VII SA/WA 1828/19

VII SA/Wa 1828/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-09-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
II GSK 433/21 - Wyrok NSA z 2024-06-20
I OZ 310/20 - Postanowienie NSA z 2020-04-21
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1990
art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jedn.
Dz.U. 2017 poz 978
art. 99 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Marta Kołtun – Kulik, Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2020 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak [...] w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy oddala skargę
Uzasadnienie
Starosta [...] ("Starosta") decyzją nr [...] z [...] lutego 2019 r., wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., "k.p.a.") i art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1990 ze zm., "u.p.r.d.") oraz art. 99 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 978 ze zm., "u.k.p."), po uwzględnieniu wniosku Komendanta [...] Policji ("Komendant") skierował J.S.("skarżący") na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie uprawnień prawa jazdy kategorii B w formie teoretycznego i praktycznego egzaminu państwowego.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że [...] lutego 2016 r. Komendant [...] Policji wystosował wniosek [...] o sprawdzenie kwalifikacji skarżącego w związku z przekroczeniem dozwolonej ilości punktów karnych.
Jak wynikało z ww. wniosku, J. S. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i otrzymał łącznie 29 punktów karnych w okresie od [...] grudnia 2013 r. do [...] listopada 2014 r. Zgodnie z art. 114 ust 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega kierowca, który przekroczył limit 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Początkowo ([...] marca 2016 r.) wniosek Komendanta [...] Policji [...] wpłynął do Starostwa Powiatowego w [...], albowiem skarżący ówcześnie zamieszkiwał w [...].
Starosta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] - skierował skarżącego na egzamin kontrolny.
W odwołaniu od tej decyzji J. S. wskazał, że obecnie mieszka w [...], przez co właściwy miejscowo jest Starosta [...].
W tej sytuacji Starosta [...] decyzją z [...] maja 2016 r., znak [...] uchylił własną decyzję z [...] kwietnia 2016 r., po czym decyzją z [...] czerwca 2016 r., znak [...] umorzył postępowanie, zaś [...] czerwca 2016 r. przekazał akta zgodnie z właściwością do Starosty [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ("SKO") decyzją z [...] września 2016 r., znak [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z [...] czerwca 2016 r.
Starosta [...] w dniu [...] stycznia 2019 r. wszczął postępowanie w sprawie skierowania skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje. J. S.pismem z [...] lutego 2019 r. wniósł o zawieszenie postępowania z uwagi na to, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczyło się postępowanie dotyczące jego skargi na ww. decyzję SKO z [...] września 2016 r.
Starosta uznał jednak, że wobec ostateczności decyzji SKO jest ona wiążąca, a wobec aktualności wniosku Komendanta – wydał decyzję o skierowaniu skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje.
J. S. wniósł odwołalnie od decyzji Starosty [...] ("Starosta") nr [...] z [...] lutego 2019 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu odwołania decyzją z [...] kwietnia 2019 r., znak [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. (w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia naruszenia). Stosownie do jego treści, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1.
Powołując się na wyroki sądów administracyjnych SKO wyjaśniło, że decyzja wydana na podstawie tego przepisu ma charakter orzeczenia związanego, co oznacza, że w razie skierowania przez uprawniony organ Policji wniosku z powołaniem się na przekroczenie przez osobę posiadającą uprawnienia do kierowania pojazdem liczby 24 punktów karnych, organ zobligowany jest wydać decyzję o skierowaniu na sprawdzenie kwalifikacji.
Następnie organ wskazał, że z wniosku Komendanta wynika, że skarżący otrzymał łącznie w okresie od [...] grudnia 2013 r. do [...] listopada 2014 r. 29 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W aktach sprawy znajduje się również pismo z Komendy [...] Policji z [...] maja 2016 r., w którym wskazano, że punkty karne zawarte we wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji zostały naliczone w związku ze stwierdzeniem (prawomocnymi mandatami karnymi i wyrokami sądów) naruszeń, a punkty zawarte we wniosku nie zostały usunięte z ewidencji po upływie roku od daty naruszenia bowiem w ww. okresie dopuszczono się naruszeń, za które liczba punktów ostatecznych i niepodlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła 24. W piśmie tym odniesiono się również do innych zarzutów skarżącego, w tym również co do kwestii związanych ze wpisami tymczasowymi. Wskazano także, że we wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji wprowadzone zostają korekty w ten sposób, że łącznie skarżący uzyskał 30 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Następnie w piśmie z [...] lipca 2016 r. stanowisko to zostało podtrzymane.
Zgodnie z art. 130 ust. 1 u.p.r.d. Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Natomiast zgodnie z art. 130 ust. 4 ww. ustawy Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu oraz Ministrem Sprawiedliwości, mając na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego;
2) warunki i sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji;
3) program szkolenia i jednostki upoważnione do prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 3;
4) liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia;
5) podmioty uprawnione do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, o której mowa w ust. 1.
W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, wskazano, że ewidencję kierowców prowadzi komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych (§ 3 ust. 1). Osoba zainteresowana ma prawo uzyskać od Policji ustną informację lub zaświadczenie o wpisach ostatecznych lub tymczasowych dotyczących punktów odpowiadających dokonanym przez siebie naruszeniom. Informacji udziela się lub zaświadczenie wydaje się w siedzibie organu prowadzącego ewidencję lub, w miarę możliwości technicznych, w innej jednostce Policji (§ 9). Ponadto informacji o wpisach udziela się podmiotom wymienionym w § 10. Natomiast zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 2 ww. Rozporządzenia komendant wojewódzki Policji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy, w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Zestawienie tych przepisów wskazuje w sposób jednoznaczny, że ewidencja, o której mowa, jest urządzeniem szczególnym, oddanym w całości do wyłącznej kompetencji wskazanego organu Policji. Oznacza to m.in. że to w gestii Policji leży wpisywanie i usuwanie punktów w przedmiotowej ewidencji. Dane z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego wiążą organ właściwy w sprawie skierowania kierowcy na kontrolny egzamin sprawdzający i organ ten nie może prowadzić samodzielnych ustaleń w zakresie objętym ewidencją.
Zatem ani organ I instancji, ani SKO nie jest organem prowadzącym ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, bowiem ewidencję taką prowadzi co do zasady Komendant Wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych. Organ administracji publicznej zaś orzekając w przedmiotowej sprawie związany jest domniemaniem prawdziwości informacji zawartych w dokumencie urzędowym, tj. sformalizowanej informacji Komendanta Stołecznego Policji co do uzyskania przez skarżącego liczby punktów karnych uzasadniających wydanie decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Oczywiście domniemanie to nie jest nieusuwalne i zgodnie z art. 76 § 3 k.p.a. istnieje możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentów urzędowych, ale inicjatywa dowodowa leży po stronie podważającej treść takiego dokumentu.
Skarżący nie wykazał nieprawdziwość informacji udzielonej przez Komendanta [...] Policji, która stanowiła podstawę do wydania zaskarżonej decyzji. Ponadto, do organu I instancji wpłynęły pisma z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy [...] Policji z [...] maja i [...] lipca 2016 r. informujące, że w przedmiotowej sprawie prowadzone było postępowanie sprawdzające, które wykazało, że w ewidencji skarżący posiadał ponad 24 punkty.
SKO nie może kwestionować postępowań, które poprzedzały otrzymanie przez skarżącego punktów, nie jest uprawnione do samodzielnego ustalania ilości punktów karnych, jaka figuruje w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Przypisywanie punktów za konkretne naruszenia, dokonywanie wpisów do ewidencji i ich usuwanie należy do wyłącznej kompetencji Policji. W toku postępowania dotyczącego skierowania na badania psychologiczne, czy też na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, niedopuszczalne jest dokonywanie oceny prawidłowości i podstawy wpisów do ewidencji, o której mowa w art. 130 ust. 1 u.p.r.d. Wpisy takie – jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 lipca 2006 r. sygn. akt I OSK 1087/2005 – stanowią bowiem czynność materialno-techniczną oraz mogą podlegać kontroli w odrębnym postępowaniu, a nie w sprawie skierowania kierowcy na sprawdzenie kwalifikacji.
Zdaniem organu, nie zachodziły okoliczności uprawniające do umorzenia lub zawieszenia postępowania. Postępowanie prowadzone przez Starostę [...] zostało umorzone (decyzja ostateczna), a wobec nierozpoznania istoty sprawy, sprawa nie została przez ten organ rozpoznania merytorycznie. Nie zachodzi w tym przypadku sytuacji wszczęcia postępowania w sprawie, w której prowadzone jest już postępowanie. Okoliczności podniesione przez stronę nie stanowiły również zagadnienia wstępnego, które uzasadniałoby zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 pkt 4 k.p.a. Ponadto, ewentualne zatarcie skazania nie anuluje stanu przekroczenia 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego istniejącego w dacie przekroczenia dopuszczalnej liczby punktów.
Skargę na powyższą decyzję wniósł J. S., zarzucając:
- wydanie decyzji z rażącym naruszeniem art. 114 ust. 1 pkt. 1 lit. b u.p.r.d. (w treści obowiązującej 1 listopada 2014 r.), gdyż w dacie wydania decyzji nie miało miejsca przekroczenie 24 punktów karnych, wiele lat temu uległy one zatarciu i zostały usunięte z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego prowadzonej przez Komendę [...] Policji, co wynika z zaświadczenia Komendy Stołecznej Policji z [...] kwietnia 2019 r.,
- wydanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty z pominięciem art. 136 u.k.p. (obowiązującej 1 listopada 2014 r.), zgodnie z którym naruszenia popełnione przed 4 stycznia 2016 r. i odpowiadające im otrzymane punkty usuwa się z ewidencji z upływem roku od dnia naruszenia, podczas gdy organy nie wzięły pod uwagę zatarcia punktów karnych oraz wykreślenia ich z ewidencji 1 listopada 2015 r. (tj. z upływem roku od ostatniego naruszenia w związku z którym zostały skarżącemu przypisane punkty karne),
- naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na to, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Komendę [...] Policji, tj. od ostatecznego rozpoznania wniosku o wykreślenie punktów karnych w związku z zatarciem wykroczeń z [...] marca 2019 r., w odpowiedzi na który Komenda [...] Policji wydała zaświadczenie z [...] kwietnia 2019 r., potwierdzające brak przekroczenia 24 punktów karnych oraz wykreślenie ich.
Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej w całości albo o stwierdzenie ich nieważności.
W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że przepisy Kodeksu Wykroczeń oraz komentarze i orzecznictwo nie budzą wątpliwości, że zatarcie wykroczenia powoduje obowiązek uznania, że sprawca wykreślenia nigdy go nie popełnił, w związku z czym brak jest możliwości prowadzenia postępowań administracyjnych dotyczących takich wykroczeń, szczególnie gdy zostały one usunięte z ewidencji.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz.1302 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").
Skarga nie była zasadna i jako taka podlegała oddaleniu.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że organ dokonał właściwego ustalenia stanu faktycznego, polegającego na przyjęciu, że J. S.przekroczył limit 24 punktów karnych w ciągu jednego roku. Z informacji organu Policji wynika bowiem, że skarżący został ukarany [...] grudnia 2013 r. – 4 punkty karne; [...] lutego 2014 r. – 4 punkty karne; [...] kwietnia 2014 r. – 4 punkty karne; [...] września 2019 r. – 5 punktów karnych; [...] września 2014 r. – 6 punktów karnych; [...] listopada 2014 r. – 6 punktów karnych.
Podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Stosownie do treści art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1.
Zgodnie z art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do jego kwalifikacji.
Wprowadzona przez ww. przepis sankcja w postaci skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego obowiązuje od 21 lutego 2011 r.
Natomiast na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 957) art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. pozostawał w mocy i miał w tej sprawie zastosowanie.
W rozpoznawanej sprawie decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego została wydana w związku z otrzymaniem przez skarżącego 29 (według późniejszej informacji Komendanta – 30) punktów za naruszenie przepisów drogowych w okresie od [...] grudnia 2013 r. do [...] listopada 2014 r.
Art. 114 ust. 1 pkt 1b u.p.r.d. oraz art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p. miały zastosowanie do popełnionych przez skarżącego naruszeń, które nastąpiły w czasie ich obowiązywania. Dla konsekwencji prawnych wynikających z dokonanych przez skarżącego naruszeń przepisów ruchu drogowego istotne znaczenie ma w tym przypadku data popełnienia naruszeń, a nie data wpisu do ewidencji, wszczęcia postępowania administracyjnego czy też data wydania decyzji.
Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku złożenia stosownego wniosku przez organ kontroli ruchu drogowego, którym z mocy art. 129 ust. 1 u.p.r.d. jest komendant wojewódzki Policji, właściwy starosta nie ma wyboru co do możliwości wydania rozstrzygnięcia. Kwestia związania organu treścią wniosku była wielokrotnie przedmiotem wyroków sądów administracyjnych (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 sierpnia 2019 r., I OSK 2911/17, z 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1752/17 i z 11 grudnia 2018 r., sygn. akt I OSK 535/17).
Komendant wojewódzki Policji jest organem, który dokonuje wpisów do ewidencji, czyli ujawnia w ewidencji punkty karne przyznane poszczególnym kierowcom i dokonuje ich wykreśleń w drodze czynności materialno-technicznych, natomiast zainteresowany kierowca może zaskarżyć do sądu administracyjnego powyższe czynności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, prowadząc odrębne postępowanie w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, nie ma kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Wiążący jest w tym zakresie wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, wskazujący liczbę przypisanych punktów, co uzasadnia wydanie decyzji o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.
Przy czym istotna jest liczba punktów karnych na dzień skierowania wniosku przez komendanta wojewódzkiego Policji, nie zaś stan na dzień wydania decyzji. Zatarcie ukarania za wykroczenie drogowe, które następuje już po dacie wystąpienia przez komendanta wojewódzkiego Policji z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, nie podważa skuteczności skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. Przedawnienie karalności wykroczenia za czyny stanowiące naruszenie przepisów ruchu drogowego po skierowaniu wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy nie ma wpływu na możliwość orzekania przez właściwy organ w tym przedmiocie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnym, nadrzędność celu, jakim jest poprawa bezpieczeństwa w ruchu drogowym, zadecydowała o przyjęciu przez ustawodawcę sztywnej zasady, w myśl której przekroczenie liczby 24 punktów w ciągu roku od pierwszego naruszenia przepisów ruchu drogowego, z którym wiązało się przypisanie odpowiedniej liczby punktów, skutkuje obligatoryjnym skierowaniem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, jeżeli liczba punktów znajduje oparcie we wpisach ostatecznych istniejących na dzień sporządzenia wniosku (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 sierpnia 2019 r., sygn. akt I OSK 2911/17 oraz z 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 2579/17). Zatarcie ukarania usuwa z obrotu prawnego skutki karnoprawne ukarania za wykroczenie, jednak nie usuwa konsekwencji administracyjnoprawnych samego popełnionego czynu będącego podstawą ukarania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 sierpnia 2018 r., sygn. akt I OSK 2349/16 oraz z 16 grudnia 2015 r., sygn. akt I OSK 651/14).
W przedmiotowym postępowaniu administracyjnym słusznie nie badano prawidłowości ustalenia przez Policję, że skarżący przekroczył limit 24 punktów karnych.
Nie było także podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego, albowiem nie istniało zagadnienie wstępne, wymagające rozstrzygnięcia. Jak bowiem wskazano powyżej, zatarcie ukarania pozostaje bez wpływu na prawidłowość skierowania wniosku o skierowanie kierowcy na egzamin kontrolny w związku z przekroczeniem limitu punktów karnych.
Skierowanie skarżącego w takich okolicznościach faktycznych i prawnych na egzamin sprawdzający należało uznać za uprawnione i prawidłowe. W tym kontekście Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji.