VII SA/Wa 2162/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2022-03-16
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanenadzór budowlanyroboty budowlaneściana międzylokalowaizolacja akustycznawspólnota mieszkaniowawady budowlanepostępowanie administracyjneprawo rzeczowenieruchomości

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję nakazującą wykonanie robót budowlanych w ścianie międzylokalowej, uznając, że wspólnota jest właściwym adresatem obowiązku, a wykonanie prac jest możliwe w trybie administracyjnym.

Sprawa dotyczyła skargi Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję nakazującą wykonanie robót budowlanych w ścianie międzylokalowej, mających na celu usunięcie wad technicznych i poprawę izolacji akustycznej. Wspólnota kwestionowała decyzję, podnosząc, że jest ona błędnie zaadresowana i niemożliwa do wykonania ze względu na brak dostępu do lokali sąsiednich. Sąd oddalił skargę, uznając, że wspólnota jako zarządca części wspólnych budynku jest właściwym adresatem obowiązku, a przepisy prawa budowlanego przewidują tryb administracyjny umożliwiający wykonanie prac nawet w przypadku braku zgody właścicieli lokali.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą Wspólnocie wykonanie określonych robót budowlanych w ścianie międzylokalowej między lokalami nr [...] i nr [...]. Celem tych robót było doprowadzenie ściany do stanu zgodnego z prawem, w szczególności w zakresie izolacji akustycznej, która była wadliwie wykonana na etapie budowy. Wspólnota Mieszkaniowa zarzuciła organom naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego i błędne ustalenie stanu faktycznego, a także naruszenie art. 52 Prawa budowlanego poprzez błędne zaadresowanie decyzji. Argumentowała, że wskazane w decyzji czynności ingerują w prawo własności lokali sąsiednich, a wykonanie prac jest niemożliwe bez dostępu do tych lokali, którego właściciele nie udostępniają. Podnosiła, że właściwym adresatem decyzji powinien być inwestor. Sąd oddalił skargę, uznając decyzje organów za zgodne z prawem. Podkreślił, że postępowanie naprawcze na podstawie art. 51 Prawa budowlanego jest właściwe w tej sytuacji, a organy zastosowały się do wcześniejszych wytycznych sądu administracyjnego. Sąd stwierdził, że Wspólnota Mieszkaniowa, jako dysponent części wspólnych budynku, jest właściwym adresatem obowiązku, a nie inwestor, który utracił prawa do obiektu. Co do zarzutu niemożności wykonania prac, Sąd wskazał na art. 47 Prawa budowlanego, który przewiduje tryb administracyjny umożliwiający uzyskanie zgody na wejście do sąsiedniego lokalu w przypadku braku dobrowolnej zgody, co czyni wykonanie decyzji realnym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, Wspólnota Mieszkaniowa jest właściwym adresatem, ponieważ jest dysponentem części wspólnych budynku, a przepisy prawa budowlanego przewidują tryb administracyjny umożliwiający wykonanie prac nawet w przypadku braku zgody właścicieli lokali.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wspólnota jako zarządca części wspólnych jest odpowiedzialna za doprowadzenie ściany międzylokalowej do stanu zgodnego z prawem. Wskazał, że art. 47 Prawa budowlanego pozwala na administracyjne uzyskanie zgody na wejście do sąsiednich lokali, co czyni wykonanie decyzji możliwym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (18)

Główne

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.b. art. 51 § ust. 1 pkt 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 6

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

p.b. art. 83 § ust. 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.b. art. 50 § ust. 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.b. art. 66 § ust. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.b. art. 52

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.b. art. 48

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.b. art. 49b

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.b. art. 50a

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.b. art. 47

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie art. 92 § ust. 3

k.c.

Kodeks cywilny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wspólnota Mieszkaniowa jako dysponent części wspólnych budynku jest właściwym adresatem decyzji nakładającej obowiązek wykonania robót budowlanych w ścianie międzylokalowej. Przepisy Prawa budowlanego (art. 47) przewidują tryb administracyjny umożliwiający wykonanie prac budowlanych w sąsiednich lokalach, nawet w przypadku braku dobrowolnej zgody właścicieli. Postępowanie naprawcze na podstawie art. 51 Prawa budowlanego jest właściwe do doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, niezależnie od przyczyn powstania wad.

