VII SA/WA 1265/06

VII SA/Wa 1265/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Mariola Kowalska. /sprawozdawca/
Wojciech Mazur /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA, Wojciech Mazur, , Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2006 r. sprawy ze skargi B. i M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę. skargę oddala
Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2006r, po wszczęciu postępowania z wniosku B. i M. W. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2000r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. G. pozwolenia na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego wolnostojącego wraz z przyłączem wodociągowym oraz tymczasową biologiczną oczyszczalnią ścieków na działce nr [...] przy ulicy S. w G.
Zdaniem wnioskodawców B. i M. W. projekt budowlany będący załącznikiem do pozwolenia na budowę, a w szczególności projekt zagospodarowania działki nie uwzględnia zabudowy na sąsiedniej działce należącej do wnioskodawców, w niewłaściwy sposób zaprojektowano rozwiązanie komunikacyjne oraz wadliwie zaprojektowano kominy.
Ustosunkowując się do zarzutów organ wskazał, iż w jego ocenie zatwierdzony ww. decyzją Prezydenta Miasta [...] projekt budowlany nie narusza prawa, w tym przepisów techniczno - budowlanych. Kominy zostały zaprojektowane zgodnie z § 142 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 z późn.zm.) oraz Polską Normą PN-89/B-10425. Projekt nie narusza również § 12 ust. 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ponieważ budynek inwestora został zaprojektowany w odległości 3m od granicy z działką sąsiednią ścianą bez otworów, zaś szczyt budynku inwestora zaprojektowano w odległości 12,9m od budynku na działce nr [...]. Organ wskazał, iż obie działki posiadają dostęp do drogi publicznej, a oceniana
Sygn.akt VII SA/Wa 1265/06
decyzja o pozwoleniu na budowę nie narusza uprawnień wnioskodawców w tym zakresie.
Organ nie dostrzegł zatem podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2000r.
W wyniku odwołania B. i M. W. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2006r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko zawarte w decyzji Wojewody [...]. Wskazał ponadto, iż inwestor spełnił wszystkie niezbędne warunki do uzyskania pozwolenia na budowę, wykazał się prawem do gruntu na cele budowlane oraz przedstawił ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący B. i M. W. podtrzymali swoje stanowisko, iż decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ nie uwzględnia istniejącej zabudowy na ich działce, na którą wcześniej wydał zgodę Urząd Miasta [...]. W szczególności rozwiązania komunikacyjne zawarte w kwestionowanym pozwoleniu na budowę zawęziły wjazd do posesji skarżących. Ponadto obniżenie wjazdu na posesję sąsiada o koło 70cm spowodowało konieczność obniżenia u skarżących części wjazdu, na co ponieśli oni znaczne koszty, plac manewrowy przed ich budynkiem został zawężony przez niezgodne z warunkami ustawienie skrzynki energetycznej. Wybudowanie, niezgodnie z pozwoleniem, wiaty śmietnikowej z otwieraną furtką na drogę, zawęża jedyny wjazd na posesję skarżących o około metr. Takie usytuowanie pozbawia skarżących możliwości podłączenia gazu z powodu braku miejsca na skrzynkę gazową.
Skarżący uważają, że decyzja o pozwoleniu na budowę wydana na rzecz ich sąsiada, w szczególności dotycząca wjazdu i wiaty śmietnikowej rażąco narusza prawo, oraz ich słuszny interes.
Sygn.akt VII SA/Wa 1265/06
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).
Przechodząc do rozważań nad zasadnością skargi, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz decyzja wydana w pierwszej instancji nie naruszają prawa w stopniu skutkującym ich uchyleniem.
Przede wszystkim podkreślić należy, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest postępowaniem nadzwyczajnym. Jego celem nie jest ponowne rozpoznanie zakończonej sprawy, co do jej istoty, tylko sprawdzenie, czy decyzja ostateczna nie została dotknięta jedną z najpoważniejszych wad wymienionych w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie to nie może się, więc przerodzić w postępowanie o charakterze merytorycznym, w którym bada się na nowo wszystkie okoliczności sprawy. Dotyczy to każdego postępowania w tym przedmiocie bez względu na to, czy zostało wszczęte na żądanie strony, czy z urzędu. Uwaga ta jest o tyle istotna, że strona skarżąca w odwołaniu i skardze koncentrowała się na merytorycznych rozważaniach dotyczących pozwolenia
Sygn.akt VII SA/Wa 1265/06
na budowę udzielonego sąsiadowi i jego wykonania, pozostawiając na uboczu problem wystąpienia przesłanek określonych w art. 156 k.p.a.
Stwierdzenie nieważności decyzji jest wyjątkiem od zasady stabilności orzeczeń administracyjnych. Przesłanki, które umożliwiają organowi stwierdzenie nieważności nie mogą być w związku z tym interpretowane rozszerzające Organ w postępowaniu nieważnościowym bada decyzję na dzień jej wydania, w oparciu o ustalony w postępowaniu zwykłym stan faktyczny. W postępowaniu tym nie można natomiast oceniać sposobu wykonania decyzji. Ewentualne odstępstwa od wydanego pozwolenia na budowę nie mają wpływu na ocenę ważności decyzji kontrolowanej. Stwierdzenie nieważności decyzji z przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. następuje w przypadku, gdy decyzja rażąco narusza prawo. Naruszenie prawa ma cechę rażącego jedynie wówczas, gdy decyzja nim dotknięta w sposób oczywisty narusza przepisy prawa. Oczywistość ta powinna wynikać z prostego zestawienia zastosowanego przy wydawaniu przedmiotowej decyzji przepisu prawa z treścią rozstrzygnięcia, niezgodnego z brzmieniem przepisu. To oczywiste naruszenie prawa w sprawie niniejszej nie zachodzi.
Jak wynika z treści skargi skarżący kwestionują w szczególności miejsce posadowienia i sposób wykonania wiaty śmietnikowej oraz usytuowanie bramy wyjazdowej z posesji sąsiada. Wskazują, iż takie ich posadowienie narusza ich "słuszny interes". Z powyższego można wywieść, iż podstawą żądania skarżących w kwestii stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę jest art. 5 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126). Skarżący nie wskazują przy tym na naruszenie innego przepisu, w tym warunków technicznych. Skarżący, co wymaga podkreślenia, kwestionują obecne posadowienie wiaty, niezgodne z zatwierdzonym projektem budowlanym, a nie same pozwolenie budowlane w tym zakresie. Zarzut powyższy, i tak to przyjęły organy administracji rozpoznające sprawę, nie mógł odnieść skutku w postępowaniu nieważnościowym. Nie dotyczy bowiem samego pozwolenia na budowę. Ogrodzenie natomiast, w tym brama wyjazdowa nie było objęte
Sygn.akt VII SA/Wa 1265/06
przedmiotowym pozwoleniem. Ogrodzenie zostało wykonane na podstawie późniejszego zgłoszenia z dnia [...] listopada 2002r.
Sąd badając sprawę w granicach określonych art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) uznał, iż kontrolowana przez organy architektoniczno - budowlane decyzja Prezydenta Miasta [...] nie jest dotknięta wadą określoną w art. 156 k.p.a. Trafnie zatem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia jej nieważności.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu.