VII SA/Wa 1722/20

VII SA/Wa 1722/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-02-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /przewodniczący sprawozdawca/
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska
Wojciech Sawczuk
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1591/21 - Wyrok NSA z 2024-03-19
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1202
art. 48 ust 1 i ust 2 i 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska WSA Wojciech Sawczuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2021 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...], na podstawie art. 48 ust. 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018r., poz. 1202 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r., poz. 1544 z późn. zm.), nakazał [...] rozbiórkę wiaty nr 2 o wym. 7,80 m x 31,80 m, pełniącej funkcję budynku usługowego wraz z fundamentem pod linią tartaczną i instalacją do impregnacji drewna, zlokalizowaną na działce nr ew. [...] w [...] oraz uporządkowanie terenu po rozbiórce.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że [...].04.2019 r. otrzymał pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] informujące o braku legalności budynków, w których prowadzona jest działalność gospodarcza - tartak, na działce nr [...].
W dniu [...].05.2019r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził oględziny nieruchomości i stwierdził, że znajdują się tam:
- budynek usługowy dwukondygnacyjny, murowany z dachem dwuspadowym, o funkcji biurowo - socjalno - garażowej.
- wiata nr 1 pełniąca funkcję budynku usługowego z linią tartaczną, o konstrukcji słupowej murowanej i konstrukcji dachu z kratownic stalowych. Poszycie ścian z drewna. Wymiary budynku 6,50m x 30 m.
- wiata nr 2 pełniąca funkcję budynku usługowego z linią tartaczną wraz z instalacją do impregnacji drewna, o konstrukcji słupowej, murowanej oraz konstrukcji dachu z kratownic stalowych. Poszycie ścian z drewna, poszycie dachu z blachy trapezowej. Wymiary budynku 7,80m x 31,80m. Wymiary wanny stalowej wykorzystywanej do impregnacji drewna 1,65m x 10,60m.
[...] wskazał, że wiata nr 2 z linią tartaczną i instalacją do impregnacji drewna została wybudowana w 2015 r. bez uzyskania pozwolenia na budowę.
W toku postępowania organ uzyskał zdjęcia lotnicze z lat 1971, 1989, 1996, 2004, 2010, z których wnikało, że od lat 70 XX w. w miejscu wiaty nr 2 i instalacji do impregnacji drewna nie istniały żadne budynki i instalacje. Fakt ten potwierdzała mapa z września 2009 r.
W oparciu o dokumentację fotograficzną i mapy geodezyjne uznano, że wiata nr [...] wraz z instalacją do impregnacji drewna została wybudowana po 2010 r.
Na podstawie wpisów w centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej, ustalono że [...] prowadzi działalność gospodarczą oznaczoną kodem [...] - produkcja wyrobów tartacznych w [...].
Burmistrz Miasta [...]. poinformował organ, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie dopuszcza na przedmiotowej działce realizacji zabudowy produkcyjnej. Teren przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową.
W dniu [...].07.2019 r. organ I instancji przeprowadził rozprawę administracyjną z udziałem stron postępowania. Złożone wyjaśnienia potwierdziły wcześniejsze ustalenia w zakresie daty budowy wiaty, jej usytuowania i przeznaczenia.
Dalej organ wskazał, że wiata spełnia warunki do uznania za budynek. Zgodnie z art. 3 pkt. 2 Prawa budowlanego przez pojęcie "budynek" należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Przedmiotowa wiata jest trwale związana z gruntem, posiada fundamenty i dach oraz dwie ściany osłonowe. Dach oparty jest na dwóch ścianach i słupach. Ściany i słupy pozwalają na "wydzielenie go z przestrzeni za pomocą przegród zewnętrznych" przez co da się wyraźnie określić zewnętrzne kształty budynku (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21.11.2016 r., sygn. II OSK1013/16).
W stosunku do wiaty pełniącej funkcję użytkową zastosowanie mają wymogi dotyczące budynków, zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w tym z zakresu "Usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe".
Z protokołu wyznaczenia punktów granicznych z dnia [...].08.2018 r. sporządzonego przez geodetę [...] wynikało, że przedmiotowa wiata pełniąca funkcję budynku usługowego, została usytuowana w odległości 1m od sąsiedniej niezabudowanej działki oznaczonej nr [...]. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza usytuowanie budynku w granicy działki lub w odległości 1,50 m od granicy działki (§ 8 pkt 7).
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wcześniejszą decyzją z dnia [...].09.2019 r., nakazał [...] rozbiórkę przedmiotowej wiaty.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].12.2019r., uchylił decyzję PINB i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W toku ponownego postępowania [...] oświadczył, iż na podstawie umowy, użyczył matce [...] działkę nr ew. [...], ale to on jest właścicielem działki oraz inwestorem wiaty.
[...] domagał się zawieszenia postępowania, wskazując na złożenie do organu Gminy, wniosku o zmianę przeznaczenia części terenu działki nr ew. [...], na tereny obiektów produkcyjnych i zabudowy usługowej, w tym z zakresu produkcji drzewnej - symbol P,U.
Burmistrz Miasta [...]. pismem z dnia [...] marca 2020r., poinformował organ, iż [...] złożył wniosek o zmianę studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. obejmujące część działki nr ew. [...] oraz, że ze względu na skomplikowany charakter sprawy, na XIX Sesji Rady Miejskiej w [...]. nie był rozpatrywany projekt uchwały w sprawie przystąpienia do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz projekt uchwały w sprawie przystąpienia do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego terenu stanowiącego.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wiaty nr [...].
Po ponownej analizie dokumentów organ ustalił, że przedmiotowa wiata spełnia warunki do uznania za budynek. Wiata jest trwale związana z gruntem, posiada fundamenty i dach oraz dwie ściany osłonowe. Dach oparty jest na dwóch ścianach i słupach. Ściany i słupy pozwalają na "wydzielenie go z przestrzeni za pomocą przegród zewnętrznych", przez co da się wyraźnie określić zewnętrzne kształty budynku. Ponadto wiata pełni funkcję użytkową, wykorzystywana jest do celów produkcyjnych. W stosunku do wiaty pełniącej funkcję użytkową budynku stosuje się ustalenia dotyczące budynków zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Zgodnie z § 272 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, odległość ściany zewnętrznej budynku od granicy sąsiedniej niezabudowanej działki budowlanej powinna wynosić co najmniej połowę odległości określonej w § 271 ust. 1-7, przyjmując, że na działce niezabudowanej będzie usytuowany budynek o przeznaczeniu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przy czym dla budynków PM (produkcyjno-magazynowych) należy przyjmować, że będzie on miał gęstość obciążenia ogniowego strefy pożarowej Q większą od 1000Mj/m2, lecz nie większą niż od 4000Mj/m2. Biorąc pod uwagę materiał z którego zostały wykonane ściany budynku, jego usytuowanie powinno wynosić min. 7,5m od granicy z sąsiednią działką budowlaną.
Nadto miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego m. [...]. nie zezwala na usytuowanie budynku w odległości 1 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Plan dopuszcza usytuowanie budynku w granicy działki lub w odległości 1,50 m od granicy (§ 8 pkt 7).
W tej sytuacji, nie była możliwa legalizacja budynku na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. Naruszone zostały bowiem przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz przepisy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
[...] złożył odwołanie od ww. decyzji.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020r., poz. 256, z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019r., poz. 1186 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].04.2020 r., nakazującej rozbiórkę wiaty nr 2 o wymiarach 7,80 m x 31,80 m pełniącej funkcję budynku usługowego wraz z fundamentem pod linię tartaczną i instalacją do impregnacji drewna, zlokalizowanej na działce nr [...] oraz uporządkowanie terenu po rozbiórce - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że podczas oględzin przeprowadzonych 23.05.2019 r. ustalono, że na działce nr [...] wzdłuż granicy z działką nr ew. [...] usytuowana jest wiata o konstrukcji drewnianej i murowanej z dachem jednospadowym. Właściciel nieruchomości [...] oświadczył, że nie posiada dokumentów związanych z budową i użytkowaniem tego obiektu. Wymiary wiaty wynoszą: 31,8 m x 7,8 m, powierzchnia zabudowy 248 m2.
Zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Inwestor powinien uzyskać pozwolenie na budowę. Parametry, funkcja oraz konstrukcja spornego obiektu wskazują, iż na jego budowę wymagane było pozwolenie na budowę. Katalog obiektów i robót budowlanych zawarty w art. 29 Prawa budowlanego zawiera wyliczenie enumeratywne, co oznacza, że wyłącznie wskazane w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę.
Zachodziły przesłanki do wdrożenia procedury z art. 48 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W ust. 2 ustawodawca przewidział możliwość legalizacji samowoli budowlanej, jednakże tylko w sytuacji, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno - budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.
W przypadku stwierdzenia samowoli budowlanej organ w pierwszej kolejności zobowiązany był ocenić budowę pod kątem ww. przesłanek. W przypadku niespełnienia choćby jednej z przesłanek wskazanych w art. 48 ust. 2, organ nadzoru nakazuje rozbiórkę obiektu (art. 48 ust. 1), bez uprzedniego uruchomienia procedury legalizacyjnej, tj. bez wzywania inwestora do przedłożenia dokumentów w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 48 ust. 3.
Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] uchwalonym przez Radę Miejską w [...] uchwałą Nr [...] z dnia 10.07.2014 r., na działce nr ew. [...] wykluczone jest prowadzenie działalności produkcyjnej.
Z pisma Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].07.2019 r. wynikało, że lokalizacja w terenie [...], zabudowy produkcyjnej jest wykluczona. Teren przeznaczony jest do rozwoju zabudowy mieszkaniowej, a zabudowa usługowa może być lokalizowana w uzasadnionych potrzebami przypadkach, przy czym usługi dopuszczone do realizacji nie mogą powodować uciążliwości dla zabudowy mieszkaniowej istniejącej i projektowanej.
Obiekt wykorzystywany jest na potrzeby prowadzonej na ww. działce działalności pod nazwą: [...] Przedmiotem działalności firmy jest przerób drewna okrągłego na tarcicę oraz dalsza obróbka tarcicy, której końcowym produktem są, m.in. więźby dachowe, elementy do palet, łaty, kontrłaty, deski szalunkowe, deski podłogowe.
Burmistrz Miasta [...] w piśmie z dnia [...].03.2020 r. stwierdził, że postępowanie w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego i miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] dotyczącego terenu, na którym znajduje się sporny obiekt budowlany nie jest prowadzone.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego potwierdził, że brak było podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania administracyjnego, gdyż prace legislacyjne mające na celu zmianę przepisów planistycznych są dopiero planowane, działkę nr ew. [...] a nie rzeczywiście prowadzone.
W dacie wydawania decyzji na terenie działki nr ew. [...] obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta [...], z którego wynikało, że nie jest możliwe prowadzenie działalności produkcyjnej.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko organu powiatowego, że obiekt narusza również przepisy dotyczące odległości od granicy działki.
Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia [...].04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie budynki na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy. Z kolei zgodnie z § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia: sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 dopuszcza się w odległości 1.5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość.
Stosownie do § 8 pkt 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...]: "Dopuszcza się usytuowanie budynków bezpośrednio przy granicy z sąsiednią nieruchomością lub w odległości 1,5 m od niej, pod warunkiem zachowania obowiązujących w tym zakresie przepisów odrębnych".
Organ II instancji wskazał również na naruszenie § 272 ww. Rozporządzenia, zgodnie z który: "Odległość ściany zewnętrznej wznoszonego budynku od granicy sąsiedniej niezabudowanej działki budowlanej powinna wynosić co najmniej połowę odległości określonej w § 271 ust. 1-7, przyjmując, że na działce niezabudowanej będzie usytuowany budynek o przeznaczeniu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przy czym dla budynków PM należy przyjmować, że będzie on miał gęstość obciążenia ogniowego strefy pożarowej Q większą od 1000 MJ/m2, lecz nie większą niż 4000 MJ/m2, a w przypadku braku takiego planu - budynek ZL ze ścianą zewnętrzną, o której mowa w § 271 ust. 1".
Powyższa regulacja wymuszała usytuowanie przedmiotowego budynku w odległości minimum 7,5 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną.
[...] potwierdził, że jest inwestorem. Z art. 52 ustawy Prawo budowlane wynika, że adresatem decyzji, o której mowa w art. 48 Prawa budowlanego jest inwestor, właściciel lub zarządcą obiektu budowlanego.
Przedmiotowy obiekt, jako sprzeczny z przepisami planistycznymi oraz techniczno-budowlanymi nie może zostać zalegalizowany w ramach procedury przewidzianej przez prawo budowlane.
[...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2020 r. utrzymującą w mocy decyzję nakazującą rozbiórkę wiaty nr 2 o wymiarach 7,8 m x 31,8 m, zlokalizowaną przy ul. [...] w [...].
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
1. naruszenie prawa procesowego mające wpływ na wynik sprawy, to jest art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., poprzez nie zawieszenie postępowania do czasu wydania uchwały w sprawie przystąpienia do zmiany studium oraz uchwały w sprawie przystąpienia do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego terenu stanowiącego część działki nr ew. [...] i w konsekwencji uniemożliwienie zalegalizowania wiaty nr [...].
Domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości,.
W uzasadnieniu skargi podnosił, że decyzja nie uwzględnia jego interesów jak i interesów lokalnej społeczności, która korzysta z usług tartaku bądź jest w niej zatrudniona. Nie jest prawdą jakoby postępowanie w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie toczyło się. Postępowanie zostało wszczęte [...] września 2019 r. Projekt uchwały w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i rozpoczęcia procedury planistycznej miał zostać przedstawiony do głosowania na sesji Rady Miasta [...] w połowie lutego 2020 r. Postępowanie nie zakończyło się, z powodu stanu pandemii.
Zawieszenie postępowania było zasadne, gdyż od wyniku postępowania o zmianę planu, zależała możliwość zalegalizowania wiaty nr 2. Wskazał, że w tartaku pracuje 8 osób.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Skarga jest bezzasadna.
Zaskarżaną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy nakaz rozbiórki wydany na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, wiaty nr [...] o wym. 7,80 m x 31,80 m, pełniącej funkcję budynku usługowego wraz z fundamentem pod linią tartaczną i instalacją do impregnacji drewna, zlokalizowanej na działce nr ew. [...], przy ul. [...] w [...].
Organ uznał, że inwestycja narusza przepisy planistyczne i techniczno- budowlane w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Taka ocena sprawy, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była prawidłowa. W przedmiotowym stanie faktycznym nie było kwestionowane, że wiata powstała bez pozwolenia na budowę, po 2010r. Jej parametry, funkcja (produkcyjna) oraz konstrukcja wskazują, iż na jej budowę wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę. Obiekt spełniał warunki do uznania go za budynek.
Zgodnie z art. 3 pkt. 2 Prawa budowlanego przez pojęcie "budynek" należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Przedmiotowa wiata z linią tartaczną wraz z instalacją do impregnacji drewna jest trwale związana z gruntem, ma fundamenty i dach. Posiada konstrukcję słupową, murowaną oraz dach z kratownic stalowych. Poszycie ścian z drewna, poszycie dachu z blachy trapezowej. Wymiary budynku - 7,80m x 31,80m. Wymiary wanny stalowej wykorzystywanej do impregnacji drewna - 1,65m x 10,60m.
To, że obiekt nie posiada wszystkich ścian nie przeczy jego "wydzieleniu z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych", skoro da się wyraźnie określić zewnętrzne jego kształty. Tym samym stanowi budynek (wyrok NSA z dnia 21.11.2016 r., sygn. II OSK 1013/16).
W stosunku do wiaty pełniącej funkcję użytkową budynku stosuje się wymogi dotyczące budynków zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w tym z zakresu "Usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe".
Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2018r., poz. 1202 z późn. zm.), organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Wskazany ust. 2 art. 48, daje możliwość legalizacji samowoli budowlanej, jednakże tylko w sytuacji, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno-budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.
Zatem legalizacja przedmiotowego obiektu zależna była od zgodności z przepisami planu miejscowego oraz od tego czy nie naruszał on przepisów, w tym przepisów techniczno-budowlanych w takim stopniu, że nie jest możliwe doprowadzenie obiektu do zgodności z prawem.
Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta [...], uchwalonym przez Radę Miejską w [...] uchwałą z [...].07.2014 r., Nr [...] (Dziennik Urzędowy Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., poz. [...]) - na działce nr ew. [...], położonej na terenie oznaczonym symbolem [...] wykluczone jest prowadzenie działalności produkcyjnej. Teren przeznaczony jest pod zabudowę mieszkaniową, a zabudowa usługowa może być lokalizowana w uzasadnionych potrzebami przypadkach, przy czym usługi dopuszczone do realizacji nie mogą powodować uciążliwości dla zabudowy mieszkaniowej istniejącej i projektowanej w tym terenie.
Z protokołu z wyznaczenia punktów granicznych z dnia [...].08.2018 r. sporządzonego przez geodetę [...]wynikało, że przedmiotowa wiata, pełniąca funkcję budynku produkcyjnego, została usytuowana w odległości 1 m od sąsiedniej niezabudowanej działki oznaczonej nr [...].
Zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019r., poz.1065), budynki na działce budowlanej należy sytuować od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy. Z kolei zgodnie z § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia: sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 dopuszcza się w odległości 1.5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość.
Stosownie do § 8 pkt 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...]: "Dopuszcza się usytuowanie budynków bezpośrednio przy granicy z sąsiednią nieruchomością lub w odległości 1,5 m od niej, pod warunkiem zachowania obowiązujących w tym zakresie przepisów odrębnych".
Nadto zgodnie z § 272 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019r., poz.1065) odległość ściany zewnętrznej wznoszonego budynku od granicy sąsiedniej niezabudowanej działki budowlanej powinna wynosić co najmniej połowę odległości określonej w § 271 ust. 1-7, przyjmując, że na działce niezabudowanej będzie usytuowany budynek o przeznaczeniu określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przy czym dla budynków PM należy przyjmować, że będzie on miał gęstość obciążenia ogniowego strefy pożarowej Q większą od 1000 MJ/m2, lecz nie większą niż 4000 MJ/m2.
Uwzględniając materiał z którego zostały wykonane ściany budynku (drewno), wskazany wyżej przepis, obligował do posadowienia obiektu w odległości min. 7,5m od granicy z sąsiednią działką budowlaną.
Prawidłowo organy ustaliły, że nie była możliwa legalizacja budynku na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane. Samowola budowlana narusza bowiem przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz przepisy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie zezwala na usytuowanie budynku w odległości 1 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Plan dopuszcza usytuowanie budynku w granicy.
Burmistrza Miasta [...] w piśmie z dnia [...].03.2020 r. poinformował organ I instancji, że na sesji Rady Miejskiej w [...] nie był rozpatrywany projekt uchwały w sprawie przystąpienia do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego ani projekt uchwały w sprawie przystąpienia do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego terenu stanowiącego część działki nr ew. [...].
Zasadnie organy odmówiły zawieszenia postępowania. Fakt złożenia do właściwego organu wniosku o zmianę obowiązujących przepisów planistycznych nie stanowił zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Prace legislacyjne mające na celu ewentualną zmianę przepisów planistycznych są dopiero planowane, a nie rzeczywiście prowadzone.
Reasumując nie można zarzucić organom naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego wskazanych w skardze, które mogłyby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.