VII SA/Wa 1973/06

VII SA/Wa 1973/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka /sprawozdawca/
Ewa Machlejd /przewodniczący/
Mirosława Kowalska
Symbol z opisem
6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Sygn. powiązane
II GSK 192/08 - Wyrok NSA z 2008-06-24
VII SA/Wa 806/06 - Wyrok WSA w Warszawie z 2007-01-16
II OSK 683/07 - Wyrok NSA z 2008-10-30
Skarżony organ
Minister Infrastruktury
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka (spr.), Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Krajowej Komisji Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów w zw. z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, odmówiła nadania J. P. tytułu rzeczoznawcy budowlanego w specjalności instalacyjnej w telekomunikacji przewodowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą obejmującej projektowanie i wykonawstwo.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ I instancji wyjaśnił, iż na podstawie złożonych dokumentów i przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego ustalono, że J. P. nie spełnia warunków w zakresie przygotowania zawodowego określonych w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane niezbędnych do uzyskania tytułu rzeczoznawcy budowlanego, a szczególności nie udokumentował wymaganej praktyki zawodowej.
Decyzją z dnia [...] września 2006 r. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez J. P., utrzymała w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2006 r.
W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, iż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane rzeczoznawcą budowlanym może być osoba, która: 1) korzysta w pełni z praw publicznych; 2) posiada: a) tytuł zawodowy magistra inżyniera, magistra inżyniera architekta, inżyniera lub inżyniera architekta, b) uprawnienia budowlane bez ograniczeń, c) co najmniej 10 lat praktyki w zakresie objętym rzeczoznawstwem, d) znaczący dorobek praktyczny w zakresie objętym rzeczoznawstwem. Zdaniem organu odwoławczego z treści powołanego przepisu wynika, iż w przypadku ubiegania się o nadanie tytułu rzeczoznawcy budowlanego w specjalności instalacyjnej w telekomunikacji przewodowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą obejmującej projektowanie i wykonawstwo J. P. powinien wykazać się praktyką zawodową w tej specjalności na stanowisku kierownika budowy (robót) oraz projektanta. Z załączonej dokumentacji wynika natomiast, że uprawnienia budowlane w specjalności instalacyjnej w telekomunikacji przewodowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą J. P. uzyskał na podstawie decyzji z dnia [...] maja 1998 r. i dopiero od tego momentu możliwe jest zaliczenie wykonywanej samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie – kierownika budowy oraz projektanta - do praktyki zawodowej. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie organ stwierdził również, że zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 2 lit d. ustawy Prawo budowlane, rzeczoznawcą budowlanym może być osoba, która posiada znaczący dorobek praktyczny w zakresie objętym rzeczoznawstwem. Natomiast przedstawione przez J. P. dokumenty nie potwierdzają posiadania znaczącego dorobku praktycznego w zakresie objętym rzeczoznawstwem. Zdaniem Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej załączona praktyka zawodowa nie jest wystarczająca do nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego we wnioskowanym zakresie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] września 2006 r. złożył J. P. W skardze stwierdził, że Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nie rozpatrzyła jego wniosku o nadanie tytułu rzeczoznawcy budowlanego z należytą starannością. Skarżący uznał, iż spełnia wszystkie warunki formalne do uzyskania tytułu rzeczoznawcy budowlanego, gdyż ma 32 lata praktyki zawodowej. W latach [...] pracował jako kierownik budowy w wyspecjalizowanym przedsiębiorstwie robót telekomunikacyjnych, prowadząc budowy w kraju i za granicą, w tym również dla wojska i policji. Zaś znaczący dorobek praktyczny jest zdaniem skarżącego rzeczą oceną, a od [...] r. do dnia dzisiejszego skarżący pracuje nieprzerwanie i bezpośrednio na budowach i zna najnowsze techniki telekomunikacyjne.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga J. P. jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga została uwzględniona.
W ocenie Sądu stwierdzenie organów orzekających w sprawie, że dopiero od momentu uzyskania przez J. P. uprawnień budowlanych na podstawie decyzji z dnia [...] maja 1998 r. możliwe jest zaliczenie wykonywanej przez niego samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie – kierownika budowy oraz projektanta - do praktyki zawodowej potrzebnej do uzyskania tytułu rzeczoznawcy budowlanego jest niezgodne z przepisem art. 15 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w jego brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organ II instancji.
Wskazać należy, iż przepis art. 15 ustawy Prawo budowlane został zmieniony art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 26 sierpnia 2005 r., Nr 163, poz. 1364), który stosownie do art. 8 tej ustawy wszedł w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy Prawo budowlane - w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw - rzeczoznawcą budowlanym może być osoba, która: 1) korzysta w pełni z praw publicznych; 2) posiada: a) tytuł zawodowy magistra inżyniera, magistra inżyniera architekta, inżyniera lub inżyniera architekta, b) uprawnienia budowlane bez ograniczeń, c) co najmniej 10 lat praktyki w zakresie objętym rzeczoznawstwem oraz d) znaczący dorobek praktyczny w zakresie objętym rzeczoznawstwem.
Zauważyć należy, iż art. 15 w ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy Prawo budowlane wprost stanowi, iż rzeczoznawcą budowlanym może być osoba, która posiada co najmniej 10 lat praktyki w zakresie objętym rzeczoznawstwem, a nie - jak twierdzą organy orzekające w sprawie – 10 lat praktyki odbytej po uzyskaniu uprawnień budowlanych. Wymóg posiadania - przez osobę zamierzającą zostać rzeczoznawcą budowlanym – 10 -cio letniej praktyki po uzyskaniu uprawnień budowlanych przewidziany był w art. 15 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w jego brzmieniu przed nowelizacją z 28 lipca 2005 r.
Znowelizowany przepis art. 15 ust. 1 Prawa budowlanego nie podaje daty, od której należy liczyć praktykę w zakresie objętym rzeczoznawstwem. Natomiast sam fakt uzyskania uprawnień budowlanych przez osobę ubiegającą się o tytuł rzeczoznawcy budowlanego nie świadczy o tym, że miała ona praktykę w żądanym kierunku. Bezsporne jest natomiast to, że musi istnieć tożsamość pomiędzy uzyskanymi uprawnieniami budowlanymi, a praktyką objętą zakresem rzeczoznawstwa.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż wniosek o nadanie tytułu rzeczoznawcy budowlanego w specjalności instalacyjnej w telekomunikacji przewodowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą obejmującej projektowanie i wykonawstwo został złożony przez J. P. w dniu 15 grudnia 2005 r., a więc już w momencie obowiązywania art. 15 w jego brzmieniu nadanym mu nowelizacją ustawy Prawo budowlane z 28 lipca 2005 r. Z akt sprawy wynika również, że skarżący na potwierdzenie swojej praktyki zawodowej przedłożył do w/w wniosku zaświadczenia potwierdzające wykonywanie funkcji kierownika oraz projektanta z lat [...]. tj. świadectwo pracy z [...] Przedsiębiorstwa Robót Telekomunikacyjnych potwierdzającego zatrudnienie na stanowisku Inżyniera Budowy, Kierownika Budowy oraz Zastępcy Kierownika Grupy Robót Stacyjnych w okresie od dnia [...] lipca [...] r. do dnia [...] grudnia [...] r., a także świadectwo pracy i praktyki zawodowej wystawione przez Zakład Usług Telekomunikacyjnych inż. J. P. potwierdzające wykonywanie funkcji kierownika oraz projektanta w zależności od wykonywanych zleceń czy umów.
Stwierdzić trzeba, iż ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego bezspornie wynika, iż skarżący J. P. ma więcej niż 10 lat praktyki zawodowej w zakresie objętym rzeczoznawstwem, a więc spełnia wymóg określony w art. 15 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Zdaniem Sądu powoływanie się, w przedmiotowej sprawie przez organ odwoławczy na ust. 1 pkt 2 lit. d art. 15 ustawy Prawo budowlane tj. na brak znaczącego dorobku praktycznego skarżącego w zakresie objętym rzeczoznawstwem jest zupełnym nieporozumieniem, gdyż nie zostało przez organ poparte żadnymi dowodami na tę okoliczność. Organ w ogóle nie wyjaśnił dlaczego uważa, że skarżący nie posiada znaczącego dorobku praktycznego w zakresie objętym rzeczoznawstwem. Tym samym organ odwoławczy naruszyły art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 kpa.
Określenie "znaczący dorobek praktyczny" jest pojęciem nieostrym i każdorazowo podlega ocenie organu wydającego decyzję administracyjną w przedmiocie nadania tytułu rzeczoznawcy budowlanego. Jednakże ocena "znaczącego dorobku praktycznego" dokonywana przez organ winna opierać się o zebrany w danej sprawie kompletny materiał dowodowy.
Uprawnienie organu do wydania decyzji o charakterze uznaniowym – a taką decyzją jest z całą pewnością decyzja wydawana przez organy na podstawie art. 15 ustawy Prawo budowlane - nie zwalnia tegoż organu z obowiązku zgromadzenia i wszechstronnego zbadania materiału dowodowego i wydania decyzji o treści przekonującej pod względem faktycznym i prawnym.
Ujawnione naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego powoduje uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, z mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.).
Na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt 2-gim wyroku.