VII SA/Wa 225/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2021-05-07
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanezgłoszenie budowytymczasowy obiekt budowlanyhala magazynowasprzeciwdecyzja administracyjnaWSAroboty budowlane

Podsumowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję o sprzeciwie wobec budowy tymczasowej hali magazynowej, uznając, że zgłoszenie dotyczy obiektu już istniejącego w tym samym miejscu.

Skarżący M.S. złożył skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy sprzeciw Prezydenta wobec zgłoszenia budowy tymczasowej hali magazynowej. Organy obu instancji uznały, że zgłoszenie dotyczy obiektu, który już istnieje na działce na podstawie wcześniejszego, skutecznego zgłoszenia z 2019 roku, a minimalne różnice w parametrach i lokalizacji są próbą obejścia prawa. Sąd administracyjny oddalił skargę, podzielając stanowisko organów, że zgłoszenie dotyczyło budowy obiektu w miejscu, gdzie taki obiekt już istnieje, co stanowi podstawę do wniesienia sprzeciwu zgodnie z Prawem budowlanym.

Przedmiotem skargi była decyzja Wojewody utrzymująca w mocy sprzeciw Prezydenta wobec zgłoszenia budowy tymczasowej hali magazynowej. Skarżący M.S. zgłosił zamiar budowy hali jako tymczasowego obiektu budowlanego na 180 dni. Organy administracji architektoniczno-budowlanej, po przeprowadzeniu oględzin i analizie dokumentacji, ustaliły, że na działce istnieje już hala magazynowa o zbliżonych parametrach i w tym samym miejscu, zbudowana na podstawie wcześniejszego zgłoszenia z 2019 roku, którego termin rozbiórki upłynął. Prezydent wniósł sprzeciw, a Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy, uznając, że zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego w miejscu, gdzie taki obiekt już istnieje, co jest podstawą do sprzeciwu zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 3 Prawa budowlanego. Skarżący zarzucił naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu oraz błędne ustalenie stanu faktycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając, że stan faktyczny został prawidłowo ustalony, a postępowanie przeprowadzone zgodnie z przepisami. Sąd podkreślił, że zgłoszenie budowy tymczasowego obiektu budowlanego w miejscu, gdzie taki obiekt już istnieje, jest samodzielną podstawą do wniesienia sprzeciwu, a przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie dopiero od wydania decyzji o sprzeciwie. Sąd uznał, że skarżący miał świadomość obowiązku rozbiórki poprzedniego obiektu i nie wykazał wadliwości ustaleń organów.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego w miejscu, w którym taki obiekt istnieje.

Uzasadnienie

Przepis art. 30 ust. 6 pkt 3 Prawa budowlanego stanowi samodzielną podstawę do wniesienia sprzeciwu, gdy zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu w miejscu jego istnienia. Minimalne różnice w parametrach i lokalizacji nie zmieniają faktu, że zgłoszenie dotyczy tego samego obiektu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (18)

Główne

Prawo budowlane art. 30 § ust. 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 30 § ust. 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 30 § ust. 5

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 30 § ust. 6

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 29 § ust. 1 pkt 12

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 30 § ust. 6 pkt 3

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Stanowi samodzielną podstawę prawną do wydania decyzji o sprzeciwie, gdy zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego w miejscu, w którym taki obiekt już istnieje.

Pomocnicze

Prawo budowlane art. 37a

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 3 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 9

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 10 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 79a § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 140

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego w miejscu, w którym taki obiekt już istnieje. Minimalne różnice w parametrach i lokalizacji hali stanowią próbę obejścia prawa. Przepisy k.p.a. mają zastosowanie dopiero od wydania decyzji o sprzeciwie. Skarżący miał wiedzę o obowiązku rozbiórki poprzedniego obiektu.

Odrzucone argumenty

Organ naruszył zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu, nie informując o możliwości usunięcia przesłanki sprzeciwu. Organ błędnie uznał, że na nieruchomości istnieje tymczasowy obiekt budowlany taki jak obiekt objęty zgłoszeniem.

Godne uwagi sformułowania

zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. Rozstrzygnięcie na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 3 Prawa budowlanego jest aktem związanym, niezależnym od woli organu. Zgłoszenie właściwemu organowi przez inwestora zamiaru realizacji określonej budowy nie podlega przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego i nie powoduje ono wszczęcia postępowania administracyjnego. minimalna różnica między nimi - odpowiednio 16,60 m i 38,5 m oraz 16,46 m i 36,95 m od ww. linii rozgraniczających nieruchomość. W ocenie Wojewody ujawnione minimalne różnice w powyższych wymiarach stanowią jedynie próbę obejścia prawa.

