VII SA/WA 2074/18

VII SA/Wa 2074/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-04-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-09-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /sprawozdawca/
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska /przewodniczący/
Tomasz Stawecki
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 3628/19 - Wyrok NSA z 2022-11-24
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 2234
art. 27 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Tomasz Stawecki, Protokolant spec. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej oddala skargę
Uzasadnienie
Sygnatura akt VIISA/Wa 2074/18
UZASADNIENIE
K. K. wnioskiem z dnia 3 stycznia 2018 r. wystąpił do Wojewody [...] o wstrzymanie egzekucji i uchylenie decyzji o rozbiórce utwardzenia powierzchni na nieruchomości położonej w M. przy ul. R., oznaczonej numerem ewidencyjnym [...].
We wniosku podnosił, że jest współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości, a sprawa trwa od 2008 roku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. orzekł rozbiórkę ustalając, że wystąpiła samowola budowlana, ponieważ nie było zgłoszenia. Tymczasem prace naprawcze nie wymagały zgłoszenia. W toku egzekucji bezzasadnie, pobrano już siedem tysięcy złotych. Wnosił o wstrzymanie egzekucji i uchylenie wydanej decyzji rozbiórkowej.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2018 r., na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2017 r., poz. 2234) oraz art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku K. K. o wstrzymanie egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., obowiązku o charakterze niepieniężnym, polegającego na "dokonaniu rozbiórki utwardzenia powierzchni na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości M. przy ulicy R." - odmówił wstrzymania egzekucji administracyjnej.
W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M.
Wskazane postępowanie dotyczy obowiązku rozbiórki utwardzenia powierzchni na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości M. - co wynika z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. nr [...] z dnia [...] maja 2009 r.
Wojewoda ustalił, że wobec niewykonania przez zobowiązanego obowiązku, organ powiatowy działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji skierował do zobowiązanego w dniu 29 marca 2011 r. upomnienie, a następnie wszczął postępowanie egzekucyjne doręczając tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] maja 2011 r.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na zobowiązanego grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 2.000 zł.
W wyniku rozpatrzenia zażalenia na powyższe postanowienie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2011 r., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt: VII SA/Wa 2838/11 oddalił skargę K. K. na postanowienie organu II instancji.
Wobec dalszego uchylania się od wykonania decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., skierował egzekwowany obowiązek do wykonania zastępczego na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego. Postanowieniem nr [...] z [...] marca 2014 r.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy wyżej wymienione postanowienie organu powiatowego, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 grudnia 2014 r., sygn. akt: VII SA/Wa 955/14 oddalił skargę K. K. na postanowienie organu wojewódzkiego.
Następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. organ I instancji po rozpatrzeniu wniosku K. K. zawartego w protokole z dnia 30 lipca 2015 r. odmówił umorzenia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 grudnia 2016 r. sygn. akt: VII SA/Wa 88/16 oddalił skargę K. K. na ww. postanowienie organu II instancji.
Zgodnie z art. 27 ww. ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie wojewoda może w drodze decyzji administracyjnej wstrzymać postępowanie egzekucyjne. Wstrzymanie egzekucji administracyjnej może nastąpić tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach, na czas określony i może dotyczyć czynności każdego organu prowadzącego egzekucję administracyjną.
Decyzja Wojewody w sprawie wstrzymania, bądź odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej ma charakter uznaniowy.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 sierpnia 2010 r. II GSK 732/09 orzekł, iż różnica pomiędzy decyzją "obligatoryjną", a decyzją uznaniową polega na tym, że spełnienie przewidzianych przez prawo przesłanek w przypadku decyzji "obligatoryjnej" decyduje o treści rozstrzygnięcia, natomiast w przypadku decyzji uznaniowej jedynie o samej możliwości wydania decyzji w danym przedmiocie, jednakże treść tego rozstrzygnięcia pozostawiona jest do uznania organu.
Wstrzymanie czynności egzekucyjnych w ramach uznania administracyjnego związane jest z pojęciem nieostrym - "szczególnie uzasadniony przypadek". "Szczególny" w rozumieniu potocznym oznacza "odznaczający się czymś osobliwym, zwracający czymś uwagę; niezwykły, wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny".
Pojęcie "szczególnie uzasadnionych przypadków" jest zwrotem prawnie niedookreślonym. Dokonując interpretacji tego określenia na gruncie konkretnej sprawy należy mieć na uwadze zarówno cel egzekucji administracyjnej (zapewnienie wykonywania obowiązków wypływających z aktów administracyjnych) jak i fakt, że instytucja wstrzymania na czas określony postępowania egzekucyjnego jest środkiem wykonywania nadzoru nad egzekucją administracyjną.
Nie można jej traktować jako środka przysługującego zobowiązanemu do przerwania egzekucji w trudnych dla niego sytuacjach życiowych. Doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego jego obowiązków jest istotne zarówno z powodu efektywnego doprowadzenia do przestrzegania prawa w konkretnej sytuacji jak i ze względu na wdrażanie obywateli do wykonywania ciążących na nich obowiązków. Okoliczności uzasadniające wstrzymanie postępowania egzekucyjnego muszą mieć charakter wyjątkowy, odbiegający od występujących powszechnie, a nadto być wynikiem działania czynników niezależnych od zobowiązanego, będących skutkiem zdarzeń losowych (wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 351/10).
Wojewoda dysponuje zakresem swobody w odniesieniu do wykładni tego pojęcia jak i oceny sytuacji faktycznej. Jeżeli stwierdzi wystąpienie przypadków mieszczących się w hipotezie normy będzie mógł zastosować uznanie. Jeżeli jednak nie stwierdzi wystąpienia sytuacji odpowiadającej użytemu pojęciu, wówczas w ogóle nie będzie wchodziło w grę zastosowanie przez ten organ uznania administracyjnego. W sytuacji kiedy organ stwierdzi, że w sprawie brak "szczególnie uzasadnionego przypadku", przepis ten w ogóle nie może mieć zastosowania. Dopiero stwierdzenie zaistnienia powyższej przesłanki powoduje konieczność rozważenia, czy należy wstrzymać czynności egzekucyjne.
Inną przesłanką zastosowania tej instytucji (obok szczególnie uzasadnionych przypadków) winna być sytuacja polegająca na tym, że po okresie wstrzymania egzekucja będzie nadal możliwa bez szkody dla wierzyciela, a mniej dotkliwa dla zobowiązanego lub okaże się bezprzedmiotowa, jako że ustąpią przesłanki niezbędne do prowadzenia egzekucji lub zobowiązany dobrowolnie zaspokoi żądania wierzyciela.
Odnosząc się do podniesionej we wniosku argumentacji Wojewoda wskazał, że szczególne okoliczności przemawiające za wstrzymaniem czynności egzekucyjnych, w celu wykonania nałożonego obowiązku nie miały miejsca.
Za taką okoliczność nie można uznać opisanej we wniosku zobowiązanego argumentacji, która wskazuje podważenie prawidłowości decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Tymczasem decyzja jest ostateczna - została utrzymana w mocy decyzją organu wojewódzkiego, a następnie skontrolowana przez Sąd administracyjny.
WSA w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. sygn. Akt VII SA/Wa 1398/09 oddalił skargę na decyzję organu wojewódzkiego, a wobec tego uznał, iż obie decyzje wydane w sprawie są prawidłowe i tym samym - wydany nakaz rozbiórki podlega wykonaniu. Sprawa dotycząca utwardzenia terenu i możliwości legalizacji tych robót została więc ostatecznie i prawomocnie zakończona.
Wstrzymanie egzekucji administracyjnej nie spowoduje ustąpienia przyczyny egzekucji lub zmniejszenia dolegliwości związanych z tym postępowaniem, albowiem obowiązek wynikający z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nadal będzie wymagalny. Zobowiązany nie wykazał jakiejkolwiek chęci wykonania nałożonego obowiązku po ewentualnym okresie wstrzymania postępowania egzekucyjnego.
K. K. w odwołaniu od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018r, podniósł że decyzja nakazująca rozbiórkę nawierzchni od początku obarczona jest błędem prawnym, ponieważ tego rodzaju prace nigdy nie wymagały uzyskania zezwolenia na budowę czy nawet zgłoszenia. Decyzja została wydana bez podstawy prawnej i jest nieważna z mocy prawa.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] lipca 2018r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), po rozpatrzeniu odwołania K. K.od decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2018r., odmawiającej wstrzymania egzekucji administracyjnej prowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., obowiązku o charakterze niepieniężnym polegającego na "dokonaniu rozbiórki utwardzenia powierzchni na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości M. przy ulicy R." - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...].
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że przepis art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz.U. z 2017r., poz. 2234, z późn. zm.) stanowi, że wojewoda może, w drodze decyzji administracyjnej, wstrzymać egzekucję administracyjną.
Przepis art. 27 ust. 2 ww. ustawy stanowi natomiast, że wstrzymanie egzekucji administracyjnej, z zastrzeżeniem ust. 4, może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach, na czas określony i może dotyczyć czynności każdego organu prowadzącego egzekucję administracyjną. W przypadku wstrzymania egzekucji o charakterze niepieniężnym brak jest ustawowego ograniczenia co do terminu wstrzymania takiej egzekucji.
Celem wstrzymania egzekucji, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie nie jest samo wstrzymanie orzeczonego przez właściwe organy obowiązku, ale umożliwienie zobowiązanemu przygotowania się do jego wykonania.
Decyzja wojewody w sprawie wstrzymania bądź odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej ma charakter uznaniowy.
Ustawa o wojewodzie i administracji rządowej w województwie nie precyzuje jakiego rodzaju przypadki należy uznać za "szczególnie uzasadnione", pozostawiając ocenę w tym względzie organom orzekającym w konkretnej sprawie.
Dokonując interpretacji tego określenia należy mieć na uwadze zarówno cel egzekucji administracyjnej (zapewnienie wykonywania obowiązków wypływających z aktów administracyjnych), jak i fakt, że instytucja wstrzymania na czas określony postępowania egzekucyjnego jest środkiem wykonywania nadzoru nad egzekucją administracyjną.
Nie można jej traktować jako środka przysługującego zobowiązanemu do przerwania egzekucji w trudnych dla niego sytuacjach życiowych. Wynikające z art. 27 ust. 1 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie uprawnienie wojewody do wstrzymania na czas określony egzekucji administracyjnej w szczególnie uzasadnionych przypadkach wymaga zbadania przez właściwego wojewodę stanu faktycznego, sprawdzenia czy zachodzą stosowne przesłanki wypełniające dyspozycję przywołanego przepisu.
Z akt sprawy wynikało, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009r. nakazał "dokonanie rozbiórki utwardzenia powierzchni na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości M. przy ulicy R.".
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009r. utrzymał w mocy ww. decyzję, zaś WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 10 listopada 2009r., sygn. akt VII SA/Wa 1398/09 oddalił skargę na decyzję organu II instancji.
W związku z niewykonaniem nałożonego obowiązku w dniu 29 marca 2011 r. skierowano do zobowiązanego upomnienie, a następnie wszczęto postępowanie egzekucyjne doręczając tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] maja 2011r. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2014r. PINB w M. skierował egzekwowany obowiązek do wykonania zastępczego na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2014r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy ww. postanowienie, a WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 19 grudnia 2014r., sygn.. akt VII SA/Wa 955/14 oddalił skargę na postanowienie organu wojewódzkiego.
Następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015r. organ I instancji, odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2015r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy ww. postanowienie, a WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 29 grudnia 2016r., sygn. akt VII SA/Wa 88/16 oddalił skargę na postanowienie organu II instancji.
Odnosząc się do wskazanych przez wnioskodawcę w odwołaniu podstaw do wstrzymania egzekucji administracyjnej, organ II instancji podkreślił, iż nie jest uprawniony do merytorycznego badania sprawy.
Mając na uwadze powyższe Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał za uzasadnione stanowisko Wojewody [...], iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie egzekucji administracyjnej.
Wstrzymanie czynności egzekucyjnych na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie nie eliminuje orzeczonego przez organ nadzoru obowiązku, a ma jedynie pozwolić na przygotowanie się do jego wykonania.
Doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego jego obowiązków jest istotne zarówno z powodu efektywnego doprowadzenia do przestrzegania prawa w konkretnej sytuacji, jak i ze względu na wdrażanie obywateli do wykonywania ciążących na nich obowiązków.
W niniejszej sprawie - zarówno w odwołaniu, jak i w skierowanym do Wojewody [...] wniosku skarżący wyłącznie podważał prawidłowość decyzji podjętych w niniejszej sprawie, nie wykazał chęci wykonania nałożonego obowiązku po ewentualnym wstrzymaniu prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2018 r.
W uzasadnieniu skargi podnosił, że decyzja nakazująca rozbiórkę utwardzonej nawierzchni od początku obarczona jest błędem prawnym, ponieważ tego rodzaju prace nigdy nie wymagały uzyskania zezwolenia a nawet zgłoszenia. Decyzja została wydana bez podstawy prawnej, a jako taka jest nieważna z mocy prawa. Żaden organ w toku postępowania nie analizował obowiązującego prawa. W ten sposób sankcjonowane są decyzje bezprawne, rodzące negatywnie dla obywatela skutki.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").
Skarga nie była zasadna i jako taka podlegała oddaleniu.
Przepis art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2017r., poz. 2234, z późn. zm.) stanowi, że wojewoda może w drodze decyzji administracyjnej, wstrzymać egzekucję administracyjną.
Natomiast art. 27 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że wstrzymanie egzekucji administracyjnej, z zastrzeżeniem ust. 4, może nastąpić w szczególnie uzasadnionych przypadkach, na czas określony i może dotyczyć czynności każdego organu prowadzącego egzekucję administracyjną.
Celem wstrzymania egzekucji, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie nie jest jedynie wstrzymanie orzeczonego przez właściwe organy obowiązku, ale umożliwienie zobowiązanemu przygotowania się do wykonania obowiązków. Decyzja wojewody w sprawie wstrzymania bądź odmowy wstrzymania egzekucji administracyjnej ma charakter uznaniowy.
Ustawa o wojewodzie i administracji rządowej w województwie nie precyzuje jakiego rodzaju przypadki należy uznać za "szczególnie uzasadnione", pozostawiając ocenę w tym względzie organom orzekającym w konkretnej sprawie. "Szczególny" w rozumieniu potocznym oznacza "odznaczający się czymś osobliwym, zwracający czymś uwagę; niezwykły, wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny".
Instytucji tej nie można traktować jako środka zawsze przysługującego zobowiązanemu do przerwania egzekucji, gdy jest ona dla niego niekorzystna, uciążliwa.
Wynikające z art. 27 ust. 1 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie uprawnienie wojewody do wstrzymania na czas określony egzekucji administracyjnej w szczególnie uzasadnionych przypadkach wymaga każdorazowo dogłębnego zbadania przez właściwego wojewodę stanu faktycznego, sprawdzenia czy zachodzą stosowne przesłanki wypełniające dyspozycję przywołanego przepisu.
Wojewoda samodzielnie ocenia, czy zachodzą stosowne przesłanki uzasadniające wstrzymanie czynności egzekucyjnych oraz samodzielnie określa termin wstrzymania danej egzekucji administracyjnej.
Z akt sprawy wynikało, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009r. nakazał skarżącemu "dokonanie rozbiórki utwardzenia powierzchni na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] położonej w miejscowości M. przy ulicy R.".
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009r. utrzymał w mocy ww. decyzję, zaś WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 10 listopada 2009r., sygn. akt VII SA/Wa 1398/09 oddalił skargę na decyzję organu II instancji.
W związku z niewykonaniem nałożonego obowiązku, w dniu 29 marca 2011 r. skierowano do zobowiązanego upomnienie, a następnie wszczęto postępowanie egzekucyjne doręczając tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] maja 2011r.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2014r., PINB w M. skierował egzekwowany obowiązek do wykonania zastępczego na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2014r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy ww. postanowienie, a WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 19 grudnia 2014r., sygn. akt VII SA/Wa 955/14 oddalił skargę na postanowienie organu wojewódzkiego.
Następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015r. organ I instancji, odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2015r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy ww. postanowienie, a WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 29 grudnia 2016r., sygn. akt VII SA/Wa 88/16 oddalił skargę na postanowienie organu II instancji.
Odnosząc się do wskazanych przez wnioskodawcę podstaw do wstrzymania egzekucji administracyjnej należy podkreślić, iż Wojewoda [...] nie jest uprawniony do merytorycznego badania sprawy, ani oceny legalności egzekwowanej decyzji ostatecznej.
Uprawnienia takiego nie posiada również Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji - przedmiotowe postępowanie dotyczyło wyłącznie możliwości zastosowania art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie.
Zasadnie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał, iż w sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku K. K. o wstrzymanie egzekucji administracyjnej. Samo ewentualne wstrzymanie czynności egzekucyjnych na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie, nie wyeliminuje orzeczonego przez organ nadzoru nakazu, a miałoby jedynie pozwolić na przygotowanie się do jego późniejszego wykonania.
Skarżący wyłącznie podważał prawidłowość egzekwowanej decyzji, nie wykazywał chęci dobrowolnego wykonania w jakimkolwiek czasie, nałożonego obowiązku, po ewentualnym wstrzymaniu postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie ocena decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. została ostatecznie i prawomocnie dokonana wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 10 listopada 2009r., sygn. akt VII SA/Wa 1398/09.
Fakt, że skarżący od samego początku nie zgadza się z ostateczną decyzją nakazującą rozbiórkę, nie oznacza, że z tego powodu celowym jest wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego w trybie analizowanego przepisu.
Wbrew twierdzeniom skargi nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego, które uniemożliwiałyby zaaprobowanie wydanych decyzji.
Mając na uwadze powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) orzekł jak w sentencji.