VII SA/WA 1481/05

VII SA/Wa 1481/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Więch-Baranowska
Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Ewa Machlejd /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2006 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala
Uzasadnienie
Sygnatura akt VII SA/Wa 1481/05
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. znak [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 157 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) po zapoznaniu się z wnioskiem A. K. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] listopada 2004 r. znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany z wyłączeniem podłączenia do sieci wodociągowej i udzielającej Firmie F. s.c. M. i T. C. pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej budynek magazynowo – biurowy (składowanie folii, papieru i palet drewnianych), wewnętrzną linię zasilającą od złącza do projektowanego budynku, instalację wodociągową zewnętrzną od studzienki wodomierzowej do projektowanego budynku, przyłącze kanalizacji sanitarnej wraz ze zbiornikiem na ścieki sanitarne, na terenie przy ul. [...] [...] w T. – działka nr [...] (aktualnie nr [...]) – odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji wszczyna się na wniosek strony lub z urzędu. Z akt sprawy wynika, że A. K. nie był stroną w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę. Dalej organ wskazał, że obszar oddziaływania inwestycji ogranicza się wyłącznie do działki na której inwestycja jest realizowana. Inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Z tego względu, iż A. K. jest właścicielem sąsiednich działek nr [...] i [...], to jego nieruchomości znajdują się poza obszarem oddziaływania inwestycji.
Odwołanie od ww. decyzji złożył A. K. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o wstrzymanie wykonywania robót budowlanych do czasu wydania decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji pozwalającej na budowę. Podniósł, że naruszenie prawa jak i negatywne oddziaływanie obiektu budowlanego jest w sprawie ewidentne i uprawdopodobnione. Dalej wskazał, że ulica dojazdowa do ulicy publicznej (ul. [...]) znajduje się na działce skarżącego i w związku z tym ma on interes prawny w rozpatrzeniu sprawy i jest stroną postępowania. Podniósł również, że odległość budynku głównego w części podwyższonej znajduje się w odległości niezgodnej z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 sierpnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 za zm.) od strony wschodniej budynek o wysokości około 6,5 m. znajduje się w odległości około 4,6 m. od granicy działki, a od granicy południowej budynek o wysokości 7 m. znajduje się w odległości 5 m od działki. Ponadto dodał, że organ przed wydaniem decyzji nie sprawdził jaki wpływ na środowisko będzie miał wzmożony ruch pojazdów wokół posesji.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzją z dnia [...] września 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 2 Prawa Budowlanego stronami w postępowaniu o pozwolenie na budowę są inwestor, właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji i uznał, że obszar oddziaływania inwestycji ogranicza się tylko do nieruchomości na której realizowana jest inwestycja. Organ podkreślił, że obowiązujący w dniu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę miejscowy plan zagospodarowania terenu zatwierdzony Uchwałą Radą Miasta T. z dnia [...] września 2003 r. nr [...] przewidywał jako przeznaczenie podstawowe terenu na którym inwestycja jest zlokalizowana działalność gospodarczą. Organ zaznaczył również, że budynek został usytuowany zgodnie z obowiązującymi normami techniczno – budowlanymi i nie można go zaliczyć do kategorii obiektów mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a ponadto przepisy o ochronie środowiska nie pozwalają na zakwalifikowanie tej inwestycji do tej kategorii z uwagi na wzmożony ruch pojazdów mechanicznych.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł A. K. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzji zarzucił naruszenie art. 9 i 11 k.p.a. poprzez wydanie decyzji nie odnoszącej się do istoty sprawy, pozostawienie bez rozpoznania wniosku o wstrzymanie przedmiotowej inwestycji, a także naruszenie art. 28 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 i art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego oraz § 13 ust. 1 pkt 1a rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki. Zarzucił również naruszenie przepisów intertemporalnych poprzez zastosowanie prawa budowlanego obowiązującego w swej treści od dnia 31 maja 2004 r. pomimo, iż wniosek został złożony za rządów prawa budowlanego z 27 marca 2003 r. Wskazał w uzasadnieniu, że inwestor nie legitymował się prawem do dysponowania nieruchomością nr [...] przez którą ma być realizowany dojazd do nieruchomości objętej inwestycją. Ponadto podniósł, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w dniu 7 maja 2004 r. i z uwagi na zmianę treści art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego, która zaczęła obowiązywać dopiero od 31 maja 2004 r. udział skarżącego w postępowaniu na prawach strony winien być rozpatrywany zgodnie z art. 28 k.p.a. Podniósł również, że tak usytuowana inwestycja będzie zmniejszać wartość ekonomiczną sąsiednich działek.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Organ podniósł, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest odrębnym postępowaniem i wniosek o jego wszczęcie został złożony w dniu 20 maja 2005 r. stąd należy do tego postępowania stosować przepisy obowiązujące w tym dniu. Ponadto organ dodał, że droga dojazdowa do posesji skarżącego zapewniona jest po drodze publicznej usytuowanej na działce nr [...] znajdującej się w zarządzie Miejskiego Zakładu Dróg w T. Zapewnienie drogi dojazdowej do inwestycji na drodze publicznej nie pociąga za sobą wymogu posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na której droga jest usytuowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustawie sądów administracyjnych (DZU nr 153 poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły wobec czego skarga nie została uwzględniona.
Postępowanie administracyjne prowadzone w trybie stwierdzenia nieważności umożliwia weryfikację poza kontrolą instancyjną rozstrzygnięć organów administracji publicznej posiadających przymiot trwałości. Służy ono sprawdzeniu czy w trybie zwykłym sprawa została rozstrzygnięta zgodnie z prawem.
W oparciu o przepis art.157 § 3 kpa. odmowa wszczęcia postępowania może nastąpić wówczas, gdy wszczęcie i prowadzenie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych.
Niedopuszczalność z przyczyn podmiotowych oznacza, że wniesienie żądania przez dany podmiot nie może wywoływać skutku w postaci wszczęcia postępowania administracyjnego, oznacza to, że podmiot żądający stwierdzenia nieważności decyzji nie jest stroną w rozumieniu art.28 kpa.
Wskazać należy, że pojęcie strony jakim się posługuje art.28 kpa. oraz pozostałe przepisy kodeksu może być wyprowadzone tylko z administracyjnego prawa materialnego, to jest z konkretnej normy prawnej, która może stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku prawnego. Interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza ustalenia przepisu prawa powszechnie obowiązującego na podstawie którego można żądać skutecznie czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby, albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby.
Interes prawny pojawia się wówczas, gdy istnieje związek między obowiązującą normą prawa materialnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegający na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego (wyrok NSA z 2 czerwca 1998 IV SA 2164/97). O tym więc , czy jest się stroną danego postępowania administracyjnego nie decyduje sama wola, czy subiektywne przekonanie danego podmiotu, ale okoliczność czy istnieje przepis prawa materialnego pozwalający zakwalifikować interes danej osoby, jako "interes prawny". Postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji organ administracyjny wszczyna w nowej sprawie . Konsekwencją rozpoznania przez organ nowej sprawy w stosunku do załatwionej kwestionowaną decyzję jest właściwe dla tej nowej sprawy ustalenie kręgu stron postępowania, a zatem podmiotów, które wykażą swój interes prawny wynikający z możliwości zastosowania wobec nich normy prawa administracyjnego materialnego. W odniesieniu do postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, w której wniosek o wszczęcie postępowania został złożony przez stronę 23 maja 2005 roku normą prawa materialnego, z którego można wywodzić interes prawny skarżącej do bycia stroną tego postępowania jest przepis art.28 ust.2 prawa budowlanego.
Zgodnie z tym przepisem stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są; inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zgodnie zaś z art.3pkt.20 Prawa budowlanego obszar oddziaływania to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu.
Jak wynika z wypisu uproszczonego znajdującego się w aktach administracyjnych skarżący A. K. jest właścicielem działek położonych w obrębie [...] o numerze [...],[...] i [...]. Działka oznaczona [...] sklasyfikowana jako droga w planie miejscowym przeznaczona jest pod układ komunikacyjny. Zgodnie z projektem budowlanym stanowiącym integralną część decyzji Prezydenta Miasta T. z [...] listopada 2004 wjazd do obiektu przewidziany jest z ulicy [...] będącej drogą publiczną usytuowanej na działce [...] znajdującej się w zarządzie Miejskiego Zakładu Dróg w T. Zapewnienie drogi dojazdowej do inwestycji po drodze publicznej powoduje, że nie była wymagana zgoda właściciela działki [...] stanowiącej własność prywatną celem udostępnienia tej prywatnej drogi dojazdowej. Nie ma bowiem konieczności korzystania z tej drogi, skoro przewidziany jest inny dojazd. Przedmiotowa inwestycja polegająca na budowie budynku magazynowo – biurowego z przeznaczeniem do składowania nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i została zlokalizowana na terenie przewidywanym w planie miejscowym pod działalność gospodarczą .Budynek został usytuowany zgodnie z obowiązującymi normami technicznymi. Słuszny jest więc wniosek organów, że obszar oddziaływania obiektu zamyka się w granicach działki [...], a przepisy szczególne, w tym o ochronie środowiska oraz techniczno-budowlane nie uzasadniają zwiększenia tego obszaru.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz.1270).