VII SA/WA 1947/21

VII SA/Wa 1947/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-02-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-09-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /sprawozdawca/
Grzegorz Rudnicki /przewodniczący/
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska
Symbol z opisem
6369 Inne o symbolu podstawowym 636
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 1409/22 - Wyrok NSA z 2025-02-12
Skarżony organ
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
art. 28, 31,
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2014 poz 1446
art. 89 art. 93
Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 lutego 2022 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] w W. na postanowienie Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia [...] stycznia 2021 r. znak [...] w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym oddala skargę
Uzasadnienie
Minister Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu postanowieniem z dnia [...] października 2020 r., po rozpatrzeniu wniosku Fundacji [...] "[...]" z. s. w [...], o dopuszczenie do udziału na prawach strony w postępowaniu o pozwolenie na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku - kamienicy przy al. [...] w [...], prowadzonego z odwołania [...] S.A. od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...] kwietnia 2020 r. - na podstawie art. 89 pkt 1 i art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (tekst jedn. Dz. U. 2020r., poz. 282 ze zm.) oraz art. 18 pkt 1, art. 31 § 1 pkt 1 i § 2 i art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego - odmówił dopuszczenia Fundacji [...] "[...]" do udziału w postępowaniu na prawach strony.
W uzasadnieniu organ podał, że [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków decyzją z [...].04.2020 r. odmówił [...] S.A., pozwolenia konserwatorskiego na nadbudowę oficyny na cele mieszkalne oraz zmianę sposobu użytkowania poddasza oficyny II zachodniej budynku przy al. [...] w [...]. Odwołanie od tej decyzji złożył inwestor - [...] S.A.
Fundacja [...] "[...]" pismem z 24.06.2020 r. wniosła o dopuszczenie na prawach strony do udziału w postępowaniu odwoławczym od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...].04.2020 r. Wskazała, że jej udział w postępowaniu uzasadniony jest celami statutowymi. Zgodnie z § 5 pkt 14 statutu, jednym z jej celów jest ochrona zabytków na terenie Miasta [...], w szczególności nieruchomości przy Al. [...] w [...]. Fundacja podniosła, że uczestniczy jako strona w postępowaniach administracyjnych dotyczących przedmiotowego budynku i podejmuje starania w celu zachowania jego substancji w nienaruszonym stanie.
Do wniosku załączyła prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13.11.2019 r., sygn. akt: VII SA/Wa 2371/19, w sprawie udzielenia [...] S.A. w [...] pozwolenia na budowę, w którym Sąd orzekał na skutek sprzeciwu od decyzji Wojewody [...] wniesionego m.in. przez Fundację. W jej ocenie sprawę udzielenia zgody konserwatorskiej, należy traktować jako zagadnienie wstępne do postępowania budowlanego.
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego pismem z 10.08.2020 r. zwrócił się do Fundacji o wskazanie postaw do udziału w postępowaniu jako strona. W odpowiedzi Fundacja wyjaśniła, że nabyła udział 1/2 w prawie odrębnej własności lokalu nr [...] położonego w budynku przy Al. [...] (umowa sprzedaży z [...].06.2020 r., Rep. [...] nr. [...], sporządzona przed notariuszem M. B.). Jest zatem współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości.
Oceniając zasadność wniosku organ wskazał, że zgodnie z art. 31 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego - organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.
Dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest od łącznego spełnienia trzech przesłanek:
1) prowadzone postępowanie administracyjne nie dotyczy praw i obowiązków organizacji społecznej, lecz praw i obowiązków "innej osoby", czyli strony tego postępowania;
2) dopuszczenie do udziału w postępowaniu jest uzasadnione celami statutowymi organizacji społecznej;
3) za dopuszczeniem do udziału w postępowaniu przemawia interes społeczny.
W ocenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, dopuszczenie Fundacji [...] "[...]" do udziału w postępowaniu dotyczącym wydania dla [...] S.A. pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku (na etapie odwołania [...] S.A. od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z [...].04.2020 r.), nie jest możliwe z uwagi na niespełnienie pierwszego z warunków.
Organizacja społeczna może żądać dopuszczenia jej do udziału w toczącym się postępowaniu tylko w przypadku gdy postępowanie dotyczy interesu prawnego osób trzecich. W przypadku gdy postępowanie dotyczy jej interesu prawnego, organizacja nie może żądać dopuszczenia jej do udziału w toczącym się postępowaniu, bowiem wówczas w świetle art. 28 k.p.a. jest stroną tego postępowania.
Przepisy ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, nie regulują zasad ustalania kręgu stron w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania pozwolenia konserwatorskiego na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, stanowiącego podstawę prawną wydania pozwolenia. Krąg stron określa się na podstawie art. 28 k.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Krąg stron wyznaczany jest z uwzględnieniem zakresu żądania wnioskodawcy i w oparciu o dokumentację techniczną dołączoną do wniosku.
Z uwagi na zakres inwestycji, tj. nadbudowę oficyny na cele mieszkalne oraz zmianę sposobu użytkowania poddasza oficyny II zachodniej, przedmiot postępowania dotyczy również nieruchomości wspólnej. W budynkach, w których własność wyodrębnionych lokali posiadają określone podmioty, funkcjonuje wspólnota mieszkaniowa. Uprawnionym do reprezentacji wspólnoty mieszkaniowej na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą, a poszczególnymi właścicielami lokali jest jej zarząd, co wynika z art. 21 ust. 1 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Nieruchomość wspólna pozostaje w wyłącznym zarządzie wspólnoty tj. ogółu właścicieli lokali.
Tylko w wyjątkowych przypadkach członek wspólnoty może być stroną postępowania obok wspólnoty mieszkaniowej. Chodzi o sytuacje, w których wykaże on aktualny, indywidualny, własny interes prawny (wyrok NSA z 26 czerwca 2007 r., II OSK 627/06; NSA z 4 marca 2011 r., II OSK 419/10; NSA z 12 czerwca 2008 r., II OSK 650/07; NSA z 29 grudnia 2005 r., II OSK 363/05; postanowienie NSA z 19 lutego 2009 r., II OZ 157/09; wyrok WSA w W-wie z 1 grudnia 2005 r., VII SA/Wa 725/05; WSA w W-wie z 4 października 2007 r., VII SA/Wa 809/07; WSA w W-wie z 8 maja 2006 r., VII SA/Wa 254/06).
Uznanie właściciela wyodrębnionego lokalu za stronę postępowania konserwatorskiego wymaga ustalenia, że pozwolenie na roboty budowlane oddziałuje w bezpośredni sposób także na ten lokal. Będzie to miało miejsce w sytuacji, gdy prace przy zabytku objęte wnioskiem, będą ingerować w sąsiednie lokale w sposób, który wpływa na prawa i obowiązki ich właścicieli wynikające z przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Poprzez bezpośrednie oddziaływanie inwestycji należy rozumieć taką sytuację, w której roboty budowlane prowadzone przy zabytku stanowią ingerencję w nieruchomości sąsiednie (wyodrębnione lokale) wymuszając na ich właścicielu, chociażby potencjalnie, działania ingerujące w substancję lub wygląd należącej do niego części zabytku. Wówczas podmiot ma interes prawny w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
Z uwagi na posiadany tytuł prawny do objętego wnioskiem zabytku, wynikający ze współwłasności wyodrębnionego lokalu nr [...] położonego w budynku przy Al. [...] w [...] oraz współużytkowanie wieczyste gruntu, dopuszczenie Fundacji na prawach strony oznaczałoby występowanie jej w podwójnej roli. Postępowanie dotyczy nieruchomości wspólnej i jednocześnie nie ingeruje w wyodrębniony lokal stanowiący współwłasność Fundacji, która jest członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej Al. [...] w [...].
Odnosząc się do argumentacji Fundacji, dotyczącej innych postępowań administracyjnych, to organ wskazał, że ocena wniosku w zakresie istnienia interesu społecznego, o jakim mowa w art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. dotyczy wyłącznie postępowania administracyjnego, co do którego został złożony wniosek.
Skarżąca Fundacja [...] " [...] " w [...] wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
1. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i niezebranie całego materiału dowodowego, błędne uznanie, że Fundacji nie przysługuje status strony;
2. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez bezpodstawną odmowę dopuszczenia do postępowania gdy Fundacja wykazała zaistnienie przesłanek wynikających ze statutu i przemawia za tym interes społeczny;
3. art. 28 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie;
4. art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie.
Fundacja wskazał, że posiada interes prawny w uczestniczeniu we wszelkich toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących prac budowlanych w budynku przy Al. [...] w [...]. Celem jej jest ochrona nieruchomości przy Al. [...], co wynika z § 5 pkt 14 statutu Fundacji. Fundacja uczestniczy jako strona w postępowaniu administracyjnym dotyczącym realizacji inwestycji budowlanej w przedmiotowym budynku z wniosku [...] SA. Interes prawny do uczestniczenia w postępowaniach dotyczących prac budowlanych realizowanych w budynku przy Al. [...] w [...] wynika z wyroku WSA w Warszawie z dnia 13.11.2019 r. ,sygn. akt: VII SA/Wa 2371/19.
Minister pominął fakt, że indywidualny interes prawny Fundacji w rozumieniu art. 28 k.p.a., może wynikać również ze statutowego zakresu działalności Fundacji. Zostały spełnione przesłanki z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., przemawiające ze dopuszczeniem Fundacji do udziału w postępowaniu na prawach strony (zgodność przedmiotu postępowania z celami statutowymi Fundacji oraz istnienie interesu społecznego w udziale Fundacji w postępowaniu).
Minister Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r., znak [...], po ponownym rozpatrzeniu, sprawy zakończonej postanowieniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2020 r. o dopuszczenie Fundacji do udziału na prawach strony w postępowaniu dotyczącym wydania [...] S.A. pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku - kamienicy przy Al. [...] w [...], prowadzonego z odwołania [...] S.A. od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2020 r. - na podstawie art. 89 pkt 1 i art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. 2020r., poz. 282 ze zm.) oraz art. 127 § 3, art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2020 r.
W uzasadnieniu Minister wskazał, że [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r., odmówił [...] S.A., zezwolenia na nadbudowę oficyny na cele mieszkalne oraz zmianę sposobu użytkowania poddasza oficyny II zachodniej przy Al. [...] w [...], w zakresie i sposobie określonymi w załączonym do wniosku projekcie budowlanym
Odwołanie od tej decyzji złożył inwestor [...] S.A.
Fundacja [...] "[...] " wniosła o dopuszczenie na prawach strony do udziału w postępowaniu odwoławczym. Wskazała, że jej udział w postępowaniu uzasadniony jest celami statutowymi, a realizacja inwestycji może zagrozić substancji budynku, w tym Teatrowi.
Fundacja wskazała, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt: VII SA/Wa 2371/19, potwierdził, że Fundacji [...][...], przysługuje przymiot strony w sprawach dotyczących inwestycji budowlanych prowadzonych w obrębie przedmiotowej nieruchomości.
Minister Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu podtrzymał pogląd wyrażony w postanowieniu z dnia [...] października 2020 r., że organizacja społeczna może zostać dopuszczona do udziału na prawach strony wyłącznie w tym postępowaniu, w którym nie bierze udziału jako strona w rozumieniu art. 28 K.p.a.
Fundacja, jako współwłaściciel lokalu w przedmiotowym budynku, jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 K.p.a. i nie jest możliwe dopuszczenie jej do udziału w tym postępowaniu na prawach strony na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 K.p.a.
Odnosząc się do powołanego przez Fundację wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdził, że postępowanie w sprawie wydania pozwolenia konserwatorskiego ma odrębny charakter od postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, a możliwość uznania danego podmiotu za stronę postępowania, organ ochrony zabytków ocenia na podstawie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, a nie Prawa budowlanego.
Fundacja [...] " [...]" w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z dnia [...] stycznia 2021 r.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
1. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i brak oceny całego materiału dowodowego, błędne uznanie, że Fundacji nie przysługuje status strony w toczącym się postępowaniu administracyjnym;
2. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez bezpodstawną odmowę dopuszczenia do postępowania, podczas gdy Fundacja wykazała zaistnienie przesłanek wynikających z postanowień statutu i istnienie interesu społecznego;
3. art. 28 k.p.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na ustaleniu, że Fundacja nie posiada interesu prawnego, ponieważ reprezentowana jest przez Wspólnotę Mieszkaniową Al. [...] w [...];
4. art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie, błędną wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, że dla uwzględnienia wniosku, niezbędne jest spełnienie trzech przesłanek, gdy przepis ten odnosi się do dwóch przesłanek.
Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że Fundacja żądała uznania za stronę postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. Fundacja posiada interes prawny, uczestniczy jako strona w postępowaniu administracyjnym dotyczącym realizacji inwestycji budowlanej w przedmiotowym budynku z wniosku [...] SA. i wszelkich postępowaniach dotyczących prac budowlanych w budynku przy Al. [...] w [...]. Celem skarżącej jest m.in. ochrona zabytków, w szczególności nieruchomości przy Al. [...], co wynika z § 5 pkt 14 statutu Fundacji.
Interes prawny wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych (wyrok WSA w Warszawie z dnia 13.11.2019 r., VII SA/Wa 2371/19) i orzeczeń organów wydanych w tej sprawie. Z uwagi na treść § 5 pkt 14 statutu, Fundacji przysługuje przymiot strony w sprawach dotyczących inwestycji budowlanych prowadzonych w obrębie przedmiotowej nieruchomości. Ustalenia WSA wynikające z przywołanego wyroku mają zastosowanie w niniejszej sprawie, która jest powiązana ze sprawą dotyczącą wydania pozwolenia na budowę.
Wojewoda [...] w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania dotyczącego udzielenia pozwolenia na budowę, wymienił Fundację jako stronę postępowania administracyjnego.
Indywidualny interes prawny Fundacji w rozumieniu art. 28 k.p.a. do uczestniczenia w przedmiotowym postępowaniu, może wynikać również ze statutowego zakresu działalności Fundacji.
Interes prawny skarżącej Fundacji do uczestniczenia jako strona w niniejszym postępowaniu uzupełniał fakt posiadania tytułu prawnego do lokalu posadowionego w nieruchomości przy Al. [...] w [...] (udział 1/2 w prawie odrębnej własności lokalu nr [...]). Minister twierdził, że postępowanie dotyczy interesu prawnego Fundacji, a z drugiej strony odmówił Fundacji uczestniczenia w tym postępowaniu.
Minister Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
W ocenie Sądu, zaskarżone rozstrzygnięcie jest słuszne, oparte na prawidłowo ustalonym stanie faktycznym i jego prawidłowej ocenie, a tym samym skarga jest niezasadna.
Minister Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] października 2020 r., odmawiające dopuszczenia Fundacji [...] "[...]" do udziału na prawach strony w postępowaniu dotyczącym wydania [...] S.A. pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku, prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (tekst jedn. Dz. U. 2020r., poz. 282 ze zm.).
W myśl art. 31 § 1 k.p.a. organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem:
1) wszczęcia postępowania,
2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.
Podmiot występujący w postępowaniu na prawach strony nie ma własnego interesu prawnego w rozumieniu przepisu art. 28 k.p.a. Przesłankami inicjatywy procesowej organizacji społecznej, które muszą wystąpić łącznie aby mogła być ona skuteczna, jest statutowy cel jej działalności i względy interesu społecznego (art. 31 § 1 in fine).
Jednocześnie stosownie do art. 28 k.p.a. stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie.
Zasadna była odmowa dopuszczenia skarżącej Fundacji jako organizacji społecznej na prawach strony, do postępowania o pozwolenie na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku.
Fundacja nie może występować jako organizacja reprezentująca interes społeczny w postępowaniu administracyjnym, gdyż przedmiotowe postępowanie dotyczy jej interesu prawnego, który jest składnikiem interesu ogółu właścicieli lokali reprezentowanego przez zarząd wspólnoty mieszkaniowej.
Posiadanie własnego interesu prawnego przez organizację społeczną wyklucza istnienie interesu społecznego, gdyż niedopuszczalne jest w jednymi i tym samym postępowaniu łączenie obydwu ról. Organizacja społeczna nie może skorzystać z instytucji z art. 31 k.p.a., jeśli postępowanie administracyjne dotyczy jej praw, a nie praw osoby trzeciej.
Tym samym bezzasadny był zarzut naruszenia art. 28 k.p.a., w powiazaniu z jednoczesnym zarzutem naruszenia art. 31 k.p.a.
W odniesieniu do kwestii związania wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie VII SA/Wa 2371/19, to nie stanowił on podstawy przyznania przymiotu strony Fundacji we wszelkich postępowaniach dotyczących przedmiotowej inwestycji, gdyż odnosił się do konkretnego postępowania. W tym wypadku wiążącą moc wyroku z art. 153 p.p.s.a. oznaczała związanie organów administracji publicznej i sądów, zakresem ocen prawnych i wskazań co dalszego postępowania, wyłącznie w odniesieniu do przedmiotu kontroli - specyficznej decyzji z art. 138 § 2 k.p.a.
Argumentacja skargi dotycząca istnienia indywidulanego interesu prawnego Fundacji, zawierała jednocześnie szeroko rozwinięte odniesienia do art. 31 k.p.a., które wzajemnie się wykluczały. Skarżąca wywodziła bowiem swój indywidualny interes prawny także z zapisów statutu, podczas gdy cele statutowe mogą być uwzględniane, w sytuacji żądania dopuszczenia organizacji społecznej do postępowania administracyjnego na prawach strony. Udział w postępowaniu wspólnoty mieszkaniowej, wykluczał po stronie skarżącej możliwość powoływania się na interes społeczny.
Także powoływane nabycie przez skarżącą udziału w lokalu usytuowanym w kamienicy przy al. [...] w [...], nie przesadzało o istnieniu indywidulanego interesu prawnego Fundacji.
Orzecznictwo dopuszcza taki indywidualny interes prawny właściciela lokalu jedynie w sytuacjach szczególnych (wyrok NSA z dnia 22 października 2015 r., sygn. II OSK 2772/13). Fundacja nie wykazała takich okoliczności. Z pism uczestnika postępowania wynika zaś, że lokal, którego współwłaścicielem stała się Fundacja usytuowany jest na poziomie piwnicy i parteru, nie sąsiaduje ze strychem, to jest miejscem inwestycji.
Podkreślenia wymaga również, że przymiot strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę nie przesadza o istnieniu takiego przymiotu w postępowaniu konserwatorskim. Postępowanie to ma charakter autonomiczny, jest niezależne od innych postępowań. Organ rozpoznając wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu nie miał prawnego obowiązku badania innych postępowań administracyjnych.
Mając powyższe na uwadze, skoro zarzuty skargi okazały się nieskuteczne, Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.