VII SA/Wa 2148/07

VII SA/Wa 2148/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2008-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-12-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /przewodniczący sprawozdawca/
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Krystyna Tomaszewska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 858/08 - Postanowienie NSA z 2009-05-29
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
art. 30  ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2008 r. sprawy ze skargi A. S.A. w P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania urządzenia reklamowego. skargę oddala.
Uzasadnienie
VII SA/Wa 2148/07
U Z A S A D N I E N I E
Prezydent m. st. W. decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. na podstawie art. 30 ust. 2 i 5, art. 30 ust. 7 pkt. 1 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), wniósł sprzeciw do zgłoszenia z dnia [...] grudnia 2005 r. dokonanego przez A. S.A. z siedzibą w P. dotyczącego zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu tablicy reklamowej z fundamentem niezgłębionym w gruncie o wymiarach 3 x 6 m na terenie działki nr ew. [...] w obrębie [...], położonej przy Al. K. 116 w W.
Organ I uznał bowiem, że konieczne jest uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę oraz, że wykonywanie robót budowlanych objętych tym zgłoszeniem powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ludzi.
Od decyzji tej odwołanie wniosła firma A. S.A.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił decyzję Prezydenta m. st. W. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że art. 29 oraz 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) zawierają katalog obiektów i robót budowlanych, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.
Powołując się na orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazał, że instalacja urządzeń reklamowych, niezależnie czy umieszczanych na budynkach czy bezpośrednio na gruncie, stanowi przedmiot unormowania art. 29 ust. 2 pkt 6 ww. ustawy (wyrok WSA z dnia 12 stycznia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1087/05).
Przepis art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego stanowi, iż pozwolenia na budowę nie wymaga "instalowanie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym".
Natomiast do zakresu pojęcia "urządzenie reklamowe" zaliczyć należy wszystkie elementy składające się na to urządzenie, gdyż prawo budowlane nie przewiduje możliwości podziału zamierzenia inwestycyjnego i stosowania do tak podzielonych części odmiennych przepisów ustawy dotyczących pozwolenia na budowę lub zgłoszenia (wyrok WSA z dnia 30 maja 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 1311/04).
Biorąc pod uwagę orzecznictwo sądu administracyjnego, organ odwoławczy stwierdził, że brak jest podstaw, by żądać od inwestora uzyskania pozwolenia na budowę.
Tym niemniej organ odwoławczy wskazał, że przepis art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego przewiduje obowiązek dołączenia przez inwestora do zgłoszenia odpowiednich szkiców lub rysunków a także pozwoleń, uzgodnień i opinii wymaganych odpowiednimi przepisami.
Jeśli organ rozpoznający zgłoszenie dostrzega jego braki, to powinien wezwać inwestora do ich uzupełnienia.
Natomiast w trybie art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego właściwy organ może zgłosić sprzeciw i nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę na zasadach ogólnych. Takie rozstrzygnięcie wymaga szczegółowego przedstawienia ustawowych przesłanek, na których je oparto. Przesłanki te powinny nawiązywać do przewidywanych ujemnych skutków realizacji inwestycji i je uprawdopodobnić. Zatem w sytuacji gdy występuje obawa przed zagrożeniem bezpieczeństwa ludzi, organ przyjmujący zgłoszenie ma obowiązek wyjaśnić tę kwestię przez wydanie stosownego postanowienia w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez organ I instancji - Prezydent m. st. W. postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia zamiaru montażu tablicy reklamowej z fundamentem na terenie działki przy Al. K. [...] w W., w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, o:
1) przedłożenie szkicu usytuowania tablicy reklamowej z podaniem odległości od granicy działki;
2) wyjaśnienie, czy montaż reklamy objętej niniejszym wnioskiem nie dotyczy realizacji robót, o których mowa w zgłoszeniu z dnia [...] 02.2006 r. w sprawie którego została wydana przez Prezydenta m. st. W. decyzja z dnia [...] 03.2006 r. o sprzeciwie oraz przez Wojewodę [...] decyzja z dnia [...] 07.2006 r. o uchyleniu zaskarżonej decyzji i umorzeniu postępowania I instancji;
3) wyjaśnienie przez autora projektu konstrukcji fundamentu, na czym polegają przewidywane zagrożenia zdrowia, o których mowa w tym opracowaniu i czy nie spowodują one naruszenia przepisów obowiązującego prawa
Decyzją z dnia [...] października 2006 r. Prezydent m. st. W. na podstawie art. 30 ust. 2 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), wniósł ponownie sprzeciw do zgłoszenia z dnia [...] grudnia 2005 r. złożonego przez A. S.A.
Uzasadniając decyzję o sprzeciwie organ I instancji stwierdził, iż inwestor nie dopełnił obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów nałożonego w/w postanowieniem.
Od decyzji tej odwołanie wniósł pełnomocnik A. S.A. wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania organu I instancji.
Zdaniem skarżącego organ I instancji naruszył art. 6 kpa i art. 7 Konstytucji RP w związku z art. 110 kpa poprzez doręczenie decyzji pełnomocnikowi Inwestora przed uprawomocnieniem się decyzji organu II instancji.
Ponadto, w ocenie skarżącej Spółki w sprawie miał zastosowanie art. 29 ust. 2 pkt. 6 Prawa budowlanego czyli możliwość rozpoczęcia robót w oparciu o zgłoszenie.
Strona odwołująca wskazała również na zarzut błędnego zastosowania art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem inwestora termin 30-dniowy jest maksymalnym terminem do zbadania zasadności zgłoszenia i ewentualnie uzupełnienia jego braków. Organ I instancji ma możliwość wniesienia sprzeciwu w zasadzie tylko raz, gdyż w każdym przypadku od dnia złożenia zgłoszenia do dnia ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji w wyniku przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ II instancji musi minąć znacznie dłuższy okres niż 30 dni.
Inwestor twierdził także, iż organ uniemożliwił mu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań a zaskarżona decyzja w rażący sposób narusza art. 77 § 1 w związku z art. 7 kpa, bowiem organ bez przeprowadzenia w sprawie postępowania wyjaśniającego wydał decyzję, opierając się na okolicznościach, które nie zostały udowodnione oraz na dowolnych ustaleniach faktycznych.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2007 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta m. st. W. z dnia [...] października 2006 r. wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia z dnia [...] grudnia 2005 r. dotyczącego zamiaru montażu urządzenia reklamowego w rejonie Al. K. [...] w W. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Wojewoda [...] wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynikało, iż Prezydent m. st. W. wydając postanowienie z dnia [...] września 2006 r. wypełnił zalecenia wskazane w kasatoryjnej decyzji organu II instancji z dnia [...] sierpnia 2006 r. i wezwał inwestora do uzupełnienia zgłoszenia m.in. o wyjaśnienie kwestii bezpieczeństwa ludzi. Pomimo upływu terminu wyznaczonego w tym postanowieniu, inwestor nie złożył brakujących dokumentów.
Organ odwoławczy wskazał, iż wymienione braki w dokumentacji przedmiotowej inwestycji miały istotny wpływ na rozpoznanie sprawy. Wobec ich nie uzupełnienia organ I instancji słusznie wniósł sprzeciw co do robót objętych zgłoszeniem.
Od decyzji Wojewody M. z dnia [...] października 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. S.A. wnosząc o uchylenie zaskarżanej i poprzedzającej ją decyzji.
W skardze podniesiono, że inwestor dokonał w dniu [...] grudnia 2005 r. zgłoszenia zamiaru montażu wolnostojącego urządzenia reklamowego przy Al. K. [...] w W. Do zgłoszenia załączono dokumenty wymagane przepisem art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. m.in. informację o urządzeniu reklamowym, wskazanie lokalizacji, projekt konstrukcji urządzenia reklamowego, oświadczenia o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, podkład geodezyjny z zaznaczonymi lokalizacjami reklam, pełnomocnictwo oraz odpis z rejestru sądowego.
Skarżąca Spółka wskazała na naruszenie art. 30 ust. 5, który stanowi, że do wykonywania robót budowlanych objętych zgłoszeniem można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu.
Decyzja kasatoryjna organu II instancji z dnia [...] sierpnia 2006 r. doręczona została do organu I instancji 14 września 2006 r. Od tego dnia organ I instancji miał 30 dni na wniesienie sprzeciwu lub doręczenie postanowienia nakładającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. Ponieważ od dnia zgłoszenia zamiaru montażu reklamy, tj. od dnia 14 września 2006 r. do dnia doręczenia sprzeciwu jak i postanowienia nakładającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia upłynęło ponad 30 dni, zaskarżona decyzja jako wniesiona po terminie winna być uchylona.
Skarżąca podnosiła naruszenie art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Powołując się na orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazano, że dopuszczalne jest instalowanie tablic i urządzeń reklamowych nie tylko na obiektach budowlanych, ale i na gruncie.
W skardze wskazano także na naruszenie art. 30 ust. 6 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że właściwy organ wnosi sprzeciw jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Organ błędne zastosował w/w przepis nakładając obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, gdyż zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt. 6, pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.
W opinii skarżącej, organ II instancji oparł swoje rozstrzygnięcie tylko na jednym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, a pomija fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w latach 2005-2006 wydał kilkadziesiąt wyroków, z których jednoznacznie wynikało, że przedmiotem zgłoszenia może być instalowanie urządzenia reklamowego na gruncie bez względu na jego skalę i rozmiar. Organy administracji architektoniczno-budowlanej mają prawo do kontroli inwestycji poprzez możliwość wnoszenia sprzeciwu w trybie zarówno art. 30 ust. 6 jak i ust. 7 ustawy Prawo budowlane, jednak sprzeciw taki musi być wniesiony w terminie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.
Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Analizując skargę przy zastosowaniu powyższych kryteriów należy stwierdzić, iż skarga jest niezasadna.
Materialnoprawną podstawą decyzji Prezydenta m. st. W. z dnia [...] września 2006 r. był przepis art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.
Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja o sprzeciwie została wydana wobec niewykonania przez inwestora postanowienia z dnia [...] września 2006 r. Należy zatem ocenić prawidłowość żądania organu w zakresie wskazanym w tym postanowieniu bowiem to w niniejszej sprawie determinuje prawidłowość wniesionego sprzeciwu.
W tym miejscu wskazać należy na przepis art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego, dzięki któremu organ administracji architektoniczno-budowlanej może nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę uznając, że wystąpiły pewne, określone w ustawie okoliczności, czyli: zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków, pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych i wreszcie wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. W przypadku, gdy organ uzna, że skala i wielkość robót budowlanych przy instalowaniu tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, pogorszenie stanu środowiska, albo zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich, może w drodze decyzji na podstawie art. 30 ust. 7 nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, na roboty objęte zgłoszeniem. Uprawnienie to ma charakter uznaniowy i wymaga uzasadnienia przez organ podstaw do jego zastosowania.
Jednak dokumenty przedłożone przez inwestora przy zgłoszeniu mogą być niewystarczający do dokonania tej oceny, stąd konieczność uzupełnienia zgłoszenia o niektóre dokumenty wskazane w postanowieniu z dnia [...] września 2006 r.
Organ, dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego, może rozstrzygnąć daną kwestię uznając za istotne określone fakty i podniesione przez stronę argumenty przemawiające za ustalonym wynikiem postępowania, inne zaś uznać za niewystarczające dla rozstrzygnięcia.
W ocenie Sądu organ zasadnie zażądał, przedłożenia szkicu usytuowania tablicy reklamowej z podaniem odległości od granicy działki. Ta okoliczność miała bowiem znaczenie dla ustalenia czy nie wystąpi zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia czy wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich. W tym kontekście zasadne było także wyjaśnienie przez autora projektu konstrukcji fundamentu, na czym polegają przewidywane zagrożenia zdrowia, o których mowa w tym opracowaniu i czy nie spowodują one naruszenia przepisów obowiązującego prawa.
Na marginesie wskazać należy, że zasadne nałożenie tych obowiązków nie rodziło po stronie inwestora przy ich wykonaniu nadmiernych uciążliwości.
Poza tym celowe było żądanie wyjaśnienia czy montaż reklamy objętej niniejszym wnioskiem nie dotyczył realizacji robót, które objęte zostały zgłoszeniem z dnia [...] lutego 2006 r. w wyniku, którego wydana została przez Prezydenta m. st. W. decyzja o sprzeciwie z dnia 9 marca 2006 r. a Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. orzekł o jej uchyleniu i umorzeniu postępowania organu I instancji. Wprawdzie żądanie takie nie wynika wprost z treści art. 30 ust 2 Prawa budowlanego, to jednak nie jest w ocenie sądu przeszkodą do jego sformułowania w sytuacji gdy powstały tego typu wątpliwości, przy czym niewykonanie go nie stanowiło samodzielnej podstawy do wniesienia sprzeciwu.
W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2006. r. sygn. akt VII SA/Wa 418/06, LEX nr 213985 wskazano, że "Niedopuszczalnym jest opieranie decyzji administracyjnej na przypuszczeniach, iż realizacja zamierzeń budowlanych może coś spowodować. Obowiązkiem organu administracyjnego jest ustalenie, czy zamierzone roboty budowlane odpowiadają wymogom określonym w przepisach prawa. W przypadku gdy organ uzna, że zgłoszenie nie odpowiada wymaganiom wynikającym z przepisów dysponuje środkami pozwalającymi uzupełnić te braki (art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego). Organ może nałożyć na inwestora obowiązek uzupełnienia braków w określonym terminie poprzez załączenie do zgłoszenia odpowiednich dokumentów i dopiero w przypadku niewykonania określonego obowiązku zawartego w niniejszym postanowieniu w wyznaczonym terminie spowoduje wniesienie przez organ sprzeciwu w drodze decyzji (...). Nie jest możliwe zobiektywizowanie wszystkich elementów treści zgłoszenia i z uwagi na to, ustawodawca konieczność dołączenia odpowiednich szkiców i rysunków uzależnił od charakteru konkretnej inwestycji i pozostawił ocenie organu. (...)"
Warto zwrócić także uwagę, że wbrew zarzutom skarżącej Spółki, w decyzji Prezydenta m.st. W. z dnia [...] października 2006 r. nie przesądzono o niemożliwości zastosowania procedury zgłoszeniowej w odniesieniu do budowy przedmiotowej tablicy reklamowej, której realizacji domagała się Skarżąca. Uzasadnienie decyzji wydanej w pierwszej instancji wskazywało jedynie na niewykonanie obowiązku nałożonego postanowieniem wzywającym do uzupełnienia braków zgłoszenia. Dlatego zarzut nałożenia przez organ obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i naruszenia tym samym art. 29 ust. 2 pkt. 6 Prawa budowlanego nie mógł być zasadny.
Odnosząc się natomiast do twierdzenia, że organ I instancji nie miał możliwość wniesienia sprzeciwu w sytuacji ponownego rozpatrzenia sprawy wobec uchylenia wcześniej wydanej decyzji o sprzeciwie i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia – należy stwierdzić, że stanowisko to jest wadliwe.
W takiej sytuacji bowiem możliwość wydania decyzji o sprzeciwie istnieje w przeciągu 30 dni od dnia przekazania przez organ odwoławczy organowi I instancji akt postępowania.
W niniejszej sprawie decyzja kasatoryjna organu II instancji z dnia [...] sierpnia 2006 r. doręczona została organowi I instancji 14 września 2006 r. Od tego dnia organ I instancji miał 30 dni na wniesienie sprzeciwu lub wydanie postanowienia nakładającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. Postanowienie takie zostało wydane przez organ w dniu 27 września 2006 r. a do pełnomocnika inwestora nadane za pośrednictwem poczty w dniu 29 września 2006 r. - przy czym pełnomocnik odebrał je dopiero w dniu 18 października 2006 r. Jednak ta okoliczność zdaniem Sądu nie powoduje przekroczenia terminu do wniesienia sprzeciwu.
Jak wskazano w niepublikowanym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt II OSK 79/06 "termin 30 dniowy, o jakim mowa w art. 30 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane jest przez organ wnoszący sprzeciw do zgłoszenia budowy zachowany, o ile w terminie 30 dni od daty przyjętej za początek biegu tego terminu, nastąpi wniesienie sprzeciwu zgodnie z zasadą przewidzianą w art. 57 § 5 k.p.a."( nadanie w palcówce pocztowej).
Tym samym zarzut naruszenia przez organ terminu do wniesienia sprzeciwu był niezasadny.
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.