VII SA/WA 1664/23

VII SA/Wa 1664/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-11-09
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /sprawozdawca/
Justyna Wtulich-Gruszczyńska
Tomasz Janeczko /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 32 ust 4, 33 ust 2, 35 ust 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Janeczko, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), asesor WSA Justyna Wtulich-Gruszczyńska, , Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2023 r. sprawy ze skargi B. M. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 5 maja 2023 r. nr 348/OPON/2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy decyzją z dnia 5 stycznia 2023 r. Nr 2/2023, na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.) w związku z art. 26 i art. 27 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 2018 r., poz. 1817) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 528), zatwierdził projekt budowlany i udzielił K.L. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego (III kategoria), na działce nr ew. [...] z obrębu [...], w jedn. ew. [...]Dzielnicy [...], przy ul. [...]. Ustalił, że obszar oddziaływania obiektu, obejmuje działki ew. nr [...]oraz [...]z obrębu [...]przy ul. [...] i [...].
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że uczestnika postępowania B.M zgłosił sprzeciw co do lokalizacji przedmiotowego budynku gospodarczego twierdząc, że w projekcie nie uwzględniono zmian wskazanych w piśmie Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego. Lokalizacja narusza prawo i nie uwzględnia interesu osób trzecich.
W toku ponownego rozpatrywania przedmiotowego wniosku, uzyskano wyjaśnienie projektantów w zakresie rozbieżności pomiędzy załącznikiem graficznym do decyzji o warunkach zabudowy, a mapą do celów projektowych. Organ dokonał też analizy decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 lipca 2021 r. nr 943/21. Ponadto uzyskał informacje dotyczące budynku gospodarczego z garażem usytuowanego na sąsiedniej działce nr ew. [...]przy ul. [...]w granicy z działką nr ew. [...]z przy ul. [...], z których wynikało, że:
- Prezydent m.st. Warszawy decyzją z dnia 21 grudnia 2018 r., 197/2018 zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę obejmujące przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz przebudowę budynku gospodarczego z garażem na działce ew. nr [...]przy ul. [...] w [...],
- Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 29 lipca 2021 r. nr 943/21 utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...]z dnia [...]grudnia 2020 r., odstępującą od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych związanych z przebudową budynku gospodarczego z garażem na dz. Nr ew. [...]przy ul. [...].
Organ stwierdził, ze załączony do wniosku projekt budowlany po uzupełnieniu jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia i informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b ustawy Prawo budowlane oraz został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.
Inwestor złożył wymagane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia 4 marca 2022 r.
Parametry budynku gospodarczego to: pow. zabudowy: 9.75 m2, pow. użytkowa; 6 m2, wysokość budynku 2,97 m, szerokość budynku 6,50 m, długość budynku 1,50 m, kubatura 36,30 m3.
Projektanci złożyli wymagane oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz, że zostały dokonane zmiany i uzupełnienia wymagane postanowieniem Wojewody Mazowieckiego nr 74/OPON/2022. Inwestor uzyskał pozytywną opinię Wydziału Ochrony Środowiska zawartą w piśmie z dnia 10 sierpnia 2022 r.
Przedłożony projekt budowlany zgodny jest z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...]marca 2021 r., a projekt zagospodarowania działki, sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych z dnia 9 listopada 2022 r., zgodny jest z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.
Inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia 5 maja 2023 r. Nr 348/OPON/2D23, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2023 r., poz. 775, dalej "Kpa"), oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2023 r., poz. 682), po rozpatrzeniu odwołania B.M oraz E.M, od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 5 stycznia 2023 r. Nr 2/2023, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K.L. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego (kategoria III) na dz. ew. nr [...]z obrębu [...] w jedn. ew. [...] Dzielnicy [...], przy ul. [...]- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję
W uzasadnieniu Wojewoda Mazowiecki wskazał, że decyzją z dnia 19 kwietnia 2022 r., Nr 340/OPON/2022 uchylił poprzednią decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 7 października 2021 r., Nr 173/2021 zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającej K.L pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na dz. ew. nr [...]przy ul. [...]i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Prezydent m.st Warszawy rozpoznając sprawę ponownie, postanowieniem z dnia 28 czerwca 2022r., nałożył na K.L. obowiązek usunięcia braków i nieprawidłowości w projekcie budowlanym.
Pismem z dnia 15 września 2022 r. organ I instancji zwrócił się ponownie do Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o uzgodnienie przedmiotowej inwestycji. W dniu 27 października 2022 r. wpłynęło pismo Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków informujące, że w związku z upływem 30-dniowego terminu określonego w art. 39 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, uzgodnienie uznaje się za dokonane.
Na prośbę inwestora, organ I instancji postanowieniem z 4 listopada 2022 r. zawiesił przedmiotowe postępowanie, a następnie postanowieniem z dnia 22 grudnia 2022 r. podjął je.
W toku postępowania odwoławczego, Wojewoda Mazowiecki postanowieniem z dnia 22 lutego 2023r., zlecił Prezydentowi m.st. Warszawy przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu uzupełnienie dokumentacji przez: przesłanie kopii decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 21 grudnia 2018 r. zatwierdzającej projekt budowalny i udzielającej pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz przebudowę budynku gospodarczego z garażem, na działce ew. nr [...]przy ul. [...]w [...], oraz decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego z dnia 29 listopada 2021 r. Nr 943/21. Nadto doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z § 12 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.), poprzez wykazanie zgodności projektowanego budynku gospodarczego w zakresie jego wysokości z decyzją o warunkach zabudowy z dnia 26 marca 2021 r.
Ponowna analiza dokumentacji uwzględniająca uzupełnienia inwestora wykazała, że nałożone obowiązki zostały wypełnione, Wojewoda nie stwierdził naruszeń mogących skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Zamierzenie inwestycyjne polega na budowie budynku gospodarczego (kategoria III) na dz. ew. nr [...] przy ul. [...]. Zarząd Dzielnicy [...] decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...]marca 2021 r. Nr [...], ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W decyzji ustalono m.in.: wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji oznaczonego na mapie ABCDA do 31% - projektowane 28,33% ; minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej 60 %, w tym 80% na gruncie rodzimym - projektowane 60,06%; szerokość elewacji frontowej od strony ul. [...] do 7m - projektowane 6,5 m; wysokość elewacji frontowej od strony ul. [...]do 3m - projektowana 2,47m; układ połaci dachowych dach płaski lub jednospadowy - projektowany jednospadowy; maksymalny kąt nachylenia połaci dachu 12°- projektowany 6°; maksymalna wysokość budynku 3m - projektowana 2,99m; kierunek kalenicy dachu równoległy do ul. [...]- projektowany równoległy do ul. [...]; spełniono warunek odprowadzania wody na teren biologicznie czynnym działki własnej.
Projekt posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (str. 48 projektu budowlanego), został uzgodniony z Mazowieckim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków (str. 138), zawiera informację, że obszar oddziaływania wkracza poza teren działki inwestora, ściana tylna przylega do granicy z działką nr ew. [...], lokalizacja projektowanego obiektu nie będzie powodować uciążliwości dla użytkowników sąsiednich działek oraz nie będzie warunkować sposobu przyszłej zabudowy - projektowany obiekt jest zlokalizowany analogicznie jak istniejący budynek na działce nr ew. [...].
Projekt budowlany jest kompletny i został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego, spełniając wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1935). Jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.), w szczególności z § 12 ust. 4 pkt 3, który stanowi, że w zabudowie jednorodzinnej i zagrodowej, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13,19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, dopuszcza się budowę budynku gospodarczego o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m bezpośrednio przy granicy działki budowlanej ścianą bez okien i drzwi.
Projektowany budynek gospodarczy będzie posiadał długość 6,5 m oraz wysokość 2,99 m. Zgodnie z załącznikiem 2a do decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...]marca 2021 r. nr [...], ustalono wysokość elewacji frontowej projektowanego budynku gospodarczego do 3m.
Zgodnie z § 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego: 1. Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wyznacza się dla nowej zabudowy jako przedłużenie tych krawędzi odpowiednio do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich. 2. Wysokość, o której mowa w ust. 1, mierzy się od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku. 3. Jeżeli wysokość, o której mowa w ust. 1, na działkach sąsiednich przebiega tworząc uskok, wówczas przyjmuje się jej średnią wielkość występującą na obszarze analizowanym.
Decyzja o warunkach zabudowy wskazuje na maksymalną wysokość projektowanego budynku do 3m, jednak nie precyzuje, jak miałaby być mierzona, zatem należy ją obliczać na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Zgodnie z § 6 ww. rozporządzenia wysokość budynku, służącą do przyporządkowania temu budynkowi odpowiednich wymagań rozporządzenia, mierzy się od poziomu terenu przy najniżej położonym wejściu do budynku lub jego części, znajdującym się na pierwszej kondygnacji nadziemnej budynku, do górnej powierzchni najwyżej położonego stropu, łącznie z grubością izolacji cieplnej i warstwy ją osłaniającej, bez uwzględniania wyniesionych ponad tę płaszczyznę maszynowni dźwigów i innych pomieszczeń technicznych, bądź do najwyżej położonego punktu stropodachu lub konstrukcji przekrycia budynku znajdującego się bezpośrednio nad pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.
Punktem wyjścia dla prawidłowego obliczenia wysokości projektowanego budynku było zdefiniowanie pojęcia "poziomu terenu" zawartego w § 3 pkt 15 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Przepis ten stanowi, iż jest to przyjęta w projekcie rzędna terenu w danym miejscu działki budowlanej.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 kwietnia 2021r., sygn. II OSK 336/21 dokonując wykładni celowościowej tego pojęcia stwierdził, że ustawodawca odniósł poziom terenu do rzędnej w danym miejscu działki budowlanej, a zatem istniejącej rzędnej terenu.
Jednocześnie dopuszczalne jest zaprojektowanie określonego poziomu terenu poprzez jego nadsypanie, uzasadnione np. koniecznością jego wyrównania z powodu niekorzystnego naturalnego ukształtowania, zapewnienia odpowiedniego spływu wód opadowych czy dostosowania wysokości terenu do już zastanego stanu działek sąsiednich. Nie chodzi zatem o sztuczne nadsypanie terenu celem doprowadzenia zamierzenia budowlanego do stanu zgodnego z prawem, lecz o takie zaplanowanie inwestycji, która dostosowuje ją do istniejącego terenu (wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 marca 2023 r., sygn. VII SA/Wa 2555/22)
Przedmiotowy projekt przewiduje ukształtowanie nowej rzędnej 108,78 m n.p.m. poprzez zaprojektowanie nasypu o wysokości 62 cm. Zgodnie z częścią rysunkową poziom posadzki projektowanego budynku będzie znajdował się na rzędnej 108,78 m n.p.m. Poziom terenu przy najniżej położonym wejściu do budynku wyniesie 108,76 m n.p.m. (-0,02). Wysokość projektowanego budynku wyniesie 2,99m.
Zgodnie z rozwiązaniami projektowymi (str. 40 projektu zagospodarowania działki) "projektuje się podniesienie poziomu terenu jedynie w bezpośrednim sąsiedztwie ścian budynku - dostosowanie poziomu terenu do poziomu terenu na działce sąsiedniej - nr ew. [...]. Nie zostaną naruszone stosunki wodne z sąsiednimi działkami. Woda będzie odprowadzana na działkę objętą opracowaniem."
Inwestor w piśmie z dnia 10 sierpnia 2022 r. uzyskał pozytywną opinię Wydziału Ochrony Środowiska. Zgodnie z wyjaśnieniami projektanta (str. 43 A projektu budowlanego), zakładane podniesienie części terenu bezpośrednio przylegającego do projektowanego budynku nie narusza stosunków gruntowych z działkami sąsiednimi i nie powoduje odprowadzania wód opadowych na działki sąsiednie.
Skoro w projekcie zagospodarowania terenu, przewidziano podwyższenie poziomu terenu, celem dostosowania zamierzenia do istniejącego terenu, to wysokość projektowanego budynku gospodarczego została określona prawidłowo.
Dalej Wojewoda stwierdził, że uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, zostały ograniczone do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowanych zgody na realizację przedsięwzięcia. Sprawdzenie zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 - Prawa budowlanego). Powyższe przepisy korespondują z szeroką odpowiedzialnością projektanta za sporządzony projekt architektoniczno-budowlany - art. 20, art. 93 pkt 1 i art. 95 oraz nast. Prawa budowlanego. (wyroki NSA z dnia 24 kwietnia 2009 r., II OSK 58/08, II OSK 44/12 z 10 maja 2013 r.).
Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy wskazał, że zgodnie art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na celu budowlane pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.
Wojewoda Mazowiecki ustalił, że przedłożony projekt budowlany jest kompletny, zamierzenie inwestycyjne nie narusza przepisów prawa, w tym jest zgodny z zapisami decyzji o warunkach zabudowy z dnia 26 marca 2021 r. Inwestor spełnił wymagania konieczne do udzielenia pozwolenia na budowę i Prezydent m.t. Warszawy nie mógł odmówić wydania tej decyzji.
B.M wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 5 maja 2023 r. nr 348/OPON/2D23
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
I. naruszenie przepisów postępowania, które w istotny sposób wpłynęły na treść decyzji, tj.:
1. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędne przyjęcie, że nasyp o wysokości 62 cm, spowoduje ukształtowanie nowej rzędnej 108,78 m n.p.m., gdy wcześniej wyznaczona rzędna wynosiła 108,25 m n.p.m., po dodaniu 62 cm, nowa rzędna wyniesie 108,87 m n.p.m., zatem wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej wykroczy poza dotychczas istniejącą zabudowę sąsiednią i poza "istniejący" (a nie projektowy) poziom terenu,
2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że projektowany budynek gospodarczy będzie przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego, gdy z projektu wynika, że ściany nie stykają się w ogóle, a jedynie styka się narożnik istniejącego garażu z narożnikiem projektowanego budynku,
II. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:
1. § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego niezastosowanie, wadliwe uznanie że wysokość budynku odpowiada prawu i nie powinno się uwzględniać nasypu, podczas gdy uwzględniając poziom istniejący, a nie projektowy, wysokość budynku wynosi 3,59 m,
2. § 12 ust. 3 rozporządzenia poprzez błędną wykładnię i uznanie, że "przyleganie do ściany budynku istniejącego" polega na zetknięciu się ścian na dowolnej powierzchni,
3. § 12 ust. 4 rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że dopuszczalna jest budowa budynku gospodarczego na granicy działki, podczas gdy budynek projektowany nie spełnia wymogu przylegania do ściany budynku istniejącego i powinien być odsunięty na odległości co najmniej 1,5 m od granicy działki.
Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ II instancji błędnie za projektem budowlanym uznał, że nasyp w wysokości 62 cm, spowoduje ukształtowanie nowej rzędnej 108,78 m n.p.m. Biorąc pod uwagę, że wcześniej wyznaczona rzędna wynosiła 108,25 m n.p.m., to po dodaniu 62 cm, nowa rzędna wyniesie 108,87 m n.p.m. Wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej wykroczy poza dotychczas istniejącą zabudowę sąsiednią i poza istniejący poziom terenu, co jest sprzeczne z przepisami. Organy pomimo prawidłowego wskazania, że wysokość budynku mierzy się od istniejącego poziomu terenu, a nie projektowanego - uznały, że wysokość budynku odpowiada prawu, bowiem nie powinno się uwzględniać nasypu, podczas gdy uwzględniając istniejący, a nie projektowy poziomu terenu, wysokość budynku wynosi 3,59 m.
Przedmiotowy budynek gospodarczy będzie bezpośrednio przylegał do granicy działki sąsiedniej, a takie usytuowanie narusza prawa właścicieli nieruchomości sąsiedniej i negatywnie oddziałuje na ich nieruchomość.
Nie zachodziły przesłanki umożliwiające budowę bezpośrednio przy granicy działki. Zgodnie z § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia, dopuszcza się, sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Stykanie ścian budynków w ogóle nie występuje - stykać się będzie tylko narożnik projektowanego budynku z narożnikiem istniejącego garażu.
Projektowany budynek ze względu na jego oddziaływanie na nieruchomość sąsiednią, wysokość większą niż dopuszczalna i brak przylegania do budynku sąsiedniego, powinien być odsunięty od granicy działki na odległości co najmniej 1,5 m.
Wojewoda Mazowiecki w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Skarga okazała się bezzasadna.
Stosownie do art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2023 r., poz. 682), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto;
1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;
2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Z kolei art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego określa jakie załączniki inwestor winien dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę. Są to między innymi: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Natomiast zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r, o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa wart. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; .
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
W przypadku spełnienia przez inwestora wszystkich wskazanych wyżej wymagań, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę - art. 35 ust. 4 Prawa budowalnego.
W słusznej ocenie organów, inwestor wypełnił wszystkie obowiązki wynikające z art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, warunkujące udzielenie pozwolenia na budowę.
Inwestor przedłożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane obejmujące działkę nr ew. [...]z obrębu [...]przy ul. [...]w dzielnicy [...][...].
Zarząd Dzielnicy [...]decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...]marca 2021 r. Nr [...], ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W decyzji o warunkach zabudowy ustalono m.in.: wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji oznaczonego na mapie ABCDA do 31% - projektowane 28,33% ; minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej 60 %, w tym 80% na gruncie rodzimym - projektowane 60,06%; szerokość elewacji frontowej od strony ul. [...]do 7m - projektowane 6,5 m; wysokość elewacji frontowej od strony ul. [...]do 3m - projektowana 2,47m; układ połaci dachowych dach płaski lub jednospadowy - projektowany jednospadowy; maksymalny kąt nachylenia połaci dachu 12°- projektowany 6°; maksymalna wysokość budynku 3m - projektowana 2,99m; kierunek kalenicy dachu równoległy do ul. [...]- projektowany równoległy do ul. [...]; spełniono warunek odprowadzania wody na teren biologicznie czynnym działki własnej.
Decyzja o warunkach zabudowy określała maksymalną wysokość projektowanego budynku na 3m, jednak nie precyzowała, jak powinna być ona mierzona.
Zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.), wysokość budynku, służącą do przyporządkowania temu budynkowi odpowiednich wymagań rozporządzenia, mierzy się od poziomu terenu przy najniżej położonym wejściu do budynku, do górnej powierzchni najwyżej położonego stropu, łącznie z grubością izolacji cieplnej i warstwy ją osłaniającej, bądź do najwyżej położonego punktu stropodachu lub konstrukcji przekrycia budynku znajdującego się bezpośrednio nad pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi.
Punktem wyjścia dla prawidłowego obliczenia wysokości projektowanego budynku było pojęcie "poziomu terenu" zdefiniowanie w § 3 pkt 15 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Przepis ten stanowi, iż jest to przyjęta w projekcie rzędna terenu w danym miejscu działki budowlanej.
Przedmiotowy projekt budowalny przewidywał ukształtowanie nowej rzędnej 108,78 m n.p.m. poprzez zaprojektowanie nasypu o wysokości 62 cm. Zgodnie z częścią rysunkową poziom posadzki projektowanego budynku będzie znajdował się na rzędnej 108,78 m n.p.m. Poziom terenu przy najniżej położonym wejściu do budynku wyniesie 108,76 m n.p.m. (-0,02).
W ocenie Sądu dopuszczalne było zaprojektowanie określonego poziomu terenu poprzez jego nadsypanie, gdyż z projektu wynikało że chodzi o dostosowania wysokości terenu do istniejącego stanu działek sąsiednich. Nie chodziło zatem o sztuczne nadsypanie terenu, lecz o zaplanowanie inwestycji, która dostosowuje się do istniejącego terenu.
W projekcie zagospodarowania działki (str. 40) wskazano, że "projektuje się podniesienie poziomu terenu jedynie w bezpośrednim sąsiedztwie ścian budynku - dostosowanie poziomu terenu do poziomu terenu na działce sąsiedniej - nr ew. [...]. Nie zostaną naruszone stosunki wodne z sąsiednimi działkami. Woda będzie odprowadzana na działkę objętą opracowaniem."
Skoro użyte w § 6 rozporządzenia pojęcie "poziomu terenu" należy rozumieć jako przyjętą w projekcie rzędną terenu w danym miejscu, a nie rzędną naturalną terenu, to punktem, od którego należy mierzyć wysokość budynku jest przyjęta w projekcie rzędna terenu przy najniżej położonym wejściu do budynku. Literalna wykładnia tego przepisu nie rodzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych.
Prawidłowe było ustalenie organu, że przewidziano podwyższenie poziomu terenu, w celu dostosowania planowanego zamierzenia do istniejącego terenu, tym samym wysokość projektowanego budynku gospodarczego została określona prawidłowo i wynosiła 2,99m.
Słusznie Wojewoda wskazał, że jego uprawnienia kontrolne ograniczone są do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowanych zgody na realizację przedsięwzięcia. Sprawdzenie zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 - Prawa budowlanego).
Za sporządzenie projektu budowlanego zgodnie z przepisami prawa w zakresie rozwiązań architektonicznych i konstrukcyjnych odpowiada projektant, co potwierdza w swoim oświadczeniu, o którym mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego: "projektant, a także sprawdzający, o którym mowa w ust. 2, do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej". Przedmiotowe oświadczenie znajduje się na stronie 12 projektu budowlanego i zostało podpisane przez projektantów.
W odniesieniu do lokalizacji budynku w granicy z działką sąsiednią, Sąd stwierdza, że mający zastosowanie w tej sprawie przepis § 12 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia jest przepisem szczególnym w szerszej regulacji jaką zawiera § 12 -dotyczącej odległości budynków od granicy sąsiedniej działki budowlanej. Dotyczy on bowiem określonych rodzajowo budynków, mających wskazane w nim parametry. Dopuszcza budowę budynku gospodarczego o długości nie większej niż 6,5 m i wysokości nie większej niż 3 m, bezpośrednio przy granicy działki budowlanej. W regulacji tej nie ma mowy o warunku przylegania do siebie budynków sytuowanych w granicy (taki warunek wynika natomiast z przepisu § 12 ust. 3, który nie był podstawą prawną przedmiotowego rozstrzygnięcia).
Wobec powyższych ustaleń i stwierdzeń, zarzuty skargi okazały się chybione.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.