VII SA/Wa 154/07

VII SA/Wa 154/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-05-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Halina Kuśmirek /przewodniczący/
Mirosława Kowalska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2007 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego. skargę oddala.
Uzasadnienie
Sygnatura akt VII SA/Wa 154/07
UZASADNIENIE
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2006 r., Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] lipca 2005 r., [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie wybudowanego ogrodzenia ze sztachet drewnianych (przy istniejącym ogrodzeniu stalowym) pomiędzy działką o nr ew. [...] obr. [...] J. G., a działką nr ew. [...] obr. [...] A. W. w Z. przy ul. W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2006 r., uchylił zaskarżoną decyzję i na podstawie art. 104 Kpa i art. 51 Prawa budowlanego odmówił wydania A. W. nakazu rozbiórki ogrodzenia ze sztachet drewnianych wybudowanego między ww. działkami przy ul. W. w Z.
Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] na podstawie art. 105 § 1 Kpa umorzył postępowanie w sprawie wybudowania ogrodzenia pomiędzy ww. działkami.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując odwołanie J. G. na mocy decyzji z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane utrzymał w mocy ww. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.
Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który na mocy wyroku z dnia 16 maja 2006 r. uchylił zaskarżoną decyzję.
Sąd w uzasadnieniu tego wyroku stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania, stąd też utrzymanie w mocy decyzji umarzającej postępowanie w sprawie nie było zasadne. Nie istnieją bowiem okoliczności, które czyniłyby wydanie decyzji administracyjnej – rozstrzygającej sprawę co do istoty (decyzji merytorycznej) – prawnie niemożliwym.
W postępowaniu administracyjnym wszczynanym na wniosek strony, żądanie uprawnionego ma charakter decydujący. Jeżeli zatem strona jest zainteresowana uzyskaniem decyzji merytorycznej, po dokładnym ustaleniu okoliczności faktycznych, wydanie przez organ administracyjny decyzji o umorzeniu postępowania, kończącej formalnie postępowanie w sprawie, nie znajduje uzasadnienia w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (zob. wyrok NSA OZ w Łodzi z dnia 23 kwietnia 1997 r., I SA/Łd 435/86).
Sąd wskazał, że obowiązkiem organu rozpoznającego niniejszą sprawę w trybie postępowania administracyjnego było zatem załatwienie jej poprzez wydanie decyzji pozytywnej lub negatywnej, zatem ponownie rozpatrując sprawę organ będzie zobowiązany ustosunkować się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez skarżącego oraz do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Rozpatrując sprawę po Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2006 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i na podstawie art. 51 Prawa budowlanego odmówił wydania A. W. nakazu rozbiórki ogrodzenia ze sztachet drewnianych wybudowanego między wymienionymi na wstępie działkami.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, iż przedmiotowe ogrodzenie zostało wybudowane pomiędzy sąsiednimi działkami oraz posiada wysokość pomiędzy 1,85 m. do 2,20 m. W związku z tym, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, budowa takiego ogrodzenia nie wymagała zgłoszenia. W myśl ww. przepisu "zgłoszeniu właściwemu organowi wymaga budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m.(...)". Na podstawie tego przepisu organ stwierdził, że inwestor prawidłowo wykonał ogrodzenie. W sprawie nie zachodziła konieczności wydawania pozwolenia na budowę, a na obecnym etapie, z uwagi na zgodność budowy ogrodzenia z przepisami prawa, nie ma podstaw do nakazania rozbiórki ogrodzenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. G. podniósł, iż zaskarżona decyzja nie uwzględnia jego interesu prawnego i nie jest zgodna z wytycznymi wyroku Sądu. Wskazał, iż wybudowane przez A. W. ogrodzenie międzysąsiedzkie ze sztachet drewnianych jest ogrodzeniem zbędnym, ponieważ skarżący wcześniej wybudował ogrodzenie z przęseł metalowych. Ponadto, zdaniem skarżącego ogrodzenie ze sztachet drewnianych, powoduje zacienienie działki i rosnących świerków wzdłuż granicy (od strony wschodniej). Nadto uniemożliwia przepływ powietrza oraz konserwację, ogrodzenia skarżącego. Wydanej decyzji zarzucił naruszenie przepisów art. 6, oraz art. 77 § 1 Kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.
Zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ani żaden organ administracji państwowej, ani inny wojewódzki sąd administracyjny nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się temu poglądowi w pełnym zakresie.
Bezwzględny obowiązek zastosowania się przez organ administracji do poglądu prawnego i wynikających z niego wytycznych co do dalszego biegu postępowania może być wyłączony tylko w razie istotnej zmiany (po wydaniu wyroku) stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także - po wzruszeniu wyroku w przewidzianym do tego trybie. W niniejszej sprawie taka okoliczność nie zachodzi.
W tej sytuacji rozstrzygnięcie zawarte w powołanym wcześniej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w stosunku do niniejszej sprawy, polega na jego wiążącej mocy co do działań jakie organ administracji miał podjąć ponownie rozpoznając sprawę.
Sąd w wyroku z dnia 16 maja 2006 r. uznał, że decyzja umarzająca postępowanie wydana przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest niezgodna z prawem, gdyż w świetle podstawowych zasad Kodeksu postępowania administracyjnego strona ma prawo do merytorycznego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy stanowiącej przedmiot procesu (wyrok SN z dnia 11 czerwca 1996 r., III ARN20/96 OSNAPiUS 1996r. Nr 22, poz. 330).
Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie uchylił decyzję organu I instancji i na podstawie art. 51 Prawa budowlanego odmówił wydania A. W. nakazu rozbiórki ogrodzenia ze sztachet drewnianych wybudowanego między działkami przy ul. W. w Z.
Należy wskazać, że Sąd poprzednio rozpoznający sprawę w konkluzji uzasadnienia określił: "obowiązkiem organu rozpoznającego niniejszą sprawę w trybie postępowania administracyjnego było zatem załatwienie jej poprzez wydanie decyzji pozytywnej lub negatywnej". Organ wydając merytoryczną decyzję w sprawie, a taką decyzją jest decyzja odmawiająca wydania nakazu rozbiórki, wypełnił wiążące go zalecenia Sądu. Decyzja organu odwoławczego wydana została po zbadaniu sprawy i jej analizie, co znalazło swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Stąd też chybiony jest zarzut skarżącego dotyczący niewykonania przez organ dyspozycji zawartej w wyroku Sądu z dnia 16 maja 2006 r.
Organ prawidłowo wskazał, że zgodnie z przepisem art. 30 pkt 1 ppkt 3) Prawa budowlanego zgłoszeniu właściwemu organowi wymaga min. budowa ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych oraz ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. Bezsporne w sprawie jest to, że A. i M. W. wybudowali przy istniejącym ogrodzeniu stalowym pomiędzy własną działką, a działką skarżącego drugie ogrodzenie o długości 37,90 m. i wysokości 1,85-2,05 m. – mierząc od strony działki inwestorów i 2,20 m. – mierząc od strony działki skarżącego.
Zdaniem Sądu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozstrzygając w sprawie nie naruszył przepisów prawa procesowego bowiem wykonał wiążące go w sprawie zalecenia Sądu, jak i przepisów prawa materialnego (prawo budowlane), gdyż prawidłowo wskazał przepis art. 30 pkt 1 ppkt 3). Ogrodzenie nie jest wyższe niż 2,20 m. i nie jest usytuowane od strony drogi, placu, czy torów kolejowych. Oznacza to, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wydania nakazu rozbiórki.
Sąd stwierdza, że inne okoliczności podnoszone w skardze pozostają bez wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z przepisami prawa.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.