Odrzucone argumenty

Decyzja jest błędnie zaadresowana do Wspólnoty Mieszkaniowej, powinna być skierowana do inwestora. Wykonanie nakazanych robót jest niemożliwe ze względu na brak dostępu do lokali sąsiednich. Organy naruszyły przepisy postępowania administracyjnego poprzez niewyczerpujące zebranie i jednostronną ocenę materiału dowodowego.

Godne uwagi sformułowania

to wspólnota mieszkaniowa jest dysponentem elementów należących do części wspólnych budynku przepisy p.b. można odnaleźć odpowiednie regulacje umożliwiające taką ingerencję i wskazujące na realną możliwość wykonania takiej decyzji tryb administracyjny dotyczy prawa wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości (lokalu) i uzależniony jest od braku dobrowolnej zgody właściciela tej nieruchomości (lokalu)

Skład orzekający

Artur Kuś

przewodniczący sprawozdawca

Grzegorz Antas

członek

Wojciech Sawczuk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odpowiedzialności wspólnoty mieszkaniowej za wady części wspólnych budynku oraz możliwość wykonania nakazanych robót budowlanych w trybie administracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wadliwej ściany międzylokalowej i odpowiedzialności wspólnoty. Interpretacja art. 47 Prawa budowlanego może być stosowana w podobnych przypadkach ingerencji w sąsiednie lokale.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje praktyczne problemy zarządzania nieruchomościami przez wspólnoty mieszkaniowe i możliwości prawne w sytuacjach sporów sąsiedzkich dotyczących wad technicznych budynku.

