VII SA/Wa 2176/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2011-03-31
NSAAdministracyjneŚredniawsa
prawo pomocykoszty sądowepostępowanie administracyjnesąd administracyjnyskarżącywniosekuzasadnieniesytuacja materialna

WSA w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy skarżącemu J. S. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z powodu niewykazania przez niego trudnej sytuacji materialnej.

Skarżący J. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego wniosek został odmówiony. Po wniesieniu sprzeciwu, WSA rozpoznał sprawę ponownie. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał w sposób należyty swojej trudnej sytuacji materialnej, mimo wezwania do uzupełnienia wniosku i przedstawienia dokumentów. W konsekwencji, sąd odmówił przyznania prawa pomocy.

Sprawa dotyczyła wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek ten został początkowo odrzucony przez referendarza sądowego. Po wniesieniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ponownie. Sąd przypomniał, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, mającą na celu umożliwienie dostępu do wymiaru sprawiedliwości osobom, które obiektywnie nie są w stanie ponieść kosztów postępowania. Ciężar udowodnienia takiej sytuacji spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie, mimo wezwania do uzupełnienia wniosku i przedstawienia dokumentów potwierdzających trudną sytuację materialną (wyciąg z rachunku bankowego, wykaz wydatków, kopia odcinka renty), skarżący nie dopełnił tych obowiązków. Nie przedstawił pełnych danych, a nawet oświadczył, że nie pisał o trudnej sytuacji materialnej. W związku z tym, sąd uznał, że skarżący nie wykazał przesłanek do przyznania prawa pomocy i postanowił odmówić jego przyznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarżący nie wykazał swojej trudnej sytuacji materialnej w sposób należyty.

Uzasadnienie

Skarżący nie dopełnił obowiązku przedstawienia pełnej dokumentacji i wyjaśnień dotyczących swojej sytuacji finansowej, mimo wezwania sądu. Samo oświadczenie o wysokości renty i alimentów oraz podanie niektórych wydatków nie było wystarczające do oceny możliwości poniesienia kosztów sądowych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (10)

Główne

p.p.s.a. art. 246 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. art. 246 § 1

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 243 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 245 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 252

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 255

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. art. 243 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. art. 245 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. art. 252

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądemi administracyjnymi. art. 255

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewykazanie przez skarżącego trudnej sytuacji materialnej pomimo wezwania sądu. Brak pełnej dokumentacji i wyjaśnień dotyczących stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego.

Godne uwagi sformułowania

prawo pomocy jest formą dofinansowania z budżetu państwa i powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe to na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania uzupełniającego należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie informacji wskazanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy

Skład orzekający

Bogusław Cieśla

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy, obowiązki informacyjne strony we wniosku o przyznanie prawa pomocy, ciężar dowodu w sprawach o prawo pomocy."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji faktycznej i proceduralnej skarżącego. Podkreśla ogólne zasady przyznawania prawa pomocy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej procedury przyznawania prawa pomocy, ale zawiera ważne przypomnienie o obowiązkach strony i ciężarze dowodu, co jest istotne dla praktyków prawa.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VII SA/Wa 2176/10 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-03-31
Data wpływu
2010-11-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.246 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić J. S. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata
Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2011 r. odmówiono J. S. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W dniu 22 marca 2011 r. (data nadania w UP) wpłynął do Sądu sprzeciw skarżącego J. S. od postanowienia z dnia 4 marca 2011 r.
Wskutek wniesienia sprzeciwu postanowienie z dnia 4 marca 2011 r. traci moc i dlatego sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownemu rozpoznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Tak ukształtowany charakter prawa pomocy wynika z tego, iż generalną zasadą postępowania sądowego jest podnoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Każda osoba wszczynająca postępowanie powinna liczyć się więc z wydatkami na ten cel i gromadzić środki finansowe na pokrycie koniecznych kosztów. Jak wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005 r., sygn. akt FZ 478/04, opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji. Dlatego też muszą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby czy osób na współobywateli. Z kolei w innym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż: "udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe" (postanowienie z dnia 6 października 2004 r., GZ 71/04, ONSA i WSA 2005, nr 1, poz. 8).
Przy czym wymaga podkreślenia, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozstrzygniecie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Strona musi zatem wykazać, iż jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej reguły ponoszenia kosztów procesu (zob. J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).
Dlatego też jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252 p.p.s.a., okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana, na mocy art. 255 p.p.s.a., złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Strona wykazała, że posiada dom o pow. 150 m2, utrzymuje się z renty w wysokości 1320 zł. Wnioskodawca dodał, że płaci alimenty na syna w wysokości 400 zł. Nie podał innych okoliczności i uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Z uwagi na powyższe okoliczności wnioskodawca na mocy zarządzenia z dnia 11 stycznia 2011 r. został zobowiązany do nadesłania dodatkowych wyjaśnień w sprawie tj. do:
- właściwego uzasadnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie okoliczności potwierdzających trudną sytuację materialną wnioskodawcy (w pkt 5 formularza nie wskazano tych danych),
- nadesłania kopii wyciągu z rachunku bankowego za miesiące październik, listopad, grudzień 2010 r.,
- podania stałych miesięcznych wydatków na żywność, opłaty stałe – prąd, gaz, telefon itp., środki czystości, leki, i inne,
- nadesłania kopii ostatniego odcinka renty,
- podania daty urodzenia wnioskodawcy,
- wskazania jakich nieruchomości wnioskodawca jest właścicielem..
W odpowiedzi na w/w zarządzenie wnioskodawca wskazał, iż otrzymuje rentę chorobową w wysokości 1376 zł oraz płaci alimenty na rzecz syna w wysokości 400 zł. miesięcznie. Faktura za gaz za miesiąc grudzień wyniosła ponad 700 zł, energię elektryczną 170 zł, za wodę i kanalizację 80 zł. Ponadto wnioskodawca wskazał, że nie prześle wyciągu z rachunku bankowego, nie poda wykazu nieruchomości i daty urodzenia. Zaznaczył nadto, iż nie pisał, że jest w trudnej sytuacji materialnej.
W ocenie Sądu, wnioskodawca nie wykazał, aby jego sytuacja materialna była tak trudna, aby kwalifikowała do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, jak również częściowym. Nie dopełnił on bowiem w sposób należyty ciążącego na nim obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania swojej sytuacji finansowej, a także udokumentowania powołanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy okoliczności, szczególnie gdy zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2011 r. został do tego wezwany. Należy nadmienić, że o ile nie przeprowadzenie, w oparciu o przepis art. 255 p.p.s.a., postępowania uzupełniającego co do rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony, w sytuacji, gdy okoliczności przedstawione we wniosku budzą wątpliwości, jest istotną wadą postanowienia skutkującą jego uchyleniem, o tyle uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie informacji wskazanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2005 r., sygn. akt II FZ 414/05; postanowienie z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 575/05). Informacje posiadane przez Sąd są niepełne, a wnioskodawca nie ustosunkował się do wyjaśnienia tych wątpliwości, ponadto sam w piśmie z dnia 20 stycznia 2011 r. oświadczył, iż nie pisał, że jest w trudnej sytuacji materialnej.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI