Pełny tekst orzeczenia

VII SA/Wa 2232/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

VII SA/Wa 2232/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-10-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Wojciech Białogłowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Wojciech Białogłowski (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 27 października 2025 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi E. K. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 25 czerwca 2025 r., znak: DLI-II.7621.11.2024.KM.11 w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
I
1. W dniu 25 sierpnia 2025 r. (data stempla pocztowego) E. K. (dalej: skarżący) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł za pośrednictwem Ministra Finansów i Gospodarki skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 25 czerwca 2025 r. (znak: DLI-II.7621.11.2024.KM.11), w której:
– uchylono w części decyzji Wojewody Podlaskiego z 30 stycznia 2024 r. (nr 1/2024) o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi ekspresowej [...] na odcinku M.-H. wraz z budową dwóch węzłów drogowych oraz niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi oraz orzeczono co do istoty sprawy;
– utrzymano w mocy wskazaną wyżej decyzję w pozostałym zakresie.
2. W odpowiedzi na skargę, przedstawioną w piśmie procesowym z 10 września 2025 r., Minister Finansów i Gospodarki wniósł o jej oddalenie.
3. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 września 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 13 akt sądowych).
4. Odpis powyższego zarządzenia wraz z pouczeniem (k. 14-15v akt sądowych) został doręczony skarżącemu w dniu 23 września 2025 r. (k. 16 akt sądowych).
5. W dniu 23 października 2025 r. ustalono w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że do niniejszej sprawy nie wpłynęła jakakolwiek suma pieniężna, uiszczona tytułem należnego wpisu sądowego (k. 17 akt sądowych).
II
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. Zgodnie z art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a) strona wnosząca skargę obowiązana jest uiścić wpis sądowy od skargi. Sąd administracyjny nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby – pod rygorem jej odrzucenia – uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
2. W niniejszej sprawie skarżący, inicjując postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 września 2025 r. jest zaś prawomocne wobec jego niezaskarżenia z terminie prawem przepisanym.
3. Ponieważ skarżący nie uczynił zadość wezwaniu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, to w tym stanie rzeczy analizowana skarga podlega odrzuceniu. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych tut. Sądu nie zidentyfikowano bowiem wpłaty do niniejszej sprawy; nie ma w aktach sądowych również żadnej korespondencji od skarżącego, w której przedłożyłby dowód uiszczenia należnego wpisu.
W związku z powyższym – na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. – należało postanowić jak w sentencji.