VII SA/Wa 1648/06

VII SA/Wa 1648/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /przewodniczący/
Jolanta Zdanowicz /sprawozdawca/
Leszek Kamiński
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007 r. ze skargi E. i M. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Po przeprowadzeniu czynności kontrolnych w dniu [...] listopada 2004 r.
na działce nr [...] w miejscowości T., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] nakazał inwestorom małż. M. całkowitą rozbiórkę ogrodzenia działki oznaczonej nr ewid. [...], wykonanego od strony działki oznaczonej nr ewid. [...], stanowiącej drogę gminną lokalną w miejscowości T. gm. M.
Jak wskazano w powyższej decyzji inwestor rozpoczął roboty budowlane przy budowie ogrodzenia od strony drogi gminnej lokalnej, przed datą złożenia wymaganego zgłoszenia, co powoduje, że roboty takie traktuje się jako samowolne. Nadto inwestor pobudował ogrodzenie w odległości 0,85m od linii istniejącej zabudowy ogrodzenia zwężając tym samym istniejący pas drogi, co narusza przepisy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M.
Taki stan faktyczny przedmiotowego ogrodzenia uniemożliwia przeprowadzeni procedury legalizacyjnej i obliguje organ do zastosowania przepisu art. 49b ust. 1 prawa budowlanego, tj. nakazu rozbiórki.
W postępowaniu odwoławczym [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. utrzymał w mocy decyzję nakazującą rozbiórkę.
W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zgłoszenie zostało dokonane w dniu 28 września 2004 r. a więc przynajmniej miesiąc po rozpoczęciu robót, podczas gdy zgodnie z prawem w przypadku braku sprzeciwu, roboty budowlane można było rozpocząć dopiero w dniu 29 października 2004 r., tj. w dacie kiedy faktycznie były już one zakończone.
Organ odwoławczy podkreślił, że dokonując zgłoszenia inwestorzy wiedzieli, że budują ogrodzenie oddalone od linii starego ogrodzenia, a pomimo to dokonali zgłoszenia budowy w linii starego ogrodzenia, świadomie wprowadzając organy w błąd.
Gdyby w zgłoszeniu podali miejsce prawdziwej lokalizacji, otrzymaliby sprzeciw. Odnosząc się do zapisów planu powołanych w piśmie Urzędu Gminy (na co powołał się inwestor wnosząc o legalizację) organ odwoławczy wyjaśnił, że zapis dotyczący możliwości dokonania odstępstw od zatwierdzonej szerokości drogi, odnosi się
do istniejącego ogrodzenia w okresie powstawania planu, nie dotyczy zaś nowych ogrodzeń zwłaszcza realizowanych z wyraźnym odstępstwem od zapisów planu.
W tym stanie sprawy organ I instancji obowiązany był zastosować nakaz rozbiórki, zaś przepis art. 49b Praw budowlanego uniemożliwia dokonania legalizacji obiektów budowlanych wybudowanych sprzecznie z planem zagospodarowania przestrzennego.
Skargę sądową na powyższą decyzję wnieśli inwestorzy, domagając się uchylenia obu decyzji. Zarzucili, że decyzje wydano bez uzasadnionych podstaw,
a Urząd Gminy nakazując lokalizację ogrodzenia nie wskazał granic działki nr [...] stanowiącej drogę lokalną. Skarżący są przekonani o spełnieniu wymagań dotyczących budowy ogrodzenia (rozebranie spowoduje duże szkody materialne), zaś o procedurze legalizacji pisali w odwołaniu wyłącznie z poczucia zagrożenia.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Skarga podlega uwzględnieniu lecz z innych motywów niż w niej wskazane.
Z akt administracyjnych wynika, że ogrodzenie będące przedmiotem sprawy wykonano od strony drogi gminnej dz. ew. [...] w odległości mniejszej niż zalecana w opinii Gminy z dn. [...].07.2004 r. do zgłoszenia (wg opinii ogrodzenie należało zlokalizować
w odległości 0,7m od linii granicznej z drogą, w linii istniejącego na gruncie ogrodzenia).
Z treści pisma Wójta Gminy z dnia 2.03.2004 r. i 8.11.2004 r. wynika,
że ogrodzenie wybudowano w pasie drogowym powodując znaczne zwężenie 2,5m drogi, które w planie zagospodarowania przestrzennego miejscowości T. jest drogą wewnętrzną klasy D dla której ustalono warunki modernizacji.
Stosownie do treści art. 7 ust. 2 w zw. z art. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r.
o drogach publicznych (Dz. U. 71/00, poz. 838) zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu.
W aktach sprawy co do przedmiotowej drogi (dz. ewid. [...]) brak jest uchwały rady gminy co do zaliczenia tejże drogi do kategorii dróg gminnych mimo, że organy obu instancji w swych decyzjach opierają się na stwierdzeniu, iż wybudowane ogrodzenie ogranicza (zwęża) pas drogi wewnętrznej klasy D. Oprócz pism Wójta Gminy, w których drogę nr [...] określono jako wewnętrzną, w aktach sprawy znajduje się pismo Starosty Powiatowego określające te drogę jako drogę gminną.
Zgodnie z art. 7 kpa organ administracji podejmuje wszelkie niezbędne kroki
do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Art. 77 kpa nakłada na organ obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
W przedmiotowej sprawie nie zostało wyjaśnione czy droga na działce ewid. [...] jest drogą publiczną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych. Nadto w aktach sprawy brak jest zgłoszenia z dnia 28.09.2004 r. na które powołują się organy, wskazując je jako zgłoszenie po wybudowaniu, natomiast w aktach znajduje się zgłoszenie do Starosty M. z daty 5.07.2004 r., a więc z daty przed rozpoczęciem robót. Według oświadczenia skarżących na rozprawie w dniu 31.01.2007 r., wybudowane przez nich ogrodzenie usytuowane jest w odległości ok. 0,5m w głąb działki w granicy drogi należącej do Gminy.
Niewyjaśnienie powyższych kwestii przez organy administracji narusza powołane przepisy art. 7 i 77 kpa, co mogło mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia i stanowi podstawę uchylenia obu decyzji stosownie do zapisu art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Przy orzekaniu zastosowano art. 152 w/w ustawy.