VII SA/Wa 1947/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2007-02-28
NSAbudowlaneŚredniawsa
pozwolenie na budowęstwierdzenie nieważnościprzymiot stronyinteres prawnyspółdzielnia mieszkaniowaprawo budowlanek.p.a.uciążliwośćboisko sportowe

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę członka spółdzielni na odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę, uznając brak jego interesu prawnego.

Skarga dotyczyła odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, w części dotyczącej boiska sportowego. Skarżący, członek spółdzielni mieszkaniowej, domagał się unieważnienia wpisu dotyczącego boiska, twierdząc, że powoduje ono uciążliwość. Organy administracji odmówiły wszczęcia postępowania, uznając, że skarżący nie ma przymiotu strony, ponieważ nie wykazał indywidualnego interesu prawnego. Sąd administracyjny podzielił to stanowisko, podkreślając, że członkowie spółdzielni nie są stronami w postępowaniach dotyczących inwestycji spółdzielczych, chyba że wykażą konkretny interes prawny.

Sprawa dotyczyła skargi M. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę wydanego Spółdzielni Mieszkaniowej. Skarżący, będący członkiem spółdzielni, domagał się unieważnienia części projektu budowlanego dotyczącej boiska sportowego, argumentując, że jego istnienie powoduje uciążliwość. Organy administracji obu instancji uznały, że M. O. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji, ponieważ nie wykazał indywidualnego interesu prawnego. Powołano się na przepisy Prawa budowlanego oraz orzecznictwo NSA, zgodnie z którym członkowie spółdzielni nie są stronami w postępowaniach dotyczących inwestycji spółdzielczych, jeśli nie wykażą konkretnego interesu prawnego. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, podzielił stanowisko organów administracji. Podkreślono, że interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego, a nie tylko z interesu faktycznego. Wskazano, że skarżący nie wykazał własności, użytkowania wieczystego ani zarządu nieruchomością, a jego spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu nie uprawnia go do kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, członek spółdzielni mieszkaniowej nie posiada przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli nie wykaże swojego indywidualnego interesu prawnego, który wynika z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że skarżący, będący członkiem spółdzielni, nie wykazał interesu prawnego uzasadniającego jego udział w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Podkreślono, że interes prawny musi być oparty na przepisie prawa materialnego, a nie tylko na interesie faktycznym. W przypadku pozwoleń na budowę, krąg stron jest ograniczony do inwestorów oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu. Członkowie spółdzielni nie są automatycznie stronami w takich postępowaniach.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

Prawo budowlane art. 28 § ust. 2

Ustawa – Prawo budowlane

Określa krąg stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, ograniczając go do inwestorów oraz właścicieli, użytkowników wieczystych i zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Pomocnicze

k.p.a. art. 28

Kodeks postępowania administracyjnego

Definiuje pojęcie strony postępowania administracyjnego, wskazując na konieczność posiadania interesu prawnego lub obowiązku.

k.p.a. art. 157 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Określa wymóg kontroli przesłanek formalnoprawnych przed wszczęciem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

p.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa zakres kontroli sądu administracyjnego, który rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Reguluje oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury art. 40 § § 40

Dotyczy sytuowania obiektów rekreacyjnych w odległości co najmniej 10 metrów od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarżący nie wykazał indywidualnego interesu prawnego, który uzasadniałby jego przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji. Członkowie spółdzielni mieszkaniowej nie są stronami w postępowaniach dotyczących inwestycji spółdzielczych, jeśli nie wykażą konkretnego interesu prawnego. Odległość boiska sportowego od budynku mieszkalnego (12,5 m) jest zgodna z przepisami rozporządzenia (min. 10 m).

Odrzucone argumenty

Argument skarżącego o uciążliwości boiska sportowego i jego wpływie na jakość życia mieszkańców osiedla, który nie został poparty interesem prawnym.

Godne uwagi sformułowania

poszczególni członkowie spółdzielni mieszkaniowej bądź ich bardziej lub mniej zorganizowane grupy nie są stronami lecz "osobami trzecimi" w procesie inwestycyjnym. Nie mają oni bowiem własnego interesu prawnego czy szczególnego tytułu prawnego do tego, aby w stosunkach zewnętrznych (...) mogli występować o wydanie decyzji administracyjnych i podważać decyzje – nie adresowane do nich, jako stron w znaczeniu materialnoprawnym. Interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza ustalenie przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny...

Skład orzekający

Jolanta Zdanowicz

przewodniczący

Leszek Kamiński

sprawozdawca

Agnieszka Wilczewska-Rzepecka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu stron w postępowaniach dotyczących pozwoleń na budowę, zwłaszcza w kontekście członków spółdzielni mieszkaniowych oraz rozróżnienie między interesem prawnym a faktycznym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji członka spółdzielni mieszkaniowej i jego możliwości kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę. Interpretacja przepisów Prawa budowlanego i k.p.a. w kontekście spółdzielni.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważne zagadnienie proceduralne dotyczące przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym, co jest kluczowe dla praktyków prawa budowlanego i administracyjnego.

Czy członek spółdzielni może zablokować budowę boiska? Sąd wyjaśnia, kto jest stroną w postępowaniu o pozwolenie na budowę.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VII SA/Wa 1947/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Jolanta Zdanowicz /przewodniczący/
Leszek Kamiński /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OZ 1290/07 - Postanowienie NSA z 2007-12-13
II OZ 1291/07 - Postanowienie NSA z 2007-12-13
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2006 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę I. skargę oddala, II. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. W. z Kancelarii Prawniczej P. sp. kom. w [...] przy ul. [...], kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych).
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 157 § 3 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania z wniosku M. O. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...] maja 1999 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego o powierzchni użytkowej 1477,8 m3 wraz z przebiegiem towarzyszących przyłączy uzbrojenia technicznego odpowiednio wyszczególnionego i oznaczonego w legendzie projektu, wewnętrznego układu komunikacyjnego oraz elementów małej architektury zgodnie z przedłożonym projektem na działce o nr ew. gruntu [...] położonej przy ul. [...] w B..
Podstawą powyższego rozstrzygnięcia było uznanie organu, iż M.O., jako członek spółdzielni mieszkaniowej, nie ma przymiotu strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 1999 r. Organ powołał się przy tym na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 1994 r., sygn. akt SA/Ka 2500/93, z którego wynika, iż "poszczególni członkowie spółdzielni mieszkaniowej bądź ich bardziej lub mniej zorganizowane grupy nie są stronami lecz "osobami trzecimi" w procesie inwestycyjnym. Nie mają oni bowiem własnego interesu prawnego czy szczególnego tytułu prawnego do tego, aby w stosunkach zewnętrznych (nie wynikających z członkostwa spółdzielni i spółdzielczego prawa do lokalu) mogli występować o wydanie decyzji administracyjnych i podważać decyzje – nie adresowane do nich, jako stron w znaczeniu materialnoprawnym."
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. O., podnosząc w szczególności, iż nie chodzi mu o unieważnienie projektu wybudowania bloków mieszkalnych, lecz tylko i wyłącznie o unieważnienie wpisu do projektu odnośnie boiska sportowego i jego użytkowania, które swoim istnieniem powoduje znaczną uciążliwość dla mieszkańców osiedla.
Po rozpatrzeniu odwołania, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]sierpnia 2006 r., znak[...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę krąg stron został ograniczony na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane do inwestorów, właścicieli, użytkowników wieczystych i zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zdaniem organu odwoławczego, za członków spółdzielni mieszkaniowej działa zarząd, natomiast, aby członek spółdzielni mieszkaniowej mógł wystąpić jako strona zainteresowana w postępowaniu administracyjnym, winien wykazać swój indywidualny interes prawny. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w sprawie spornej inwestycji nie sposób uznać, iż skarżący wykazał się interesem prawnym, bowiem jak wynika z dokumentacji projektowej, kwestionowane przez niego boisko sportowe oddalone jest od budynku mieszkalnego, w którym znajduje się lokal, do którego tytuł prawny posiada M.O., o ok. 15 metrów. W świetle powyższego organ stwierdził, iż jakkolwiek skarżący wykazał swój interes faktyczny w sprawie, to jednak brak jest powszechnie obowiązującego przepisu prawa, z którego można wywodzić interes prawny odwołującego się.
Skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył M. O., wnosząc o jej uchylenie i wydanie wyroku w sprawie unieważnienia wpisu do projektu dotyczącego kwestionowanego boiska sportowego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu.
Postępowanie administracyjne prowadzone w trybie stwierdzenia nieważności umożliwia weryfikację poza kontrolą instancyjną rozstrzygnięć organów administracji publicznej posiadających przymiot trwałości. Służy ono sprawdzeniu, czy w trybie zwykłym sprawa została rozstrzygnięta zgodnie z prawem.
Stosownie do art. 157 § 3 k.p.a. wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia wymaga uprzedniej kontroli ze strony organu administracji, czy zachodzą przesłanki formalnoprawne (podmiotowe i przedmiotowe) warunkujące dopuszczalność wszczęcia tego postępowania, tj. np. czy wniosek o jego wszczęcie pochodzi od strony postępowania administracyjnego. Nie zawsze bowiem podmiot żądający wszczęcia postępowania administracyjnego w świetle prawa jest jego stroną.
Skutecznie żądać może wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności danej decyzji administracyjnej lub postanowienia tylko strona postępowania administracyjnego, tj. podmiot, który brał udział w postępowaniu zakończonym kwestionowanym rozstrzygnięciem lub podmiot, który wprawdzie w postępowaniu zwykłym nie uczestniczył, lecz może wykazać istnienie swego interesu prawnego lub obowiązku w rozumieniu art. 28 k.p.a., uzasadniającego jego udział w danym postępowaniu.
Wskazać należy, że pojęcie strony postępowania administracyjnego, jakim posługuje się art. 28 k.p.a. oraz pozostałe przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego może być wyprowadzone tylko z administracyjnego prawa materialnego, to jest z konkretnej normy prawnej, która może stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku prawnego. Interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza ustalenie przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby. W przypadku kwestionowania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę podstawą materialnoprawną uznania podmiotu za stronę w postępowaniu będzie stanowić przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, który jest niewątpliwie lex specialis w stosunku do przepisu art. 28 k.p.a, który brzmi: "stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek". Zgodnie z przepisem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, który ma miejsce w niniejszym przypadku, kiedy to jednostka jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak wskazać przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę jej roszczenia i w konsekwencji uprawniał ją do żądania stosownych czynności organu administracji.
W ocenie Sądu organy I i II instancji prawidłowo przyjęły, że M. O. nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...] maja 1999 r. Nie wskazał on bowiem żadnego przepisu prawa materialnego, który byłby podstawą uznania go za stronę w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji. Nie wykazał się on ani własnością, ani użytkowaniem wieczystym czy też zarządem nieruchomości bądź zainwestowanej bądź położonej w pobliżu. Skarżący M. O. od 2004 r. legitymuje się spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym położonym w B. przy ul. [...]., wybudowanym na podstawie pozwolenia na budowę z 1999 r. (które to jest przedmiotem postępowania). Nie był on więc stroną tego postępowania o pozwolenie na budowę, nie nabył też żadnych praw, które mogłyby legitymację do złożenia wniosku zapewnić. Nadto kwestia statusu członków spółdzielni mieszkaniowych w zakresie przyznania im przymiotu strony występowała w licznych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzeczeniach tych dominuje pogląd, że członkom spółdzielni mieszkaniowych nie przysługuje przymiot strony tak w sprawach dotyczących inwestycji realizowanych bądź zrealizowanych przez samą spółdzielnię, jak też inwestycji planowanych na sąsiednich nieruchomościach.
Uprawnień do występowania z wnioskiem o wszczęcie postępowania nadzorczego skarżący nie może również wywieść z przepisu art. 5 Prawa budowlanego z 1994 r. Przez pojęcie "osoby trzeciej" wskazane w tym przepisie należy bowiem uznać osoby mające nie tylko interes faktyczny w kwestionowaniu prawidłowości pozwolenia na budowę, ale interes prawny do wystąpienia z własnym żądaniem, którym to skarżący nie może się wykazać.
Nawet, gdyby Sąd doszukiwał się przepisu prawa materialnego będącego podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji, wskazać należy, że § 40 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, mówi o sytuowaniu obiektów rekreacyjnych w odległości co najmniej 10 metrów od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, i taką też odległość wskazuje skarżący. Z załączonego do akt sprawy projektu budowlanego wynika zaś, iż odległość ta wynosi 12,5 metra.
Tak więc nie ma przepisu prawa materialnego, który dawałby legitymację M.O. do występowania z wnioskiem o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji.
Zasadnie więc organy administracji rozpoznające niniejszą sprawą uznały, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...] maja 1999 r.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.
.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI