VII SA/WA 169/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę na decyzję Ministra Kultury odmawiającą wstrzymania prac budowlanych garaży podziemnych w sąsiedztwie zabytkowego Pałacu, uznając, że pozwolenie na budowę zostało wydane zgodnie z prawem obowiązującym w dacie jego wydania.
Sąd Administracyjny rozpatrzył skargę Wyższej Szkoły na decyzję Ministra Kultury, która utrzymała w mocy odmowę wstrzymania prac budowlanych przy budowie garaży podziemnych w sąsiedztwie Pałacu. Skarżąca podnosiła, że inwestor nie uzyskał wymaganego pozwolenia konserwatorskiego. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że pozwolenie na budowę zostało wydane zgodnie z przepisami obowiązującymi w 2000 roku, a teren inwestycji nie był objęty ochroną konserwatorską w zakresie robót podziemnych.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczył skargi Wyższej Szkoły na decyzję Ministra Kultury, która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą wstrzymania prac budowlanych związanych z budową garaży podziemnych przy ul. [...] w [...]. Skarżąca podnosiła, że inwestor nie uzyskał wymaganego pozwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na prowadzenie robót budowlanych, co stanowiło naruszenie przepisów ustawy o ochronie zabytków. Minister Kultury argumentował, że inwestycja nie dotyczy aspektów urbanistycznych wpisanego do rejestru zabytków założenia, a odcinana płyta nie była wpisana do rejestru. Sąd oddalił skargę, wskazując, że pozwolenie na budowę zostało wydane w 2000 roku, zgodnie z prawem obowiązującym wówczas, które nie wymagało pozwolenia konserwatorskiego dla tego typu robót na tym terenie. Sąd podkreślił, że nowa ustawa o ochronie zabytków z 2003 roku nie miała zastosowania do tej sprawy, a wniosek o wstrzymanie prac podlegał przepisom tej ustawy, ale nie został uwzględniony z powodu niespełnienia przesłanek.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, pozwolenie na budowę wydane w 2000 roku było zgodne z prawem obowiązującym wówczas, które nie wymagało takiego zezwolenia dla robót podziemnych na tym terenie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pozwolenie na budowę zostało wydane zgodnie z ustawą z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury, która w dacie wydania pozwolenia (2000 r.) nie nakładała obowiązku uzyskania zezwolenia konserwatorskiego na roboty podziemne w tym konkretnym przypadku, a teren inwestycji nie był objęty ochroną konserwatorską w tym zakresie. Nowa ustawa z 2003 r. nie miała zastosowania do tej sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
u.o.d.k. art. 27 § ust. 1
Ustawa o ochronie dóbr kultury
Wymagało zezwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na prowadzenie robót budowlanych w obiektach zabytkowych lub na terenach objętych ochroną zabytków. W dacie wydania pozwolenia na budowę (2000 r.) nie dotyczyło robót podziemnych na terenie inwestycji, który nie był objęty ochroną konserwatorską.
u.o.z.i.o.z. art. 43
Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
Przesłanka do wydania decyzji nakazującej wstrzymanie prac budowlanych nie została spełniona.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi.
Pomocnicze
u.o.z.i.o.z. art. 36 § ust. 1 pkt 1 i 2
Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
Skarżący powoływał się na te przepisy, wskazując na naruszenie przez organ odwoławczy.
u.o.z.i.o.z. art. 43 § pkt 2
Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
Skarżący powoływał się na te przepisy, wskazując na naruszenie przez organ odwoławczy.
u.o.z.i.o.z. art. 139
Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
Przepis określający, że ustawa nie ma zastosowania do spraw zakończonych ostateczną decyzją przed dniem jej wejścia w życie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozwolenie na budowę zostało wydane zgodnie z prawem obowiązującym w dacie jego wydania. Teren inwestycji nie był objęty ochroną konserwatorską w zakresie robót podziemnych. Nowa ustawa o ochronie zabytków nie miała zastosowania do sprawy.
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów materialnych ustawy o ochronie zabytków poprzez brak uzyskania pozwolenia konserwatorskiego. Postanowienie uzgadniające projekt było zgodą na wykopanie zabytku.
Godne uwagi sformułowania
nie ulega wątpliwości, czego również nie kwestionowały organy konserwatorskie, że postanowienie nr [...] jest jedynie opinią organu na temat projektu, a nie pozwoleniem na prowadzenie robót budowlanych nie można podzielić stanowiska skarżącego, iż art. 36 ust. 1 aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (...) stanowi powielenie i doprecyzowanie treści poprzednio obowiązującego, art. 27 ust. 1, skoro katalog prac wymagających pozwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków został znacznie poszerzony i uszczegółowiony
Skład orzekający
Izabela Ostrowska
przewodniczący sprawozdawca
Ewa Machlejd
sędzia
Bogusław Cieśla
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych w prawie ochrony zabytków oraz stosowanie przepisów prawa budowlanego i ochrony zabytków w kontekście inwestycji w sąsiedztwie obiektów zabytkowych."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego z lat 2000-2004 i specyfiki konkretnej inwestycji oraz obiektu zabytkowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy konfliktu między rozwojem budowlanym a ochroną dziedzictwa, co jest tematem często pojawiającym się w praktyce prawniczej i budzi zainteresowanie.
“Ochrona zabytków kontra budowa garaży: Sąd rozstrzyga, kiedy pozwolenie jest kluczowe.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 169/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-07-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-02-09 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Bogusław Cieśla Ewa Machlejd Izabela Ostrowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 Sygn. powiązane II OSK 1232/05 - Wyrok NSA z 2006-08-08 Skarżony organ Minister Kultury Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2005 r. sprawy ze skargi Wyższej Szkoły [...] w [...] na decyzję Ministra Kultury z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania prac budowlanych skargę oddala. Uzasadnienie Minister Kultury decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. po rozpatrzeniu odwołania Wyższej Szkoły [...] w [...] od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004r. odmawiającej wstrzymania prac budowlanych, związanych z inwestycją [...] Spółdzielni Mieszkaniowej polegających na budowie garaży podziemnych przy ul. [...] w [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż w ocenie organu pierwszej instancji realizacja inwestycji nie dotyczy aspektów urbanistycznych założenia [...] wpisanego do rejestru zabytków pod numerem [...] decyzję Konserwatora [...] w lipcu 1965r., a odcinana w trakcie prac płyta nie ostała wpisana do rejestru zabytków. Inwestor zawiadomił [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o zakończeniu pierwszego etapu robót związanych z odcięciem podtorza, po którym przesuwany był Pałac [...], przy czym legalność i terminowość tych prac kontrolowana jest przez organ architektoniczno-budowlany a protokoły oględzin sporządzone przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego z dnia 18 czerwca 2004r., 13 lipca 2004r. i 29 lipca 2004r. nie wskazują na nieprawidłowości i zaniedbania przy wykonywaniu przedmiotowych robót. Odwołujący się wskazywali na możliwość wystąpienia zagrożenia dla konstrukcji Pałacu [...] przy prowadzeniu w jego sąsiedztwie prac budowlanych, powołując się na "Ekspertyzę techniczną dotyczącego wpływu głębokiego wykopu, usytuowanego w bezpośrednim sąsiedztwie Pałacu [...] na konstrukcję Pałacu" opracowanego w grudniu 2002r. na zlecenie Wyższej Szkoły [...] przez Instytut Mechaniki Konstrukcji Inżynierskich Politechniki [...]. Wykonana na zlecenie organu konserwatorskiego w maju 2003r. "Opinia konstrukcyjno-budowlana o stanie technicznym Pałacu [...] przy ul. [...] w [...]. Analiza możliwości wykonania podziemnej części projektowanego garażu podziemnego przy. Ul. [...]" przez Zakład Konstrukcji Budowlanych Instytutu Projektowania Architektonicznego Politechniki [...] nie potwierdziła tych obaw, stwierdzając, iż dokumentacja budowlana garaży gwarantuje bezpieczną realizację przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Organ odwoławczy wskazał nadto, iż przedstawiciele Generalnego Konserwatora Zabytków w dniu 5 sierpnia 2004r. działając na podstawie art. 42 w związku z przepisem art. 38 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, przeprowadzili kontrolę w wyniku, której ustalono, iż uszkodzenie Pałacu, mające w większości charakter powierzchownych odspojeń tynku, rys i pęknięć do 2mm, nie spowodowały utraty stateczności Pałacu, a pomiary geodezyjne nie wykazywały żadnych przemieszczeń zabytkowego obiektu. Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego wniosła Wyższa Szkoła [...] w [...] domagając się jej uchylenia wobec naruszenia przy jej wydawaniu przepisów prawa materialnego tj. art. 36 ust 1 pkt 1 i 2 oraz art. 43 pkt 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1588). Skarżący wskazuje w skardze, iż inwestor przed udzieleniem mu pozwolenia na budowę nie uzyskał pozwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na wykonanie robót budowlanych pomimo wymogu zawartego w art. 27 ust. 1 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 15 lutego 1962r. "o ochronie dóbr kultury". Przy czym zdaniem skarżącego postanowienie nr [...] uzgadniające projekt garaży podziemnych nie może być uznany za wyrażenie zgody na wykopanie zabytku, jakim jest [...]. Brak powyższego pozwolenia organu konserwatorskiego, wymaganego również pod rządami nowej ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, która doprecyzowała jedynie zapisy poprzedzającego aktu prawnego, uzasadnienia zdaniem skarżącej wydanie decyzji o usytuowaniu prac budowlanych. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W przedmiocie skargi wypowiedziała się także [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa, domagając się jej oddalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, a zaskarżona decyzja Ministra Kultury prawa nie narusza. Inwestor [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa prace budowlane związane z budową garaży podziemnych przy ul. [...] w Warszawie rozpoczęła w oparciu o ostateczną decyzją Burmistrza Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2000r. po uzyskaniu wcześniejszego uzgodnienia projektu przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2000r. nr [...]. Rozstrzygnięcie sprawy o zezwolenie na wykonanie robót budowlanych przez inwestora w obiekcie zabytkowym, lub na terenie obiektu objętego ochroną zabytków mogło być podjęte przez organ architektoniczno-budowlany po wydaniu przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zezwolenia na dokonywanie czynności wymienionych w art. 27 ustawy z dnia 15 lutego 1962r. o ochronie dóbr kultury i muzeach, w odrębnym postępowaniu administracyjnym w formie decyzji (vide postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 22 lutego 1996r. III ARN 68/95, OSNP 1996/17/274). Z akt administracyjnych wynika, iż teren objęty inwestycją w części podziemnej nie korzysta z ochrony konserwatorskiej. Do rejestru zabytków pod nr [...] wpisane jest od 1965r. założenie urbanistyczne tzw. [...], której fragment stanowi przedmiotowa nieruchomość. Ochroną konserwatorską objęty jest także Pałac [...]. W toku postępowania administracyjnego skarżąca starała się o wpisanie do rejestru zabytków:płyty Fundamentowej" Pałacu [...] w rzeczywistości podtorza z betonu zbrojonego, po którym w 1970r. nastąpiło obrócenie pałacu o 780 w stosunku do pierwotnego położenia. Ostatecznie Minister Kultury decyzją z dnia [...] maja 2004r. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, odmawiającą wpisania do rejestru zabytków powyższego obiektu. Wskazane okoliczności potwierdzają, iż w świetle art. 27 ust. 1 z dnia 15 lutego 1962r. o ochronie dóbr kultury (Dz. U. z 1999r. Nr 987, poz. 1150 z późn. zm.), obowiązującej w dacie wydania pozwolenia na budowę na prowadzenie robót podziemnych związanych z budową garażu inwestor nie musiał uzyskać zezwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Przy czym nie ulega wątpliwości, czego również nie kwestionowały organy konserwatorskie, że postanowienie nr [...] jest jedynie opinią organu na temat projektu, a nie pozwoleniem na prowadzenie robót budowlanych, o którym mowa w art. 27 cytowanej wyżej ustawy. Nie można podzielić stanowiska skarżącego, iż art. 36 ust. 1 aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003r. Nr 162, poz. 1568) stanowi powielenie i doprecyzowanie treści poprzednio obowiązującego, art. 27 ust. 1, skoro katalog prac wymagających pozwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków został znacznie poszerzony i uszczegółowiony i zawiera między innymi wymóg uzyskania takiego pozwolenia dla prowadzenia robót budowlanych w otoczeniu zabytków. Wbrew twierdzeniom skarżącej dla sprawy o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji nie mają zastosowania przepisy nowej ustawy z dnia 23 lipca 2003r. (art. 139 ustawy), bowiem sprawa ta została zakończona decyzją ostateczną Nr [...] z dnia [...] lipca 2000r. a więc przed dniem wejścia w życie tegoż aktu prawnego. Natomiast regulacji ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami poddany był wniosek skarżącej o wydanie decyzji nakazującej wstrzymanie prac budowlanych, który wobec niespełnienia przesłanki z art. 43 tejże ustawy. Z tych wszystkich względów wobec faktu, iż zarzuty skargi nie osiągnęły zamierzonego skutku należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI