VII SA/WA 194/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę nadbudowy budynku gospodarczego z powodu wadliwości tej decyzji.
Skarżąca S.K. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę nadbudowy budynku gospodarczego, zarzucając jej oparcie na błędnym stanie faktycznym i naruszenie przepisów. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności, uznając, że decyzja rozbiórkowa nie zawierała wad z art. 156 k.p.a. WSA w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na naruszenie przez organ zasad postępowania (art. 7 i 77 k.p.a.) oraz brak precyzyjnego określenia części obiektu podlegającej rozbiórce w pierwotnej decyzji.
Sprawa dotyczyła skargi S.K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która odmówiła stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę nadbudowanej części budynku gospodarczego. Wcześniejsze decyzje organów nadzoru budowlanego nakazywały rozbiórkę, argumentując wykonanie nadbudowy bez wymaganego pozwolenia na budowę. Skarżąca kwestionowała stan faktyczny i zarzucała wadliwość decyzji rozbiórkowej. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję, uznając zarzuty za bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że organ w postępowaniu o stwierdzenie nieważności ma obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i zbadania wszystkich przesłanek z art. 156 k.p.a. Wskazał, że pierwotna decyzja rozbiórkowa była wadliwa, ponieważ nie precyzowała, jaka część obiektu miała podlegać rozbiórce, co naruszało zasady postępowania administracyjnego. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zasądzając jednocześnie koszty postępowania od organu na rzecz skarżącej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ ma obowiązek zbadać kontrolowaną decyzję w zakresie wszystkich przesłanek objętych art. 156 § 1 k.p.a. Ograniczenie się do jednej przesłanki narusza zasady postępowania określone w art. 7 i 77 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest odrębnym postępowaniem, w którym organ powinien zbadać decyzję pod kątem wszystkich wad wymienionych w art. 156 k.p.a., a nie tylko jednej z nich. Zaniechanie tego obowiązku stanowi naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji są wyczerpująco wyliczone i nie podlegają wykładni rozszerzającej.
PPSA art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny.
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ ma obowiązek działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ ma obowiązek wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Uzasadnienie decyzji powinno zawierać ustosunkowanie się do zarzutów strony.
P.b. art. 48
Prawo budowlane
Przepis dotyczący obowiązku zastosowania sankcji w przypadku samowolnej budowy.
PPSA art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania o kosztach postępowania sądowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez organ zasad postępowania administracyjnego (art. 7 i 77 k.p.a.) poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego. Naruszenie przez organ obowiązku ustosunkowania się do zarzutów strony we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Wadliwość pierwotnej decyzji rozbiórkowej polegająca na braku precyzyjnego określenia części obiektu podlegającej rozbiórce.
Godne uwagi sformułowania
Organ w postępowaniu nieważnościowym ma obowiązek zbadać kontrolowaną decyzję w zakresie wszystkich przesłanek objętych wyczerpującym wyliczeniem art. 156 § 1 pkt 1-6 kpa i z tej racji, że wyliczone są taksatywnie nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej. Ograniczenie się do zbadania decyzji jedynie w zakresie przesłanki określonej w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. narusza podstawowe zasady postępowania określone w art. 7 i 77 k.p.a., nakładające na organ obowiązek ustalenia stanu faktycznego oraz wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. Na podstawie kontrolowanej przez organy decyzji nie można jednoznacznie ustalić jaka część obiektu powinna zostać rozebrana.
Skład orzekający
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
przewodniczący
Halina Kuśmirek
członek
Mariola Kowalska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązków organu w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej oraz wymogów formalnych decyzji nakazującej rozbiórkę."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wadliwej decyzji rozbiórkowej i postępowania wpadkowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady postępowania administracyjnego dotyczące obowiązku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i precyzji decyzji, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Wadliwa decyzja rozbiórkowa uchylona przez sąd – kluczowe zasady postępowania administracyjnego.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 194/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-04-22 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-03-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący/ Halina Kuśmirek Mariola Kowalska. /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Asesor WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003 r., II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej S. K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. nr [...] po przeprowadzeniu na wniosek S. K. postępowania dotyczącego zgodności z prawem decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 200lr. nr [...] nakazującej rozbiórkę nadbudowanej części budynku gospodarczego, usytuowanego na nieruchomości położonej we wsi [...], gm. [...], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2003r. znak [...] W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż przedmiotowa decyzja nie zawiera wad określonych w art. 156 par. 1 kpa. Organy nadzoru budowlanego miały bowiem obowiązek zastosowania art. 48 Prawa budowlanego w sytuacji, gdy zgodnie z ich ustaleniami wnioskująca S. K. wykonała nadbudowę budynku gospodarczego bez uzyskania wymaganego prawem pozwolenia na budowę. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy S. K. wniosła o uchylenie powyższej decyzji. Zarzuciła decyzji rozbiórkowej oparcie się na błędnie ustalonym stanie faktycznym sprawy. Po rozpatrzeniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. nr [...] utrzymał własną decyzję z dnia [...] grudnia 2003r. w mocy. Po ponownej analizie akt sprawy organ nie dostrzegł możliwości zmiany własnej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skarżącej, która twierdziła, iż nie wykonała nadbudowy, a jedynie bieżącą konserwację budynku podkreślił, iż są one bezzasadne i nie znajdują potwierdzenia w zebranym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego materiale dowodowym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła S. K. Zarzuciła decyzji naruszenie przepisów Prawa budowlanego i zasad postępowania administracyjnego. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i utrzymanej nią w mocy decyzji z dnia [...]grudnia 2003r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, iż zaskarżone decyzje zapadły z naruszeniem art. 7 i 77 kpa z uwagi na niewyjaśnienie sprawy oraz art. 107 par. 3 kpa poprzez nieustosunkowanie się do zarzutów podniesionych we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji rozbiórkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie zauważyć należy, iż w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej organ wszczyna postępowanie w nowej sprawie, w której nie orzeka co do istoty sprawy rozstrzygniętej w wadliwej decyzji, ale orzeka jako organ kasacyjny. Przesłanki stwierdzenia nieważności zawarte są w wyczerpującym wyliczeniu art. 156 § 1 pkt 1-6 kpa i z tej racji, że wyliczone są taksatywnie nie mogą podlegać wykładni rozszerzającej. Organ w postępowaniu nieważnościowym ma obowiązek zbadać kontrolowaną decyzję w zakresie wszystkich przesłanek objętych ww. przepisem. Ograniczenie się organu do zbadania decyzji jedynie w zakresie przesłanki określonej w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. narusza podstawowe zasady postępowania określone w art. 7 i 77 k.p.a., nakładające na organ obowiązek ustalenia stanu faktycznego oraz wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. W niniejszej sprawie zasady te nie zostały zachowane. Z treści kontrolowanej przez organ decyzji o nakazie rozbiórki wynika, iż rozbiórce podlega nadbudowa nad budynkiem gospodarczym. Ani z treści rozstrzygnięcia , ani z treści uzasadnienia nie wynika jaka część obiektu powinna podlegać rozbiórce. Organ, który wydał decyzję rozbiórkową nie wyjaśnił co rozumie przez pojęcie "nadbudowy", nie określił też podstawowych parametrów części podlegającej rozbiórce. Na podstawie kontrolowanej przez organy decyzji nie można jednoznacznie ustalić jaka część obiektu powinna zostać rozebrana. Organ nadzoru budowlanego ponownie rozpoznając sprawę winien zatem rozważyć, czy w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka określona w art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt lc ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póżn.zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI