VII SA/Wa 1664/06

VII SA/Wa 1664/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący sprawozdawca/
Jolanta Augustyniak-Pęczkowska
Leszek Kamiński
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr), , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2007 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku
Uzasadnienie
VII SA/Wa 1664/06
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207,
poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego – zwanej dalej kpa (Dz. U. z 2000r. Nr 98,
poz. 1071 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...],
po rozpatrzeniu zawiadomienia B. P. i E. P. z dnia
14 kwietnia 2006r. o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, położonego przy ul. B./H. (dz. Nr ew. [...]) w W., zgłosił sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania tego obiektu.
W uzasadnieniu decyzji podał, że w dniu 14 kwietnia 2006r. wpłynęło zawiadomienie o zakończeniu budowy powyższego obiektu, jednakże nie spełniało
ono warunków określonych w art. 57 Prawa budowlanego z 1994r., z uwagi na brak załączenia kompletu dokumentów wymaganych tym przepisem co uniemożliwiło dokonanie oceny, czy spełnione zostały warunki uprawniające do przystąpienia
do użytkowania.
Odwołanie od decyzji organu I instancji złożyła B. P. i E. P.
B. P. w odwołaniu od tej decyzji zarzuciła organowi naruszenie
art. 54 Prawa budowlanego z 1994r., z uwagi na doręczenie sprzeciwu z dnia
[...] kwietnia 2006r. po terminie.
Podała, że sprzeciw został doręczony stronie po 21 dniowym terminie od daty złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy (zawiadomienie zostało złożone w dniu 14 kwietnia 2006r., zaś decyzję doręczono w dniu 8 maja 2006r.).
Natomiast E. P. podniósł, iż niniejsze postępowanie było bezprzedmiotowe, ponieważ inwestorzy zostali zwolnieni z konieczności uzyskania pozwolenia na użytkowanie.
Decyzją z dnia [...] lipca 2006r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2
Prawa budowlanego z 1994r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia podał, iż nie dopatrzył się uchybień
w postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. Uznał, iż organ I instancji prawidłowo ocenił zarówno stan faktyczny jak i prawny w sprawie.
Organ odwoławczy wskazał, że inwestorzy do zawiadomienia o zakończeniu budowy nie załączyli: oświadczenia kierownika budowy o jej zakończeniu, geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, protokołu odbioru instalacji energetycznej przez STOEN, protokołu badania instalacji elektrycznej wewnętrznej, protokołów odbioru przyłącza wodociągowego i przykanalika sanitarnego oraz protokołu badania przewodów kominowych.
Zdaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ administracyjny nie ma obowiązku wzywania inwestora do uzupełniania zawiadomienia w trybie art. 64 § 2 kpa, gdyż od strony formalnej zawiadomienie
o zakończeniu budowy nie jest wnioskiem o wszczęcie postępowania. W związku
z powyższym w ocenie organu II instancji zawiadomienie niekompletne jest wystarczającą przesłanką do wydania sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia
do użytkowania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący B. i E. P. zarzucili rażące naruszenie art. 35 § 1 i 3 w zw. z
art. 36 § 1 i 2 kpa, art. 7, 75 § 1 i 77 § 1 kpa oraz 54 Prawa budowlanego z 1994r.
B. P. i E. P. ponownie wskazali, iż organ dopuścił się uchybienia terminu, w jakim winien był dostarczyć sprzeciw skarżącym.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł
o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie
pod względem zgodności z prawem. Sąd uwzględnia skargę na decyzję
lub postanowienie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego
lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 54 Prawa budowlanego z 1994r. do użytkowania obiektu budowlanego, do którego wzniesienia było wymagane pozwolenie na budowę można przystąpić "(...) po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu,
w drodze decyzji.".
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że B. P. i E. P. wybudowali obiekt, do którego wzniesienia wymagane było pozwolenie
na budowę, które inwestorzy posiadali (decyzja Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] listopada 2001r. Nr [...]).
Do użytkowania wzniesionego budynku mieszkalnego przystąpić zatem mogli dopiero po upływie 21 dni od zawiadomienia właściwego organu o zakończeniu realizacji inwestycji. Inwestorzy pismem z dnia 14 kwietnia 2006r. złożonym w Kancelarii Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] zawiadomili organ o zakończeniu budowy.
Organ w terminie 21 dni od złożenia zawiadomienia o zakończeniu budowy,
tj. w rozpoznawanej sprawie, w terminie do dnia 28 kwietnia 2006r., w drodze decyzji mógł zgłosić sprzeciw i doręczyć go stronie. Z brzmienia przepisu art. 54 ustawy Prawo budowlane z 1994r. wynika, że 21 dniowy termin do zgłoszenia sprzeciwu zostanie zachowany w przypadku wydania przed jego upływem decyzji o zgłoszeniu sprzeciwu, przy czym o zachowaniu terminu decyduje moment doręczenia decyzji inwestorom.
Jest to termin prawa materialnego, co oznacza, że organ tylko w tym okresie jest uprawniony do korzystania ze swych kompetencji w sytuacji wypełniającej hipotezę omawianej normy.
Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2002r., sygn. akt IISA/Kr 965/02, Nr Lex 81333,
iż decyzyjna aktywność organu poza tymi ramami czasowymi nie miałaby prawnego umocowania, niewątpliwie więc naruszałaby prawo materialne.
Zgłoszenie sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego, jak każda decyzja administracyjna, jest aktem zewnętrznym, zawierającym rozstrzygnięcie organu administracji w konkretnej sprawie, wskazanej osoby. Decyzja ta zawiera oświadczenie woli organu o zakazie dokonania czynności generalnie dozwolonej, trzeba bowiem mieć na uwadze, iż inwestorzy w 22 dniu
od złożenia zawiadomienia mają prawo przystąpić do użytkowania obiektu przy uwzględnieniu zasady tzw. "milczącej zgody" organu. Dopiero ujawnienie oświadczenia woli przez organ na zewnątrz poprzez doręczenie stronie i umożliwienie zapoznania się z jej treścią kończy proces decyzyjny.
Z powyższego wynika, że jest to termin do załatwienia sprawy, a nie wyłącznie do sporządzenia decyzji, natomiast decyzję należy uznać za wydaną (tj. sprzeciw
za zgłoszony) z dniem doręczenia jej stronie.
W niniejszej sprawie decyzja została wydana w dniu [...] kwietnia 2006r.
a B. P. otrzymała ją w dniu 8 maja 2006r. Nie doręczono jej natomiast
w ogóle E.i P..
Oczywistym zatem jest, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego została doręczona skarżącej po upływie terminu 21 dni
od zawiadomienia co prowadzi do wniosku, iż sprawa nie została załatwiona
w przepisanym ustawą terminie.
Niezależnie od powyższego nie można zgodzić się także ze stanowiskiem organu odwoławczego zaprezentowanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji,
z którego wynika, iż niekompletne zawiadomienie o zakończeniu budowy stanowi wystarczającą przesłankę do zgłoszenia przez organ sprzeciwu, który nie ma obowiązku wzywać do uzupełnienia zgłoszenia.
Obowiązek taki, wbrew twierdzeniom [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika z art. 57 ustawy Prawo budowlane. Niewywiązanie się przez inwestora z żądania organu uzupełnienia zgłoszenia uzasadnia pozostawienie
go bez rozpoznania, gdyż zgłoszenie niekompletne w rozumieniu art. 57 ust. 1, 2 i 3 Prawa budowlanego jest nieskuteczne.
W tej sytuacji wobec naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 ustawy z dnia 30 lutego 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Ponadto na podstawie art. 152 w/w ustawy orzeczono jak w pkt II wyroku.