VII SA/WA 1768/04

VII SA/Wa 1768/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-09-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka /sprawozdawca/
Ewa Machlejd
Leszek Kamiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Sygn. powiązane
II OZ 200/06 - Postanowienie NSA z 2006-03-02
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka (spr.), Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2005 r. sprawy ze skargi S. T. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2004r. znak [...] w przedmiocie przekazania zgłoszenia zmiany użytkowania budynku według właściwości. skargę oddala.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2004r. Nr [...] Prezydent [...] na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] do rozpatrzenia zgodnie z właściwością, pismo złożone w dniu [...] maja 2004r. przez S. T..
W uzasadnieniu podał, że w dniu [...] maja 2004r. S. T. złożył wniosek o zmianę sposobu użytkowania budynku mieszkalnego położonego przy ulicy L. w W. na budynek usługowy.
Z akt sprawy organu I instancji wynika, że właściciel tego budynku nie posiada wymaganych przepisami decyzji. Ustalono, że budynek został zrealizowany na podstawie decyzji z dnia [...] stycznia 1991r. o pozwoleniu na budowę domów jednorodzinnych etap IV i V w osiedlu [...], wydanej dla Spółdzielni Budowy Domów Jednorodzinnych "[...]" przez Urząd Dzielnicy – Gminy [...].
W aktach sprawy brak jest wniosku właściciela terenu – o przepisanie tej decyzji, a także zgłoszenia zakończenia budowy i wniosku o przyjęcie budynku do użytkowania, a w związku z tym nie jest możliwe wydanie decyzji o zmianie sposobu użytkowania.
Ponadto tego rodzaju sprawy pozostają w zakresie kompetencji Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...].
Postanowieniem z dnia [...] października 2004r. Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu zażalenia S. T. uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie I instancji.
W uzasadnieniu stwierdził, że organ I instancji niewłaściwie przekazał wniosek S. T. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego.
Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2004r. organ I instancji, działając na podstawie art. 64 § 2 kpa wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, że nie uzupełnienie przedmiotowego wniosku oraz niedostarczenie w ustalonym terminie w/w dokumentów, spowoduje pozostawienie wniosku z dnia [...] maja 2004r. bez rozpoznania.
Dlatego niezrozumiałym jest fakt, iż organ I instancji w konsekwencji nie uzupełnienia przez inwestora wymaganych dokumentów, zamiast pozostawienia omawianego wniosku bez rozpoznania uznał się za niewłaściwy do załatwienia sprawy i przekazał go według właściwości do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Zdaniem organu odwoławczego właściwym do załatwienia przedmiotowej sprawy jest Delegatura Biura Naczelnego Architekta Miasta Urzędu [...] w Dzielnicy [...].
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył S. T.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść wydanego postanowienia, a konkretnie art. 7 oraz art. 77 § 1 kpa poprzez nie rozważenie przez Wojewodę [...] w postanowieniu z dnia [...] października 2004r. wszystkich zarzutów przywołanych przez skarżącego w odwołaniu od decyzji z dnia [...] lipca 2004r. oraz nie przeprowadzenie dowodów przedstawionych przez skarżącego dokumentów t. j. odpisu z księgi wieczystej KW nr [...] oraz dowodu wpłaty potwierdzającego, iż skarżący od 3 lat opłaca podatek według stawki należnej za powierzchnię przeznaczoną pod działalność gospodarczą, a nie powierzchnię mieszkaniową. W konsekwencji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżącego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) tylko w takim zakresie jest możliwa jego sądowa kontrola.
Stosownie do treści art. 19 kpa organ administracji publicznej przestrzega z urzędu swojej właściwości rzeczowej, instancyjnej. Przy wszczęciu postępowania na żądanie stron, gdy organ do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, przekazuje je do organu właściwego (na podst. art. 65 § 1 kpa).
Trafnie organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, iż organem właściwym do załatwienia niniejszej sprawy jest, działająca
z upoważnienia Prezydenta [...], Delegatura Biura Naczelnego Architekta Miasta Urzędu [...] w Dzielnicy [...].
Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.) do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej należą sprawy określone w ustawie i niezastrzeżone do właściwości innych organów. Art. 83 tej ustawy zawierający enumeratywnie wyliczony zakres działania organów nadzoru budowlanego, nie wskazuje tych organów jako właściwych w przedmiocie określonym w art. 71 Prawa budowlanego. Tym samym uznać należało, iż właściwym w zakresie zmiany sposobu użytkowania pozostaje organ architektoniczno – budowlany.
Z zarzutów skargi należało wnioskować , iż skarżący uznał, iż zaskarżonym do sądu administracyjnego postanowieniem, Wojewoda [...] umorzył całe postępowanie administracyjne, nie rozstrzygając w całości żądania strony w zakresie jej wniosku o zmianę sposobu użytkowania posiadanego przez niego budynku.
Z akt sprawy wynika natomiast , iż przedmiotem zaskarżonych postanowień było jedynie ustalenie właściwości rzeczowej organu w zakresie rozpatrywanej sprawy. Z zaskarżonego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienia Wojewody [...] wynika jedynie, iż Wojewoda uznał przekazanie rozpoznania sprawy przez Prezydenta [...] do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego za nieprawidłowe i w tym zakresie umorzył postępowanie, sprawę zaś zmiany sposobu użytkowania winien rozpoznać Prezydent [...] lub inny upoważniony przez niego organ, nie zaś Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Nie oznacza to natomiast, iż całe postępowanie związane ze zmianą sposobu użytkowania obiektu stało się bezprzedmiotowe.
Nie mogły zatem w tym postępowaniu rozpoznane zarzuty skargi ponieważ nie są one związane z przedmiotem rozpoznawanej obecnie sprawy. Zarzuty dotyczą sprawy zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, nie zaś właściwości organów w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) Sąd orzekł jak na wstępie.