Wspólnota Mieszkaniowa musi naprawić wadliwą ścianę – nawet jeśli sąsiedzi blokują dostęp?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VII SA/Wa 2162/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-03-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-10-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Artur Kuś /przewodniczący sprawozdawca/
Grzegorz Antas
Wojciech Sawczuk
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1341/22 - Wyrok NSA z 2025-02-06
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 256
art. 50 ust 1 art. 51 ust 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kuś (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, , Protokolant sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2022 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych oddala skargę
Uzasadnienie
1. Zaskarżoną decyzją z [...] sierpnia 2021 r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735; dalej: "k.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333; dalej: "p.b.") po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] (dalej: "skarżąca") od decyzji z [...] grudnia 2020 r., nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] (dalej: "PINB", "organ I instancji") nakładającej na skarżącą obowiązek wykonania określonych czynności i robót budowlanych - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
[...]WINB wskazał, że niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania zarówno przez organ, jak i sąd administracyjny. Wyjaśnił, że na jej ostatnim etapie PINB decyzją z [...] marca 2019 r. nr [...] nakazał skarżącej usunięcie w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna stwierdzonych nieprawidłowości ściany między lokalami nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] mających wpływ na przenikanie hałasu zgodnie z przedłożonym uzupełnieniem oceny technicznej, poprzez wykonanie określonych w tej decyzji robót budowlanych. [...] WINB w wyniku rozpatrzenia złożonego odwołania decyzją nr [...] z [...] czerwca 2019 r. uchylił ww. zaskarżone rozstrzygnięcie, a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Do akt sprawy przy piśmie z 19 października 2020 r. została załączona "Ocena techniczna uzupełniająca w zakresie obowiązków dotyczących usunięcia instalacji wodnych ze ściany międzylokalowej, pomiędzy łazienką lokalu nr [...] a pokojem lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] " sporządzona w październiku 2020 r. przez mgr inż. arch. T P posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej, nr ew. [...] .
W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy PINB decyzją z [...] grudnia 2020 r. nr [...] nałożył skarżącą obowiązek wykonania określonych czynności i robót budowalnych mających na celu doprowadzenie ściany międzylokalowej mieszkania nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...], mającej wpływa na przenikanie hałasu, do stanu zgodnego z prawem, poprzez:
1) w łazience lokalu nr [...] należy: a) usunąć ze ściany międzylokalowej wszelkich przyłączy rurowych: wody zimnej i ciepłej oraz kanalizacyjne; b) bruzdy i ubytki powstałe w wyniku usunięcia przyłączy należy zagruntować mleczkiem cementowym, a następnie wypełnić i wyrównać zaprawą cementowa marki min. M10; c) na tak przygotowanej powierzchni ściany należy po zagruntowaniu odtworzyć okładzinę z płytek ceramicznych (płytki kłaść na klej elastyczny i przy założeniu szerokiej spoiny); d) wykonać nowe przyłącza z kształtek polietylenu HDPE wysokiej gęstości łączonych na połączenia kołnierzowe (kanalizacja) i zaciskowe skręcane (woda); e) nowe przyłącza należy prowadzić natynkowo, bez kontaktu ze ścianą - nie stosować jakichkolwiek zamocowań sztywnych mocowanych o konstrukcji ściany;
f) rury okleić matą z pianki wygłuszającej; g) nie należy stosować baterii kranowych, umywalki i mebli mocowanych do ściany miedzy lokalowej; h) baterię podłączenia pralki, obecnie znajdującą się wraz z przyłączem w ścianie oddzielenia miedzy lokalowego na jej odcinku od strony korytarza lokalu nr [...] , przenieść na ściankę obudowy pionu kanałów wentylacji grawitacyjnej i pionu wodno-kanalizacyjnego; rury przyłączy pralki, podobnie jak rury przyłącza sanitariatów poprowadzić po zewnętrznej stronie ściany;
2) w pokoju lokalu nr [...] na ścianie sąsiadującej z łazienką lokalu nr [...], należy odtworzyć wyprawę tynkarską, poprzez: a) usuniecie resztek odspojonego tynku;
b) naprawę spękań poprzez wykonanie bruzd; c) zagruntowanie powierzchni ściany; d) powstałe ubytki i bruzdy uzupełnić masą naprawczą; e) odtworzenie tynku.
Odwołanie od ww. decyzji w ustawowym terminie złożyła skarżąca.
Organ odwoławczy, w uzasadnieniu decyzji wskazał, że PINB dokonał prawidłowej analizy stanu faktycznego na podstawie rzetelnie zebranego materiału dowodowego. Wskazał ponadto, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. Zaznaczył, że w omawianej sprawie PINB nie wydawał postanowienia o wstrzymaniu prowadzonych robót budowlanych gdyż nie było to zasadne, lecz w oparciu o zebrany materiał dowodowy wydał decyzję nakazującą doprowadzenia ściany międzylokalowej mieszkania nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem.
Dalej wyjaśnił, postępowanie administracyjne w omawianej sprawie zostało wszczęte w 2014 r. W jego trakcie został wydany wyrok WSA w Warszawie z 19 października 2017 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2630/16), zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie zastosowanie powinny znaleźć art. 50-51 p.b., a nie art. 66 p.b. Organ odwoławczy stwierdził, że PINB wydając skarżoną decyzje zastosował się do wytycznych sądu administracyjnego. Ponadto w sprawie wydana została decyzja [...]WINB nr [...] z [...] czerwca 2019 r., pozostająca w obrocie prawnym, w której to organ odwoławczy wskazał po pierwsze, że najbardziej rozsądnym rozwiązaniem problemu będzie usunięcie ze ściany między lokalowej instalacji wodnych, wypełnienie bruzd i otworów po instalacjach odpowiednim materiałem (propozycja z uzupełnienia oceny technicznej) oraz uzupełnienie tego nakazu poprzez wykonanie nowych instalacji na tej ścianie (propozycja z wariantu II oceny technicznej), a następnie odtworzenie warstw wykończeniowych łazienki (propozycja z uzupełnienia oceny technicznej). Po drugie podniósł, że jego wątpliwości budzi, czy usunięcie ze ściany miedzy lokalowej instalacji wodnej bez równoczesnego nakazu jej montażu na ścianie w sposób czyniący zadość przepisom prawa nie naruszy § 92 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w prawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z uwagi na powyższe do akt sprawy przedłożono uzupełnienie wcześniej przedłożonej oceny technicznej nr [...] z [...] lutego 2016 r. sporządzonej przez mgr inż. A P - P, wykonane przez mgr inż. arch. T P. Z wniosków ww. uzupełniającej oceny technicznej (s. 13) wynika, że zaistniała sytuacja jest wynikiem błędów powstałych w trakcie trwania procesu inwestycyjnego tj. w zakresie projektu błędne i niezgodne z warunkami technicznymi przyjęcie rozwiązania ulokowania łazienki i pokoju po obu stronach ściany oddzielenia międzylokalowego, w zakresie nadzoru niezgodne z normą oraz warunkami technicznymi wykonanie tras przyłączy w bruzdach w ścianie oddzielenia między lokalowego - przyłącza w bruzdach obniżają parametry izolacyjności akustycznej jednocześnie obniżając nośność i statykę ściany, w zakresie zaś odbioru - został on wykonany niezgodnie z normą i warunkami technicznymi prac budowlanych. Celem usunięcia powstałych nieprawidłowości autor zawarł w ocenie zalecenia pozwalające je wyeliminować (s. 20 oceny). Analiza przedłożonej dokumentacji dała organowi I instancji podstawę do wydania decyzji nr [...] z [...] grudnia 2020r. nakładającej na skarżącą obowiązek wykonania określonych robót budowlanych, o których mowa w ww. opracowaniu technicznym, mających na celu doprowadzenie ściany międzylokalowej mieszkania nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem.
Zdaniem [...]WINB, wyszczególnione w decyzji organu I instancji roboty budowlane są prawidłowe i zapewnią wyeliminowanie nieprawidłowości. Organ odwoławczy zauważył, że są one zgodne z wytycznymi zawartymi w decyzji [...]WINB nr [...] z [...] czerwca 2019 r. oraz w wyroku WSA w Warszawie z 19 października 2017 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2630/16), gdyż nie ingerują w prawo własności lokalu mieszanego nr [...]stanowiącego odrębny przedmiot własności przysługujący E O. Ponadto wyjaśnił, że uzupełniająca ocena techniczna została sporządzona przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia oraz wiedzę w ww. zakresie, dlatego też zarówno jej wnioski, jak i zalecenia uznał za prawidłowe.
[...]WINB odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu zaznaczył, że prawidłowo, jako adresata wydanej decyzji wskazano skarżącą mimo, iż zaistniała sytuacja mająca wpływ na przenikanie hałasu z lokalu [...] do lokalu [...] przez wadliwą ścianę międzylokalową (zdaniem autora ocen technicznych) jest błędem projektowym i wykonawczym. Wskazał również, że to skarżąca jest dysponentem elementów należących do części wspólnych budynku położonego przy ul. [...], a takim elementem będzie ww. ściana międzylokalowa. Podniósł ponadto, że zgodnie z art. 52 p.b. to inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51. Ponadto wskazał, że sam sąd administracyjny w zapadłym w niniejszej sprawie wyroku (sygn. akt VII SA/Wa 2630/16) wprost wskazał skarżącą, jako adresata obowiązków, w przypadku kiedy dotyczyć będą części wspólnych budynku. Stwierdził jednocześnie, że taka sytuacja w sprawie zaistniała. Odnosząc się dalej do argumentów odwołania dotyczących nałożenia obowiązków na inwestora budynku [...]WINB powołał się na wyrok WSA w Warszawie z 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1539/17, w którym wskazano, że inwestor po zakończeniu procesu budowlanego i zbyciu własności obiektu budowlanego nie ma do niego żadnych praw, a zatem nie może być adresatem jakichkolwiek obowiązków związanych ze stwierdzonymi w obiekcie nieprawidłowościami, w tym wadami wykonawczymi. Skoro bowiem skarżącego na płaszczyźnie prawa budowlanego nie łączy nic z przedmiotowym budynkiem, to nie można uznać, aby podmiot ten był zobowiązany do wykonania nakazanych skarżoną decyzją robót budowlanych. Analogiczne stanowisko zaprezentował WSA w Warszawie w wyroku z 13 września 2018 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2752/17). W związku z tym zarzuty dotyczące adresata obowiązku nie znajdują żadnego uzasadnienia. Również mając na uwadze stanowisko sądu w wyroku wiążącym organy w niniejszej sprawie (sygn. akt VII SA/Wa 2630/16), niezasadne są argumenty wskazujące na brak możliwości wykonania robót przez wspólnotę w lokalach stanowiących przedmiot odrębnej własności. [...]WINB podniósł, że jakkolwiek bowiem prace będzie trzeba wykonać w lokalach własnościowych to jednak roboty będą wykonywane w obrębie części wspólnych (ścianie międzylokalowej).
[...]WINB wskazał również, że w sytuacji, gdy nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego spowodowany jest działaniem osób trzecich adresatom nakazów przysługuje prawo dochodzenia odszkodowania przed sądem powszechnym, na zasadach określonych w k.c. Organ odwoławczy stwierdził, że na gruncie p.b. obowiązki inwestora, który utracił prawa właścicielskie do obiektu budowlanego, (zwłaszcza takie, które wynikać mogą z władczego działania organów nadzoru budowlanego) nie korelują czasowo z ewentualną odpowiedzialnością cywilnoprawną inwestora.
W związku z powyższym [...]WINB utrzymał w mocy decyzję organu I instancji
z [...] grudnia 2020 r., nr [...].
2. Skargę na decyzją [...]WINB z [...] sierpnia 2021 r. złożyła skarżąca i domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych zarzuciła naruszenie:
a) art. 6 k.p.a. art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, w tym poprzez ocenę materiału dowodowego w sposób wybiórczy i skrajnie nieobiektywny, poprzez dokonanie ustalenia, które nie zostało poparte dogłębną analizą materiału dowodowego i jest jednostronne, dowolne oraz wykraczające poza swobodną ocenę dowodów, co doprowadziło organ odwoławczy do wydania decyzji;
b) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.pa. i art. 80 k.p.a., poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy i nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, w szczególności poprzez brak ustalanie faktycznej możliwości wykonania nakazanych robót budowlanych;
c) art. 52 p.b. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt. 2 p.b. poprzez błędne zaadresowanie decyzji i uznanie, iż właściwym adresatem jest skarżąca podczas gdy wskazane w decyzji czynności w pkt 1) ust. e), f), g) oraz h) bezpośrednio ingerują w prawo własności i posiadanie lokalu nr [...].
Uzasadniając skargę skarżąca przedstawiła przebieg postępowania w sprawie oraz ustalenia dokonane przez organy. Ponadto wskazała, że organ nie ustalił realnej możliwości wykonania decyzji przez skarżącą. Podniosła, że w celu wykonania decyzji konieczne jest uzyskanie dostępu do lokali nr [...], którego właścicielem jest R S oraz nr [...] którego właścicielem jest E O. Wyjaśniła, że jak wskazały wcześniejsze próby choćby weryfikacji stanu ściany przez Wspólnotę, E O nie udostępnia swojego lokalu i nie dopuszcza jej do ściany. Z tego też względu wskazała, że wykonanie decyzji przez nią jest niemożliwe. Stwierdziła również, że w niniejszej sprawie Wspólnota identycznie jak inwestor nie ma dostępu do przedmiotowej ściany. Zaznaczyła, że aby wykonać pracę, a w szczególności wykonać decyzję musi uzyskać dostęp poprzez mieszkanie nr [...]. W tym zakresie żaden z tych podmiotów nie dysponuje nieruchomością w zakresie pozwalającym na wykonanie decyzji. W ocenie skarżącej biorąc pod uwagę identyczną możliwość wykonania decyzji to inwestor powinien być adresatem decyzji, jako podmiot, który popełnił błąd w zakresie wykonania ściany.
W związku z powyższym skarżąca wskazała, że decyzja może być zaadresowana do E O w zakresie czynności wykonywanych w lokalu nr [...]oraz R S w zakresie czynności wykonywanych w lokalu [...]jako jedynych podmiotów posiadających realną możliwość wykonania decyzji.
3. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
1. Istota sprawy sprowadza się do oceny decyzji organów, w których nałożono na Wspólnotę Mieszkaniową [...] obowiązek wykonania określonych czynności i robót budowalnych mających na celu doprowadzenie ściany międzylokalowej mieszkania nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...], mającej wpływ na przenikanie hałasu, do stanu zgodnego z prawem
Zdaniem skarżącej, organ nie ustalił realnej możliwości wykonania decyzji przez Wspólnotę Mieszkaniową, gdyż w celu wykonania decyzji konieczne jest uzyskanie dostępu do obu lokali, którego Wspólnota nie posiada. Organ błędnie zaadresował decyzję, gdyż w pierwszej kolejności decyzję winien skierować do inwestora lub ewentualnie do właścicieli lokali nr [...] i nr [...] a nie do Wspólnoty.
Zdaniem organu, zarówno adresat decyzji jaki i zakres obowiązków z niej wynikający jest prawidłowy.
Zdaniem Sądu, rację w tym sporze należało przyznać organom a nie skarżącej Wspólnocie.
2. W pierwszej kolejności skazać należy na kluczowe okoliczności mające znaczenie dla niniejszej sprawy:
- postępowanie administracyjne w omawianej sprawie zostało wszczęte w 2014 r.;
- sprawa była już przedmiotem rozpoznania zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowoadministracyjnym (WSA w Warszawie w wyroku z 19 października 2017 r. o sygn. akt. VII SA/Wa 2630/16 wskazał, że w sprawie zastosowanie powinny znaleźć art. 50-51 p.b. a nie art. 66 p.b); Sąd wskazał między innymi na to, że: "(...) będący podstawą prawną wydanej przez organ I instancji decyzji, przepis art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. stosuje się do stanów faktycznych, w których obiekt budowlany wobec niewłaściwego użytkowana został doprowadzany do nieodpowiedniego stanu technicznego, co w konsekwencji wymaga wydania przez organ nadzoru budowlanego stosownego nakazu usunięcia nieprawidłowości. (...) Postępowanie w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowami prowadzonego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. nie ma zastosowania wówczas, gdy nieodpowiedni stan obiektu wynika z przyczyn pierwotnych, to jest z wadliwości samego projektu budowlanego, bądź wadliwej realizacji tego projektu";
- ponownie rozpatrując sprawę PINB decyzją nr [...] z [...] marca 2019r. nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej [...] usunięcie w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna stwierdzonych nieprawidłowości ściany między lokalami nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] mających wpływ na przenikanie hałasu, zgodnie z przedłożonym uzupełnieniem oceny technicznej, poprzez wykonanie określonych w tej decyzji robót budowlanych;
- [...]WINB w wyniku rozpatrzenia złożonego odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. uchylił ww. zaskarżone rozstrzygnięcie i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji;
- do akt sprawy przy piśmie z 19 października 2020 r. została załączona "Ocena techniczna uzupełniająca w zakresie obowiązków dotyczących usunięcia instalacji wodnych ze ściany międzylokalowej, pomiędzy łazienką lokalu nr [...] a pokojem lokalu nr [...] w budynku nieszklanym wielorodzinnym przy ul. [...]" sporządzona w październiku 2020 r. przez mgr inż. arch. T S posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej, nr ew. [...];
- PINB decyzją nr [...] z [...] grudnia 2020 r. nałożył na Wspólnotę [...]obowiązek wykonania określonych czynności i robót budowalnych mających na celu doprowadzenie ściany międzylokalowej mieszkania nr [...] i nr [...]w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] , mającej wpływa na przenikanie hałasu, do stanu zgodnego z prawem, poprzez szczegółowo określone w niej czynności a [...]WINB decyzją z [...] sierpnia 2021 r. utrzymał decyzję w mocy.
3. W ocenie Sądu, zaskarżone decyzje są zgodne z prawem i nie naruszają wskazanych w skardze postanowień prawa procesowego i materialnego.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. zgodnie z którym: "(...) przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania".
W niniejszej sprawie PINB nie wydawał postanowienia o wstrzymaniu prowadzonych robót budowlanych gdyż nie było to zasadne, lecz w oparciu o zebrany materiał dowodowy wydał decyzję nakazującą doprowadzenia ściany międzylokalowej mieszkania nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem. Art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. daje możliwość przeprowadzenia postępowania naprawczego, którego celem jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W postępowaniu tym organ nadzoru budowlanego weryfikuje dotychczas wykonane roboty budowlane w aspekcie ich zgodności z przepisami budowlanymi, a także przepisami chroniącymi interesy osób trzecich oraz ustala, jakie ewentualnie czynności (roboty) należy podjąć dla osiągnięcia stanu zgodnego z prawem. A zatem organ powiatowy w pierwszej kolejności obowiązany jest do doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, wskazując taki zakres robót, który to umożliwi.
Zdaniem Sądu, organy w niniejszej sprawie ponownie ją rozpatrując i wydając zaskarżone decyzje zastosował się do wytycznych sądu administracyjnego (tj. wyroku WSA w Warszawie z 19 października 2017 r. o sygn. akt. VII SA/Wa 2630/16).
W decyzji wskazano, że najbardziej rozsądnym rozwiązaniem problemu będzie usunięcie ze ściany międzylokalowej instalacji wodnych, wypełnienie bruzd i otworów po instalacjach odpowiednim materiałem (propozycja z uzupełnienia oceny technicznej) oraz uzupełnienie tego nakazu poprzez wykonanie nowych instalacji na tej ścianie (propozycja z wariantu II oceny technicznej), a następnie odtworzenie warstw wykończeniowych łazienki (propozycja z uzupełnienia oceny technicznej). Organ podniósł, że jego wątpliwości budzi, czy usunięcie ze ściany miedzy lokalowej instalacji wodnej bez równoczesnego nakazu jej montażu na ścianie w sposób czyniący zadość przepisom prawa nie naruszy § 92 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w prawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Do akt sprawy przedłożono uzupełnienie wcześniej przedłożonej oceny technicznej nr [...]z [...] lutego 2016 r. sporządzonej przez mgr inż. A P - P, wykonane przez mgr inż. arch. T P. Z wniosków ww. uzupełniającej oceny technicznej (s. 13) wynika, iż zaistniała sytuacja jest wynikiem błędów powstałych w trakcie trwania procesu inwestycyjnego tj. w zakresie projektu błędne i niezgodne z warunkami technicznymi przyjęcie rozwiązania ulokowania łazienki i pokoju po obu stronach ściany oddzielenia międzylokalowego, w zakresie nadzoru niezgodne z normą oraz warunkami technicznymi wykonanie tras przyłączy w bruzdach w ścianie oddzielenia między lokalowego - przyłącza w bruzdach obniżają parametry izolacyjności akustycznej jednocześnie obniżając nośność i statykę ściany, w zakresie zaś odbioru - został on wykonany niezgodnie z normą i warunkami technicznymi prac budowlanych. Celem usunięcia powstałych nieprawidłowości autor zawarł w ocenie zalecenia pozwalające je wyeliminować (s. 20 oceny).
W związku powyższym, analiza przedłożonej dokumentacji dała organom podstawę do wydania zaskarżonych decyzji wskazujących na konkretny zakres prac budowlanych. Prawidłowo przyjęły organy, że wyszczególnione w decyzjach roboty budowlane są prawidłowe i zapewnią wyeliminowanie stwierdzonych nieprawidłowości. Są one zgodne z wytycznymi zawartymi w decyzji [...]WINB nr [...] z [...] czerwca 2019 r. oraz w wyroku WSA w Warszawie z 19 października 2017 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2630/16). Podkreślić również należy, że uzupełniająca ocena techniczna została sporządzona przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia oraz wiedzę w ww. zakresie. Dlatego też zarówno jej wnioski, jak i zalecenia należało uznać za prawidłowe.
4. Zdaniem Sądu, w zaskarżonych decyzjach prawidłowo, jako adresata wskazano Wspólnotę Mieszkaniową [...] mimo, iż zaistniała sytuacja mająca wpływ na przenikanie hałasu z lokalu [...] do lokalu [...] przez wadliwą ścianę międzylokalową (zdaniem autora ocen technicznych) jest błędem projektowym i wykonawczym.
Podkreślić trzeba, że to wspólnota mieszkaniowa jest dysponentem elementów należących do części wspólnych budynku położonego przy ul. [...], a takim elementem jest niewątpliwie ściana międzylokalowa.
Zgodnie z art. 52 p.b. to inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51. Wskazać również trzeba, że WSA w wyroku o sygn. akt VII SA/Wa 2630/16 wprost wskazał również Wspólnotę Mieszkaniową, jako adresata obowiązków (w przypadku kiedy prace dotyczyć będą części wspólnych budynku).
W ocenie Sądu, w sposób prawidłowy organy odniosły się również do problemu nałożenia obowiązków na inwestora budynku. Podkreślić należy, że inwestor po zakończeniu procesu budowlanego i zbyciu własności obiektu budowlanego nie ma do niego żadnych praw. Zatem nie może być adresatem jakichkolwiek obowiązków związanych ze stwierdzonymi w obiekcie nieprawidłowościami, w tym wadami wykonawczymi. Skoro bowiem skarżącego na płaszczyźnie prawa budowlanego nie łączy nic z przedmiotowym budynkiem, to nie można uznać, aby podmiot ten był zobowiązany do wykonania nakazanych skarżoną decyzją robót budowlanych (por. wyrok WSA w Warszawie z 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1539/17, wyrok WSA w Warszawie z 13 września 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2752/17). W sytuacji, gdy nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego spowodowany jest działaniem osób trzecich adresatom nakazów przysługuje prawo dochodzenia odszkodowania przed sądem powszechnym, na zasadach określonych w k.c. (por. wyrok WSA w Warszawie z 23 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 66/13). Na gruncie p.b obowiązki inwestora, który utracił prawa właścicielskie do obiektu budowlanego, (zwłaszcza takie, które wynikać mogą z władczego działania organów nadzoru budowlanego) nie korelują czasowo z ewentualną odpowiedzialnością cywilnoprawną inwestora.
W związku z tym, zarzuty zawarte w skardze i dotyczące adresata obowiązków wskazanych w decyzji nie znajdują żadnego uzasadnienia.
5. Niezasadne są również argumenty wskazujące na brak możliwości wykonania robót przez wspólnotę w lokalach stanowiących przedmiot odrębnej własności (tj. niewykonalność decyzji). Jakkolwiek bowiem prace będzie trzeba wykonać w lokalach własnościowych to jednak roboty będą wykonywane w obrębie części wspólnych (ścianie międzylokalowej).
Argumenty zawarte w skardze wskazujące na faktyczny brak możliwości wykonania decyzji przez Wspólnotę Mieszkaniową [...] (ze względu na brak dostępu do przedmiotowej ściany, gdyż próby weryfikacji stanu ściany przez Wspólnotę Mieszkaniową nie powiodły się - właściciel jednego z lokali nie udostępnił go Wspólnocie) – nie są zasadne. Nie świadczą o braku realnej możliwości wykonania zaskarżonej decyzji.
Wskazać należy, że w przepisach p.b. można odnaleźć odpowiednie regulacje umożliwiające taką ingerencję i wskazujące na realną możliwość wykonania takiej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 47 p.b.: "1.Jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. 2. W razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, organ administracji architektoniczno-budowlanej określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. 2a. Wniosek o wydanie decyzji o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości składa się w: 1) postaci papierowej albo 2) formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem adresu elektronicznego, o którym mowa w ust. 2c. 2b. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wniosku o wydanie decyzji o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, w tym w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, mając na względzie konieczność zapewnienia przejrzystości danych zamieszczanych przy jego wypełnianiu. 2c. Formularz wniosku, o którym mowa w ust. 2a, w formie dokumentu elektronicznego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego udostępnia pod adresem elektronicznym określonym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu. 3. Inwestor, po zakończeniu robót, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany naprawić szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu - na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. 4. Zajęcie, na potrzeby budowy, pasa drogowego lub jego części może nastąpić po spełnieniu wymagań określonych w odrębnych przepisach".
Oceniając zasadność wniosku (tj. potrzeby wykonania określonych robót budowlanych i możliwość wejścia do konkretnego lokalu), organ bada: po pierwsze, czy inwestor podjął starania o uzyskanie zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu i czy starania te okazały się bezskuteczne; a po drugie, czy wejście na teren sąsiedniej nieruchomości lun lokalu jest konieczne i niezbędne do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych. W konsekwencji, dopiero łączne spełnienie obu warunków umożliwia organowi wydanie pozytywnej decyzji z zakreśleniem czasowych ram wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych (por. wyrok WSA z w Gliwicach z 21 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Gl 170/21).
Inaczej mówiąc, tryb administracyjny dotyczy prawa wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości (lokalu) i uzależniony jest od braku dobrowolnej zgody właściciela tej nieruchomości (lokalu). Badając niezbędność wejścia na nieruchomość sąsiednią (lub lokalu), o której mowa w art. 47 ust. 1 p.b., organ nie jest więc uprawniony do kwestionowania ani rodzaju planowanych robót budowlanych, ani analizowania czy istnieje potrzeba ich przeprowadzenia (por. wyrok WSA w Szczecinie z 6 maja 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 1037/20).
7. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a jako bezzasadną.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI