VII SA/WA 1832/04

VII SA/Wa 1832/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-08-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Moraczewski
Leszek Kamiński /przewodniczący sprawozdawca/
Tadeusz Nowak
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia NSA Bogusław Moraczewski, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2005 r. sprawy ze skarg F. A., J. K. i E. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę skargę oddala.
Uzasadnienie
Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], znak: [...] zatwierdzono projekt budowlany zespołu obiektów usługowych obsługi parkingu i campingu "[...]" w C. gm. W. i wydano K. i L. B. pozwolenie na budowę ww. obiektów. W ramach tej decyzji zatwierdzone zostały: projekt zagospodarowania działki, projekty budowlano konstrukcyjne budynków handlowo-usługowego, handlowo-gastronomicznego z pokojami wczasowymi, innych budynków obsługujących kompleks wypoczynkowy, jak też projekty domków kempingowych, a nadto projekty sieci mediów i zjazdów z drogi wojewódzkiej nr [...] na teren działki nr [...] "[...]" w km [...]. W skład kempingu weszło m.in.: 10 domków campingowych z parterem dostosowanym do potrzeb osób niepełnosprawnych, w tym 2 domki z poddaszem użytkowym o powierzchni użytkowej każdego 115,75 m2, oraz 8 domków campingowych z poddaszem użytkowym, o ogólnej powierzchni użytkowej każdego 82,25 m2, nadto stanowiska karawaningowe na 100 miejsc oraz stanowiska namiotowe na 260 stanowisk.
W obszernym uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda [...] podał, że program inwestycyjny określony we wniosku jest zgodny z decyzją Burmistrza Miasta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. i ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta [...], zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej we [...] nr [...] z dnia [...] lutego 1992 r.. Poszczególne projekty uzyskały wymagane prawem uzgodnienia, sporządzono też raport w zakresie ochrony środowiska, powiadomiono strony postępowania o jego wszczęciu, a nadto stosowna informacja zamieszczona została na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miasta [...] oraz umieszczona na stronie internetowej organu I instancji do publicznej wiadomości. Wojewoda uznał również, że inwestor wykazał się prawem do zabudowy działki [...], które ustalił na podstawie umowy z dnia 5 września 1999 r., określającej sposób korzystania z nieruchomości działek na terenie [...]. W umowie tej współwłaściciele wyrazili zgodę na to, że na działce nr [...] K. i L. B. będą mogli wybudować budynki i zrealizować przedsięwzięcia inżynieryjne, po uzyskaniu stosownego pozwolenia na budowę, udzielonego przez właściwy organ administracji publicznej. W szczególności będą mogli wybudować camping w skład którego wejdą budynki i urządzenia kempingu. W umowie zaznaczono, że stanowi ona źródło prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu przepisu art. 32 ust,.4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane". Wojewoda uznał też, że nabywcy udziałów po zawarciu umowy, zgodnie z przepisami prawa cywilnego, są związani treścią tej umowy w zakresie wyrażenia zgody na zabudowę nieruchomości.
Jak podano w uzasadnieniu decyzji wobec treści i zaleceń niektórych postanowień uzgodnieniowych, zakres rzeczowy inwestycji został znacznie ograniczony do I etapu uzgodnionego z Urzędem [...] w [...]. Projektowana zabudowa zgodnie z zaleceniami została odsunięta od brzegu i przesunięta w głąb lądu. Wobec zarzutów podnoszonych w toku postępowania, że na terenie działki znajdują się obiekty objęte nakazem rozbiórki, organ ustosunkował się również do tej kwestii podając, że postępowanie związane z rozbiórką nielegalnie wybudowanych obiektów budowlanych na działce nr [...]
prowadzone przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] zostało zakończone. Pismem z dnia 16 kwietnia 2004 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego potwierdził że postanowienie z dnia [...] marca 2004 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w sprawie wykonania nałożonych obowiązków wynikających z decyzji organu nadzoru budowlanego stało się ostateczne.
Organ uznał zatem, że zakres inwestycji jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, spełniono wszystkie warunki wynikające z przepisów i brak jest podstaw do odmowy wydania pozwolenia.
Od decyzji tej odwołali się L. R., F. A., J. K., E. C. reprezentowani przez adw. M. U., oraz D. i S. L. W odwołaniach podniesiono zarzuty przeciwko tej decyzji m.in.,. że inwestorzy nie usunęli nakazanych wcześniej samowoli budowlanych, zarzucono też brak stosownych uzgodnień i naruszenie przepisów ochrony środowiska.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że został sporządzony raport oceniający kwestie oddziaływania inwestycji na środowisko, a projekt budowlany został uzgodniony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] i przez Wydział Środowiska Starosty Powiatowego w [...]. Nie było zaś potrzeby przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, gdyż projektowana inwestycja nie mieści się w wykazie inwestycji mogących znacząco pogorszyć stan środowiska.
Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów skarżących organ podał, iż postępowanie egzekucyjne zostało umorzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem. z dnia [...] marca 2004 r. co kończy sprawę usunięcia samowoli.
Organ ocenił, że wniosek w sprawie wydania pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zostało wykazane prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor spełnił zatem przesłanki zawarte w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.-Prawo budowlane wobec czego Wojewoda [...] nie mógł odmówić wydania pozwolenia budowlanego.
L. R., F. A., J. K., E. C. reprezentowani przez adw. M. U. złożyli skargę na tę decyzję ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, że zaskarżone decyzje organów nadzoru budowlanego zostały wydane z rażącym naruszeniem bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, bez spełnienia warunków zawartych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W szczególności w skardze podniesiono, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu m.in. uzależniła wydanie pozwolenia na budowę od usunięcia wcześniej dokonanych na tym terenie samowoli tj. po "wykonaniu rozbiórki samowolnie wybudowanych obiektów na działce nr [...] poł. we [...] obręb [...] nakazanej ostatecznymi decyzjami Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]". Nadto nie spełniono warunku podłączenia planowanych obiektów do sieci wodnokanalizacyjnej w sposób wskazany przez Komunalny Związek [...] we [...].
Pomimo tego, że Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w sprawie wykonania obowiązków wynikających z decyzji organu nadzoru budowlanego skarżący stoją na stanowisku, że samowola budowlana dokonana przez inwestora w zakresie instalacji wodociągowo kanalizacyjnej jak i instalacji energetyczno elektrycznej w ogóle nie była przedmiotem tego postępowania chociaż zdaniem skarżących "obligatoryjnie winna być bowiem objęta była zakresem przedmiotowym samowoli budowlanej." Decyzje w
przedmiocie pozwoleń budowlanych na instalacje wodno-kanalizacyjną i elektryczno-energetyczną, w istocie dotyczą zatem pozostałych nieusuniętych samowoli, którymi żaden organ się nie interesuje.
Skarżący uważają też, że Urząd [...] w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. dokonał pozytywnego uzgodnienia projektu bez wymaganej konsultacji z Komunalnym Związkiem Gmin Międzygminnym Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji "[...]" we [...].
Ponadto, jak stwierdzono w skardze, w związku z sfałszowaniem podpisu na umowie dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia 5 września 1999 r. wszczęte zostało postępowanie przez Prokuraturę Rejonową w [...] i Sąd Rejonowy w [...] Zamiejscowy Wydział Grodzki w [...].
Z tych wszystkich względów skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania pozwolenia budowlanego.
Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach.
W toku sprawy inwestorzy zajęli stanowisko w obszernym piśmie z dnia 8 lutego 2005 r. zarówno co do zarzutów merytorycznych jak i co do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W piśmie tym ustosunkowano się przede wszystkim do zarzutów o niezgodności pozwolenia na budowę z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Odnośnie do warunku nakazującego wykonanie rozbiórki samowolnie wybudowanych obiektów na działce nr [...]w [...] przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę przesądziło postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2004 r. z treści którego wynika wprost, że samowola budowlana została w pełni usunięta przed datą wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przez organ pierwszej instancji.
Stwierdzono dalej, że odnośnie do rzekomej samowoli budowlanej w zakresie podłączenia do instalacji wodno-kanalizacyjnej skarżący pozostają w błędzie gdyż jak wynika z pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2005 roku jeszcze przed wydaniem pozwolenia na budowę, elementy te zostały usunięte. Kwestie legalności poboru wody i odprowadzania ścieków podnoszone przez skarżących są zaś bezprzedmiotowe dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.
Z pisma Gminnego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji "[...]" Sp. z o. o. we [...] z dnia 29 kwietnia 2004 r. przedłożonego przez skarżących wynika, że przez działkę biegną odcinki sieci wodociągowej oraz kanalizacji sanitarnej, stanowiące odpowiednio własność spółki i gminy, nie jest to zatem samowola budowlana. Ostatecznie inwestorzy wskazują na treść uzgodnienia nr [...] wydanego przez ww. spółkę w dniu 19 marca 2003 roku. Z jego treści wynika wprost, że "teren pod projektowaną zabudowę jest wolny od uzbrojenia w sieć wodno kanalizacyjną".
Odnosząc się do zarzutu wadliwości uzgodnienia projektu. pozwolenia na budowę przez Dyrektora Urzędu [...] w [...] podniesiono, że terenowy organ administracji morskiej dokonuje samodzielnego uzgodnienia projektów decyzji, o jakich mowa w art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1991 roku o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej - w tym: decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ ten nie ma obowiązku konsultowania swych uzgodnień z podmiotami i organami trzecimi - w tym także z Gminnym Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji "[...]" Sp. z o. o. we W. Postanowienie o uzgodnieniu projektu decyzji oparte zostało o przedstawione organowi dokumenty m. in. o znajdujące się w aktach sprawy w dniu wydania postanowienia, uzgodnienia udzielone przez Gminne Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji "[...]" Sp. z o. o. we
[...] nr [...] i nr [...] z dnia [...] marca 2003 roku, jak również nr [...] z dnia [...] lutego 2004 roku.
Zarzut sfałszowania przez L. B. podpisu S. i D. L. na umowie ąuoad usum z dnia 5 września 1999 roku, określającej sposób korzystania z działki nr [...] w C. jest bezpodstawny. Postępowanie w tym przedmiocie zostało umorzone postanowieniem Prokuratury Rejonowej w P. z dnia [...] czerwca 2004 roku (sygn. akt Ds. [...]). Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] Zamiejscowy Wydział IX Karny z siedzibą w P. z dnia 2 grudnia 2004 roku (sygn. akt IX Kp [...]). Oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane złożone zostało przez L. B. w sposób zgodny z prawdą.
Skarga L. R. została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucona odrębnym postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r., gdyż wniesiona została przez adwokata nie legitymującego się stosownym pełnomocnictwem, a L. R. nie uzupełnił podpisu na skardze. Nadto Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego.
Przede wszystkim stwierdzić należy, że stan faktyczny sprawy został ustalony przez organy administracji zgodnie z zasadami procedury administracyjnej, z udziałem stron postępowania. Z uprawnień swych strony skorzystały w pełni, prezentując obszerne stanowiska zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Zasadniczo zaś przedmiotem sporu pomiędzy stronami nie są same ustalenia faktyczne poczynione przez organy, lecz odmienne poglądy stron co do oceny skutków tych ustaleń dla wyniku postępowania. Ocenie Sądu podlegają zarzuty skargi w kontekście wypowiedzi stron odnoszących się stanu prawnego sprawy, gdyż jak wspomniano Sąd administracyjny kontroluje jedynie legalność decyzji administracyjnej. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, iż nie doszło do naruszenia prawa.
W zakresie zgodności pozwolenia budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i argumentów podnoszonych przez strony, zauważyć przede wszystkim należy, iż decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydawane na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89, poz. 415 z późn. zm.) miały przede wszystkim charakter promesy określającej zgodność planowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego gminy, przy czym decyzja taka nie mogła zobowiązywać inwestora do spełnienia warunków nie przewidzianych prawem. Decyzje takie stanowiły przestrzenno- prawne określenie granic lokalizacji inwestycji umożliwiając inwestorowi
uzyskanie pozwolenia na budowę w granicach takiej decyzji, wiążąc jednocześnie organy administracji budowlanej.
Oceniając pozwolenie budowlane w zakresie spełnienia przez inwestora warunków decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu należało podzielić wywody organów architektoniczno budowlanych zawarte w uzasadnieniu pozwolenia budowlanego. Kwestia wykonania nakazanych przez
organy nadzoru budowlanego rozbiórek samowolnie wzniesionych obiektów znalazła bowiem swoje zakończenie w postanowieniu umarzającym postępowanie, organ zaś w postanowieniu tym stwierdził, że obowiązki te zostały wykonane. Orzeczenie to wiązało zarówno organ, który je wydał, jak też inne organy administracji publicznej, a zatem w dacie wydawania pozwolenia budowlanego warunek określony w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu należało uznać za spełniony. Okoliczności te nie budzą wątpliwości, nie było przeto potrzeby sięgania do akt Inspekcji Budowlanej. Kwestie innych ewentualnych samowoli, jako przeszkody do wydania pozwolenia budowlanego, nie wynikały zaś z warunków określonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ich ocena nie należała też do organu wydającego pozwolenie budowlane, lecz do organów nadzoru budowlanego. Z tych powodów argument skarżących o realizowaniu inwestycji z użyciem elementów samowolnie wybudowanej infrastruktury, nie mógł być przedmiotem ocen Sądu.
Odnośnie procedur uzgodnieniowych, w szczególności uzgodnień w zakresie przyłączeń wodociągowych i elektrycznych, organy zasadnie przyjęły, iż uzgodnienie takie nastąpiło, co obszernie opisano też w odpowiedzi uczestników na skargę. Zasadnie przyjęto, że uzgodnienie Dyrektora Urzędu [...] w G., nie musiało być konsultowane z Gminnym Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji "[...]" Sp. z o. o. we [...]. Przedsiębiorstwo to wyraziło zaś odrębnie zgodę na wykorzystanie własności należącej do Gminy infrastruktury wodociągowej.
Podnoszone przez skarżących kwestie sfałszowania umowy stanowiącej o możliwości wykorzystania nieruchomości na cele budowlane Sąd administracyjny mógł oceniać tylko w tym właśnie kontekście, a skoro postępowania karne wywołane przez skarżących zakończyły się umorzeniem tych postępowań, uznać należało, że inwestorzy w dacie wydawania pozwolenia
budowlanego legitymowali się prawem do gruntu na cele budowlane co potwierdza też postanowienie Sądu Rejonowego w [...] Zamiejscowy Wydział IX Karny z siedzibą w P. z dnia 2 grudnia 2004 roku (sygn. akt IX Kp [...]).
Zważyć na koniec należało, ze podnoszone w skardze okoliczności stanowią w istocie powtórzenie wcześniej zgłaszanych zarzutów, do których ustosunkowały się organy administracji architektoniczno-budowlanej w obszernych uzasadnieniach swoich decyzji, w takim zakresie jaki wynikał z przyznanym im przez prawo kompetencji. Pominięcie przez te organy niektórych kwestii podnoszonych przez skarżących, a odnoszących się do działania Inspekcji budowlanej nie może być poczytane za "inne naruszenie przepisów postępowania" w rozumieniu art. 145 § 1 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) i doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, skoro znaczenie mają tylko takie uchybienia, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.