VII SA/WA 2236/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący R. O. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 2012 r. dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru węzeł M., w części dotyczącej jego działki. Zarzucił naruszenie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz Konstytucji RP, twierdząc, że przeznaczenie jego nieruchomości pod inwestycję celu publicznego (zintegrowany węzeł przesiadkowy i poszerzenie dróg) jest zbędne, nierealne i powoduje daleko idące ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości oraz jej sprzedaży. Skarżący argumentował, że narusza to istotę prawa własności. Rada Miasta wniosła o oddalenie skargi, wskazując, że plan ustala przeznaczenie terenu pod usługi i komunikację, a zapisy planu dopuszczają zainwestowanie działki w ramach przepisów szczegółowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd uznał, że kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do badania zgodności planu z prawem, a nie jego celowości. Stwierdził, że przeznaczenie nieruchomości pod inwestycję celu publicznego mieści się w granicach władztwa planistycznego gminy i nie narusza istoty prawa własności, a dopuszczalne ograniczenia prawa własności są uzasadnione interesem publicznym. Sąd podkreślił, że prawo własności nie jest prawem bezwzględnym i może być ograniczane w drodze ustawy, o ile nie narusza to jego istoty. W ocenie Sądu, ustalenia planu dotyczące nieruchomości skarżącego nie przekreślają możliwości korzystania lub rozporządzania nią, a dopuszczalność ingerencji w prawo własności była uzasadniona interesem publicznym.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja granic władztwa planistycznego gminy i dopuszczalności ograniczeń prawa własności w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.
Dotyczy specyficznej sytuacji przeznaczenia nieruchomości pod inwestycję celu publicznego, która budzi wątpliwości co do jej realizacji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod inwestycję celu publicznego (węzeł przesiadkowy i drogi) stanowi naruszenie prawa własności właściciela, jeśli inwestycja jest uznawana za zbędną i nierealną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przeznaczenie nieruchomości pod inwestycję celu publicznego mieści się w granicach władztwa planistycznego gminy i nie narusza istoty prawa własności, a dopuszczalne ograniczenia prawa własności są uzasadnione interesem publicznym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że władztwo planistyczne gminy pozwala na ograniczenie prawa własności w celu realizacji inwestycji celu publicznego, o ile nie narusza to istoty prawa własności i jest uzasadnione interesem publicznym. W tym przypadku, przeznaczenie działki pod węzeł przesiadkowy i drogi zostało uznane za zgodne z prawem.
Czy naruszenie art. 15 ust. 3 pkt 4a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez niewłaściwe zastosowanie przepisu, polegające na lokalizacji zbędnego celu publicznego na nieruchomości skarżącego, skutkuje nieważnością uchwały?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli przeznaczenie terenu mieści się w granicach władztwa planistycznego gminy i nie narusza istoty prawa własności.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że ustalenia planu dotyczące nieruchomości skarżącego nie przekreślają możliwości korzystania lub rozporządzania nieruchomością zgodnie z prawem własności, a ingerencja w prawo własności była uzasadniona interesem publicznym.
Czy uchwała Rady Miasta w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która ogranicza możliwość korzystania z nieruchomości i jej sprzedaży, narusza konstytucyjne prawo własności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli ograniczenia te mieszczą się w ustawowych ramach i są uzasadnione interesem publicznym, nie naruszając istoty prawa własności.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że prawo własności nie jest prawem absolutnym i może być ograniczane w drodze ustawy w zakresie nie naruszającym jego istoty, co zostało uznane za spełnione w niniejszej sprawie.
Przepisy (11)
Główne
Konstytucja RP art. 64 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w takim zakresie, w jakim nie narusza to istoty prawa własności.
Konstytucja RP art. 31 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób.
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa.
p.p.s.a. art. 147 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi jako nieuzasadnionej.
u.p.z.p. art. 28 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
u.p.z.p. art. 3 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Gminie przysługuje władztwo planistyczne do kształtowania i prowadzenia polityki przestrzennej.
u.p.z.p. art. 6 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 15 § 3
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Niewłaściwe zastosowanie przepisu przez lokalizację na nieruchomości skarżącego celu publicznego uznanego przez skarżącego za zbędny.
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Podstawa do wniesienia skargi przez podmiot naruszający interes prawny lub uprawnienie.
Dz.U. 2012 poz. 647 art. 28
Argumenty
Odrzucone argumenty
Przeznaczenie działki skarżącego pod inwestycję celu publicznego (węzeł przesiadkowy i drogi) jest zbędne i nierealne. • Uchwała narusza istotę prawa własności poprzez uniemożliwienie korzystania z nieruchomości i jej sprzedaży. • Naruszenie art. 15 ust. 3 pkt 4a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Godne uwagi sformułowania
władztwo planistyczne • istota prawa własności • interes publiczny • zasada proporcjonalności • ład przestrzenny
Skład orzekający
Renata Nawrot
przewodniczący
Iwona Szymanowicz-Nowak
członek
Leszek Kobylski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja granic władztwa planistycznego gminy i dopuszczalności ograniczeń prawa własności w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przeznaczenia nieruchomości pod inwestycję celu publicznego, która budzi wątpliwości co do jej realizacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy konfliktu między prawem własności a interesem publicznym w kontekście planowania przestrzennego, co jest częstym zagadnieniem w praktyce prawniczej i może być interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
“Czy gmina może przeznaczyć Twoją działkę pod inwestycję, której nigdy nie zrealizuje?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.