VII SA/Wa 2041/22

VII SA/Wa 2041/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-05-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /przewodniczący sprawozdawca/
Michał Podsiadło
Wojciech Rowiński
Symbol z opisem
6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1121
art. 133 ust 1 i 2
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jedn.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 138 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędziowie sędzia WSA Wojciech Rowiński, asesor WSA Michał Podsiadło, Protokolant ref. Maria Góraj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2023 r. sprawy ze skargi H.K. na decyzję Prezesa Wód Polskich z dnia 4 sierpnia 2022 r. nr 60/2022/KUZ w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Prezesa Wód Polskich na rzecz H.K. kwotę 300 (trzysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Dyrektor Zarządu Zlewni w P. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z dnia [...] września 2020r., na podstawie art. 133 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. (Dz. U. z 2017r., poz. 1121 ze zm.), po rozpoznaniu pism H. K. z dnia:
- 26.05.2017 r. - dot. zabezpieczenia, na podstawie wydanej opinii, domu przed dalszym podtapianiem;
- 24.07.2017r. - o przyznanie zadośćuczynienia za podtapianie domu rodzinnego w [...];
- 1.09.2017 r. - skarga na starostę J.S. w związku z nierozpatrzeniem wniosku z dnia 24.07.2017 r.;
- 29.05.2018r. - ponowienie wniosku z dnia 24.07.2017 r. o wydanie decyzji odszkodowania za wyrządzone szkody, podtapianie domu rodzinnego w [...], gm. [...];
- 15.10.2018 r. - o rozpatrzenie złożonego wniosku z dnia 24.07.2017r. o przyznanie odszkodowania za podtapianie domu rodzinnego;
- 15.10.2018 r. - o przyznanie odszkodowania i zadośćuczynienia za podtapianie domu rodzinnego w [...]- odmówił nałożenia obowiązku wykonania ekspertyzy na podstawie art. 133 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne na K.J, R.S, A.J, M.G prowadzących działalność związaną z produkcją rybacką pod nazwą [...] s.c. "[...]", na podstawie pozwolenia wodnoprawnego udzielonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] .08 2011 r., w ramach postępowania wszczętego w dniu 20.06.2017 r. przez Starostę [...] na wniosek H.K. z dnia 26.05.2017 r. w sprawie ustalenie związku pomiędzy korzystaniem z wody przez [...]s.c. "[...]", dla potrzeb kompleksu stawów rybnych "[...] " w [...] , gm. [...], pow. [...], a podtapianiem budynku mieszkalnego będącego własnością H.K, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...]w [...] (posesja nr 9).
W uzasadnieniu organ wskazał, że Starosta [...] w toku rozpoznania wniosku H.K z dnia 26.05.2017 r., postanowieniem z [...] lipca 2017 r. zawiesił, wszczęte postępowanie w sprawie ustalenia związku pomiędzy korzystaniem z wody przez [...]s.c. [...] , dla potrzeb kompleksu stawów rybnych [...]w [...]na podstawie pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Starosty [...]z dnia [...].08.2011 r., a zalewaniem budynku mieszkalnego będącego własnością H. K., położonego w [...] (posesja nr 9), na działce nr [...], gm. [...].
Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2018r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 31 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2820/18 uchylił zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Starosty [...]z dnia [...] lipca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu tego wyroku wskazał, iż organy dokonały kwalifikacji podania skarżącego jako żądanie wszczęcia postępowania w oparciu o art. 133 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Ustalenie czy w przedmiotowej sprawie spełniane zostały przesłanki do zastosowania art. 133 Prawa wodnego Sąd pozostawił organowi. Sąd wskazał jednocześnie, że prowadząc to postępowanie, organ może wykorzystać, również dokumenty wytworzone w innych postępowaniach administracyjnych lub sądowych, zwłaszcza pozostających w związku faktycznym z tym postępowaniem.
Po wejściu w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, sprawę przekazano do rozpatrzenia zgodnie z właściwością do Dyrektora Zarządu Zlewni w P.
Dyrektor Zarządu Zlewni w P., rozpatrując sprawę wystąpił do pełnomocnika [...]s.c. [...]o podanie informacji czy w ramach postępowania [...] prowadzonego przez Sąd Okręgowy w [...]Wydział I Cywilny, sporządzona została opinia hydrologiczna dotycząca oddziaływania przedmiotowych stawowów, oraz wskazanie terminów w jakich napełniane są poszczególne stawy obiektu "[...] ", kiedy następuje z nich zrzut wody, a także czy w posiadaniu [...]znajdują się dokumenty (opinie, ekspertyzy, opracowania) dotyczące oddziaływania na nieruchomość H. K. Na żadne z tych pism, organ nie otrzymał odpowiedzi.
W dniu 30.06.2020 r. przeprowadzono oględziny posesji H. K. i stawu, w trakcie których stwierdzono:
- brak świeżych śladów zawilgocenia ścian i podłogi w kotłowni domu H. K. (ostatnie takie zdarzenie wg. oświadczenia właściciela posesji miało miejsce w 2017 roku),
- piętrzenie wody na jazie zlokalizowanym na rzece [...] ok. 25 cm poniżej NPP - na obiekcie stawowym napełnienie stawów oznaczonych nr 1,3,4,10 poniżej dopuszczalnego piętrzenia oznaczonego na mnichach wpustowych. Stawy oznaczone nr 2,5,6,7,8,9 - suche. Stawy te, wg. oświadczenia pracownika gospodarstwa, wykorzystywane są do wylęgu szczupaków i opróżniane w okresie wiosennym (na początku m-ca maja),
- rów R-1 wzdłuż obiektu stawowego, na całej jego długości wykoszony, drożny bez oznak stagnowania wody (za wyjątkiem ok. 20 mb powyżej i poniżej przepustu na wjeździe na stawy - głębokość wody w rowie ok. 15 cm).
Rozpatrując sprawę wskazano na postępowanie prowadzone w roku [...]przez Starostę [...] , dotyczące pozwolenia wodnoprawnego dla kompleksu jedenastu stawów rybnych "[...]", z wyłączeniem ogrzewalnika i stawów tarliskowych (stawy nr 12, 13, 14). H. K. był wówczas współwłaścicielem działki nr [...]w [...]. Z operatu wodnoprawnego, sporządzonego w kwietniu 2010 r. przez osoby uprawnione (inż. J. C. i inż. M. .R, wynikało że powyższa działka nie znajduje się w zasięgu oddziaływania kompleksu stawów rybnych. W operacie tym wskazano, że “wcześniej przeprowadzone zostało postępowanie administracyjnego dotyczące piętrzenia wody w stawach nr 12, 13 i 14, co miało powodować zalewanie kotłowni w budynku H. K. Postępowanie to zakończyło się wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Ke 551/07, uchylającym zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję. Inwestor, w oparciu o sporządzony wcześniej operat wodnoprawny, wykonał wskazane w nim prace, które dawały gwarancję, że piętrzenie wody w tych stawach nie będzie ujemnie wpływać na przedmiotową kotłownię.
Aby uniknąć ewentualnych sporów inwestor, wyłączył stawy nr 12, 13 i 14 z produkcji, nie uwzględniając ich we wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Postępowanie objęło jedynie stawy, co do których ani wcześniej, ani w przedmiotowej sprawie nie było wątpliwości, że stanowią zagrożenie dla kotłowni H. K który wskazywała na związek między piętrzeniem wody w stawach nr 12, 13 i 14 a zalewaniem jego kotłowni.
Stanowisko wyrażone w operacie wodnoprawnym z kwietnia 2010 r. znalazło potwierdzenie w opinii hydrogeologicznej, sporządzonej przez mgr. inż. R K w styczniu 2008 r., dołączonej do operatu. Zdaniem jej autora, "zalewanie pomieszczenia kotłowni pod budynkiem mieszkalnym Pana H. K jest wynikłem naturalnego zjawiska przesiąkania bardzo płytkich wód gruntowych, pojawiających się okresowo w wyniku wzmożonej infiltracji wód opadowych, a więc w okresach wiosennych roztopów i intensywnych opadów atmosferycznych, co wynika z budowy geologicznej podłoża."
Ponadto przeprowadzona 16.03.2017 r. przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. doraźna kontrola gospodarowania wodami w obiekcie stawowym "[...]" (dotyczyła przestrzeganie warunków ustalonych w decyzjach) wykazała, iż obiekty stawowe utrzymywane są we właściwym stanie technicznym.
Przeprowadzone 27 września 2018 r. przez pracowników Zarządu Zlewni w P. oględziny obiektu stawowego nie wykazały wykonywania przez [...]działań niezgodnych z udzielonym pozwoleniem wodnoprawnym - decyzją Starosty [...]z dnia [...].08.2011 r.
Postępowanie zainicjowane zostało pismem H. K. z dnia 26.05.2017 r. W kolejnych pismach skarżący ponawiał pierwotne żądanie rozszerzając je o wypłatę odszkodowania i zadośćuczynienia nie podnosząc i wykazując nowych szkód spowodowanych niewłaściwym korzystaniem z wód przez [...].
Organ nie stwierdził podstaw do zastosowania art. 133 ust. 1 w zakresie nałożenia na zakład posiadający pozwolenie wodnoprawne obowiązku wykonania ekspertyzy, gdyż w rozpatrywanym okresie tj. od dnia złożenia wniosku przez H. K. do dnia wydania decyzji nie doszło do naruszenia interesów osób trzecich lub zmiany sposobu użytkowania wód.
Brak przesłanek do zastosowania tej regulacji, powoduje odmowę jego zastosowania. Organ nie miał podstaw do nałożenia w drodze decyzji obowiązku wykonania ekspertyzy, wynikiem której byłoby wykazanie czy i w jaki sposób korzystanie z wód na potrzeby obiektu stawowego [...]ma wpływ na podtapianie piwnicy domu H. K.
Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie decyzją z dnia 4 sierpnia 2022r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 - dalej k.p.a.), w związku z art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r. poz. 2233), po rozpatrzeniu odwołania H.K od decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w P. z dnia [...]września 2020 r., którą odmówiono nałożenia obowiązku wykonania ekspertyzy na podstawie art. 133 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne – uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., udzielił K.J, R.S, A.J i M.G, prowadzącym działalność związaną z produkcją rybacką pod nazwą [...] s.c. "[...] " pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód dla potrzeb obiektu stawów rybnych "[...] " w [...], gm. [...]. Pismem z dnia 26 maja 2017 r. H.K wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o "zabezpieczenie domu przed dalszym podtapianiem", dołączając kopię opinii biegłego B.R.
Starosta [...]zakwalifikował przedmiotowy wniosek jako podanie o przeprowadzenie postępowania w trybie art. 133 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Wobec tego, organ zobowiązany był do dokonania oceny, czy realizacja pozwolenia wodnoprawnego powoduje szkodą polegającą na zalewaniu nieruchomości stanowiącej własność H.K.
Z dniem 1 stycznia 2018 r. weszły w życie przepisy ustawy Prawo wodne, którą w myśl art. 545 ust. 4 tej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z zakresu pozwoleń wodnoprawnych stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jest Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy organem wyższego stopnia był w tych sprawach Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej albo dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej.
Zdaniem organu skarżący domaga się m.in. zadośćuczynienia za podtapianie domu zlokalizowanego w [...] nr 9 oraz wydanie decyzji o odszkodowanie za wyrządzone szkody. W ocenie wnioskodawcy straty wynikały z realizacji pozwolenia wodnoprawnego, którego udzielono decyzją Starosty [...]z dnia [...] sierpnia 2011 r., prowadzącym działalność związaną z produkcją rybną pod nazwą [...] s.c. "[...]" na pobór wody z rzeki [...]do poszczególnych stawów, piętrzenie wody w [...] za pomocą jazu żelbetowego dla potrzeb zasilania stawów rybnych "[...] " oraz zrzut wody ze stawów.
Stosowanie art. 133 ust. 1 Prawa wodnego ma miejsce po wydaniu pozwolenia wodnoprawnego i dotyczy okoliczności, które miały miejsce po jego wydaniu. Gdy dany podmiot uzyskał pozwolenie, wykonał obowiązki, ale doszło do naruszenia interesów osób trzecich lub zmiany sposobu użytkowania wód w regionie wodnym. Zmiana pozwolenia wodnoprawnego jest dopuszczalna tylko po uprzednim zaistnieniu okoliczności określonych w art. 133 ust. 1 Prawa wodnego i tylko wtedy, gdy konieczność jej dokonania została wykazana w określonych dokumentach. Przepis art. 133 ust. 2 Prawa wodnego nie ma samodzielnego bytu prawnego, lecz jest wynikiem zaistnienia okoliczności z art. 133 ust. 1 Prawa wodnego.
Zgodnie z operatem wodnoprawnym, sporządzonym w kwietniu 2010 r. przez inż. J.C oraz inż. M.R, działka skarżącego nie znajduje się w zasięgu oddziaływania stawów. Z załączonej do operatu opinii hydrogeologicznej, sporządzonej przez mgr. inż. R.K, wynika, że zalewanie pomieszczenia kotłowni jest wynikiem naturalnego zjawiska przesiąkania bardzo płytkich wód gruntowych, pojawiających się okresowo w wyniku wzmożonej infiltracji wód opadowych, a więc w okresach wiosennych roztopów i intensywnych opadów atmosferycznych, wynikających z budowy geologicznej podłoża.
W celu weryfikacji twierdzeń skarżącego, Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. przeprowadził doraźną kontrolę gospodarowania wodami na obiekcie stawowym "[...]". Zakres kontroli obejmował przestrzeganie warunków nałożonych w decyzjach wydanych na podstawie ustawy Prawo wodne i utrzymywanie wód oraz urządzeń wodnych. Ponadto, zostały przeprowadzone przez pracowników Zarządu Zlewni w P. oględziny obiektu stawowego, które nie wykazały nieprawidłowości w wykonywaniu pozwolenia wodnoprawnego.
Wobec faktu, że wniosek skarżącego dotyczył decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, jego interes prawny należało badać z uwzględnieniem art. 127 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Zgodnie z tym przepisem stroną postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego jest wnioskodawca oraz podmioty, na które będzie oddziaływać zamierzone korzystanie z wód lub podmioty znajdujące się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Bycie podmiotem znajdującym się w zasięgu oddziaływania oznacza, że trzeba być np. właścicielem nieruchomości położonej w zasięgu oddziaływania. Bycie właścicielem nieruchomości położonej w bliskiej odległości z nieruchomością na której znajduje się kompleks stawów rybnych "[...]", nie jest wystarczającą podstawą do uznania, iż skarżącemu przysługuje status strony.
Z pism H.K. kierowanych do Starosty [...]nie wypływa interes prawny, nie został przez wnioskodawcę wykazany. Brak interesu prawnego, stanowi negatywną przesłankę wszczęcia postępowania administracyjnego, a tym samym jego prowadzenia.
Skarżący nie wnioskował o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, nie był też innym podmiotem, wymienianym w art. 127 ust. 7 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Nie był uznany za stronę postępowania zakończonego decyzję ostateczną Starosty [...]z [...]sierpnia 2011 r.
Realizacja pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. nie oddziałuje na nieruchomość H.K., a więc nie przysługuje mu przymiot strony. Organ II instancji zobligowany był - uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie organu I instancji, jako wszczęte na wniosek podmiotu niebędącego stroną.
H.K wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 4 sierpnia 2022 r., wnosząc o wydanie decyzji odszkodowawczej za wyrządzone szkody przez decyzję Starosty pow. [...]z dnia [...] sierpnia 2011 r., w wysokości 26.095,24 zł wraz z odsetkami, cofnięcie decyzji Starosty pow. [...]z dnia [...]sierpnia 2011 r.
W uzasadnieniu skargi skarżący podnosił, że wykonanie i eksploatacja przedmiotowych stawów rybnych powoduje naruszenia jego interesów wskutek "podtapiania" pomieszczenia kotłowni. W celu wykazania negatywnego oddziaływania wydanego pozwolenia wodnoprawnego, powoływał prowadzone przez Sąd Okręgowy w [...] postępowanie cywilne o sygn. akt [...], w sprawie o odszkodowanie oraz sporządzone w jego toku opinie biegłego z zakresu hydrologii dr. B.R. (z maja 2017r.) oraz biegłego z zakresu budownictwa inż. S.B., co do wartości szkód budowlanych powstałych w budynku H.K w wyniku podtapiania przez stawy rybackie zlokalizowane naprzeciwko w [...] (sporządzona w maju 2018r.). Kserokopie tych opinii dołączył do skargi.
Prezes Wód Polskich w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Skarga była zasadna.
Z akt sprawy wynika, że Starosta [...]decyzją z [...]sierpnia 2011 r., udzielił K.J., R.S. A.J i M.G, prowadzącym działalność związaną z produkcją rybacką pod nazwą [...]s.c. "[...]" pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód dla potrzeb obiektu stawów rybnych "[...]" w [...], gm. [...].
H.K. pismem z dnia 26 maja 2017 r. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o "zabezpieczenie domu przed dalszym podtapianiem". Wniosek ten został przez organ I instancji zakwalifikowany jako żądanie przeprowadzenia postępowania w trybie art. 133 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, obowiązującej w dniu złożenia ww. pisma.
Przepis art. 133 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. (Dz. U. z 2017r., poz. 1121 ze zm.), stanowi, że w przypadku naruszenia interesów osób trzecich lub zmiany sposobu użytkowania wód w regionie wodnym organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, w drodze decyzji, może nałożyć na zakład posiadający pozwolenie obowiązek: wykonania ekspertyzy, opracowania lub aktualizowania instrukcji gospodarowania wodą. Ma to istotne znaczenie, gdyż zgodnie z ust. 2 tego artykułu, na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może odpowiednio zmienić pozwolenie wodnoprawne:
1) ograniczając zakres korzystania z wód;
2) w zakresie obowiązków, o których mowa w art. 128 ust. 1 i 3.
Na tle powyżej regulacji stwierdzić trzeba, że uzasadnione podejrzenie naruszenia interesu chociażby jednej osoby trzeciej w odniesieniu do udzielonego pozwolenia wodnoprawnego, mogło skutkować nałożeniem obowiązku sporządzenia ekspertyzy. Organ administracji prowadząc przedmiotowe postępowanie miał zatem ustawowe kompetencje do nałożenia obowiązku wykonania ekspertyzy, mającej charakter dowodowy. Wykonanie ekspertyzy - w zależności od jej ustaleń, mogłoby teoretycznie skutkować zmianą pozwolenia wodnoprawnego.
Dyrektor Zarządu Zlewni w P. PGW Wody Polskie decyzją z dnia [...] września 2020 r., odmówił nałożenia obowiązku wykonania ekspertyzy na prowadzących działalność związaną z produkcją rybacką pod nazwą [...] s.c. "[...] ". Zatem stosował przepis art. art. 133 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001r., jednak uznał że nie są spełnione przesłanki do wydania na jego podstawie rozstrzygnięcia.
Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji w zaskarżonej decyzji z dnia 4 sierpnia 2022r., stwierdził, że H.K. nie posiadał interesu prawnego w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego (co jest prawdą i wynika z wyroku NSA z dnia 15 listopada 2019r., sygn. II OSK 3280/17) i nie ma też podstaw do uznania go za stronę w przedmiotowym postępowaniu.
Jednak zdaniem Sądu, skarżący ma interes prawny w przedmiotowym postępowaniu i tym samym istniały podstawy do merytorycznego wypowiedzenia się przez organ II instancji w zakresie tego, czy w świetle art. 133 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego z 2001 r. doszło do naruszenia interesu skarżącego oraz czy istnieją wystarczające podstawy do nałożenia na [...]s.c. "[...]" posiadające pozwolenie wodnoprawne, obowiązku wykonania ekspertyzy.
Podkreślić należy, że do nałożenia obowiązku sporządzenia ekspertyzy w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów art. 133 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego z 2001 r. nie jest niezbędne udowodnienie faktu naruszenia interesu osób trzecich, a wystarczającą przesłanką uzasadniającą nałożenie obowiązku sporządzenia ekspertyzy jest "dostatecznie wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia takiego naruszenia". Natomiast sporządzona ekspertyza stanowi zasadniczy środek dowodowy w kolejnym postępowaniu, prowadzonym na podstawie art. 133 ust. 2 Prawa wodnego z 2001 r. tj. w przedmiocie zmiany pozwolenia wodnoprawnego.
Dowodowy charakter tego środka pozwala na zastosowanie go w sytuacji, gdy zostało wykazane znaczne prawdopodobieństwo zaistnienia szkody osoby trzeciej, będącej skutkiem wykonywania pozwolenia wodnoprawnego. Ekspertyza pozwala bowiem na ewentualne stwierdzenie związku przyczynowego pomiędzy korzystaniem z wód, a szkodami.
Przypomnienia wymaga, że również z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2019r., sygn. IV SA/Wa 2820/18 wynikają określone konsekwencje – na które słusznie zwrócił uwagę organ I instancji.
W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że istnieją podstawy do dokonania oceny przez organ odwoławczy, prawidłowości odmowy zastosowania przepisu art. 133 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego, co było istotą rozstrzygnięcia organu I instancji.
Natomiast brak przesłanek do zastosowania regulacji prawa materialnego, powinien skutkować odmową jego zastosowania, nie zaś umorzeniem postępowania administracyjnego. O bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego nie może decydować niezaistnienie jednego z elementów hipotezy normy prawnej (np. brak naruszenia interesu osoby trzeciej), której zastosowania domaga się od organu administracji jej adresat, przy jednoczesnym istnieniu składowych sprawy administracyjnej w postaci żądania określonego zachowania organu administracji i odpowiadającej temu żądaniu normy prawnej. W tych okolicznościach przedmiot postępowania administracyjnego w postaci sprawy istnieje, tylko że sprawa nie może zostać rozstrzygnięta w sposób oczekiwany przez wnioskodawcę.
Zdaniem Sądu organ II instancji naruszył art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., przez bezzasadne umorzenie postępowania, wskutek błędnego stwierdzenia braku interesu prawnego skarżącego w przedmiotowym postępowaniu.
W przypadku uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia, zadaniem organu II instancji będzie uwzględnienie oceny Sądu i odniesienie się do możliwości zastosowania środków wynikających z art. 133 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego z 2001r.
Reasumując, ustalone przez Sąd naruszenia uzasadniały w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. uchylenie decyzji organu II instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.