VII SA/Wa 2057/06

VII SA/Wa 2057/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-03-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Leszek Kamiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6015 Uzgodnienia
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2007 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. I. skargę oddala, II.zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. H. z Kancelarii Adwokackiej w W. przy ul. M., kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) zł oraz kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) zł stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 305 (trzysta pięć) zł.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r., znak: [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], działając na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 148 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku D. P. oraz T. S., odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] maja 2005 r., znak:[...], dotyczącą uzgodnienia projektu budowlanego Stacji Bazowej P. [...]nr [...] S., przewidzianej do realizacji na działce nr [...] w miejscowości S., na istniejącej wieży P.[...]
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż organ administracji publicznej może odmówić wznowienia postępowania jedynie w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 k.p.a. bądź nie został zachowany termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 k.p.a. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji i wynosi on 1 miesiąc.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] podniósł, iż z treści wniosku o wznowienie postępowania wynika, iż D. P. i T. S. dowiedzieli się o decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] na podstawie informacji zawartych w decyzji Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] września 2005 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P.[...]. pozwolenia na budowę stacji bazowej (od której skarżący złożyli odwołanie) oraz z decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...], utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, czyli w listopadzie 2005 r.
W ocenie organu, termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 upłynął po miesiącu od daty otrzymania przez skarżących decyzji Wojewody [...], tj. w grudniu 2005 r., a nie po miesiącu od daty dowiedzenia się przez nich od Z. G. reprezentującego "Stowarzyszenie [...]" o możliwości wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Dlatego też, zdaniem organu, należało odmówić wznowienia postępowania, bez konieczności analizy czy istnieją przesłanki wznowienia postępowania przewidziane w art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a.
Odwołanie od powyższej decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. wnieśli D. P. oraz T. S., zarzucając jej rażące naruszenie przepisu art. 145, 149, 151 k.p.a.
W uzasadnieniu wskazali, iż organ w pierwszej kolejności, zgodnie z obowiązującym prawem, miał przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, dotyczące przyczyn wznowienia postępowania. Z treści uzasadnienia decyzji wynika jednakże, że w sprawie nie przeprowadzono postępowania wyjaśniającego w zakresie podnoszonego zarzutu o braku udziału, bez winy odwołujących się, w postępowaniu dotyczącym uzgodnienia projektu budowlanego.
W ocenie D. P. oraz T. S., prowadząc postępowanie w trybie wznowieniowym organ powinien przede wszystkim ustalić, czy wystąpiła podnoszona przesłanka wznowieniowa, a podnoszone zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego powinny zostać rozpatrzone dopiero po dokonaniu pozytywnych ustaleń w tym zakresie.
Ponadto, zdaniem odwołujących się, w powyższej sprawie w sposób rażący naruszono przepisy k.p.a. z uwagi, iż ocena przyczyn wznowienia przed wydaniem postanowienia o wznowieniu jest niedopuszczalna.
Nadto, w ich ocenie, przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 nie jest objęta dyspozycją art. 148 § 2, czyli uzależniona od jednego miesiąca od daty dowiedzenia się o decyzji.
Odwołujący się podkreślili również, iż nie widzieli decyzji z dnia [...] maja 2005 r., nie wiedzą co jest w niej zapisane, wobec czego termin miesiąca (z art. 148 § 2) jest w tym przypadku bez umocowania prawnego, a liczy się okoliczność faktyczna.
Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...], Główny Inspektor Sanitarny utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podtrzymując argumentację zawartą w decyzji organu I instancji.
Organ odwoławczy wskazał ponadto, iż D. P. oraz T. S. we wniosku o wznowienie postępowania nie podali nowych okoliczności faktycznych i nowych dowodów stosownie do art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
Skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył D. P., zarzucając jej naruszenie art. 145 § 1 pkt 4, 5 w związku z art. 149 w nawiązaniu do art. 151 k.p.a.
W uzasadnieniu swojej skargi skarżący wskazał, iż podczas rozpatrywania wniosku zarówno organ I jak i II instancji zastosowały błędną wykładnię prawa z uwagi, iż rozpatrywano wniosek, a formalnie nigdy nie wszczęto postępowania, co powoduje nieważność decyzji i pozbawia przez to organ inspekcji sanitarnej społecznego zaufania.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy wskazać, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej, a więc takiej decyzji, która na mocy art. 16 § 1 k.p.a. jest objęta zasadą trwałości decyzji ostatecznych. Z tego też względu wznowienie postępowania obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi.
Podstawy wznowienia postępowania administracyjnego wymienione są enumeratywnie w art. 145 § 1 k.p.a. Wykładnia rozszerzająca podstaw wznowienia nie jest dopuszczalna (zob. wyrok NSA z 26 października 1999 r., IV SA 1739/97 - LEX nr 47859).
Zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:
1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe,
2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa,
3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27,
4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,
5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję,
6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,
7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2),
8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
Art. 145a § 1 k.p.a. stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja.
Natomiast na podstawie art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2).
Wskazać należy, iż przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie czy wniosek taki oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. i 145a k.p.a., oraz, czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148 k.p.a. Jeżeli przekroczono termin do jego złożenia lub wniosek nie wskazuje przesłanek do wznowienia postępowania, organ administracji wyda decyzję odmawiającą wznowienia postępowania.
Termin do złożenia żądania wznowienia postępowania zaczyna bieg od dnia dowiedzenia się przez stronę w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, organ administracji zaś swobodnie ocenia dowody w tej mierze. W przypadku złożenia przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w art. 148 § 2, organ administracji jest zobowiązany do wydania, na podstawie art. 149 § 3, decyzji o odmowie wznowienia postępowania.
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, stwierdzić należy za organem administracji, iż z treści wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] marca 2006 r. wynika, że o decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]skarżący dowiedział się na podstawie informacji zawartych w decyzji Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] września 2005 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P.[...]. pozwolenia na budowę stacji bazowej (od której skarżący złożył odwołanie) oraz z decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...], utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, tj. w listopadzie 2005 r.
Od tego więc momentu należało liczyć termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]z dnia [...] maja 2005 r. Natomiast wniosek w sprawie wznowienia postępowania został złożony w dniu [...] marca 2006 r. (data wpływu wniosku do organu). Niewątpliwie zatem skarżący D. P. uchybił terminowi określonemu w art. 148 k.p.a.
Błędne jest zatem rozumowanie skarżącego, który upatruje zachowanie przesłanki z art. 148 k.p.a. w okolicznościach, iż o możliwości wznowienia postępowania dowiedział się z rozmowy przeprowadzonej w dniu [...] marca 2006 r. ze Z. G., reprezentującym "Stowarzyszenie [...]".
Ponadto wskazać należy, iż skarżący, przywołując podstawę wznowienia zawartą w art. 145 § 1 pkt 5, nie wskazał żadnych nowych okoliczności faktycznych ani nowych dowodów, które byłyby przesłanką do wznowienia postępowania.
Dlatego też wskazać należy, iż organ I instancji słusznie odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] maja 2005 r.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.