VII SA/Wa 1522/15

VII SA/Wa 1522/15 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-01-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-07-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Ostrowska
Maria Tarnowska
Włodzimierz Kowalczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 915/16 - Wyrok NSA z 2018-01-31
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 267
art. 218
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Izabela Ostrowska, sędzia WSA Maria Tarnowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi K. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 141 § 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409) po rozpatrzeniu zażalenia K. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...].04.2015 r., odmawiające wydania zaświadczenia o braku sprzeciwu wobec złożonego wniosku o pozwolenie na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (z garażem podziemnym), na terenie działki nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] - utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania wskazują, iż w dniu [...].12.2008 r. K. W., A. B. oraz Z. M. złożyły do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] wniosek o pozwolenie na użytkowanie budynku jednorodzinnego z garażem położonego na działce nr [...] i [...] z obrębu [...] w [...] przy ul. [...].
PINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...].01.2009 r. zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne wszczęte powyższym wnioskiem. Na wskazane postanowienie organu powiatowego zażalenie wniosła K. W..
W toku prowadzonego postępowania odwoławczego [...]WINB uchylił w całości postanowienie PINB Nr [...] z dnia [...].01.2009 r.
W dniu [...].03.2009 r. K. W. wystąpiła do PINB [...] z wezwaniem o wydanie pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego.
Organ I instancji decyzją Nr [...] z dnia [...].03.2009 r. odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (z garażem podziemnym), na dz. nr [...] i [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w [...].
Po rozpatrzeniu odwołania od powyższego rozstrzygnięcia, które złożyła K. W., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...].04.2009 r., znak: [...], utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.
K. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...]WINB Nr [...] z dnia [...].04.2009 r., która została przez WSA oddalona wyrokiem z dnia 27.11.2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 958/09.
W dniu 02.02.2015 r. Pani K. W. wystąpiła do organu powiatowego o wydanie zaświadczenia, że PINB [...] nie zgłosił zastrzeżeń w ustawowym terminie do wniosku o pozwolenie na użytkowanie budynku mieszkalnego w [...] przy ul. [...] złożonego w dniu [...].12.2008 r. PINB udzielił odpowiedzi na powyższy wniosek w dniu 09.02.2015 r. w formie pisma.
W dniu 13.02.2015 r. K. W. ponowiła wniosek o wydanie w/w zaświadczenia, a organ powiatowy udzielił Skarżącej odpowiedzi również w formie pisma.
K. W. w dniu 09.04.2015 r. zwróciła się ponownie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] o wydanie zaświadczenia, iż PINB nie zgłosił zastrzeżeń w ustawowym terminie do wniosku o pozwolenie na użytkowanie budynku mieszkalnego w [...] przy ul. [...] złożonego w dniu [...].12.2008 r.
Postanowieniem Nr [...] z dn. [...].04.2015 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] odmówił wydania w/w zaświadczenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie w ustawowym terminie złożyła K.
W.
W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniesione zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 217 § 1 Kpa organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. § 2. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:
- urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa,
- osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.
Postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia może zakończyć się wydaniem zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę, wydaniem zaświadczenia o treści odmiennej lub odmową wydania zaświadczenia.
Odmowa wydania zaświadczenia może nastąpić w następujących przypadkach:
- organ, do którego skierowano żądanie wydania zaświadczenia jest niewłaściwy w tej sprawie;
- osoba ubiegająca się o wydanie zaświadczenia nie wykazała interesu prawnego w urzędowym potwierdzeniu faktów lub stanu prawnego,
- brak przepisu prawa, który wymagałby urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego;
- organ nie dysponuje danymi pozwalającymi na wydanie zaświadczenia;
- organ nie może spełnić żądania odnośnie do treści zaświadczenia ze względu na zasób posiadanych danych, lub ze względu na zakaz wynikający z przepisów prawa (M. Jaśkowska, Komentarz aktualizowany do art. 219 Kodeksu postępowania administracyjnego, System informacji prawnej LEX).
Zgodnie z art. 219 Kpa odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
PINB [...] postanowieniem [...] z dnia [...].04.2015 r. odmówił wydania zaświadczenia ze względu na fakt, że do chwili wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia nie zostało zakończone postępowanie prowadzone w ramach nadzoru budowlanego dotyczące m.in. zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem podziemnym przy ul. [...] w [...].
W ocenie [...]WINB organ I instancji zasadnie odmówił wydania zaświadczenia o żądanej przez Skarżącą treści.
Wielokrotnie w toku niniejszej sprawy K. W. informowana była, iż wniosek z dnia 10.12.2008 r. został złożony przedwcześnie. Organ powiatowy wydał w dniu [...].03.2009 r. decyzję Nr [...], którą odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku. Słuszność stanowiska PINB została potwierdzona w wyroku WSA w Warszawie z dnia 27.11.2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 958/09, który został przywołany w zaskarżonym postanowieniu.
Organ II instancji wskazał, iż w sytuacji, kiedy jest prowadzone postępowanie naprawcze w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3, tj. na inwestora nałożono obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, to następnym etapem jest zatwierdzenie tego projektu i uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Zatem dopiero po uzyskaniu decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego i zakończeniu wszystkich robót budowlanych inwestor może wystąpić o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (art. 55 pkt 2 Prawa budowlanego).
W ocenie [...]WINB organ powiatowy słusznie wskazał w zaskarżonym postanowieniu, iż w związku z nie zakończeniem postępowania prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem podziemnym przy ul. [...] w [...], nie mógł wydać pozytywnej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie omawianego obiektu budowlanego ani wydać zaświadczenia o żądanej przez skarżącą treści.
W rezultacie [...] WINB uznał, że organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy.
Skargę na to postanowienie złożyła K. W. W skardze wskazała, że decyzją nr [...] z dnia [...].11.2007 r. [...] nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] i [...] obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. W dniu [...].12.2008 r. inwestor złożył do PINB [...] wniosek o pozwolenie na użytkowanie budynku mieszkalnego przy ul [...] w [...] wraz z niezbędnymi dokumentami oraz kolejny raz 4 egz. Projektu. PINB [...] nie wniósł sprzeciwu w ustawowym terminie wobec złożonego wniosku o pozwolenie na użytkowanie budynku jednorodzinnego. Decyzją nr [...] z dnia [...].12.2011r. znak [...] [...]WINB w [...] stwierdził nieważność decyzji PINB [...] nr [...] z dnia [...].11.2007r. nakładającej na inwestora obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego tym samym z inwestora spadł obowiązek uzyskiwania pozwolenia na użytkowanie a złożony wniosek stał się zgłoszeniem zakończenia budowy, gdyż na budynki mieszkalne jednorodzinne nie wymagane jest pozwolenie na użytkowanie. W związku z podejmowaniem przez PINB [...] bezsensownych działań w warunkach gdy od blisko 8 lat budynek jest wybudowany, całkowicie wykończony i użytkowany ze zgłoszeniem zakończenia budowy i wszystkimi niezbędnymi dokumentami złożonymi w PINB spowodował wystąpienie inwestora o wydanie stosownego zaświadczenia którego nie otrzymał do dnia dzisiejszego. Brak takowego zaświadczenia uniemożliwia właścicielom rozporządzanie posiadanym mieniem i zaciąganie zobowiązań.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem - art. 1 § 2 powyższej ustawy. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.
Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] [...] z dnia [...].04.2015 r., odmawiające wydania zaświadczenia o braku sprzeciwu wobec złożonego wniosku o pozwolenie na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (z garażem podziemnym), na terenie działki nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...].
Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd jednak nie dopatrzył się naruszeń prawa, których skutkiem mogłoby być wzruszenie tego postanowienia, a tym samym skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę prawną skarżonych rozstrzygnięć stanowiły przepisy art. 217 i art. 218 k.p.a. Umieszczono je w dziale VII (art. 217-220) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), regulującym postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń. Postępowanie to ma charakter uproszczony i odformalizowany, a obowiązuje organy administracyjne przy podejmowaniu czynności materialno - technicznych polegających na urzędowym potwierdzeniu stanu faktycznego lub prawnego.
Zgodnie z treścią art. 217 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Stosownie do treści art. 217 § 2 zaświadczenie wydaje się jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub gdy 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 7 dni (art. 217 § 3).
Podkreśla się w doktrynie, że zaświadczenie jest urzędowym potwierdzeniem w formie pisemnej obiektywnie istniejącego (aktualnie lub w przeszłości) stanu rzeczy (faktycznego lub prawnego), dokonane przez organ administracji publicznej na żądanie zainteresowanej osoby, której interes oparty jest na prawie (por. Z. Kmiecik, Charakter prawny zaświadczenia a możliwość ustalania i weryfikacji jego treści, Państwo i Prawo, 2004 r., Nr 10, str. 58). Zaświadczenia są więc aktami, które potwierdzają istnienie uprawnień lub obowiązków określonych (to jest stworzonych lub ustalonych) uprzednio indywidualnym aktem prawnym. Zatem w sytuacji, z jaką mamy do czynienia w kontrolowanej sprawie, kiedy to określony podmiot ubiega się o wydanie zaświadczenia ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu faktów, organ administracji na podstawie art. 217 § 2 k.p.a. obowiązany jest wydać zaświadczenie tylko wtedy, gdy chodzi o potwierdzenie faktów wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 218 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej może odmówić wydania zaświadczenia m.in. w sytuacji, gdy wnoszący podanie żąda potwierdzenia okoliczności faktycznych lub stanu prawnego, które nie wynikają z ewidencji i rejestrów lub innych danych, będących w posiadaniu tego organu (art. 218a contrario), albo gdy żąda poświadczenia nieprawdy. W orzecznictwie podkreśla się, że treścią zaświadczenia musi być jedynie pozytywne załatwienie wniosku osoby ubiegającej się o potwierdzenie faktu lub stanu prawnego; w sytuacji gdy strona nie wykaże interesu prawnego albo dowody posiadane przez organ nie pozwalają na uwzględnienie wniosku, organ ten może wydać jedynie orzeczenie odmawiające wydania zaświadczenia (tak m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 1999 r., sygn. akt III SA 955/98; z dnia 11 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Wr 2709/98, niepubl.).
Podzielając przytoczone poglądy literatury i orzecznictwa oraz przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanej sprawy Sąd ocenia, że w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym organy słusznie odmówiły Skarżącej wydania zaświadczenia żądanej treści.
Skarżąca domagała się aby jej wniosek o zgodę na pozwolenia na użytkowanie złożony w ramach postępowania dotyczącego istotnych odstępstw od projektu budowlanego został potraktowany jako zgłoszenie zakończenia robót budowlanych, o którym mowa w art. 54 Prawa budowlanego obowiązującego w chwili dokonywania zgłoszenia oraz, że organy nie wniosły do tego zgłoszenia sprzeciwu.
Z tym stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Wniosek o pozwolenie na użytkowanie został złożony w toku prowadzonego w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, procesu legalizacyjnego, w związku ze stwierdzonymi istotnymi odstępstwami w trakcie realizacji inwestycji, od zatwierdzonego projektu budowlanego. Wniosek Skarżącej został rozpatrzony negatywnie w związku z tym, że postępowanie legalizacyjne nie zostało zakończone. Stanowisko to zostało zaakceptowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27.11.2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 958/09. Wobec powyższego należy uznać, że wniosek Skarżącej złożony w ramach określonej procedury administracyjnej został ostatecznie i prawomocnie rozstrzygnięty. Nie można wobec tego nadawać temu pismu innego znaczenia w związku ze zmianą stanu faktycznego.
Stosownie zatem do zakresu działania organu, po myśli art. 218 § 2 k.p.a., powyższe ustalenia były wystarczające dla odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej przez Skarżącą.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.