Skład orzekający

Grzegorz Antas

przewodniczący

Monika Kramek

sprawozdawca

Tomasz Janeczko

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących zgłoszenia budowy tymczasowych obiektów budowlanych, w szczególności art. 30 ust. 6 pkt 3."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji budowy tymczasowego obiektu w miejscu już istniejącego, z minimalnymi zmianami.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje, jak organy administracji mogą interpretować przepisy Prawa budowlanego, aby zapobiec obejściu prawa poprzez ponowne zgłoszenie budowy obiektu, który już istnieje lub powinien zostać rozebrany.

Czy można zgłosić budowę hali, która już stoi? Sąd wyjaśnia pułapki Prawa budowlanego.

Sektor

budownictwo

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

VII SA/Wa 225/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-05-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-02-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Antas /przewodniczący/
Monika Kramek /sprawozdawca/
Tomasz Janeczko
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1824/21 - Wyrok NSA z 2024-04-16
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1186
art. 30 ust. 1, ust. 5, ust. 6, art. 29 ust. 1 pkt 12
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko, sędzia WSA Monika Kramek (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 maja 2021 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. S. (dalej: skarżący) jest decyzja Wojewody [...] (dalej: Wojewoda) z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] (dalej: Prezydent, organ I instancji) z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] o wniesieniu sprzeciwu wobec objętych zgłoszeniem robót budowlanych, polegających na budowie hali magazynowej o konstrukcji stalowej z przekryciem namiotowym w następujących stanie sprawy.
W dniu 8 maja 2020 r. skarżący zgłosił zamiar budowy hali magazynowej o konstrukcji stalowej z przekryciem namiotowym, jako tymczasowy obiekt budowlany na 180 dni, na terenie działki nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...].
Postanowieniem z dnia [...] maja 2020 r. nałożono na skarżącego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia.
W wyniku uzupełnienia przedłożono opis inwestycji, mapę sytuacyjną, przedstawiono sposób obsługi komunikacyjnej, załączono rysunki techniczne projektowanego obiektu oraz wskazano jego parametry. Skarżący określił lokalizację zamierzenia budowlanego, jednak bez podania takich danych, jak odległości od istniejących budynków i wszystkich granic działki.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 8 czerwca 2020 r. pracownicy organu administracji architektoniczno - budowlanej dokonali oględzin na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] w [...] ustalając, że "na ww. działce istnieje już zgłaszany budynek z infrastrukturą towarzyszącą. Działka jest ogrodzona. Podczas kontroli ustalono, że w chwili obecnej funkcjonuje w zgłaszanym obiekcie wulkanizacja".
Wobec powyższego Prezydent działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm. - dalej: Prawo budowlane) zgłosił sprzeciw w sprawie objętych zgłoszeniem robót budowlanych.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że po analizie zdjęć lotniczych oraz akt będących w posiadaniu organu stwierdzono, że 11 września 2019 r. dokonano zgłoszenia budowy tymczasowej hali namiotowej na okres 180 dni, odpowiadającej parametrom zgłaszanej obecnie hali magazynowej. Lokalizacja zgłoszonego wówczas obiektu pokrywa się z określoną lokalizacją tymczasowej hali magazynowej objętej aktualnym zgłoszeniem. Termin rozbiórki wynikający ze skutecznie dokonanego zgłoszenia budowy tymczasowego obiektu na okres 180 dni upłynął 1 kwietnia 2020 r. W tym czasie nie skorzystano z prawa określonego art. 37a Prawa budowalnego.
W odwołaniu od decyzji Prezydenta skarżący wyjaśnił, że na terenie działki istnieje hala zrealizowana na podstawie zgłoszenia z 11 września 2019 r., ale w innym miejscu. Zarzucił, że to nie organ administracji architektoniczno-budowlanej posiada kompetencje do dokonywania czynności kontrolnych, tylko nadzór budowlany.
Pismem z dnia 19 sierpnia 2020 r. Wojewoda wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z prośbą o przeprowadzenie kontroli i ustalenie, czy budowa hali magazynowej objętej zgłoszeniem z dnia 8 maja 2020 r. została już zrealizowana.
W dniu 23 października 2020 r. PINB przeprowadził czynności kontrolne ustalając, że na terenie działki nr [...] zlokalizowana jest hala o konstrukcji stalowej z przekryciem namiotowym o wymiarach 15,23 x 9,23.
Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta o zgłoszeniu sprzeciwu wskazując, że rodzajem sprzeciwu mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie jest zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 3 Prawa budowlanego stwierdzenie przez organ administracji architektoniczno - budowlanej, że zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje.
Za bezsporne uznał Wojewoda istnienie na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w [...], hali magazynowej zrealizowanej na podstawie skutecznego zgłoszenia z dnia 11 września 2019 r. Wyjaśnił, że z przedłożonej do tego zgłoszenia mapy do celów projektowych wynika, że halę o wymiarach 9x15 zlokalizowano w odległości 16,60 m od linii rozgraniczającej nieruchomość z jezdnią (zlokalizowaną równolegle do odcinka opisanego na mapie jako DC - granica części działki). Na mapie brakuje wprawdzie zwymiarowania odległości do linii rozgraniczającej od strony ul. [...], jednakże zastosowana skala pozwala na określenie tej odległości na ok. 38 m.
Dalej Wojewoda zaznaczył, że z protokołu kontroli PINB dla [...] nr [...] z dnia [...] października 2020 r. wynika, że na terenie działki nr ew. [...] zlokalizowana jest hala o konstrukcji stalowej z przykryciem namiotowym o wymiarach 15,23 x 9,23, wysokość hali w najwyższym punkcie to 5 m - mierząc wewnątrz hali. Hala z tyłu jest podłączona łącznikiem z kontenerem biurowym, posiada 3 bramy i drzwi (z załączonych do protokołu zdjęć wynika, że bramy zostały zlokalizowane w dłuższej ścianie hali). Obiekt wyposażony jest w przyłącze elektroenergetyczne. Hala jest trwale związana z gruntem poprzez przymocowanie konstrukcji hali do fundamentów za pomocą śrub, hala ma wylaną posadzkę.
Wojewoda zwrócił uwagę, że mimo iż parametry hali wskazane w zgłoszeniu z dnia 11 września 2019 r. i te opisane w protokole organu kontroli nieznacznie się różnią, to w odwołaniu skarżący wskazał wprost, że "na terenie działki, ale w innym miejscu istnieje hala, zrealizowana na podstawie skutecznego zgłoszenia z dnia 11 września 2019 r."
Dokonując analizy załączników przedłożonych do zgłoszenia z dnia 8 maja 2020 r. Wojewoda zauważył, że załączona do zgłoszenia mapa wskazująca lokalizację projektowanej hali jest tożsama z tą przedłożoną do zgłoszenia z 11 września 2019 r. Z mapy wynika, że projektowana hala o wymiarach 9,16 x 15,19 została zlokalizowana w odległości 16,46 m od linii rozgraniczającej z "drogą prywatną" i w odległości 36,95 m od linii rozgraniczającej od strony ul. [...]. W dłuższej ścianie hali przewidziane zostały 4 wejścia (ew. wjazdy ze wskazanej drogi dojazdowej). Zdaniem Wojewody, w świetle powyższych ustaleń przedmiotem obu zgłoszeń pozostaje ten sam obiekt - hala zlokalizowana w tym samym miejscu.
Zestawiając parametry hali zgłoszonej w dniu 11 września 2019 r. i hali objętej zgłoszeniem z dnia 8 maja 2020 r. Wojewoda wskazał na minimalną różnicę między nimi - odpowiednio 9 x 15 i 9,16 x 15,19. Podobnie zestawienie lokalizacji na działce nr ew. [...], hali zgłoszonej w dniu 11 września 2019 r. i hali objętej zgłoszeniem z dnia 8 maja 2020 r. wykazuje minimalną różnicę między nimi - odpowiednio 16,60 m i 38,5 m oraz 16,46 m i 36,95 m od ww. linii rozgraniczających nieruchomość. W ocenie Wojewody ujawnione minimalne różnice w powyższych wymiarach stanowią jedynie próbę obejścia prawa.
W efekcie organ odwoławczy podzielił ocenę Prezydenta, że zgłoszenie z dnia 8 maja 2020 r. dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego w miejscu, w którym taki obiekt istnieje.
W skardze na powyższą decyzję skarżący zarzucił naruszenie:
1. art. 9 oraz art 10 § 1 k.p.a. w zw. z art 79a § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie i niepoinformowanie strony o przesłankach, które były od niej zależne, a których niespełnienie skutkowało wydaniem decyzji nieuwzględniającej jej żądania, co sanowi obrazę zasady czynnego udziału strony w postępowaniu oraz miało istotny wpływ na wynik postępowania, albowiem doprowadziło do wydania decyzji niezgodnej z żądaniem strony pomimo tego, że okoliczność wskazana przez organy obu instancji jako przesądzająca o niezasadności żądania mogła zostać przez stronę usunięta;
2. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 30 ust. 6 pkt 3 Prawa budowlanego, poprzez błędne uznanie, że na nieruchomości inwestycyjnej istnieje tymczasowy obiekt budowlany taki jak obiekt objęty zgłoszeniem dokonanym w dniu 8 maja 2020 r., co miało istotny wpływ na wynik postępowania, albowiem doprowadziło do utrzymania w mocy sprzeciwu względem tego zgłoszenia pomimo braku ku temu podstaw.
W oparciu o podniesione zarzutu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ II instancji mając na uwadze treść art. 79 a k.p.a. powinien był poinformować, przed wydaniem decyzji, że nie podziela argumentacji skarżącego, że obiekty objęte zgłoszeniami z dnia 11 września 2019 r. oraz z dnia 8 maja 2020 r. różnią się od siebie, a zatem nie zaistniała przesłanka do wniesienia sprzeciwu określona w art. 30 ust. 6 pkt 3 Prawa budowlanego. Jednocześnie, zdaniem skarżącego powinien przy tym wskazać, że nieusunięcie obiektu tymczasowego z działki inwestycyjnej spowoduje utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji o sprzeciwie.
Skarżący podniósł, że w jego ocenie materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwala na jednoznaczne przyjęcie, że obiekt objęty zgłoszeniem z dnia 8 maja 2020 r. jest taki sam jak obiekt istniejący na działce inwestycyjnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlegała oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W ocenie Sądu stan faktyczny sprawy został ustalony w sposób niebudzący wątpliwości na podstawie wyczerpującego materiału dowodowego, który został poddany przez organy wszechstronnej analizie. Wbrew zarzutom skargi postępowanie przez organem II instancji zostało przeprowadzone z zachowaniem reguł wynikających z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Również uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia zostało sporządzone w sposób nienaruszający art. 107 § 1 i § 3 k.p.a.
Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 12 Prawa budowlanego zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej wymaga budowa tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu. Stosownie do art. 30 ust. 5 ww. ustawy zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie.
W myśl natomiast art. 30 ust 6 pkt 3 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. Rozstrzygnięcie na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 3 Prawa budowlanego jest aktem związanym, niezależnym od woli organu. Przesłanka do wniesienia sprzeciwu z art. 30 ust. 6 pkt 3 tej ustawy jest samodzielną podstawą prawną do wydania decyzji w tym zakresie (por. wyrok WSA w Gdańsku z 5 października 2011 r., II SA/Gd 566/11 - publ. Cbosa).
Dodać w tym miejscu należy, że zgłoszenie właściwemu organowi przez inwestora zamiaru realizacji określonej budowy nie podlega przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego i nie powoduje ono wszczęcia postępowania administracyjnego, gdyż nie stanowi wniosku zainteresowanego podmiotu, który w myśl k.p.a. wymagałby załatwienia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawy administracyjnej. Jedynym postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez organ po dokonaniu zgłoszenia budowy jest postępowanie w sprawie sprzeciwu, które podejmuje z urzędu i to tylko wtedy, gdy dojdzie do przekonania, że zachodzą ustawowe przesłanki do wydania decyzji o sprzeciwie (por. wyrok NSA z 6 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 307/08 - publ. Cbosa). Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie dopiero od wydania przez organ decyzji o sprzeciwie (por. wyrok NSA II OSK 401/10 - publ. Cbosa).
Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 8 maja 2020 r. skarżący dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych niewymagających uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę tj. tymczasowego obiektu w postaci hali magazynowej z przekryciem namiotowym, jako tymczasowy obiekt budowlany na 180 dni. W zgłoszeniu określił przewidywany termin rozpoczęcia robót na dzień 20 czerwca 2020 r. zaś jako teren inwestycji wskazał działkę nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...].
Co istotne w ramach czynności wyjaśniających organ ustalił, że na terenie działki nr [...] istnieje już hala magazynowa zrealizowana na podstawie skutecznego zgłoszenia z dnia 11 września 2019 r. odpowiadająca parametrom zgłaszanego aktualnie obiektu, tj. 9m x 15m, a jej lokalizacja pokrywa się z lokalizacją tymczasowej hali namiotowej objętej przedmiotowym zgłoszeniem, przy czym termin rozbiórki wynikający ze zgłoszenia budowy tymczasowego obiektu na okres 180 dni upłynął 1 kwietnia 2020 r. Organ ustalił również, że załączona do zgłoszenia z dnia 8 maja 2020 r. mapa wskazująca lokalizację projektowanej hali jest tożsama z tą przedłożoną do zgłoszenia z września 2019 r. Zestawienie lokalizacji na działce nr ew. [...], hali zgłoszonej w dniu 11 września 2019 r. i hali objętej zgłoszeniem z dnia 8 maja 2020 r. wykazuje minimalną różnicę między nimi - odpowiednio 16,60 m i 38,5 m oraz 16,46 m i 36,95 m od linii rozgraniczających nieruchomość.
Zatem w ramach współpracy z organem nadzoru budowlanego, który przeprowadził oględziny ustalono, że na przedmiotowej działce budynek tymczasowy nadal istnieje w lokalizacji wskazanej w zgłoszeniu z września 2019 r., która minimalnie różni się od lokalizacji wskazanej w aktualnym zgłoszeniu, co zasadnie ocenił Wojewoda, jako jedynie próbę obejścia prawa, bowiem zgłoszenie z 8 maja 2020 r. dotyczy w istocie budowy tymczasowego obiektu budowlanego w miejscu, w którym obiekt taki istnieje. W wyroku z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt II OSK 1397/15 NSA wyjaśnił, że "fakt wzniesienia obiektu na terenie, na którym miał powstać obiekt zgłaszany, ma wpływ na wynik sprawy. Jeśli bowiem zgłoszenie dotyczyłoby obiektu już zrealizowanego, to brak sprzeciwu mógłby prowadzić do akceptacji działań polegających w istocie na obejściu przepisów prawa. Dokonanie zgłoszenia zamiaru realizacji robót budowanych, które zostały już wykonane, nie przesądza wprawdzie możliwości uznania tych robót za wykonane zgodnie z prawem, ale może do takich skutków prowadzić".
Nie budzi w związku z tym wątpliwości Sądu zasadność zgłoszonego sprzeciwu, a zarazem brak możliwości uwzględnienia argumentacji skarżącego. Skoro skarżący miał wiedzę, o tym że tymczasowa hala namiotowa objęta zgłoszeniem z września 2019 r. powinna być rozebrana do 1 kwietnia 2020 r. to trudno przyjąć, że organ II instancji naruszył powołane w skardze przepisy postępowania (art. 10 § 1 w zw. z art. 79a § 1 k.p.a.) nie informując go o przesłankach od niego zależnych tj., że nieusunięcie obiektu tymczasowego z działki inwestycyjnej spowoduje utrzymanie w mocy decyzji o sprzeciwie. Stanowisko skarżącego, że w wyniku działań organu został pozbawiony możliwości usunięcia istniejącego obiektu, a w konsekwencji uzyskania decyzji zgodnej z jego żądaniem jest w świetle okoliczności sprawy zupełnie niezasadne. Rozbiórka tymczasowego obiektu budowlanego lub jego przeniesienie w określonych terminach, wynikających z art. 29 ust. 1 pkt 12 Prawa budowlanego, stanowią obowiązek inwestora, wznoszącego tymczasowy obiekt budowlany, jak stanowi ten przepis.
W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że organ zasadnie wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru budowy spornego obiektu tymczasowego, gdyż obiekt ten już w dacie zgłoszenia istniał w miejscu wskazanym w zgłoszeniu (art. 30 ust. 6 pkt 3 Prawa budowlanego). Skarżący w żaden sposób nie wykazał, by ustalenia organów w tym zakresie były wadliwe zważywszy, że od wydania decyzji o sprzeciwie, a więc od chwili wszczęcia postepowania administracyjnego toczącego się w trybie przepisów k.p.a., jako strona postępowania administracyjnego miał prawidłowo zapewnione prawo czynnego w nim udziału.
Zarzuty skargi nie zasługiwały zatem na uwzględnienie, co oznacza, że skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz.2325 ze zm.).

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę