II SA/KR 2694/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2006-05-26
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanepozwolenie na budowęprojekt budowlanygranice działkirozgraniczeniepostępowanie administracyjnenieważność decyzjiumorzenie postępowaniaWSA

WSA w Krakowie umorzył postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, ponieważ zaskarżona decyzja Wojewody została wcześniej stwierdzona nieważnością przez WSA w Warszawie.

Skarżąca M.A. wniosła skargę na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy pozwolenie na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego. Skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące nieustalonej granicy działki i nieprawidłowego usytuowania budynku. Wojewoda utrzymał decyzję Starosty, wskazując na zgodność projektu z planem zagospodarowania i przepisami. Jednakże, w trakcie postępowania przed WSA w Krakowie, okazało się, że zaskarżona decyzja Wojewody została już wcześniej stwierdzona nieważnością wyrokiem WSA w Warszawie z powodu rażącego naruszenia przepisów, w tym braku rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wobec tego, WSA w Krakowie umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe.

Sprawa dotyczyła skargi M.A. na decyzję Wojewody z dnia 23 września 2002 r., która utrzymała w mocy decyzję Starosty L. z grudnia 2001 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego. Skarżąca, współwłaścicielka sąsiedniej działki, kwestionowała ustalenie granicy działki i prawidłowość usytuowania projektowanego budynku. Wskazywała na toczące się postępowanie o rozgraniczenie oraz na fakt otrzymania zawiadomienia o wnioskach dowodowych po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Wojewoda w swojej decyzji argumentował, że projektowany budynek jest usytuowany zgodnie z planem zagospodarowania i przepisami, a organy administracji nie są upoważnione do rozstrzygania sporów o naruszenie prawa własności. W trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, pismem z dnia 17 maja 2006 r. Urząd Wojewódzki poinformował Sąd, że wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 24 listopada 2004 r. (sygn. akt 7/IV SA 1972/03) stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia 23 września 2002 r. WSA w Warszawie uznał, że Wojewoda błędnie przyjął terminowość odwołania M.A., nie rozpoznając jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu, co stanowiło rażące naruszenie przepisów k.p.a. (art. 145 § 1, art. 16, art. 126, 128). W związku z tym, że zaskarżona decyzja przestała istnieć na skutek stwierdzenia jej nieważności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał postępowanie sądowe za bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, gdy przedmiot zaskarżenia przestał istnieć.

Uzasadnienie

Sąd administracyjny stwierdził, że wobec prawomocnego wyroku stwierdzającego nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody, postępowanie przed nim stało się bezprzedmiotowe, co skutkuje jego umorzeniem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (14)

Główne

przep. wprow. p.u.s.a. art. 97 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 134

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 161 § 1 pkt. 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.p.b. art. 28

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane

u.p.b. art. 33 § 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane

u.p.b. art. 34 § 4

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane

u.p.b. art. 36

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane

k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

rozp. war. techn. bud. art. 12 § 4 i 5

Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie

k.p.a. art. 145 § 1 zd.1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 16

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 126

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 128

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaskarżona decyzja Wojewody została stwierdzona nieważnością wyrokiem WSA w Warszawie.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dotyczące granic działki i usytuowania budynku (nie były rozpatrywane merytorycznie z uwagi na umorzenie postępowania).

Godne uwagi sformułowania

postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe z uwagi na to, że przestał istnieć przedmiot zaskarżenia organy administracji publicznej nie są upoważnione do podejmowania czynności mających na celu likwidację ewentualnych naruszeń prawa własności

Skład orzekający

Małgorzata Brachel - Ziaja

przewodniczący

Beata Cieloch

sprawozdawca

Anna Szkodzińska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w sytuacji, gdy przedmiot zaskarżenia został już prawomocnie unieważniony przez inny sąd administracyjny. Konieczność rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie zaskarżona decyzja została unieważniona przez inny sąd.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe prowadzenie postępowania administracyjnego i rozpoznawanie wszystkich wniosków stron, a także jak skutki prawne stwierdzenia nieważności decyzji wpływają na inne toczące się postępowania.

