VII SA/Wa 157/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z dnia [...] grudnia 2004 r., która uchyliła decyzję Wojewody [...] i stwierdziła nieważność decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] czerwca 1997 r. udzielającej pozwolenia na budowę warsztatu obuwniczego. Powodem stwierdzenia nieważności przez GINB było usytuowanie projektowanego budynku bezpośrednio przy granicy działki, co miało stanowić rażące naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dodatkowo, GINB podtrzymał stanowisko o możliwości wznowienia postępowania z uwagi na brak udziału sąsiedniej strony w pierwotnym postępowaniu. Skarżący J. K. zarzucił organowi rozszerzającą interpretację przepisów oraz powołał się na orzecznictwo wyłączające możliwość stwierdzenia nieważności decyzji po zrealizowaniu inwestycji. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję GINB. Sąd uznał, że choć brak udziału strony w postępowaniu bez jej winy stanowi przesłankę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), nie jest to podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 k.p.a.). Co do zarzutu rażącego naruszenia prawa przez usytuowanie budynku przy granicy, Sąd stwierdził, że organ dopuścił się rozszerzającej wykładni § 12 pkt 6 wspomnianego rozporządzenia. Sąd podkreślił, że rażące naruszenie prawa to oczywista sprzeczność decyzji z przepisem, a nie błąd w wykładni. W ocenie Sądu, w realiach sprawy, decyzja o pozwoleniu na budowę nie była dotknięta rażącym naruszeniem prawa, gdyż nie kolidowała z istniejącą zabudową, a sąsiednie działki nie były zabudowane. Sąd odwołał się również do ewolucji przepisów dopuszczających budowę przy granicy, wskazując na tendencję do ochrony interesów inwestora.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia 'rażącego naruszenia prawa' w kontekście przepisów budowlanych i procedury administracyjnej, a także rozróżnienie między przesłankami stwierdzenia nieważności a wznowienia postępowania.
Dotyczy specyficznych przepisów rozporządzenia o warunkach technicznych obowiązujących w 1994 r. oraz interpretacji pojęcia 'rażącego naruszenia prawa' w kontekście budowy przy granicy działki.
Zagadnienia prawne (3)
Czy usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki, gdy sąsiednia działka jest niezabudowana, stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w okolicznościach tej sprawy naruszenie przepisów dotyczących usytuowania budynku przy granicy działki nie było rażące w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ dopuścił się rozszerzającej wykładni przepisów, a rażące naruszenie prawa wymaga oczywistej sprzeczności decyzji z przepisem, a nie błędu w wykładni. W realiach sprawy, inwestycja nie kolidowała z istniejącą zabudową, a sąsiednie działki nie były zabudowane.
Czy brak udziału strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę, bez jej winy, stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak udziału strony w postępowaniu bez jej winy jest przesłanką do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), a nie do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 k.p.a.).
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że katalog przesłanek skutkujących stwierdzeniem nieważności decyzji jest zamknięty i określony w art. 156 § 1 k.p.a., a wznowienie postępowania jest odrębną instytucją.
Czy wykonanie robót budowlanych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę wyłącza możliwość stwierdzenia nieważności tej decyzji?
Odpowiedź sądu
Nie, wykonanie robót budowlanych należy zaliczyć do zdarzeń faktycznych, a nie skutków prawnych, które mogłyby wyłączać stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 2 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd odrzucił argumentację opartą na uchwale Sądu Najwyższego III AZP 23/93, uznając, że nieodwracalność skutków prawnych w rozumieniu art. 152 k.p.a. nie może być utożsamiana z niemożnością przywrócenia stanu faktycznego.
Przepisy (10)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Rozp. MGPB art. 12 § pkt 6
Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa
Interpretacja organów była rozszerzająca; przepis nie odnosi się wprost do usytuowania obiektu w granicy, gdy za nią znajduje się działka niezabudowana. Rażące naruszenie prawa wymaga oczywistej sprzeczności decyzji z przepisem.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
P.u.s.a. art. 1 § § 2
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit a i c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pr. bud. art. 35
Ustawa Prawo budowlane
Rozp. MI art. 12 § pkt 3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury
Potwierdza tendencję do dopuszczania budowy przy granicy, gdy nie jest możliwe zachowanie odległości ze względu na rozmiar działki inwestora.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów o usytuowaniu budynku przy granicy działki nie było rażące w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. • Brak udziału strony w postępowaniu bez jej winy jest przesłanką do wznowienia, a nie stwierdzenia nieważności decyzji.
Odrzucone argumenty
Wykonanie robót budowlanych na podstawie pozwolenia na budowę wyłącza dopuszczalność stwierdzenia nieważności tej decyzji (argument skarżącego, odrzucony przez sąd).
Godne uwagi sformułowania
Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji, stanowi kwalifikowaną postać naruszenia prawa i nie może być interpretowane, rozszerzająco. • Nie chodzi tu, bowiem o błąd w wykładni prawa, lecz o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. • Orzecznictwo sądowe przyjmuje, że z rażącym naruszeniem prawa mamy do czynienia wtedy, gdy rodzaj tego naruszenia powoduje, że decyzja taka nie może być zaakceptowana jako rozstrzygnięcie wydane przez organy praworządnego państwa.
Skład orzekający
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
przewodniczący
Mirosława Kowalska
sprawozdawca
Wojciech Mazur
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'rażącego naruszenia prawa' w kontekście przepisów budowlanych i procedury administracyjnej, a także rozróżnienie między przesłankami stwierdzenia nieważności a wznowienia postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów rozporządzenia o warunkach technicznych obowiązujących w 1994 r. oraz interpretacji pojęcia 'rażącego naruszenia prawa' w kontekście budowy przy granicy działki.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy częstego problemu budowy przy granicy działki i rozróżnienia między wadami decyzji skutkującymi nieważnością a tymi, które można naprawić przez wznowienie postępowania. Pokazuje, jak sądowa kontrola może korygować nadgorliwość organów administracji.
“Budowa przy płocie sąsiada – kiedy decyzja o pozwoleniu na budowę jest nieważna, a kiedy tylko wadliwa?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.