. nr ewid. [...] położonej w obrębie ewidencyjnym C., gmina C..
Decyzją Nr [...] z [...] października 2017 r. Starosta P. przeniósł powyższą decyzję o pozwoleniu na budowę na rzecz na P.Sp. z o. o., a następnie decyzją Nr [...] z [...] marca 2021 r., znak: [...], na rzecz P. Sp. z o. o.
Decyzją nr [...] z [...] maja 2021 r. Starosta P. zatwierdził projekt zamienny budowy elektrociepłowni na biogaz o mocy do 1MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na dz. nr ewid. [...]położonej w miejscowości C., gmina C..
W dniu 7 października 2021 r. do Starostwa Powiatowego w P. wpłynął wniosek P.Sp. z o. o. o wydanie decyzji zmieniającej decyzję nr [...] z [...] sierpnia 2017 r., zmienioną decyzją nr [...] z [...] maja 2021 r.
Pismem z 3 listopada 2021 r. Starosta P. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w powyższej sprawie oraz o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.
Następnie decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2022 r., Starosta P. zatwierdził projekt zamienny budowy elektrociepłowni na biogaz o mocy do 1MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na dz. nr ewid. [...]położonej w miejscowości C., gmina C..
Odwołanie od powyższej decyzji Starosty P. nr [...] z [...] kwietnia 2022 r., wniósł K.K. (dalej: "skarżący") reprezentowany przez pełnomocnika H.T..
Decyzją z 5 września 2022 r. Wojewoda Mazowiecki nr 785/OPON/2022 umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty P. z [...] kwietnia 2022 r. nr [...] zatwierdzającej projekt zamienny budowy elektrociepłowni na biogaz o mocy do 1 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą według projektu indywidualnego na dz. nr ewid. [...]położonej w miejscowości C., gmina C., powiat P..
W ocenie Wojewody Mazowieckiego, z analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że dz. nr ewid. [...] znajduje się poza obszarem oddziaływania projektowanej inwestycji, a tym samym skarżący nie posiada interesu prawnego, w rozumieniu art. 28 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 p.b. w przedmiocie sprawdzanej decyzji. Ponadto z części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu (rys. s. 45 projektu zagospodarowania terenu) wynika, że część północna działki inwestycyjnej (bezpośrednio granicząca z nieruchomością skarżącego) nie została zagospodarowana na długości ok. 100 m. Najbliżej względem nieruchomości skarżącego zlokalizowane zostały podlegające zmianie w zakresie powierzchni zabudowy dwa silosy na kiszonkę roślin energetycznych, tj. w odległości ok. 100 m, pozostałe obiekty podlegające powyższej zmianie lokalizacji oraz zmianie charakterystycznych parametrów powierzchni zabudowy (w zakresie przekraczającym 5%) oraz wysokości, długości lub szerokości (w zakresie przekraczającym 2%) zostały zlokalizowane w odległości znacznie ponad 100 m od granicy nieruchomości skarżącego. Uwzględniając powyższe, z uwagi na zakres zaprojektowanych zmian organ stwierdził, że nieruchomość należąca do skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. Ponadto z informacji o obszarze oddziaływania obiektu budowlanego sporządzonej przez projektanta wynikło, że odległości elementów zagospodarowania terenu od granicy działki są większe od minimalnych odległości określonych w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie. W ocenie organu, planowana inwestycja nie ograniczała również dotychczasowej funkcji zagospodarowania terenu nieruchomości skarżącego, posługując się informacjami o dz. nr ewid. [...] została ona opisana jako nieruchomość rolno - leśna.
Powyższe, w ocenie organu przesądza o tym, że sporna inwestycja, nie powoduje ograniczeń w zagospodarowaniu dz. nr ewid. [...] będącej własnością skarżącego. Według organu, w rozpoznawanej sprawie podnoszona przez skarżącego okoliczność potencjalnego wystąpienia bliżej nieokreślonych, uciążliwych zapachów o ile może wpływać na komfort życia na nieruchomości sąsiedniej, to w oparciu o art. 28 ust. 2 p.b. w zw. z art. 3 pkt 20 p.b. nie stanowi podstawy do przyjęcia, iż skarżący powinien być stroną w przedmiotowym postępowaniu.
Organ ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego obniżenia wartości nieruchomości na skutek zrealizowania planowanej inwestycji wskazał, że spadek wartości nieruchomości oraz problemy powstające w trakcie realizacji inwestycji nie mają żadnego związku z interesem prawnym w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę.
2. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Wojewody Mazowieckiego, skarżący wniósł skargę do WSA w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił:
a) brak wnikliwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego - decyzja nr [...] z [...] sierpnia 2017 r. dotyczącego pozwolenia na budowę, które wygasa z mocy prawa, natomiast od momentu uprawomocnienia się decyzji minęły 3 lata do wrześniu 2020 r. (do obecnej chwili budowa nie została rozpoczęta), tzn. [...] kwietnia 2022 r. nie można jej było zmieniać, bo jej po prostu nie było;
b) nieuznania za stronę K.K. mimo przysługującego mu prawa, w związku z tym, że planowana inwestycja w oczywisty sposób oddziałuje na należącą do niego nieruchomość;
c) brak zapobiegania negatywnym zjawiskom przy próbie budowy elektrociepłowni dla ludzi i środowiska naturalnego mimo licznych protestów (wskazał na podpisy osób protestujących przeciw budowie);
d) brak kontroli przestrzegania i stosowania przepisów p.b., prawa ochrony środowiska, prawa wodnego.
Skarżący jednocześnie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego z 5 września 2022 r. a także o potwierdzenie wygaśnięcia (wyeliminowania z obiegu prawnego) decyzji nr [...] oraz unieważnienie decyzji Starosty P. nr [...] z [...] kwietnia 2022 r.
3. Uczestnik postępowania P.Sp. z o.o. wniósł w piśmie z 14 czerwca 2023 r. odpowiedź na skargę. W piśmie procesowym opisał stan faktyczny i prawny sprawy wnosząc o jej oddalenie.
4. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sentencji i uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
1. Istota sprawy sprowadza się do oceny decyzji organu II instancji, w której umorzono postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty P. z [...] sierpnia 2017 r. (decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca inwestorowi pozwolenia na budowę elektrociepłowni na biogaz o mocy do 1 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na dz. nr ew. [...]położonej w obrębie ewidencyjnym C., gmina C.) – ze względu na brak przymiotu strony odwołującego się.
2. W ocenie Sądu, decyzja organu II instancji jest prawidłowa i nie narusza wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego i procesowego z kilku zasadniczych względów.
Po pierwsze – organ odwoławczy przystępując do rozpoznania odwołania, w pierwszej kolejności powinien ustalić, czy odwołanie takie pochodzi on od podmiotu legitymującego się przymiotem strony postępowania. Tylko taki podmiot posiada czynną legitymację procesową do skutecznego zaskarżenia aktu administracyjnego. W postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę krąg stron postępowania ustala się w oparciu o art. 28 ust. 2 p.b., zgodnie z którym stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z kolei "obszar oddziaływania obiektu" został zdefiniowany w art. 3 pkt 20 p.b. i jest rozumiany jako "teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu". Zatem wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu następuje w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, na potrzeby każdej konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji budowlanej. Niezbędne jest więc wyraźne sprecyzowanie konkretnego przepisu prawa administracyjnego, wykluczającego bądź ograniczającego zagospodarowanie (użytkowanie) działki sąsiedniej ze względu na powstanie projektowanej zabudowy (por. wyrok NSA z 24 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 2620/14). Nie wystarczy więc subiektywne przekonanie właściciela nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja, że ma on indywidualny i aktualny "interes prawny" uzasadniający jego udział jako strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie. Potencjalna możliwość oddziaływania projektowanej inwestycji, aby mogła uzasadniać występowanie interesu prawnego uprawniającego do udziału w postępowaniu, musi w każdym przypadku wiązać się z potrzebą zbadania w postępowaniu administracyjnym zakresu tego oddziaływania w powiązaniu z konkretnymi przepisami regulującymi dopuszczalne granice oddziaływania danej inwestycji.
Po drugie - postępowanie w sprawie zmiany pozwolenia na budowę (tak jak to miało miejsce w analizowanej sprawie) wszczynane jest w sprawie nowej w stosunku do rozstrzygniętej wcześniej decyzją o pozwoleniu na budowę i ograniczone merytorycznie tylko do zakresu dokonywanej zmiany projektu budowlanego i decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku zatem z faktem, iż rozstrzygnięcie dotyczące zmiany pozwolenia na budowę jest odrębnym postępowaniem administracyjnym, również obszar oddziaływania obiektu powinien, co do zasady, być ustalany odpowiednio do zakresu tejże zmiany. Oznacza to, że legitymację procesową w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 36a p.b. mają, co do zasady, właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania przedmiotowych zmian, o ile zmiany te będą wprowadzały ograniczenia lub uciążliwości w zgodnym z prawem zagospodarowaniu ich nieruchomości. Inaczej mówiąc, postępowanie w sprawie zmiany pozwolenia na budowę nie stanowi kontynuacji postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. W związku z tym, organ administracji prowadzący postępowanie w sprawie zmiany pozwolenia na budowę ma obowiązek samodzielnie ustalić strony tego postępowania, bez względu na to, komu został przyznany status strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę (por. wyrok WSA w Szczecinie z 22 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 1344/17). Wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę ma ten skutek, że przestaje obowiązywać pierwotna decyzja o pozwoleniu na budowę, a zastępuje ją nowa decyzja, która - w zależności od zaproponowanych przez inwestora zmian - pierwotną decyzję albo całkowicie konsumuje albo całkowicie je zmienia lub rozszerza o inne nowe elementy (por. wyrok WSA w Warszawie z 6 lutego 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2072/19). W związku z tym, skoro decyzja o zmianie pozwolenia na budowę zastępuje pierwotne pozwolenie i wchodzi w miejsce pierwszej decyzji, to rozstrzygający dla wygaszenia pozwolenia będzie moment ostateczności decyzji zmieniającej wydanej na podstawie art. 36a ust. 1 p.b. Dodatkowo należy wskazać, że w niniejszej sprawie budowa została rozpoczęta w terminie i nie została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata (por. art. 37 ust. 1 p.b.).
Po trzecie – przenosząc powyższe ustalenia wstępne na grunt analizowanej sprawy wskazać trzeba, że:
- w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty P. Nr [...] z [...] kwietnia 2022 r. skarżący (współwłaściciel dz. nr ew. [...]) brał udział;
- decyzją Nr [...] z [...] kwietnia 2022 r. Starosta P. zmienił decyzję Nr [...] z [...] sierpnia 2017 r., zmienioną decyzją Nr [...] z [...] maja 2021 r. oraz zatwierdził zamienny projekt budowlany opisywanej inwestycji;
- z akt sprawy wynika, że dz. nr ew. [...] znajduje się poza obszarem oddziaływania projektowanej inwestycji, co skutkuje uznaniem, że skarżący nie posiada indywidualnego "interesu prawnego" i nie może być uznany za stronę tego postępowania.
Po czwarte – brak przymiot strony skarżącego wynika bezpośrednio z analizy dokumentacji projektowej, prawidłowo ocenionej przez organ II instancji, gdyż:
- "(...) niniejsze opracowanie dotyczy zmiany projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty P. nr [...] z dnia [...].05.2021 r. (...), w następującym zakresie: 1. Zmiana projektu zagospodarowania terenu obejmująca zmianę lokalizacji obiektów: stacja uzdatniania biogazu, kontener układu kogeneracyjnego, pochodnia biogazu, zbiornik szczelny na odcieki z silosów na kiszonki, waga samochodowa, szczelny zbiornik bezodpływowy na nieczystości, miejsce na kontenery do gromadzenia odpadów, zbiornik wód opadowych, hala/magazyn. 2. rezygnacja z realizacji obiektu - zbiornik magazynowy na masę pofermentacyjną, 3. Zmiana charakterystycznych parametrów powierzchni zabudowy w zakresie przekraczającym 5% oraz wysokości, długości lub szerokości w zakresie przekraczającym 2% następujących obiektów: zbiornik magazynowy na masę pofermentacyjną, dwa silosy na kiszonkę roślin energetycznych, stacja pomp/główny rozdział ciepła/pomieszczenie aparatury kontrolno- pomiarowej i automatyki, zbiornik szczelny na odcieki z silosów na kiszonki, zbiornik wód opadowych p/poż., hala/magazyn" (por. pkt. 1.1. Przedmiot zamierzenia budowlanego, str. 27 projektu zagospodarowania terenu);
- z części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu (rys. nr CHO-Z-OO-Ol-O, s. 45 projektu zagospodarowania terenu) wynika, że nieruchomość skarżącego graniczy bezpośrednio z działką inwestycyjną od strony północno-wschodniej; projekt zagospodarowania terenu wskazuje, że część północna dz. inwestycyjnej (bezpośrednio granicząca z nieruchomością skarżącego) nie została zagospodarowana na długości ok. 100 m; najbliżej względem nieruchomości skarżącego zlokalizowane zostały podlegające zmianie w zakresie powierzchni zabudowy dwa silosy na kiszonkę roślin energetycznych (tj. w odległości ok. 100 m); pozostałe obiekty podlegające zmianie lokalizacji oraz zmianie charakterystycznych parametrów powierzchni zabudowy (w zakresie przekraczającym 5%) oraz wysokości, długości lub szerokości (w zakresie przekraczającym 2%) zostały zlokalizowane w odległości znacznie ponad 100 m od granicy nieruchomości skarżącego;
- nieruchomość skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji wyznaczonym zwłaszcza w oparciu o § 12 r.w.t. (odległość budynków na działce budowlanej od granicy z sąsiednią działką budowlaną), § 57 r.w.t. (nasłonecznienie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi), § 60 ust. 1 r.w.t. (m. in. nasłonecznienie pokoi mieszkalnych - w godzinach 7 - 17.00), § 13 r.w.t. (przesłanianie), § 19 r.w.t. (usytuowania miejsc postojowych), § 23 r.w.t. (dotyczący miejsc gromadzenia odpadów stałych, § 36 r.w.t. (dotyczący zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe), § 40 r.w.t. (dotyczący placów zabaw dla dzieci, boisk dla dzieci i młodzieży, miejsc rekreacyjnych), oraz § 271 r.w.t. (dotyczącego wymogów w zakresie bezpieczeństwa pożarowego);
- z informacji o obszarze oddziaływania obiektu budowlanego sporządzonej przez projektanta wynika, że "(...) odległości elementów zagospodarowania terenu od granicy działki są większe od minimalnych odległości określonych w r.w.t. (pkt. 1.13. Obszar oddziaływania obiektu, s. 44 projektu zagospodarowania terenu);
- inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko; w związku tym Burmistrz Miasta i Gminy C. wydał dla przedmiotowej inwestycji decyzję z [...] kwietnia 2016 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia; zgodnie z przeprowadzonym postępowaniem w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz przeprowadzonej w tym zakresie ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: "(...) oddziaływanie inwestycji pod względem ochrony środowiska zamyka się w granicach działki inwestycyjnej".
Po piąte – wskazać trzeba, że na gruncie niniejszego postępowania (tj. oceny projektu zamiennego) lokalizacja projektowanych silosów nie ulega zmianie; z zestawienia parametrów dotyczących silosów zatwierdzonych decyzją Starosty P. Nr [...] z [...] maja 2021 r. i aktualnie skarżoną decyzją wynika, że powierzchnia zabudowy wzrosła z 2693,54 m2 do 2694,11 m2, (czyli o 0,57 m2), powierzchnia użytkowa wzrosła z 2649,62 m2 do 2650,51 m2 (czyli o 0,89 m2), zaś wysokość ścian pozostała bez zmian - 2,00 i 3,00 m; ponadto z informacji o obszarze oddziaływania obiektu budowlanego sporządzonej przez projektanta wynika, że "(...) odległości elementów zagospodarowania terenu od granicy działki są większe od minimalnych odległości określonych w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. 2014, poz. 81)"; dodatkowo jak wynika z informacji o obszarze oddziaływania obiektu budowlanego sporządzonej przez projektanta "(...) projektowany obiekt nie doprowadzi do ograniczenia pobliskich terenów w zakresie zapewnienia im wskazanych w tym przepisie wymagań" (art. 5 ust. 1 p.b.).
Po szóste – rację ma Wojewoda twierdząc, że planowana inwestycja nie ogranicza dotychczasowej funkcji zagospodarowania terenu nieruchomości skarżącego; dz. nr ew. [...] stanowi bowiem nieruchomość rolno - leśną. Tym samym sporna inwestycja, nie powoduje ograniczeń w zagospodarowaniu działki skarżącego.
Po siódme – subiektywne odczucia skarżącego wskazujące, między innymi na to że: a) "(...) planowana inwestycja będzie skrajnie negatywnie oddziaływać na nieruchomość" i skarżący "(...) nie będzie mógł korzystać z działki w sposób przez siebie założony, a przy tym zgodny z prawem i odpowiednimi przepisami zagospodarowania przestrzennego", b) inwestycja stanowić będzie "(...) poważne zagrożenie dla życia i zdrowia nie tylko skarżącego i innych właścicieli działek położonych w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji, ale także dla ogółu mieszkańców miasta C. i innych sąsiednich miejscowości oraz zagrożenie dla świata roślinnego i zwierzęcego C. i okolic"; c) "(...) stałe, regularne emitowanie poważnej ilości zanieczyszczeń niewątpliwie zakłóca korzystanie przez skarżącego z jego nieruchomości ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych (...) z uwagi na skrajnie negatywny i uciążliwy charakter planowanej inwestycji przedmiotowa nieruchomość staje się w praktyce niezbywalna, co naraża skarżącego na poważne straty materialne – nie mogą uzasadniać przyznania przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżącego okoliczność potencjalnego wystąpienia bliżej nieokreślonych, uciążliwych zapachów czy wskazywane zagrożenia dla życia i zdrowia mieszkańców lub spadek wartości nieruchomości - nie stanowią podstawy do przyjęcia, iż skarżący powinien być automatycznie uznany za stronę w przedmiotowym postępowaniu. Ewentualny spadek wartości nieruchomości oraz problemy powstające w trakcie realizacji inwestycji nie mają żadnego związku z "interesem prawnym" w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę. Żaden przepis p.b. nie uzależnia wydania pozwolenia na realizację inwestycji od tego by nieruchomość sąsiednia nie zmniejszyła swej wartości. Jest to z punktu widzenia przepisów p.b. okoliczność obojętna.
3. Podsumowując, należy stwierdzić, że sam fakt, iż określony podmiot jest właścicielem (zarządcą lub użytkownikiem wieczystym) nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja, nie jest jeszcze wystarczającą podstawą do uznania, iż przysługiwać mu będzie status strony w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę. Prawne bowiem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu otaczającego inwestycję wynikać mogą z "przepisów szczególnych", a ograniczenia takie winny być wykazane w postępowaniu (por. wyrok NSA z 27 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1985/17).
Poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich na etapie postępowania o pozwolenie na budowę następuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim przepisy wprowadzają określone wymogi czy ograniczenia. Właścicielowi sąsiedniej nieruchomości przysługuje zatem ochrona przed sposobem zabudowy nieruchomości sąsiedniej, jeżeli projektowany sposób zabudowy koliduje z jego prawnie (a nie jedynie tak jak to mam miejsce w niniejszej sprawie - faktycznie) chronionym interesem (por. wyrok WSA w Krakowie z 15 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 836/21). Interes osób trzecich chroniony art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b. nie może naruszać prawa inwestora wynikającego z art. 4 p.b., zgodnie z którym każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.
Zatem, wskazane przez skarżącego okoliczności faktyczne nie mogą stanowić podstawy dla uznania, posiada interes prawny w postępowaniu administracyjnym dotyczącym decyzji Starosty P. Nr [...] z [...] kwietnia 2022 r. Podnoszone w skardze kwestie nie powodują ograniczeń w zabudowie dz. nr ew. [...] i skarżący nie wykazał żadnych konkretnych okoliczności i norm prawnych, w świetle których należałoby przyjąć istnienie oddziaływania spornej inwestycji na tej nieruchomość. Interes prawny skarżącego nie wynika również z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Przymiot strony nie zależy od istnienia subiektywnego interesu faktycznego, a jedynie od interesu prawnego, który należy rozumieć jako interes wynikający z normy prawa materialnego, przy czym aby interes ten stanowił podstawę zakwalifikowania określonego podmiotu jako strony postępowania, musi pozostawać w bezpośrednim, konkretnym, indywidualnym i aktualnym związku z postępowaniem w danej sprawie. W analizowanej sprawie sytuacja taka nie zaistniała.
Zaskarżona decyzja nie wprowadza jakichkolwiek ograniczeń w zabudowie działki skarżącego, a co za tym idzie, nie można mówić o tym, że działka skarżącego znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 3 pkt 20 p.b. Pozwolenie zamienne skupia się na zmianie lokalizacji poszczególnych obiektów, jednak zmiana ta nie powoduje żadnego dodatkowego ograniczenia dla nieruchomości skarżącego. Obszar oddziaływania obiektów objętych pozwoleniem zamiennym nie wykracza poza granice ewidencyjne dz. ewid. nr [...].
W ocenie Sądu, organ II instancji zasadnie umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty P. Nr [...] z [...] kwietnia 2022 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Umorzenie postępowania odwoławczego, na podstawie tego przepisu może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy organ II instancji stwierdzi, że zaszły okoliczności skutkujące bezprzedmiotowością tego postępowania, co ma miejsce wówczas, gdy w postępowaniu tym nastąpił brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego skutkujący brakiem podstaw do merytorycznego załatwienia sprawy co do jej istoty (por. wyrok NSA z 1 kwietnia 2022 r., sygn. akt I OSK 25/21). Zatem organ II instancji w razie gdy ustali, że jednostka wnosząca odwołanie nie ma interesu prawnego powinien zakończyć postępowanie odwoławcze w formie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego. Taka też sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie.
5. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd oddalił skargę jako bezzasadną, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.