VII SA/Wa 1740/06

VII SA/Wa 1740/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-03-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Halina Kuśmirek /przewodniczący sprawozdawca/
Mariola Kowalska.
Paweł Groński
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Asesor WSA Paweł Groński, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2007 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania sądowego dotyczącego odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego
Uzasadnienie
VII SA/WA 1740/06
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] października 2005 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) oraz 156 § 1 art. 157 § 1 i art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Nr [...]Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r., ponieważ nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 156 § 1 k.p.a.
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że E. W. wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji Nr [...]Starosty [...]. Jako powód podał, iż budynek posadowiony jest na gazociągu wysokoprężnym relacji [...], co spowodowało skutek prawny w postaci nakazu rozbiórki 70% budynku oraz polecenie przeprojektowania pozostałej części tego budynku. Starosta [...]działając na podstawie art. 36 a ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylił decyzję Nr [...]Wójta Gminy [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. W. pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego i przyłącza energetycznego z uwagi na wydanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]kwietnia 2004 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Decyzja ta stała się prawomocna.
Wojewoda [...] zauważył, iż stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej jest instytucją stanowiącą wyjątek od wskazanej wyżej zasady generalnej i wyjątek ten jest dopuszczalny tylko i wyłącznie w przypadkach enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Analiza zaś zgromadzonego materiału dowodowego wykazała, że będąca przedmiotem weryfikacji w prowadzonym postępowaniu nieważnościowym decyzja Nr [...] Starosty [...] została wydana na bazie właściwej podstawy prawnej i nie narusza przepisów o właściwości, a także nie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Ponadto decyzja ta nie zawiera wady powodującej jej nieważność z mocy prawa, a w razie jej wykonania nie wywołałaby czynu zagrożonego karą oraz nie była w dniu jej wydania trwale niewykonalna.
Stosownie do przepisu art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Zaś zgodnie z art. 36 a ust. 2 tego Prawa, właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.
Obowiązek uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę wynika wprost i jednoznacznie z treści przepisu art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego. Treść w/w przepisu nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości organu w tej kwestii.
Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., znak: [...]Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania E. W. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy powtórzył argumentację Wojewody [...] podniósł, iż stanowisko organu wojewódzkiego jest słuszne.
Jednocześnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, iż odnośnie zarzutów odwołania od decyzji I instancji dotyczących wad wynikających z art. 145 k.p.a, przypomniał, że w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji organ bada stan faktyczny i prawny obowiązujący w dacie wydania tejże decyzji pod kątem sprawdzenia istnienia bądź nieistnienia przesłanek określonych w art. 156 k.p.a. Nie bada natomiast samego postępowania poprzedzającego wydanie tejże decyzji, w tym jego prawidłowości.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył E. W. wnosząc o "wydanie orzeczenia stosownie do wyników postępowania", a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadmistracyjnego.
W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż przemilczano okoliczność braku ujawnienia przebiegu trasy gazociągu wysokoprężnego z [...] do [...] w zasobach geodezyjnych stanowiących z kolei podstawę do ustalania warunków miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego co miało istotne znaczenie dla postępowania poprzedzającego tryb nadzwyczajny. Jednocześnie skarżący zarzucił organom obu instancji, iż specjalnie odmawiają praw strony [...] i [...] niniejszym postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wyrokiem z dnia 22 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. W.. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Po uprawomocnieniu się w/w wyroku skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie, zarzucając Sądowi pozbawienie skarżącego możliwości działania.
W uzasadnieniu E. W. wskazał, iż pismem z dnia 20 lutego 2006 r. jego pełnomocnik poinformował Sąd o planowanym na kwiecień pobytem w szpitalu. Zawiadomienie zaś o terminie rozprawy dotarło do [...] 4 kwietnia 2006 r., a więc w czasie w/w pobytu w szpitalu.
W związku z w/w okolicznościami Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przeprowadził badanie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania i stwierdził, że zaszły przesłanki, które umożliwiają rozpatrywanie skargi o wznowienie postępowania.
Dlatego też skarga o wznowienie postępowania została skierowana na termin rozprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania.
Sytuacja taka zaistniała w przedmiotowej sprawie, bowiem pomimo pisma pełnomocnika skarżącego z dnia 20 lutego 2006 r. o jego nieobecności w miesiącu kwietniu, Sąd doręczył pełnomocnikowi wezwanie na rozprawę w okresie jego nieobecności.
Skarga o wznowienie postępowania spełniała więc wymogi formalne i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w związku z powyższym rozpoznał sprawę na nowo.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy należy jednak wskazać, iż wydana przez organ administracji decyzja w trybie nieważności nie narusza prawa.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu {art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)}.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.
Stwierdzenie nieważności decyzji jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznych. Podstawy stwierdzenia nieważności decyzji wymienione są enumeratywnie w art. 156 § 1 k.p.a. Niedopuszczalna jest rozszerzająca wykładnia przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. zważywszy na fakt, że stwierdzenie nieważności decyzji jest odstępstwem od zasady stabilności decyzji wyrażonej w art. 16 w/w ustawy.
Jedną z podstaw stwierdzenia nieważności decyzji jest wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).
Naruszenie prawa ma cechę rażącego, gdy decyzja nim dotknięta wywołuje skutki prawne nie dające się pogodzić z wymaganiami praworządności, którą należy chronić nawet kosztem obalenia ostatecznej decyzji. Nie chodzi więc o spór o wykładnie prawa, lecz o działanie wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w prawie. O rażącym naruszeniu prawa można mówić wyłącznie w sytuacji, gdy proste zestawienie treści decyzji z treścią przepisu prowadzi do wniosku, że pozostają one ze sobą w jawnej sprzeczności (wyrok NSA z dnia 11 maja 1994 r. sygn. akt III SA 1705/93 opublikowany w piśmie Wspólnota 1994/42/16).
Na wstępie zaznaczyć trzeba, iż Sąd rozpatrując zarzuty dotyczące stwierdzenia nieważności, bada stan prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji, której stwierdzenia nieważności żąda strona.
Zgodnie z treścią przepisu art. 36 a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji Starosty [...], właściwy organ uchyla decyzje o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 tejże ustawy.
Z artykułu 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego wynika zaś, że w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – właściwy organ nakłada w drodze decyzji, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.
Wojewoda [...] i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego analizując materiał dowodowy słusznie wskazali, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 156 § 1 k.p.a., a zatem nie znaleźli podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...].
Starosta [...]wydał bowiem decyzję [...] uchylającą decyzję Nr [...] Wójta Gminy [...]zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. W. pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego i przyłącza energetycznego z uwagi na wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. Decyzja ta pozostaje w obiegu prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, iż organy obu instancji w przedmiotowym postępowaniu słusznie ustaliły, iż decyzja Starosty [...]z dnia [...]sierpnia 2004 r. nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co więcej decyzja ta, nie wypełnia znamion żadnej z przesłanek wynikających z treści art. 156 § 1 k.p.a.
W decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] znalazło się stwierdzenie, iż część garażowa budynku znajduje się w odległości mniejszej niż 15 m od gazociągu zrealizowanego w latach 1964 – 1974. Jednakże to nie ta okoliczność lecz zrealizowanie obiektów z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego było podstawą uchylenia pozwolenia na budowę decyzją Starostwa Powiatowego w [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r.
Sąd stwierdza, iż decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2005 r., oraz poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 r., odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Nr [...]Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r., są zgodne z obowiązującym prawem i nie ma podstaw do ich uchylenia.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 282 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę o wznowienie postępowania sądowego należało oddalić.