VII SA/Wa 1964/16

VII SA/Wa 1964/16 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2017-07-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-08-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Włodzimierz Kowalczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 2402/17 - Wyrok NSA z 2019-08-29
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 23
art. 105
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2017 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r.,poz. 23), po rozpatrzeniu odwołania Pani Z. K., reprezentowanej przez Panią J. K., od decyzji [...] WINB z dnia [...]04.2016 r., znak: [...], w przedmiocie umorzenia postępowania – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy wskazując, że [...] WINB decyzją z dnia [...].04.2016 r., znak: [...], umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie legalności budowy linii elektroenergetycznej na działkach nr ewid. [...] i [...] położonych w R. D. - na trasie przebiegu istniejącej linii energetycznej 220 kV A. - S.W. - C..
Z powyższym rozstrzygnięciem organu wojewódzkiego z dnia [...]04.2016 r., nie zgodziła się Pani Z.K., reprezentowana przez Panią J. K., składając w ustawowym terminie odwołanie.
Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym organ w pierwszej kolejności wskazał, że przedmiotem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej przez organ pierwszej instancji. Kontrola instancyjna organu odwoławczego obejmuje zarówno legalność rozstrzygnięcia sprawy przez organ I instancji, jak i ocenę przez ten organ stanu faktycznego sprawy.
Zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją odwoławczą wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu I instancji. Organ odwoławczy nie może zmieniać rodzaju sprawy, a zatem w postępowaniu odwoławczym może być rozpoznana i rozstrzygnięta wyłącznie tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowym sprawa.
Dalej organ stwierdził, że zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że objęte postępowaniem roboty budowlane były prowadzone na podstawie decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...].09.2015 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] S.A. z siedzibą w K. J., pozwolenia na budowę/rozbiórkę dla zamierzenia budowlanego pn. "Budowa odcinka elektroenergetycznej linii napowietrznej 220 kV A. - S. W.C. (ETAP X) w zakresie od słupa 21 do słupa nr 22 B i 26 (z wyłączeniem słupów nr 21 i 22A) oraz w zakresie posadowienia słupów nr 22B, 23, 24, 25 i 26 wraz z demontażem istniejącego słupa nr 24 oraz demontażem istniejących przewodów linii 220 kV na odcinku od słupa nr 21 do słupa nr 22B oraz od słupa 27/100 do słupa nr 26" w ramach zadania "Budowa elektroenergetycznej linii napowietrznej 220 kV S. W. - punkt nacięcia linii C.- A.", której nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Z zatwierdzonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...].09.2015 r., projektu budowlanego (rysunek nr 11 - projekt zagospodarowania terenu) wynika, że część przedmiotowego przedsięwzięcia (pomiędzy projektowanym słupem nr 22B, a istniejącym słupem nr 25) miała zostać wykonana nad działkami Skarżącej nr ewid. [...] i [...]. W części opisowej projektu architektoniczno-budowlanego, wskazano zakres robót do wykonania, który nad działkami nr ewid. [...] i [...] miał m.in. obejmować:
- Na istniejącym odcinku linii 220 kV pomiędzy słupami nr 24-25 zawieszone są tradycyjne przewody stalowo-aluminiowe typu AFL-8 402 mm2. Po demontażu istniejącego słupa nr 24 i wstawieniu w osi istniejącej lnii projektowanego słupa nr 22B nastąpi przełożenie na niego istniejących przewodów fazowych. (...) na proj. słupie 22B nastąpi połączenie istniejących przewodów fazowych linii 220 kV z projektowanymi przewodami fazowymi (pkt 7.2.2. projektu budowlanego - Przewody fazowe);
- Po wstawieniu projektowanego słupa nr 22B w osi istniejącej linii oraz demontażu słupa nr 24 nastąpi przełożenie istniejących przewodów odgromowych typu OPGW na projektowanego słupa (pkt 7.2.3. projektu budowlanego - Przewody odgromowe).
Zdaniem organu II instancji z powyższego wynika, że nad działkami Skarżącej nr ewid. [...] i [...], miały zostać jedynie przełożone istniejące przewody linii 220 kV - fazowe i odgromowe, ze słupa nr 24 (przeznaczonego do demontażu) na słup nr 22B (nowo projektowany).
Podkreślono, że fakt wykonania ww. robót, potwierdza również Skarżąca w odwołaniu od decyzji [...] WINB z dnia [...].04.2016 r. wskazując, że: Jest rzeczą oczywistą, że na tym nowym słupie — aby Unia energetyczna mogła funkcjonować — musiały zostać ulokowane dwa rodzaje przewodów (odgromowe i fazowe), które znajdowały się na zlikwidowanym słupie. Tak więc przewody ze słupa 24, biegnące tak w kierunku [...], jak i przewody, biegnące w kierunku [...] i [...] /a tym samym znajdujące się nad działami [...] i [...] w R. D./ zostały zdemontowane, a następnie zamontowane na nowo postawionym słupie 22B.
Ponadto, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że organ wojewódzki w decyzji z dnia [...].04.2016 r. wskazał, że: Na dzień kontroli (przeprowadzonej w dniu 19.01.2016 r.) stwierdzono, że zakres wykonanych robót budowlanych w ww. okresie był zgodny z zatwierdzonym projektem budowlanym i warunkami powyższego pozwolenia na budowę.
Mając te okoliczności na uwadze organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 105 § 1 Kpa, stanowiącym podstawę prawną rozstrzygnięcia [...] WINB z dnia [...].04.2016 r. - Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Przepis art. 105 § 1 Kpa nie określa przyczyn bezprzedmiotowości postępowania, wobec czego należy ich poszukiwać w każdej indywidualnej sprawie. Ustalenie przez organ nadzoru budowlanego - co miało miejsce w przedmiotowej sprawie, że nie zachodzą przesłanki do wydania jakiejkolwiek decyzji merytorycznej na podstawie przepisów ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 290), stanowi przypadek bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego, w rozumieniu art. 105 § 1 Kpa.
Podobne stanowisko zajął NSA w wyroku z dnia 12.01.2012 r., sygn. akt II OSK 2083/10 wskazując, że (...) w sytuacji gdy wszystkie czynności, jakie można ewentualnie nakazać w sprawie zostały już wykonane lub gdy nie ma potrzeby ich wykonania ze względu na brak wątpliwości, co do poprawności wykonanych prac pod względem techniczno- budowlanym, prowadzone postępowanie należy umorzyć.
Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie, ze względu na wydaną przez Wojewodę [...] decyzję z dnia [...].09.2015 r., o pozwoleniu na budowę oraz fakt wykonania przedmiotowych robót zgodnie z ww. decyzją i projektem budowlanym, brak jest podstaw do prowadzenia przez organ wojewódzki postępowania administracyjnego w trybie przepisów ustawy Prawo budowlane.
Odnosząc się do zarzutów Skarżącej, dotyczących decyzji Wojewody [...] z dnia [...].09.2015 r., wskazano, że przedmiotem niniejszego postępowania odwoławczego, jest ocena decyzji [...] WINB z dnia [...].04.2016 r., w przedmiocie umorzenia postępowania.
Ustosunkowując się do zarzutu, że stara lima energetyczna została wybudowana bez pozwolenia na budową, należy zauważyć, że w tej sprawie było prowadzone odrębne postępowanie zakończone ostateczną decyzją GINB z dnia [...].12.2015 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] WINB z dnia [...].10.2015 r., znak[...], umarzającą w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie legalności budowy istniejącej linii energetycznej 220 kV A. - S. W.- C., zlokalizowanej na działkach nr ewid. [...] i [...] obręb [...] w miejscowości R.D..
Skargę na tę decyzję złożyła Z.K..
Wskazała w niej, że zaskarżona decyzja narusza własność Z. K., ponieważ akceptuje samowolę budowlaną, do jakiej doszło na działkach [...] i [...] w R. D.. Wykonano tam bowiem roboty budowlane, polegające na zdemontowaniu przewodów elektroenergetycznych, biegnących nad w/w działkami ze słupa 24 do słupa 25 oraz na zamontowaniu ich na słupie 22B, pomimo nieuzyskania prawa do dysponowania nieruchomością na te cele budowlane / i nawet nieubiegania się o tę zgodę u właściciela nieruchomości / oraz braku pozwolenia na te roboty.
Skarżąca podkreśliła, że wyraziła zgodę na przeprowadzenie robót budowlanych jedynie na obszarze pasa technologicznego , przynależącego do nowopowstałej linii energetycznej. Zgoda ta więc nie dotyczyła robót budowlanych, wykonywanych w związku z demontażem i montażem już istniejącej linii, usytuowanej poza tym pasem; nie było nawet mowy o planowaniu, a tym bardziej o wykonywaniu tych robót.
Z mapy, stanowiącej załącznik do w/w decyzji o pozwoleniu na budowę, wynika, że w ramach przedmiotowego pozwolenia na budowę roboty budowlane mogą być wykonywane na działkach nr [...] i [...] tylko na terenie, wyznaczonym przez pas technologiczny nowej linii elektroenergetycznej. Oznacza to, że roboty, wykonane poza tym pasem, jak to ma miejsce w niniejnszej sprawie, są samowolą budowlaną.
Zaskarżona decyzja jest sprzeczna z art. 28 prawa budowlanego, uzależniającym rozpoczęcie robót budowlanych od wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. - W niniejszej sprawie decyzja o pozwoleniu na budowę zezwalała na demontaż istniejących słupów i posadowienie nowych oraz na demontaż istniejących przewodów linii 220 kV ; nie udzielała natomiast pozwolenia na montaż żadnych przewodów. Jest tymczasem faktem bezspornym, zdaniem Skarżącej, że doszło do montażu przewodów na słupach /i to nie tylko na tych, o których jest mowa w niniejszym odwołaniu/; potwierdza to uzasadnienie zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Skarżącej nie jest prawidłowe stanowisko GINB, stwierdzające, że opis zakresu robót do wykonania w części opisowej zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego wskazywał zakres robót do wykonania na w/w działkach nr [...] i [...], a w konsekwencji w tym zakresie udzielał pozwolenia na budowę. Prawo budowlane wyraźnie rozróżnia pozwolenie na budowę oraz projekt budowlany, który jest załącznikiem do pozwolenia na budowę. Rozróżnienie to wynika z art. 33 ust.2 pkt i oraz art. 34 pkt 4 prawa budowlanego i nie daje podstaw do przyjęcia, że sam projekt budowlany zastępuje pozwolenie na budowę oraz daje prawo do rozpoczęcia i wykonywania robót budowlanych. Wykonanie robót budowlanych nie objętych pozwoleniem na budowę oznacza samowolę budowlaną. O konieczności uzyskania pozwolenia na przedmiotowe roboty budowlane, stanowiące montaż / a właściwie budowę / linii energetycznej, mówią przepisy art. 28 ust. 1 oraz art. 3 pkt 7, pkt 1 oraz pkt 3 i 3a prawa budowlanego.
W ocenie Skarżącej nie bez znaczenia dla oceny całokształtu sprawy jest i ta okoliczność, że zdemontowana linia energetyczna, na trasie której zostały postawione nowe słupy i rozciągnięte nowe przewody energetyczne /czyli faktycznie doszło do wybudowania nowej linii energetycznej z pominięciem procedur, wymaganych przy budowie nowej linii energetycznej 220 kV o zasięgu krajowym na terenach Natura 2000, gdyż takim przedsięwzięciem inwestycyjnym jest przedmiotowa budowa /, została wybudowana bez pozwolenia na budowę oraz bez możliwości weryfikacji realizacji dotyczącej ją decyzji o lokalizacji szczegółowej / możliwy błąd w pomiarach w terenie - 250 m/. - Legalność budowy starej, zdemontowanej linii energetycznej jest przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt VII 3A/Wa 406/16), o czym jest z urzędu wiadomo GINB, ponieważ jest stroną w tym postępowaniu. W tym stanie rzeczy twierdzenie w zask. decyzji, że sprawa legalności budowy przedmiotowej linii energetycznej jest ostatecznie zakończona, jest półprawdą.
Zarzucając zatem zaskarżonej niniejszą skargą decyzji naruszenie wyżej wskazanych przepisów prawa , wnosiła o jej uchylenie i przekazanie sprawy GINB do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów niniejszego postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego.
Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie mogła zostać uwzględniona.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 105 § 1 k.p.a., w myśl którego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości lub części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części.
W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, wypracowanym na tle przywołanej normy prawnej podkreśla się, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 k.p.a. oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, iż wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a., może wynikać z bardzo różnorodnych przyczyn, ich katalog nie jest zamknięty (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2015 r. sygn. akt II OSK 929/14 - Lex nr 1989283 i z dnia 22 stycznia 2016 r. sygn. akt I OSK 814/14 - Lex nr 2032841). Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowe może być postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpoznania sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy. W takiej sytuacji drogę do konkretyzacji praw lub obowiązków zamyka, a jednocześnie kończy bieg postępowania w danej instancji umorzenie postępowania. Ustalenie, że inwestor prowadził roboty budowlane w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenie czyni bezprzedmiotowym prowadzenie postępowania w przedmiocie legalności tychże robót (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 20 września 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 522/11 - Lex nr 1094847).
Z poczynionych w toku postępowania ustaleń, które akceptuje Sąd wynika, że objęte postępowaniem roboty budowlane były prowadzone na podstawie decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...],09.2015 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] S.A. z siedzibą w K., pozwolenia na budowę/rozbiórkę dla zamierzenia budowlanego pn. "Budowa odcinka elektroenergetycznej linii napowietrznej 220 kV A.- S. W.-C. (ETAP X) w zakresie od słupa 21 do słupa nr 22 B i 26 (z wyłączeniem słupów nr 21 i 22A) oraz w zakresie posadowienia słupów nr 22B, 23, 24, 25 i 26 wraz z demontażem istniejącego słupa nr 24 oraz demontażem istniejących przewodów linii 220 kV na odcinku od słupa nr 21 do słupa nr 22B oraz od słupa 27/100 do słupa nr 26" w ramach zadania "Budowa elektroenergetycznej linii napowietrznej 220 kV S. W. - punkt nacięcia linii [...] – [...]", której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Nie kwestionowaną okolicznością jest to, że z zatwierdzonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...].09.2015 r., projektu budowlanego (rysunek nr 11 - projekt zagospodarowania terenu) wynika, że część przedmiotowego przedsięwzięcia (pomiędzy projektowanym słupem nr 22B, a istniejącym słupem nr 25) miała zostać wykonana nad działkami Skarżącej nr ewid. [...] i [...].
W części opisowej projektu architektoniczno-budowlanego, wskazano zakres robót do wykonania, który nad działkami nr ewid. [...] i [...] miał m.in. obejmować:
- Na istniejącym odcinku linii 220 kV pomiędzy słupami nr 24-25 zawieszone są tradycyjne przewody stalowo-aluminiowe typu AFL-8 402 mm2. Po demontażu istniejącego słupa nr 24 i wstawieniu w osi istniejącej lnii projektowanego słupa nr 22B nastąpi przełożenie na niego istniejących przewodów fazowych. (...) na proj. słupie 22B nastąpi połączenie istniejących przewodów fazowych linii 220 kV z projektowanymi przewodami fazowymi (pkt 7.2.2. projektu budowlanego - Przewody fazowe);
- Po wstawieniu projektowanego słupa nr 22B w osi istniejącej linii oraz demontażu słupa nr 24 nastąpi przełożenie istniejących przewodów odgromowych typu OPGW na projektowanego słupa (pkt 7.2.3. projektu budowlanego - Przewody odgromowe).
Opisane wyżej roboty stanowiły całość zamierzenia inwestycyjnego dotyczącego działek Skarżącej.
Nie może też budzić wątpliwości, że inwestor żadnych innych robót budowlanych na działkach Skarżącej nie wykonywał. Wynika to z protokołu oględzin robót wykonanych na działce nr [...] i [...].
W konsekwencji za zasadne należało uznać stanowisko organy obu instancji, że roboty budowlane były wykonywane na podstawie ostatecznej i obowiązującej decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...],09.2015 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] S.A. z siedzibą w K., pozwolenia na budowę/rozbiórkę. Oznacza to, że roboty budowlane związane z demontażem starej sieci energetycznej ze słupa nr 24 i montażem na słupie nr 22B były legalne.
Wymaga podkreślenia, że wbrew stanowisku Skarżącej szczegółowy zakres robót związanych z realizacją inwestycji określa zatwierdzony projekt budowlany. Analiza przepisów prowadzi przy tym do wniosku, że pojęcia budowy lub robót budowlanych nie obejmują innej aktywności, niż wyznaczone w definicjach ustawowych, gdzie przy obiektach wznoszonych na podstawie pozwolenia na budowę prace te mieszczą się w granicach wyznaczonych zatwierdzonym projektem budowlanym, którego formę i zakres uregulowano w art. 34 Prawa budowlanego i rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133) a istota pozwolenia na budowę wiąże się z zatwierdzeniem projektu budowlanego.
Nie można więc uznać, że skoro decyzja o pozwoleniu na budowę nie zawiera wprost określenia o montażu przewodów na nowym słupie a jedynie zatwierdzony projekt budowlany przewiduje tego rodzaju roboty to zrealizowanie inwestycji w tym zakresie zgodnie z projektem jest nielegalne.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego pozostawienia śladów korzystania z działek Skarżącej wskazać należy, że na gruncie prawa budowlanego brak jest regulacji, która odnosiła by się do kwestii korzystania z nieruchomości w sposób wskazywany przez Skarżącą. W związku z tym ewentualnych roszczeń należy dochodzić na drodze cywilnej.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że podstawową zasadą obowiązującą w Prawie budowlanym, a unormowaną w art. 28 ust. 1 tej ustawy, jest możliwość rozpoczęcia robót budowlanych jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych art. 29-31 P.b., kiedy to inwestor winien dokonać zgłoszenia zamiaru budowy obiektu lub wykonywania robót budowlanych.
Należy przy tym wskazać, że na gruncie Prawa budowlanego brak jest podstaw do wydania decyzji, w której osnowie organ orzekałby o legalności. Jeśli zatem w trakcie postępowania organ stwierdzi, że budynek został wykonany na podstawie pozwolenia lub zgłoszenia, wówczas nie wydaje w tej mierze decyzji orzekającej o legalności obiektu lecz decyzję o umorzeniu postępowania prowadzonego w przedmiocie ewentualnej samowoli, jako bezprzedmiotowego, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 5 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Op 204/14 - Lex nr 1502441).
Skoro zatem przedmiotowe roboty budowlane zrealizowano na podstawie projektu budowlanego zatwierdzonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, organ zobligowany był umorzyć prowadzone postępowanie w trybie art. 105 § 1 k.p.a. z powodu jego bezprzedmiotowości.
Odnosząc się zaś do podnoszonej kwestii prawidłowości powstania istniejącej linii energetycznej wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania jej legalność nie została skutecznie zakwestionowana.
W rezultacie wskazać należy, że przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, sprawowana w granicach sprawy administracyjnej, a nie tylko w granicach zarzutów skargi, wykazała, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe wywody na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku, uznając skargę za bezzasadną.