VII SA/Wa 1660/04

VII SA/Wa 1660/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-07-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Ewa Machlejd /sprawozdawca/
Wojciech Mazur /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OSK 1329/05 - Wyrok NSA z 2006-11-10
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska- Śpiewak, Sędzia WSA Ewa Machlejd ( spr.), , Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2005 r. sprawy ze skargi " [...]" Sp. z o. o. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru instalacji urządzenia reklamowego. Skargę oddala.
Uzasadnienie
Prezydent m. [...] decyzją z dnia [...] lipca 2004r. Nr [...], na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kpa (Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002r. o ustroju miasta [...] (Dz. U. Nr 41 poz. 361 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r., wniósł sprzeciw do zgłoszenia [...] Sp. z o.o. w [...] dotyczący zamiaru zamontowania reklamy winylowej o wymiarach 13,70 x 38,35m na południowej elewacji budynku biurowego przy [...] w [...].
W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż roboty budowlane związane z zamontowaniem reklamy winylowej będące przedmiotem zgłoszenia, objęte są zgodnie z art. 28 ustawy Prawo budowlane obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. inwestor zgłosił montaż reklamy w trybie art. 29 i 30 w/w ustawy. Zdaniem organu rodzaj zgłoszonych prac ze względu na ich skalę i charakter należy uznać za budowę bowiem obejmują one wykonanie robót budowlanych polegających na na montażu konstrukcji reklamy na elewacji budynku w określonym miejscu, nie zaś instalację czy remont. Rama z rur stalowych zamocowana będzie poprzez wsporniki stalowe do konstrukcji żelbetowej nośnej budynku, za pomocą kotew [...]. Tego rodzaju roboty budowlane opisane w zgłoszeniu nie zostały wymienione w katalogu robót wymagających zgłoszenia. Ustawodawca tworząc zapisy art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego świadomie użył terminu "instalowanie" zamiast "budowa". A zatem instalowanie tablic i urządzeń reklamowych zdaniem organu wydającego decyzję dotyczy tylko zainstalowania reklamy do konstrukcji. Natomiast wykonanie robót budowlanych związanych z zamontowaniem konstrukcji reklamy przenoszącej duże siły i momenty, np. z parcia wiatru, nie może korzystać ze zwolnienia zapisanego w prawie budowlanym.
Odwołanie od decyzji Prezydenta m. [...] z dnia [...] lipca 2004r. złożyła [...] Sp. z o.o. w [...], zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 30 ust. 6 oraz ust. 7, jak również art. 2 ustawy Prawo budowlane, i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Odwołujący posniósł, iż art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane wyraźnie wskazuje, że pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. W związku z powyższym niesłuszne jest twierdzenie organu, iż zgłoszone prace wymagają otrzymania pozwolenia na budowę. Prace, które zgłosił odwołujący, polegają bowiem właśnie na instalowaniu urządzenia reklamowego. Niesłuszne zaś jest twierdzenie organu, iż instalowanie tablic i urządzeń reklamowych dotyczy tylko zainstalowania reklamy do konstrukcji.
Po rozpatrzeniu odwołania Spółki [...], Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2004r. Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m. [...] z dnia [...] lipca 2004r. [...].
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowa tablica reklamowa ze względu na bardzo duże rozmiary i skomplikowane prace konstrukcyjne stwarza możliwość oderwania się, a tym samym może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Zgodnie z art. 30 ust. 7 pkt 1 prawa budowlanego właściwy organ może nałożyć, w drodze decyzji, o której mowa w ust. 5, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, lub spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Zdaniem organu II instancji tak jest w tym przypadku. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych. Przedmiotowe urządzenie wymaga natomiast wykonania skomplikowanej konstrukcji o znacznych rozmiarach, przenoszącej duże siły wynikające np. z parcia wiatru, dlatego też nie może korzystać ze zwolnienia zapisanego w prawie budowlanym. W związku z powyższym planowane roboty budowlane wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, a więc wniesiony sprzeciw organu I instancji był uzasadniony.
Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2004r. złożyła [...] Sp. z o.o. w [...], zarzucając naruszenie prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię art. 30 ust. 6 oraz ust. 7 ustawy Prawo budowlane, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu drugiej instancji jakoby przedmiotowa inwestycja mogła stworzyć zagrożenie bezpieczeństwa dla ludzi lub mienia. Zdaniem skarżącego obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę dla instalacji reklamowej organ może nałożyć w ściśle określonych w art. 30 ust. 7 prawa budowlanego wyjątkowych przypadkach, jednakże powinien tego dokonać w sposób uzasadniony a nie w oparciu o swoje przypuszczenia. Opisane w art. 30 ust. 7 w/w ustawy sytuacje uprawniają do odstępstw od ogólnych zasad przyjętych w ustawie Prawo budowlane jedynie wyjątkowo.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 28 ustawy dnia 7 lipca Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) na inwestorze ciąży obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31.
Stosownie do art. 29 ust. 2 w/w ustawy pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych polegających m.in. na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruch drogowym (pkt 6) oraz instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych (pkt 15). Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego wykonanie tego rodzaju robót jest obciążone obowiązkiem zgłoszenia. Gdy chodzi o instalację urządzenia reklamowego na obiektach budowlanych, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3b prawa budowlanego zgłoszenie jest wymagane jedynie w przypadku, gdy urządzenie to przekracza wysokość 3m.
Zgłoszeniem o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 objęte są nie tylko tablice reklamowe, ale również urządzenia reklamowe, co niewątpliwie oznacza całość urządzenia reklamowego, a więc także elementów konstrukcyjnych do mocowań samej tablicy reklamowej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2005r. o sygn. akt VII SA/Wa 1311/04).
Decyzja Prezydenta m. [...] z dnia [...] lipca 2004r. nie trafnie więc przywołuje podstawę prawną z art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Przedmiotowe instalowanie urządzenia reklamowego na obiekcie budowlanym nie wymaga bowiem pozwolenia na budowę w trybie art. 28 Prawa budowlanego. Jest natomiast objęte obowiązkiem zgłoszenia na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 3b, co do którego organ może nałożyć w drodze decyzji obowiązek uzyskania pozwolenia jeżeli zaistnieją do tego podstawy wymienione w przepisie art. 30 ust. 7.
Błędne powołanie przez organ I instancji podstawy prawnej nie prowadzi automatycznie do uchylenia decyzji w postępowaniu przed sądem, jeżeli podstawa taka istnieje. Właściwa podstawa została przywołana przez organ odwoławczy, który rozpoznał sprawę na nowo i zastosował uprawnienie wynikające z art. 30 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z jego dyspozycją właściwy organ może nałożyć, w drodze decyzji, o której mowa w ust. 5, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub spowodować:
1) zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia;
2) pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków;
3) pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych;
4) wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich.
Uprawnienie wynikające z wyżej cytowanego artykułu ma charakter uznaniowy i wymaga uzasadnienia. Wojewoda [...] rozpatrując sprawę zgodnie z zasadą ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy stwierdził, iż przedmiotowa inwestycja ze względu na swoją wysokość, umiejscowienie, konstrukcję i sposób mocowania może spowodować zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Wskazał więc przesłanki z art. 30 ust. 7 pkt 1 prawa budowlanego.
Zastosowanie w/w przepisów należy uznać za uzasadnione ze względu na opis konstrukcji reklamy zawarty w projekcie, a także fakt, że wymagać będzie sprawdzenia pewność mocowania kotew do konstrukcji budynku.
Z tych względów, po ustaleniu, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.