VII SA/Wa 1524/22

VII SA/Wa 1524/22 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-09-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Tomasz Janeczko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art.58 § 1 pkt 3 i pkt 6 w zw. z art. 280 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 14 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. i M.W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie VII SA/Wa 49/20 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Uzasadnienie
A. W. i M.W. ("skarżące") pismem z dnia 26 lipca 2022 r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 49/20.
Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2022 r. k. 24 wezwano skarżącą A. W. do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowego: a) przesłanki (przepisu) w oparciu o którą wnosi o wznowienie postępowania sądowego, b) oznaczenie orzeczenia, którego skarga dotyczy; postanowienia z 11 maja 2020 r. odrzucającego skargę A. W., czy postanowienia z 11 maja 2020 r. odrzucającego skargę M.W., c) wskazanie zakresu żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia/orzeczeń, d) podanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie wynikającego z art. 277 p.p.s.a. Jednocześnie pouczono skarżącą o treści art. 273, 277, 279 p.p.s.a.
Wezwanie do usunięcia ww. braków doręczono skarżącej w dniu 29 grudnia 2022 r. k. 26. Termin do usunięcia braku formalnego upłynął zatem bezskutecznie w dniu 5 stycznia 2023 r.
W piśmie z dnia 2 stycznia 2023 r. skarżąca wskazała, że wnosi "o wznowienie sprawy, gdyż w myśl art. 145 KPA na pewno zostały tu naruszone punkty 1, 2, 4 i 5 i być może inne, ale nie mając dokumentacji, ani postanowienia, nie mamy de fato możliwości precyzyjnie określić zarzutów."
Kolejno zarządzeniem z dnia 19 maja 2023 r. k. 49 wezwano skarżącą M. W. do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowego: a) przesłanki (przepisu) w oparciu o którą wnosi o wznowienie postępowania sądowego, b) oznaczenie orzeczenia, którego skarga dotyczy; postanowienia z 11 maja 2020 r. odrzucającego skargę A. W., czy postanowienia z 11 maja 2020 r. odrzucającego skargę M. W., c) wskazanie zakresu żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia/orzeczeń, d) podanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie wynikającego z art. 277 p.p.s.a. Jednocześnie pouczono skarżącą o treści art. 273, 277, 279 p.p.s.a.
Wezwanie do usunięcia ww. braków doręczono skarżącej w dniu 6 czerwca 2023 r. k. 51. Termin do usunięcia braku formalnego upłynął zatem bezskutecznie w dniu 13 czerwca 2023 r. W dniu 11 czerwca 2023 r. nadesłano wniosek z 10 czerwca 2023 r. o podanie wysokości kwoty wpisu od skargi z uwagi na postanowienia odmawiające przyznania skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (vide. VII SPP/Wa 27/23 i VII SPP/Wa 28/23).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Artykuł 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") dopuszcza wznowienie postępowania, które zostało zakończone prawomocny orzeczeniem.
Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony (art. 46 p.p.s.a.), a ponadto zgodnie z art. 279 p.p.s.a. zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia.
Powyższe elementy kształtują szczególną, obligatoryjną treść skargi o wznowienie postępowania, pozwalającą na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Brak któregokolwiek z wyżej wskazanych obligatoryjnych elementów skargi o wznowienie postępowania powoduje, że skarga ta nie może być rozpoznana merytorycznie przez sąd, a zatem podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2008 r., I OZ 347/08, LEX nr 494207).
Zgodnie z art. 280 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd skargę odrzuci.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu, gdyż nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia.
W postępowaniu wstępnym sąd bada, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania. Jeżeli z samej treści skargi o wznowieniu postępowania wynika, że podnoszona podstawa wznowienia nie zachodzi, to taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (wyr. NSA z 26.10.2007 r., II FSK 1201/06, Legalis).
Można wyróżnić trzy grupy przyczyn będących podstawami wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego: przyczyny nieważności (art. 271 p.p.s.a.), właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 p.p.s.a.) oraz stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie, z Konstytucją RP, umową międzynarodową lub ustawą (art. 272 p.p.s.a.).
Skarżące w skardze o wznowienie postępowania sądowego, a także w pismach nadesłanych do Sądu nie wskazały przesłanki, na podstawie której wnoszą o wznowienie. Takowej nie można także wywnioskować z treści ww. pism. Wskazanie, że przesłanką o "wznowienie sprawy, gdyż w myśl art. 145 KPA na pewno zostały tu naruszone punkty 1, 2, 4 i 5 i być może inne, ale nie mając dokumentacji, ani postanowienia, nie mamy de fato możliwości precyzyjnie określić zarzutów." nie stanowią żadnej z przesłanek wskazanych w art. 271-273 p.p.s.a.
Przechodząc do analizy terminowości wniesienia skargi z przyczyny wskazanej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., Sąd wskazuje, że przy jej ustalaniu, zastosowanie znajdzie art. 277 p.p.s.a., tj. a mianowicie zbadanie czy strona wniosła skargę w terminie 3 miesięcznym od dnia, w którym strona pozbawiona możności działania lub braku należytej reprezentacji, dowiedziała się o orzeczeniu. Sąd podkreśla przy tym, że świadomość strony o istnieniu podstaw wznowienia i data, kiedy strona dowiedziała się o nich, decyduje o dniu rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi, zaś wniesienie skargi o wznowienie postępowania po upływie tego terminu jest niedopuszczalne i powoduje odrzucenie tej skargi.
Odnosząc się do pisma skarżących z 2 stycznia 2023 r. i wskazania, że skarżące nie otrzymały "w sprawie żadnych dokumentów - postanowienia" wyjaśnić należy, że jak wynika z akt sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 49/20 wobec której skarżące wnoszą o wznowienie postępowania sądowego, korespondencja z postanowieniem z 11 maja 2020 r. odrzucającym skargę A. W. została zwrócona do Sądu i podwójnie awizowana oraz uznana za doręczoną w dniu 30 lipca 2020 r. (k. 128 akt sądowych VII SA/Wa 49/20). W tej sytuacji, termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, o którym mowa wyżej, rozpoczął swój 3-miesięczny bieg w dniu 30 lipca 2020 r. (data uznania za doręczone), a upłynął z dniem 30 października 2020 r. Zaś korespondencja zawierająca postanowienie z 11 maja 2020 r. odrzucające skargę M. W. została zwrócona do Sądu i podwójnie awizowana oraz uznana za doręczoną w dniu 30 lipca 2020 r. (k. 127 akt sądowych VII SA/Wa 49/20). W tej sytuacji, termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, o którym mowa wyżej, rozpoczął swój 3-miesięczny bieg w dniu 30 lipca 2020 r. (data uznania za doręczone), a upłynął z dniem 30 października 2020 r. Idąc dalej należy wskazać, że postanowienie z 11 maja 2020 r. odrzucające skargę A.W. jest prawomocne od dnia 7 września 2020 r., zaś postanowienie z 11 maja 2020 r. odrzucające skargę M. W. jest prawomocne od 1 września 2020 r.
Tymczasem przedmiotowa w skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w dniu 27 lipca 2022 r. (data Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia), a więc ze znacznym przekroczeniem ustawowego terminu.
Ponadto odnosząc się do zarządzeń wzywających skarżące do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego należy zaznaczyć, że wymagane braki nie zostały uzupełnione przez skarżące w ustawowym terminie i później.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 280 § 1 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji orzeczenia.