VII SA/Wa 1603/04

VII SA/Wa 1603/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-07-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Tarnowska-Mieliwodzka /sprawozdawca/
Halina Kuśmirek /przewodniczący/
Izabela Ostrowska
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka (spr.), Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lipca 2005 r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej skargę oddala.
Uzasadnienie
VII SA/Wa 1603/04
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] na podstawie art. 123 § 1 kpa. Art. 49b oraz art. 59 fi 59 g ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalił wysokość opłaty legalizacyjnej S. S. w wysokości 30.000 zł. W uzasadnieniu organ podał, iż w trakcie postępowania wyjaśniającego ustalono, że na posesji przy ul. [...] w [...] S. S. rozbudował budynek mieszkalny bez pozwolenia na budowę i nie posiada pozwolenia na użytkowanie.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] zostały wstrzymane roboty budowlane oraz zobowiązano inwestora do dostarczenia: - zaświadczenia Wójta Gminy [...] o zgodności budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]; -czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi; - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane W dniu 13 lutego 2004 r. inwestor przedłożył żądaną dokumentację i w związku z powyższym organ wydal postanowienie o opłacie legalizacyjnej.
S. S. wniósł zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2004 r.. Podniósł, iż zgodnie z umową kupna- sprzedaży wyremontował budynek mieszkalny i nie wiedział, iż na tego typu roboty wymagane jest pozwolenie na budowę.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podał, iż obowiązująca ustawa Prawo budowlane przewiduje możliwość legalizacji obiektów budowlanych lub ich części wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Obligatoryjnym etapem procedury legalizacyjnej jest wydanie na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane postanowienia, w którym organ ustala wysokość opłaty legalizacyjnej.
S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Podniósł, iż postanowienie to jest dla niego krzywdzące, bowiem nie widział, iż na przeprowadzenie remontu wymagany jest projekt budowlany oraz zakwestionował wysokość orzeczonej grzywny
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm./ Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej . Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty.
Stosownie do treści art. 134 § 1 powołanej wyżej ustawy Sad administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest niezasadna
Zdaniem Sądu kwestionowane postanowienie nie jest dotknięte ani kwalifikowaną wadą powodującą nieważność wydanego orzeczenia, ani też inną wadliwością powodującą jego uchylenie.
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) przewiduje możliwość legalizacji obiektu budowlanego wzniesionego bez wymaganego pozwolenia na budowę w określonych przypadkach, a mianowicie: zgodnie z art. 49 b ust.2 jeżeli budowa, o której mowa w ust.l , jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo , w przypadku jego braku, ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem - gdy budowa nie została zakończona — prowadzenie robót budowlanych oraz nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie dokumentów.
Stosownie do treści art. 49 b ust. 4 jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w 2, właściwy organ, w drodze postanowienia, ustala wysokość opłaty legalizacyjnej.
W przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] uznał, iż zachodzi możliwość legalizacji rozbudowanego bez pozwolenia na budowę przez S. S. budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] w [...] i postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] ustalił wysokość opłaty legalizacyjnej w kwocie 30, 000 tysięcy złotych.
Wysokość opłaty legalizacyjnej została ustalona na podstawie art. 49, który stanowi, że do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1 ww ustawy Prawo budowlane. Wyliczenie organu zostało dokonane prawidłowo zgodnie z przepisami prawa, a mianowicie stawka opłaty pomnożona przez współczynnik kategorii obiektu oraz pomnożona przez współczynnik wielkości opłaty.
Stawka opłaty legalizacyjnej w dacie wszczęcia postępowania wynosiła 300 zł, współczynnik kategorii obiektu -2, współczynnik wielkości obiektu 1
Zatem 300 złx2xlx50 wynosi 30,000 zł.
Zdaniem Sądu postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo zgodnie z zasadami zawartymi w przepisach art. 7, 77 i 80 kpa. Organy podjęły wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy i wydane orzeczenie nie narusza prawa.
W związku z powyższych przyczyn Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.