Decyzja unieważniona, postępowanie umorzone: lekcja z prawa administracyjnego.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 2694/02 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-05-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-10-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Szkodzińska
Beata Cieloch /sprawozdawca/
Małgorzata Brachel - Ziaja /przewodniczący/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowe
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie : AWSA Beata Cieloch /spr./ NSA Anna Szkodzińska Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2006 r. sprawy ze skargi M.A. na decyzję Wojewody [...] z dnia 23 września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie sądowe
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 roku znak: [...] Starosta L. zatwierdził projekt budowlany i udzielił R. i M.S. pozwolenia na budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego położonego na działce nr "1" w U.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M.A. - współwłaściciel sąsiedniej działki i wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji ewentualnie zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania o rozgraniczenie. M.A. podniosła, iż granica działki, na której ma być wybudowany przedmiotowy budynek jednorodzinny nie jest ustalona.
Decyzją z dnia 23 września 2002 roku znak: [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. z 2000r., nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Wojewoda [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, iż z planu zagospodarowania działki nr "1" jednoznacznie wynika, że projektowany budynek mieszkalny usytuowany został w odległości 4,00 m od granicy z działką nr "2", w odległości 12 m od granicy z działką nr "3" i 5, 10 m od granicy z działką nr "4", której skarżąca M.A. jest współwłaścicielem. Zdaniem organu II instancji odpowiada to w pełni dyspozycji § 12 ust. 4 i ust. 5 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 140).
Ponadto organ II instancji podniósł, iż plan zagospodarowania działki nr "1" opracowany został na odpowiedniej mapie do celów projektowych przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, która zawiera m.in. aktualne granice władania (własności) nieruchomości (działek) i projektowany budynek usytuowany został prawidłowo w stosunku do obowiązujących granic działek. Projekt zaś zagospodarowania działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy L., z wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji Wójta Gminy L. z dnia 12 listopada 2001 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane i uzyskał pozytywne stanowiska odpowiednich instytucji, które są wymagane przepisami szczególnymi.
Co do podniesionych zarzutów i uwag organ II instancji stwierdził, iż nie mają one znaczenia w przedmiotowej sprawie. Organy administracji publicznej orzekające na podstawie ustawy Prawo Budowlane nie są upoważnione do podejmowania czynności mających na celu likwidację ewentualnych naruszeń prawa własności.
W związku ze spełnieniem wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i 2 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego jak i wymogów prawa procesowego - organ II instancji stwierdził, że udzielenie powyższego pozwolenia nastąpiło zgodnie z prawem.
Skargę na powyższą decyzję złożyła M.A. i wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła, iż organy rozpoznające sprawę nie wzięły pod uwagę toczącego się postępowania o rozgraniczenie, dlatego też nieprawidłowo określiły odległości usytuowania przedmiotowego budynku mieszkalnego w stosunku do sąsiednich działek.
Skarżąca podniosła także, iż zawiadomienie dotyczące zgłaszania wniosków dowodowych otrzymała w dniu 30.09.2002 roku, a decyzja zapadła w dniu 23.09.2002 roku.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o zawieszenie postępowania z uwagi na toczące się postępowanie administracyjne. Ponadto podniesiono, iż organ nie mógł się merytorycznie ustosunkować do treści skargi z uwagi na brak akt organu I i II instancji, które zostały przesłane Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W.
Pismem z dnia 17.05.2006 r. [...] Urząd Wojewódzki w K. poinformował Sąd, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2004 roku sygn. akt: 7/IV S.A.1972/03, stwierdzona została nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia 23 września 2002 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 oznaczaną dalej jako p.p.s.a.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a..)
Sądowa kontrola obejmuje zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej w dacie jej wydania.
Jednakże w niniejszej sprawie, wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24.11.2004 r. sygn. akt. 7/IV SA 1972/03 stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia 23.09.2002 roku. W uzasadnieniu orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż decyzją z dnia 23.09.2002r. Wojewoda [...] rozpatrzył odwołanie z dnia 14 lipca 2003 roku M.A. od decyzji Starosty L. z dnia [...] grudnia 2001 roku w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Tymczasem przyjęcie przez organ II instancji, że odwołanie od decyzji Starosty L. wpłynęło w terminie, było dowolne i nieuzasadnione, w szczególności wobec tego, że jak wynika z dołączonej koperty odwołanie zostało przesłane pocztą i nadane w Urzędzie Pocztowym w M. w dniu 16.08.2002r., a wpłynęło do Starostwa Powiatowego w L. w dniu 28.08.2002r. Odwołanie zawierało wprawdzie wniosek o przywrócenie terminu, jednak wniosek ten nie został rozpoznany stosownym postanowieniem .Tak więc decyzją ostateczną nie była decyzja z dnia 23.09.2002r., a decyzja Starosty L. z dnia [...] grudnia 2001 roku. Jak z powyższego wynika, wniosek M.A. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty L. dotyczył decyzji ostatecznej i w stosunku do tej decyzji organ winien rozważyć istnienie przesłanek wznowieniowych. W związku z rażącym naruszeniem przepisów prawa - art. 145 § 1 zd.1 k.p.a i art. 16 k.p.a ,art. 126, 128 k.p.a stwierdzono miedzy innymi nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia 23.09.2002 roku.
Wobec powyższego postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe z uwagi na to, że przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. Sąd w takiej sytuacji wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI