VII SA/Wa 2067/23

VII SA/Wa 2067/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-01-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Rudnicki
Joanna Gierak-Podsiadły /przewodniczący/
Michał Podsiadło /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1138/24 - Wyrok NSA z 2025-07-02
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 35 ust. 1 pkt 1, art. 35 ust. 3, art. 35 ust. 5 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Asesor WSA Michał Podsiadło (spr.), Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi R. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 14 lipca 2023 r. nr 515/OPON/2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Wojewody Mazowieckiego na rzecz R. z siedzibą w W. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżoną decyzją z 14 lipca 2023 r. nr 515/OPON/2023, Wojewoda Mazowiecki orzekł w postępowaniu odwoławczym od decyzji Prezydenta W. z 8 marca 2023 r. nr 43/TAR/2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
2. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym stanie rzeczy.
2.1. W dniu [...] lipca 2021 r. do Prezydenta W. (dalej: Prezydent, organ
I instancji) wpłynął wniosek R. z siedzibą w W. (dalej: strona skarżąca, S., inwestor) o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem wraz z zagospodarowaniem terenu, przebudową ogrodu J., ciągów pieszo - jezdnych i miejsc postojowych" przy ul. R. w W., na działce nr ew. [...] z obrębu [...]. Postanowieniem nr [...] z [...] sierpnia 2021 r. organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej. Postanowieniem z [...] października 2021 r. Prezydent zawiesił na wniosek strony postępowanie w sprawie, podjęte następnie postanowieniem z [...] września
2022 r. Postanowieniem nr [...] z [...] września 2022 r. Prezydent ponownie nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej. Ustosunkowując się do nałożonych ww. postanowieniem obowiązków Inwestor przy piśmie z [...] października 2022 r. dokonał korekty wniosku wnosząc
o udzielenie pozwolenia na budowę "budynku mieszkalnego wielorodzinnego
z usługami w parterze i garażem wraz z zagospodarowaniem terenu, przebudową ogrodu J., ciągów pieszo-jezdnych i miejsc postojowych. Kanalizację kablową O. S.A. budowa i demontaż" przy ul. R. w W., na działce nr ew. [...] i [...] z obrębu [...]. Postanowieniem nr [...]
z [...] grudnia 2022 r. organ I instancji po raz kolejny nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej. W związku z tym, pismem
z [...] stycznia 2023 r. inwestor ustosunkował się do ww. i skorygował wniosek wskazując, że dotyczy on "budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami
w parterze i garażem wraz z zagospodarowaniem terenu, przebudową ogrodu J., ciągów pieszo-jezdnych i miejsc postojowych" przy ul. R. w W., na działce nr ew. [...] z obrębu [...]. Inwestor przedłożył jeszcze pismo z [...] lutego 2023 r., w którym odniósł się do zgromadzonego materiału dowodowego.
2.2. Decyzją z [...] marca 2023 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.
z 2022 r. poz. 2000; dalej: k.p.a.) w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. "a", pkt 3a, ust. 3, ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351; dalej: p.b.), Prezydent W. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę "budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem wraz z zagospodarowaniem terenu, przebudową ogrodu J., ciągów pieszo-jezdnych i miejsc postojowych" przy ul. R. w W. na dz. ewid. nr [...] i [...] z obrębu [...].
2.2.1. Organ I instancji wskazał, m.in., że pomimo dwukrotnego wezwania o wykazanie zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
w zakresie parametrów inwestycji oraz przedstawienie sposobu ich obliczenia i bilansu w odniesieniu do poszczególnych terenów planistycznych, projekt nie został uzupełniony w ww. zakresie. W projekcie nie zawarto informacji o wskaźniku intensywności zabudowy oraz nie przedstawiono bilansu terenu i jego zabudowy
w rozbiciu dla poszczególnych terenów planistycznych. W opinii organu stopień opracowania projektu, lakoniczny opis oraz brak czytelności rysunku projektu zagospodarowania terenu nie pozwala na stwierdzenie zgodności z ustaleniami § 54 ust. 2 uchwały nr LXII/1674/2018 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Skweru S. (Dz. Urz. Woj. Mazow. z 2018 r. poz. 2508 i 3550; dalej: MPZP) w zakresie wytworzenia ciągu spacerowo-rekreacyjnego
o wysokiej jakości rozwiązań przestrzennych oraz ustaleń dla strefy zieleni. Prezydent odniósł się również do podniesionych w postanowieniach kwestii związanych
z określonym w projekcie budowlanym obszarem oddziaływania inwestycji, zakresu uzgodnienia dokumentacji projektowej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, nieczytelnych i niespójnych oznaczeń na projekcie zagospodarowania terenu oraz braku opinii Urzędu W. Wydziału Kształtowania Przestrzeni Publicznej na temat projektowanej inwestycji.
2.3. W odwołaniu od tej decyzji, inwestor zaskarżył ją w całości wraz z wydanymi przez organ I instancji postanowieniami z [...].09.2022 r., [...].10.2022 r. i z [...].12.2022 r. wzywającymi do usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej. Inwestor wniósł również o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego.
2.4. Zaskarżoną decyzją z 14 lipca 2023 r. nr 515/OPON/2023, Wojewoda Mazowiecki uchylił ww. decyzję organu I instancji w części dotyczącej działki nr ew. [...] z obrębu [...] i w tej części umorzył postępowanie organu I instancji, utrzymując w mocy ww. decyzję w pozostałej części.
2.4.1. W pierwszej kolejności, Wojewoda zwrócił uwagę, że organ I instancji kilkukrotnie wzywał inwestora do usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej:
– postanowieniem nr [...] z [...] sierpnia 2021 r. m.in.: poprzez "czytelne określenie rzędnych wejść do projektowanych budynków, rozwiązanie kolizji istniejących sieci z projektowaną zabudową", "oznaczenie na projekcie zagospodarowania odległości od drogi p.poż, i granic obszarów planistycznych oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego";
– postanowieniem nr [...] z [...] września 2022 r. m.in.: poprzez "właściwe określenie obszaru oddziaływania inwestycji", "rozwiązanie kolizji istniejących sieci z projektowaną zabudową zgodnie z pismem O. z dnia [...] maja
2021 r.", "doprowadzenie do zgodności lub wykazanie zgodności inwestycji z MPZP poprzez: - oznaczenie na projekcie zagospodarowania prawidłowych granic obszarów planistycznych oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wraz z przedstawieniem bilansu parametrów projektowanego zagospodarowania terenu w stosunku do parametrów ustalonych w MPZP dla każdego obszaru planistycznego na terenie inwestycji, - przedstawienie projektowanego i zgodnego z przeznaczeniem zagospodarowania dla terenów: [...]", "uzupełnienie pzt o informację sporządzoną przez osobę uprawnioną dotyczącą spełnienia wymagań w zakresie konstrukcji nawierzchni
i nośności dla dróg pożarowych przez istniejącą nawierzchnię, po której prowadzona jest droga p.poż.".
– postanowieniem nr [...] z [...] grudnia 2022 r. m.in. poprzez: "właściwe wskazanie na rysunku projektu zagospodarowania zakresu inwestycji (wraz
z czytelnym oznaczeniem na legendzie rysunku), obejmującego, zgodnie z korektą wniosku z dnia [...].10.2022 r. rozwiązanie kolizji projektowanej inwestycji
z kanalizacją Kablową O. S.A.", "doprowadzenie projektu do zgodności lub wykazanie jego zgodności z zapisami w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego rejonu Skweru S. w zakresie wskaźników ustalonych dla poszczególnych terenów (...). Dla poszczególnych terenów z MPZP objętych zakresem inwestycji należy wykazać spełnienie wskaźników ustaleń szczegółowych planu z przedstawieniem sposobu ich obliczenia", "doprowadzenie do zgodności lub wykazanie zgodności projektu
z obowiązującym MPZP w zakresie ustaleń szczegółowych planu, w szczególności: dla terenu [...] ustala się wytworzenie ciągu spacerowo-rekreacyjnego
o wysokiej jakości rozwiązań przestrzennych (§ 54.2 pkt 3 a, b, c) oraz ustala się strefę zieleni wskazana na rysunku planu (§ 54.2 pkt 4 a, b)".
2.4.2. W ocenie Wojewody, nałożenie na Inwestora obowiązku właściwego określenia obszaru oddziaływania projektowanej inwestycji ocenić należy jako niezasadne, albowiem wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę należy do organu administracji architektoniczno-budowlanej prowadzącego postępowanie. Niezasadnie nałożono również na inwestora obowiązek przedłożenia karty technologicznej nawierzchni drogi przeciwpożarowej tj. geokraty, uzgodnionej przez rzeczoznawcę do spraw przeciwpożarowych. Z części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu (rys. nr [...], str. 11 projektu budowlanego), wynika, że został on uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Wojewoda podkreślił, że organ prowadzący postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę nie może kwestionować przyjętych w projekcie rozwiązań technicznych. Wojewoda zgodził się przy tym
z organem I instancji, że uzgodnienie nastąpiło z uwagą "przebieg drogi pożarowej oznaczyć np. krawężnikami", a z dokumentacji projektowej nie wynika, czy wskazana uwaga została uwzględniona. Ustosunkowując się do obowiązku przedłożenia przez Inwestora opinii Urzędu W. Wydziału Kształtowania Przestrzeni Publicznej na temat projektowanej, Wojewoda zgodził się ze stanowiskiem Inwestora zawartym
w odwołaniu, że zapisy MPZP nie nakładają obowiązku przedłożenia opinii wskazanego Wydziału w zakresie zagospodarowania terenu stanowiącego zgodnie z jego zapisami przestrzeń publiczną.
2.4.3. Organ odwoławczy uznał za prawidłowe wezwanie inwestora przez organ
I instancji do "doprowadzenia projektu do zgodności lub wykazanie jego zgodności
z zapisami w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego rejonu Skweru S. w zakresie wskaźników ustalonych dla poszczególnych terenów". Zdaniem Wojewody, nałożony obowiązek został sformułowany w sposób czytelny, i jak wynika z dokumentacji sprawy w sposób w pełni zrozumiały do Inwestora. Wojewoda podniósł, że działka inwestycyjna nr ew. [...]
z obrębu [...] położona jest na terenie obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Skweru S. na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem: [...] (U) – zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna z usługami, [...] (U) – zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna z usługami, B15.KP – ciąg pieszy, [...]– ciąg pieszo-jezdny, [...]– zieleń urządzona-ogród J. (zgodnie z treścią § 5 planu). MPZP
w ustaleniach szczegółowych określa wskaźniki zagospodarowania terenu odmiennie dla pięciu terenów planistycznych zlokalizowanych na działce inwestycyjnej. Z części opisowej projektu zagospodarowania terenu wynika, że w pkt 4. Zestawienie powierzchni, Inwestor wskazał m.in. "% zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej", "% powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni terenu inwestycji". Wskazane zestawienie nie określa jednego z najważniejszych parametrów określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego – wskaźnika intensywności zabudowy, oraz nie prezentuje wskaźników zagospodarowania terenu
w rozbiciu na poszczególne tereny planistyczne. Zdaniem Wojewody, z § 10 ust. 1 MPZP wynika wprost, że wskaźniki zagospodarowania terenu określone zostały dla poszczególnych terenów, zaś zawarte w nim pojęcie działki budowlanej odnieść należy do powierzchni działki budowlanej, ale objętej wyłącznie danym terenem planistycznym. Podkreślono, że z części rysunkowej planu wynika, że tereny oznaczone symbolami [...] (U), [...] oraz [...] w całości zamykają się na działce inwestycyjnej. Zatem w niniejszym przypadku dla właściwego obliczenia parametrów należało wziąć pod uwagę tę część działki inwestycyjnej, która znajduje się w danym terenie, tj. przedłożyć bilans powierzchni oddzielnie dla terenu [...] (U), [...] (U), [...], [...] i [...]. Wojewoda wyjaśnił, że tak samo jak kilka działek ewidencyjnych może stanowić działkę budowlaną, tak samo część działki ewidencyjnej może być
w określonych uwarunkowaniach planistycznych uznana za działkę budowlaną.
2.4.4. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Prezydenta W. co do tego, że inwestor nie wykazał zgodności projektowanej inwestycji z wymogiem § 54 ust. 2 pkt 3 MPZP, zgodnie z którym na terenie [...] ustala się wytworzenie ciągu spacerowo-rekreacyjnego o wysokiej jakości rozwiązań przestrzennych, w szczególności poprzez: a) lokalizację obiektów małej architektury, ławek, pergoli, zieleni, ogródków gastronomicznych, b) kształtowanie kompozycji w sposób podkreślający układ zieleni, rozmieszczenie i formę obiektów małej architektury, elementów wyposażenia powtarzalnego oraz rejony wejść do przyległych obiektów, c) ujednolicenie rozwiązań przestrzennych, kompozycyjnych. Z części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu nie wynika lokalizacja wymaganego planem "ciągu spacerowo-rekreacyjnego
o wysokiej jakości rozwiązań przestrzennych". Podobnie z projektu zagospodarowania terenu nie wynika w sposób niebudzący wątpliwości sposób spełnienia ustaleń dla strefy zieleni, o której mowa w § 54 ust. 2 pkt 4 MPZP. Zarówno w części rysunkowej jak i opisowej projektu zagospodarowania terenu, jak również w pismach inwestora nie określono jaki procent powierzchni utwardzonej zaprojektowano w strefie zieleni (ograniczenia powierzchni utwardzonej na tym terenie wynikają z treści § 54 ust. 2 pkt 4 lit a MPZP).
2.4.5. W ocenie Wojewody, organ I instancji miał rację w zakresie sposobu wykazania przez projektowaną inwestycję zgodności z § 58 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 MPZP, zgodnie
z którym ustala się minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej – 50%; oraz ustala się miejsca w parku wymagające szczególnego opracowania wskazane na rysunku planu, na których nakazuje się: a) spójne ukształtowanie kompozycji, w szczególności: nawierzchni, zieleni, elementów wodnych, obiektów małej architektury, ławek oraz oświetlenia, b) na utwardzonych częściach nawierzchni oraz na obiektach małej architektury, ławkach, siedziskach użycie drewna, naturalnego kamienia, ceramiki, betonu lub stali nierdzewnej; 4) ustala się strefę terenowych urządzeń sportowych lub rekreacyjnych wskazaną na rysunku planu, na której nakazuje się realizację: placów zabaw, siłowni terenowych lub innych urządzeń sportowych lub rekreacyjnych. Przeprowadzona w tym zakresie weryfikacja projektu zagospodarowania terenu wykazała, że na wskazanym obszarze zaprojektowano jedynie "powierzchnię bezpieczną", bez określenia w części opisowej jej funkcji i charakterystyki, zaś wskazany procent powierzchni biologicznie czynnej dla tego obszaru jest tożsamy
z parametrem wskazanym przez Inwestora w części opisowej projektu zagospodarowania terenu "Zestawienie powierzchni", jako powierzchnia biologicznie czynna przypisana dla całej powierzchni działki inwestycyjnej.
2.4.6. Wojewoda dodał, że część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu została wykonana w sposób mało czytelny i niespójny z częścią opisową. Dotyczy to m.in. przyłączy nie opisanych na części rysunkowej jako "projektowane wg oddzielnego opracowania". Zwrócono przy tym uwagę, że w postanowieniu nr [...]
z [...] grudnia 2022 r. Prezydent W. nie wskazał wprost w jaki sposób projekt zagospodarowania terenu narusza przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju
z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2020, poz. 1609). Tak niedookreślony obowiązek nie może stanowić postawy do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Również
w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji organ I instancji wskazał tylko, że "Załączony rysunek PZT nie wypełnia dyspozycji § 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju
z 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego".
2.4.7. Odnosząc się do wniosku inwestora o uzupełnienie materiału dowodowego
z [...] lipca 2023 r., Wojewoda wskazał, że dokumentacja, której dotyczy ten wniosek, przedłożona w formie "luźnych kart", nie może stanowić o spełnieniu wskazanych wyżej nieprawidłowości w dokumentacji projektowej. Wyjaśniono, że wszelkie zmiany
i uzupełnienia dokumentacji projektowej winny wynikać ze stanowiącego załącznik do kwestionowanej decyzji projektu budowlanego, a ten winien być we wszystkich egzemplarzach identyczny. Niezależnie jednak od powyższego zauważono, że co prawda Inwestor przedłożył bilans wskaźników zagospodarowania terenu w rozbiciu na poszczególne tereny planistyczne, jednak wskazując powierzchnię zabudowy
i wskaźnik intensywności zabudowy wyliczenia dokonał "w stosunku do pow. działki ew. nr [...] – 8412,00 m2", a nie w stosunku do powierzchni terenu [...] (U), czyli obszaru równego 2808,03 m2.
2.4.8. W związku z tym, w ocenie Wojewody, Inwestor nie wypełnił w całości prawidłowo nałożonych na niego obowiązków. Przede wszystkim nie wykazał zgodności projektowanej inwestycji z zapisami obowiązującego na terenie MPZP. Mając na uwadze brak spełnienia powyższych wymogów wynikających z art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b., zdaniem Wojewody, organ I instancji prawidłowo odmówił udzielenia pozwolenia na budowę w zakresie objętym wnioskiem Inwestora. W sytuacji bowiem, gdy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, organ administracji architektoniczno-budowlanej orzekający w przedmiocie pozwolenia na budowę stwierdził, że Inwestor nie usunął nieprawidłowości w projekcie, nie ma możliwości innego rozstrzygnięcia sprawy, jak tylko w myśl art. 35 ust. 3 p.b. – obowiązany jest wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy zauważył, że w związku z dokonaną przez Inwestora przy piśmie
z [...] stycznia 2023 r. korektą wniosku wskazującą nazwę inwestycji jako budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem wraz
z zagospodarowaniem terenu, przebudową ogrodu jordanowskiego, ciągów pieszo-jezdnych i miejsc postojowych przy ul. R. w W., na działce nr ew. [...] z obrębu [...], należało uchylić ww. decyzję Prezydenta W.
z [...] marca 2023 r. w części dotyczącej działki nr ew. [...] z obrębu [...] i w tej części umorzyć postępowanie organu I instancji, w pozostałej części utrzymując ją
w mocy.
2.4.9. Wojewoda wyjaśnił również, że odstąpił od dalszej weryfikacji przedłożonej dokumentacji projektowej, w tym m.in. wskazanej w części opisowej projektu zagospodarowania terenu w pkt 8. Informacje i dane o charakterze i cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych (str. 9 projektu budowlanego) kwestii zaliczenia projektowanej inwestycji do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów
z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839), czy też umieszczenia na projekcie zagospodarowania terenu 5 "wklejek". W tym zakresie ma marginesie wskazał, że projekt budowlany powinien być sporządzony w sposób uniemożliwiający jego dekompozycję lub zmianę treści bez jednoznacznej adnotacji przez jego autorów.
W ocenie Wojewody, nawet tego rodzaju doklejenie (z pieczątką i podpisem projektanta) takiej gwarancji nie stanowi, gdyż może nastąpić "odklejenie" fragmentu rysunku i wówczas Inwestor będzie realizował inwestycję zgodnie z rysunkiem niezawierającym doklejenia lub wystąpią sprzeczności pomiędzy egzemplarzami projektu budowlanego, które Inwestor przedłożył do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. W ocenie Wojewody, takie sporządzanie części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu jest bezwzględnie niepoprawne. Ponadto Wojewoda odstąpił na etapie postępowania odwoławczego od przeprowadzenia dalszego postępowania uzupełniającego w zakresie zagadnień podniesionych na etapie postępowania przed organem I instancji, albowiem w treści uzasadnienia odwołania od kwestionowanej decyzji Prezydenta W. pełnomocnik Inwestora wskazał, że "w świetle powyższych wyjaśnień, należy stwierdzić, że przedłożona dokumentacja jest zgodna
z wymaganiami określonymi w obowiązujących przepisach prawa w tym
w szczególności jest zgodna z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i nie jest obarczona w tym zakresie żadnymi nieprawidłowościami".
3. Pismem z [...] sierpnia 2023 r. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze skargą na ww. decyzję Wojewody, wnosząc o jej uchylenie wraz
z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, jak również o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od strony przeciwnej. Zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji
z naruszeniem:
1) art. 7 k.p.a., art. 7a § 1 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 140 k.p.a. w związku z art. 35 ust. 3 p.b. i art. 35 ust. 5 pkt. 1 p.b., art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 p.b. poprzez brak wezwania inwestora do uzupełnienia nieprawidłowości projektowych,
2) art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 84 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w związku
z art. 140 K.P.A. poprzez brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego, jak również poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego
i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy oraz brak zachowania obiektywności w prowadzeniu postępowania co doprowadziło Prezydenta W. i Wojewodę do poczynienia w zaskarżonej decyzji całkowicie dowolnych i nieuprawnionych ustaleń faktycznych,
3) art. 7a k.p.a., w zw. z art.77 § 1 k.p.a. w zw. art. 81a § 1 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a., poprzez zinterpretowanie wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy na niekorzyść strony skarżącej, co w rezultacie doprowadziło do wadliwego rozstrzygnięcia w sprawie,
4) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. w związku z art. 140 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia przez organ odwoławczy czynności niezbędnych do wyjaśnienia sprawy,
a w szczególności zbadania zebranej w sprawie dokumentacji pod kątem spełnienia przesłanek do wydania pozwolenia na budowę dla działki budowlanej mieszczącej obejmującej działkę nr ew. [...] z obrębu [...], podczas gdy przedmiotowe działanie było niezbędne dla rzetelnego ustalenia faktycznego spełnienia przez Inwestora przesłanek umożliwiających wydanie pozwolenia na budowę;
5) art. 10 § 1 k.p.a. i 79a § 1 k.p.a. w zw. z art. 9 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. w zw.
z art. 35 ust. 3 p.b., poprzez brak umożliwienia stronie czynnego udziału
w postępowaniu przed wydaniem decyzji, brak poinformowania o konieczności dalszego uzupełnienia nieprawidłowości projektowych, brak umożliwienia stronie złożenia dokumentacji, w postaci projektu budowlanego, pozwalającej na wydanie decyzji na korzyść strony skarżącej;
6) art. 6 k.p.a. i art. 8 k.p.a. w zw. z art. 136 § 2 k.p.a. w zw. z art. 79a k.p.a. poprzez niczym nieuzasadnione nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego przez organ odwoławczy, uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie oraz braku zlecenia przeprowadzenia ww. czynności organowi I instancji, pomimo wniosku, podczas gdy konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego przyczyniłoby się do rozstrzygnięcia sprawy, a zgodnie z dyspozycją przepisu organ był związany przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, co prowadzi do zasadnego twierdzenia, iż organ administracyjny w sposób arbitralny stara się doprowadzić do zakończenia sprawy przy pominięciu twierdzeń i argumentów strony skarżącej, czym narusza zasadę praworządności, poprzez brak respektowania podstawowych zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w/w przepisach, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy;
7) art. 138 § 1 i 2 k.p.a., przez niezastosowanie tych przepisów w sytuacji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie oraz w sytuacji gdy organ pierwszej instancji dokonał w zaskarżonej decyzji błędnej wykładni przepisów prawa, które mogły znaleźć zastosowanie w sprawie,
8) art. 107 § 1 pkt 4 i § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania podstawy prawnej dla decyzji utrzymującej w części zaskarżoną decyzję, brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej tej decyzji w tym brak szczegółowego odniesienia się przez Wojewodę do zarzutów podniesionych przez stronę w odwołaniu od decyzji administracyjnej co uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu pierwszej instancji, zrozumienia tych motywów, a w rezultacie ustosunkowanie się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób,
9) art. 40 § 2 k.p.a. w związku z art. 109 § 1 k.p.a. przez brak doręczenia decyzji pełnomocnikowi skarżącej.
10) art. 35 ust. 1 p.b. w zw. z art. 2 ust. 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.
o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: u.p.z.p.) w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 6 u.p.z.p., w zw. z uchwałą nr LXII/1674/2018 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Skweru S. (dalej: MPZP) poprzez błędne ustalenie, iż cały obszar działki nr ew. [...] z obrębu [...] nie stanowi działki budowlanej, a co za tym idzie dla spełnienia przesłanek pozwolenia na budowę koniecznym jest spełnienie ich oddzielnie względem pięciu terenów planistycznych, nie zaś względem działki [...].
4. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
5. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami
i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
W świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. dla kierunku rozstrzygnięcia zasadnicze znaczenie ma to, czy zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo czy doszło do uchybienia uzasadniającego stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu.
5.1. Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w oparciu o wskazane wyżej kryteria wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, uzasadniającym jej uchylenie.
6. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie uczyniono decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę "budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażem wraz
z zagospodarowaniem terenu, przebudową ogrodu jordanowskiego, ciągów pieszo-jezdnych i miejsc postojowych" przy ul. R. w W. na dz. ewid. nr [...] z obrębu [...].
6.1. Stosownie do art. 35 ust. 1 p.b., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
3a) dołączenie:
a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:
a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;
4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:
a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.
6.2. Zgodnie zaś z art. 35 ust. 3 p.b., w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym powyżej, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Jak natomiast wynika z art. 35 ust. 5 pkt 1 p.b., w przypadku niewykonania w wyznaczonym terminie ww. postanowienia, organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
6.3. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że ustawodawca aktowi organu określonemu w art. 35 ust. 3 p.b. nadał formę postanowienia (art. 123 § 1 k.p.a.), a więc aktu procesowego, który dotyczy określonej kwestii wynikłej w toku postępowania. Tę czynność procesową o charakterze rozstrzygającym (orzeczniczym) należy odróżnić od podejmowanych w toku postępowania administracyjnego czynności techniczno-procesowych, które ze względu na swój przedmiot i niższą ocenę ich doniosłości dla kierunku rozstrzygnięcia sprawy, nie wymagają posłużenia się przez organ sformalizowanym aktem procesowym. Nie może budzić wątpliwości, że na ważność postanowienia kluczowy wpływ ma zachowanie przez organ administracji publicznej jego poprawnej formy. Przepis art. 124 § 1 k.p.a. mający zastosowanie do postanowienia, o którym mowa w art. 35 ust. 3 p.b., wskazuje, że postanowienie powinno zawierać poza oznaczeniem organu administracji publicznej, daty jego wydania, oznaczeniem strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu oraz powołaniem podstawy prawnej również rozstrzygnięcie. W piśmiennictwie dotyczącym tej prawnej formy działania organu podkreśla się, że rozstrzygnięcie postanowienia wyraża rezultat stosowania normy prawa (procesowego lub materialnego) w konkretnej kwestii, w oparciu o ustalony stan faktyczny. Wymogiem koniecznym prawidłowego rozstrzygnięcia jest jego jednoznaczność, nie można go bowiem ani domniemywać, ani wyprowadzać z uzasadnienia postanowienia. Ocena prawidłowego spełnienia przez organ obowiązku zamieszczenia w postanowieniu tego elementu przebiega, jak się przyjmuje, w dwóch płaszczyznach – po pierwsze, stwierdzenia, że organ w sposób niewątpliwy oznaczył rodzaj (postać) uprawnienia lub obowiązku skierowanego do określonego podmiotu, a po wtóre - precyzyjnie wyznaczył granice (zakres) tego uprawnienia bądź obowiązku (por. G. Łaszczyca, Postanowienie administracyjne w ogólnym postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2011, s. 340 i n.). Jeżeli odnieść powyższe wymaganie do postanowienia, o którym mowa w art. 35 ust. 3 p.b., nie może budzić wątpliwości, że rozstrzygnięcie, jakim jest nałożenie na inwestora obowiązku usunięcia nieprawidłowości w przedstawionej dokumentacji załączonej do wniosku o pozwolenie na budowę, nie może mieć charakteru ogólnego i niedookreślonego. Stoi temu na przeszkodzie nie tylko art. 124 § 1 k.p.a. wskazujący na generalny sposób rozumienia koniecznych elementów postanowienia jako sformalizowanego aktu administracyjnego, ale również sama treść art. 35 ust. 3 p.b.. Powołany wyżej przepis posługuje się bowiem sformułowaniem odnoszącym się do usunięcia "wskazanych nieprawidłowości", co oznacza, ze nieprawidłowości w przedstawionej dokumentacji powinny zostać nie tylko ustalone przez organ, ale również "wskazane" osobie zainteresowanej w znaczeniu ich ujawnienia i poinformowania o nich inwestora. Ustawodawca wiążąco zdecydował zatem o tym, że organ w treści rozstrzygnięcia zobowiązany jest ściśle wszystkie nieprawidłowości określić i wymienić. Przewidziana w art. 35 ust. 3 p.b. sankcja w postaci wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę może zostać zatem uznana za zastosowaną prawidłowo w sprawie tylko pod warunkiem pozytywnej weryfikacji poprawności nałożenia postanowieniem obowiązków nie tylko w warstwie merytorycznej (poprawność ustalenia naruszeń), ale również i formalnej: precyzyjne wymienienie nieprawidłowości w postanowieniu oraz ustalenie terminu, w którym adresat nałożonego obowiązku ma realną możliwość jego wykonania (zob. wyrok NSA z 6.05.2016 r., II OSK 2102/14, LEX nr 2083422).
7. Zasadniczym motywem wydania przez organ I instancji postanowienia w trybie art. 35 ust. 3 p.b., a w konsekwencji odmowy udzielenia pozwolenia na budowę w warunkach art. 35 ust. 5 pkt 1 p.b., była przyjęta przez ten organ wykładnia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na obszarze projektowanej inwestycji.
7.1. W sprawie niesporne było, że działka inwestycyjna nr ew. [...] położona jest w różnych jednostkach planistycznych wynikających z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Skweru S., w szczególności na terenach:
– [...] (U), na którym jako przeznaczenie podstawowe ustalono zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, a uzupełniające: usługi z zakresu: biur, administracji, handlu, gastronomii, kultury, ochrony zdrowia, pomocy społecznej, oświaty lub placówek opiekuńczo-wychowawczych
– [...] (U), na którym na którym jako przeznaczenie podstawowe ustalono zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, a uzupełniające: usługi z zakresu: biur, administracji, handlu, gastronomii, kultury, ochrony zdrowia, pomocy społecznej, oświaty lub placówek opiekuńczo-wychowawczych;
– [...], na którym ustalono ciąg pieszy,
– [...], tj. u. G., którą przeznaczono na ciąg pieszo-jezdny,
– [...], na którym jako przeznaczenie podstawowe ustalono zieleń urządzoną – ogród J., a jako dopuszczalne: usługi z zakresu: handlu, gastronomii, kultury lub obiektów o charakterze architektury ogrodowej (wyłącznie w lokalu usługowym w miejscu wskazanym na rysunku planu).
7.2. W przepisach szczegółowych MPZP, prawodawca lokalny określił zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu w sposób odmienny dla wszystkich tych terenów, a na których znajduje się działka budowlana objęta rozpoznanym przez organy wnioskiem inwestora. Niemniej jednak w § 10 ust. 1 MPZP określono, że w tych przepisach szczegółowych zasady i wskaźniki określono:
1) maksymalną i minimalną intensywność zabudowy jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej;
2) minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej;
3) wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki budowlanej.
Z przepisu tego wynika zatem, że intensywność zabudowy, minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej, jak i wielkość powierzchni zabudowy, bilansuje się w stosunku do powierzchni działki budowlanej. Przepis ten jest jednoznaczny w swoim brzmieniu i jako ograniczający prawo własności i wolność zabudowy, podlega ścisłej interpretacji, tj. niedopuszczającej takich rezultatów wykładni, które rozszerzałyby zakres ograniczenia prawa podmiotowego lub przestrzeni wolności inwestora.
7.3. W związku z tym, w ocenie Sądu, organy obu instancji w sposób nieuprawniony przyjęły, że wymienione wyżej wskaźniki należy ustalać w odniesieniu do tej części działki inwestycyjnej, która znajduje się w danej jednostce planistycznej. Przede wszystkim bowiem, zakres spornej inwestycji wynikający z przedłożonego przez inwestora projektu zagospodarowania terenu obejmuje cały obszar działki nr [...]. Inwestor złożył oświadczenie o dysponowaniu ww. nieruchomością na cele budowlane i ze sporządzonej dokumentacji projektowej wynika, że roboty budowlane są zaplanowane na całym obszarze ww. działki ewidencyjnej. W takich okolicznościach nie ma podstaw do przyjmowania, że działką budowlaną jest tylko jeden z fragmentów działki ewidencyjnej nr [...], tj. ten, na którym zaprojektowano dominujący obiekt w ramach opracowania.
7.4. Ponadto, Sąd zauważa, że prawodawca lokalny miał możliwość takiego określenia spornych zasad i wskaźników wprost w MPZP, jak rozumieją je organy obu instancji – lecz tego nie uczynił. Zgodnie z obowiązującym w dacie sporządzania MPZP § 4 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587), ustalenia dotyczące parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu powinny zawierać w szczególności określenie linii zabudowy, wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu, w tym udziału powierzchni biologicznie czynnej. Oznacza to, że nie było przeszkód prawnych do tego, aby w MPZP wprost określono, że sporne zasady i wskaźniki zagospodarowania odnoszą się do powierzchni terenu (jednostki planistycznej). W związku z tym, skoro organ sporządzający projekt MPZP ani organ uchwalający MPZP nie wprowadzili do tekstu MPZP zastrzeżenia, z którego wprost wynikałoby, że sporne zasady i wskaźniki zagospodarowania należy odnosić do terenu (jednostki planistycznej), to organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może wymagać od inwestora, aby dokumentacja projektowa dowodziła, że ww. zasady i wskaźniki zostały zachowane w stosunku do powierzchni terenu.
7.5. Co więcej, z rysunku stanowiącego załącznik nr 1 do MPZP, ogłoszonego w Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego z dnia 14.03.2018 r. pod poz. 2508, wprost wynika, że został on sporządzony na kopii mapy zasadniczej (art. 16 ust. 1 u.p.z.p.), na której granice działki nr [...] są tożsame z tymi, które wynikają z przedłożonego przez inwestora projektu zagospodarowania terenu. Zatem organy planistyczne, przyjmując MPZP w takim kształcie, w jakim został on uchwalony, były świadome, że na obszarze jednej działki ewidencyjnej znajdują się różne jednostki planistyczne ([...], [...] (U), [...], [...] oraz [...]), jak również tego, że tereny [...] (U) [...] są położone w całości w granicach działki ewidencyjnej nr [...] oraz że nie wypełniają całej powierzchni tej działki. Także pomimo tego, organ uchwalający MPZP nie zdecydował się na określenie spornych zasad i wskaźników w odniesieniu do powierzchni terenu (jednostki planistycznej), lecz uczynił to w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej. Tym bardziej zatem, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może wymagać od inwestora bilansowania spornych wskaźników w odniesieniu do powierzchni terenu (jednostki planistycznej).
7.6. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, naruszono art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 35 ust. 3 i ust. 5 pkt 1 p.b. przez nieprawidłową wykładnię przepisów MPZP, dokonaną z oczywistym naruszeniem § 10 MPZP. Strona skarżąca słusznie wskazywała, że orzekające w sprawie organy zastosowały rozszerzającą wykładnię ustaleń MPZP. Tymczasem rozszerzająca wykładnia ustaleń planu miejscowego na niekorzyść właścicieli nieruchomości jest sprzeczna z konstytucyjną zasadą ochrony prawa własności i stanowi istotne naruszenie ustaleń danego planu (por. wyrok NSA z 11 czerwca 1999 r. sygn. akt IV SA 295/96, LEX nr 47787). Ponownie rozpoznając sprawę, organy zastosują przedstawioną wyżej ocenę prawną.
8. Wynikające z uzasadnienia zaskarżonej decyzji pozostałe przyczyny wydania decyzji odmownej również były pozbawione podstaw prawnych.
8.1. Strona skarżąca słusznie wskazywała, że także organ odwoławczy, jako organ orzekający w sprawie merytorycznie, był zobowiązany do żądania od inwestora uzupełnienia lub poprawy dokumentacji projektowej w trybie art. 35 ust. 3 p.b., jeżeli stwierdził braki w tej dokumentacji lub inne nieprawidłowości (np. dotyczącą formy projektu). Bez wezwania do uzupełnienia/poprawienia dokumentacji, organ nie mógł zatem merytorycznie wypowiadać się co do jej treści czy też w ogóle odmawiać oceny tej dokumentacji, skoro miała istotne znaczenie dla sprawy. Sąd podzielił również zarzuty skargi dotyczące jednostek planistycznych B15.KP i B19.ZPJ. W szczególności, słusznie podniosła skarżąca S., że rysunek projektu zagospodarowania terenu uwzględnia takie elementy zagospodarowania, jak ławki, kosze na śmieci, parkingi rowerowe i oświetlenie. Na rysunku PZT uwidoczniono również strefę zieleni i słusznie wskazała skarżąca, że § 54 ust. 2 pkt 4 lit. "a" MPZP ustala maksymalny udział powierzchni utwardzonej na 20% powierzchni tej strefy zieleni, nie zaś w odniesieniu do pozostałej powierzchni jednostki B15.KP. Ponadto w razie wątpliwości co do szczegółowości projektu zarówno w części opisowej jak i graficznej, organy obu instancji mogły bez przeszkód wzywać inwestora do jego doprecyzowania w trybie art. 35 ust. 3 p.b. Ponownie rozpoznając sprawę, organy uwzględnią stanowisko Sądu w tym zakresie.
8.2. Sąd uznał natomiast, że Wojewoda prawidłowo ocenił nałożenie na inwestora obowiązków w trybie art. 35 ust. 3 p.b. przez organ I instancji w tym zakresie, w jakim uznał je za nieuprawnione. Organ odwoławczy słusznie również umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej działki ew. [...], skoro ostatecznie sprecyzowany wniosek inwestora nie obejmował tej działki.
9. Biorąc to wszystko pod uwagę, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w zw. z art. 135 p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., a na zasądzoną kwotę złożyła się równowartość wpisu sądowego od skargi (500 zł) oraz opłaty skarbowej od złożenia dokumentu pełnomocnictwa (17 zł), jak również wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika skarżącej spółki (480 zł).
Z tych przyczyn Sąd orzekł, jak w sentencji.