VII SA/Wa 148/21

VII SA/Wa 148/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-05-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-01-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Siwek /przewodniczący/
Bogusław Cieśla /sprawozdawca/
Grzegorz Rudnicki
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 2613/21 - Wyrok NSA z 2024-09-18
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2019 poz 1186
art. 29
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Siwek, Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 maja 2021 r. sprawy ze skargi Z.P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2020r., na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - umorzył postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych prowadzonych na działce nr ewidencyjny [...] w S..
W uzasadnieniu organ powiatowy podał, że postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych na działce nr [...] w S., zostało wszczęte na żądanie Z. P..
W dniu 17.09.2019 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w [...] wpłynęło pismo inwestora Firmy L. informujące, że na działce nr ewidencyjny [...] nie prowadzi ona budowy parkingu, a prace "...polegają na wyrównaniu, uporządkowaniu i utwardzeniu terenu, co nie wymaga uzyskania zgód, czy też uzgodnień sposobu ich prowadzenia z właścicielami sąsiadujących działek".
W dniu 9.10.2019 r. przeprowadzono kontrolę w wyniku której ustalono, że na działce nr [...] w S. przy ul. [...], wykonane jest utwardzenie terenu kostką betonową. Do utwardzonego terenu doprowadzony jest zjazd z drogi wewnętrznej, stanowiącej działkę nr ewidencyjny [...], która ma połączenie z drogą publiczną tj. ul. [...].
Wymiary utwardzonego terenu wynoszą około 42,00 x 12,90 m. Na utwardzeniu brak jest oznaczonych miejsc postojowych. Utwardzenie zjazdu wewnętrznego posiada wymiary około 7,00 x 9,00 m. W trakcie kontroli, M. C. współwłaściciel działki nr ew. [...] - oświadczył, że jest to teren utwardzony bez funkcji parkowania. Na utwardzonym terenie brak było parkujących samochodów, ani nie widoczne były ślady parkowania. Sporządzona została dokumentacja fotograficzna.
Po tych ustaleniach organ wskazał, że zgodnie art. 29 ust. 2 pkt 5 ustawy Prawo budowlane, utwardzenie powierzchni gruntu na działkach budowlanych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, ani też dokonania zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Tym samym nie stwierdził naruszenia przepisów prawa budowlanego.
O wynikach kontroli, zawiadomiono Z. P. wskazując, że w przypadku ewentualnego rozpoczęcia użytkowania terenu utwardzonego jako miejsc postojowych, zostanie wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie naruszenia przepisów ustawy Prawo budowlane.
Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] skargę na sposób załatwienia sprawy.
Organ wyższego stopnia stwierdził zasadność skargi wskazując, że dokonane ustalenia winny być zawarte w decyzji merytorycznej bądź w postanowieniu wydanym na podstawie art. 61a § 1 K.p.a.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił strony o wszczęciu na żądanie Z. P., postępowania administracyjnego w sprawie przedmiotowych robót budowlanych, a w dniu 15.07.2020 r. przeprowadzono oględziny obiektu.
W trakcie oględzin ustalono, że stan faktyczny obiektu od czasu kontroli w dniu 9.10.2019 r. nie zmienił się. Nie stwierdzono parkowania samochodów, ani też rozprowadzenia mediów czy zainstalowanych studzienek kanalizacyjnych, co sygnalizował w swoich pismach pełnomocnik Z. P.. W jego ocenie przedmiotowy obiekt jest parkingiem posiada bowiem krawężnik na praktyczne całym obwodzie, część wykonana ciemniejszą kostką stanowi miejsca parkingowe, linia z ciemnej kostki biegnąca przez środek placu określa sposób komunikacji po placu.
M. C. współwłaściciel działki oświadczył, że przedmiotowy obiekt to teren utwardzony i nie stanowi parkingu. Nie posiada wyznaczonych miejsc parkingowych ani też uzbrojenia, które mogłoby wskazywać na inne przeznaczenie terenu.
W ocenie organu brak jest możliwości udowodnienia, że wykonane roboty stanowią parking, nie zaś utwardzenie powierzchni działki. Od dnia kontroli do chwili obecnej, obiekt nie pełnił funkcji parkingu. Wbrew informacjom wnioskodawcy, kontrole nie potwierdziły doprowadzenia mediów do terenu ani usytuowania na utwardzonym terenie studzienek kanalizacyjnych.
Na obecnym etapie nie można udowodnić, jakie były zamiary inwestorów. Uznano, że w aktualnym stanie sprawy nie ma naruszenia prawa. Nie występują nieprawidłowości prowadzące do wydania aktu administracyjnego na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2020r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020r., poz. 256 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020r., poz. 1333), po rozpatrzeniu odwołania Z. P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].08.2020r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ podał, że w toku postępowania odwoławczego, postanowieniem z dnia [...].09.2020r. na podstawie art. 136 k.p.a., zlecił PINB w [...] przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego, poprzez przeprowadzenie doraźnej kontroli (bez informowania stron postępowania) w celu ustalenia stanu faktycznego robót budowlanych na działce nr ew. [...] w miejscowości S., w szczególności czy znajduje się tam parking dla samochodów.
W dniu 12.10.2020r. do organu wpłynął protokół z przeprowadzonej w dniu 6.10.2020r. niezapowiedzianej kontroli, w trakcie której ustalono, że stan faktyczny od ostatnich oględzin przeprowadzonych w dniu 15.07.2020r. nie zmienił się. Na terenie obiektu nie stwierdzono parkowania samochodów (obiekt nie pełni funkcji parkingu).
Obiekt nie posiada wyznaczonych miejsc parkingowych, nie posiada też uzbrojenia, które mogłoby wskazywać na inne przeznaczenie terenu. Współwłaściciel działki nr ew. [...] - P. M. C. oświadczył, że jest to teren utwardzony bez funkcji parkowania.
Zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem wyjątków o jakich mowa w art. 29-31 w/w ustawy. Katalog obiektów i robót budowlanych zawarty w art. 29 Prawa budowlanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, do których nie będzie miała zastosowania ogólna zasada z art. 28 ust. 1 ustawy, zawiera wyliczenie enumeratywne.
Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 5 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, roboty budowlane polegające na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych nie wymagają zarówno pozwolenia na budowę, jak również dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej.
Organ stwierdził, że w ustawie Prawo budowlane brak jest legalnej definicji miejsc postojowych oraz parkingu. Zgodnie z § 3 ust. 25 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie: "Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o parkingu - należy przez to rozumieć wydzieloną powierzchnię terenu przeznaczoną do postoju i parkowania samochodów, składającą się ze stanowisk postojowych oraz dojazdów łączących te stanowiska, jeżeli takie dojazdy występują ".
Na przedmiotowym utwardzonym placu brak jest wydzielonych miejsc postojowych, nie są parkowane samochody, nie można uznać aby utwardzenie to pełniło rolę parkingu. Nie stwierdzono także infrastruktury towarzyszącej takiej jak, np. ogrodzenie, oświetlenie, szlaban czy monitoring. Samo utwardzenie działki bez określenia jego funkcji, pozwolenia budowlanego nie wymaga.
W ocenie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, organ I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, wyjaśniając istotne kwestie mające znaczenie dla rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że z protokołu przeprowadzonej w dniu 6.10.2020r. kontroli wynikało, że na terenie obiektu nie stwierdzono parkowania samochodów (obiekt nie pełni funkcji parkingu). Fakt ten potwierdza dokumentacja zdjęciowa.
Organy nadzoru budowlanego wyprowadziły ustalenia z posiadanych i nienasuwających zastrzeżeń dowodów. Zadaniem organu nie jest dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który będzie zaprzeczał wcześniejszym ustaleniom organu tylko dlatego, że zebrany do tej pory materiał dowodowy jest niekorzystny dla jednej ze stron postępowania, która się z nim nie zgadza.
Z. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2020 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r.
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
I. naruszenie przepisów postępowania, w stopniu który może mieć wpływ na wydaną decyzję, tj.:
1. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., poprzez niedostateczne rozpatrzenie zgromadzonego materiału, wynikające z błędnej interpretacji oględzin przeprowadzonych w dniu 9 października 2019 r., 15 lipca 2020 r., i 6 października 2020 r., mimo, że parking zawiera wykonane z ciemniejszej kostki brukowej oznaczenia miejsc postojowych i oznaczenie pasów ruchu;
2. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., poprzez niedostateczne rozpatrzenie zgromadzonego materiału wynikające z błędnej interpretacji dokumentacji zdjęciowej przedstawionej przez skarżącego, która dokumentuje wydzielenie miejsc postojowych ciemniejszą kostką brukową, wykonanie pasów ruchu, wydzielenie terenu krawężnikiem, oraz zamknięcie bramy celem uniemożliwienia wjazdu na parking;
3. art. 7, 8, 77 § 1 i 80 k.p.a., poprzez niedostateczną analizę protokołu z oględzin z dnia 6 października 2020 r., nieuwzględnieniu zamknięcia parkingu na cały okres trwania przedmiotowego postępowania;
4. art. 7, 9, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a., poprzez dowolność wydania zaskarżonej decyzji, niedostateczne jej uzasadnienie;
5. art. 7, 9 i 105 § 1 k.p.a., poprzez wydanie decyzji umarzającej postępowanie i błędną kwalifikację inwestycji;
6. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego, zaniechanie rozpatrzenia całości materiału dowodowego, tj. nieuwzględnienia zagrożeń płynących z położenia inwestycji w bliskim sąsiedztwie i w granicach oddziaływania [...], możliwość zatorów na zjeździe;
7. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego, nieuwzględnienie braku infrastruktury służącej do odprowadzania zanieczyszczeń z parkingu, co może skutkować niebezpieczeństwem ingerencji w poziom wód gruntowych oraz przedostawaniem się do nich zanieczyszczeń;
8. art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania z pominięciem zasady zaufania jego uczestników do władzy publicznej.
II. naruszenie przepisów prawa materialnego, w stopniu który może mieć wpływ na wydaną decyzję, tj.:
1. art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez błędną kwalifikację inwestycji;
2. art. 35 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, poprzez jego niezastosowanie;
3. art. 81 ust. 4 w zw. z art. 81 a w zw. z art. 76 § 1 k.p.a., poprzez dokonanie ustaleń w oparciu o brak parkujących samochodów i infrastruktury, przy jednoczesnym zignorowaniu zamknięcia wjazdu oraz możliwości utworzenia parkingu niestrzeżonego,;
4. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jaki powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie, poprzez błędne zakwalifikowanie obiektu.
Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r.
W uzasadnieniu skargi podniósł, że właściciel działki dokonał utwardzenia gruntu z bezpośrednim zamiarem utworzenia miejsc parkingowych. Obiekt posiada krawężnik na praktycznie całym obwodzie, a miejsca parkingowe i pasy ruchu oznaczone są przy pomocy ciemniejszej kostki brukowej.
Stwierdzenie organu, iż na utwardzonym terenie brak jest oznaczonych miejsc postojowych jest błędne. Nie bez znaczenia dla sprawy jest także fakt wybudowania zjazdu prowadzącego z drogi na utwardzony teren, jak też powierzchnia utwardzenia, która wynosi 541,8 m2. Daje to możliwość utworzenia kilkudziesięciu miejsc postojowych o wymiarach zgodnych z warunkami technicznymi.
W piśmie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazano, że przed pierwszą kontrolą organu, na utwardzonym terenie zaparkowane były pojazdy, a wjazd na plac parkingowy był otwarty. Następnie wjazd został zamknięty (zabarykadowany) na całym etapie postępowania.
Obiekt nie pełnił funkcji parkingu w momencie kontroli i w czasie toczącego się postępowania, jednak ustalenia faktyczne wskazują na wykorzystanie go do tych celów. Istnieje przekonanie graniczące z pewnością, że po zakończeniu postępowania będzie użytkowany jako parking. Właściciel działki rozpoczął działalność na utwardzonym gruncie polegającą na sprzedaży choinek i kostki brukowej - obiekt jest wykorzystywany do działalności handlowej.
O uznaniu gruntu za parking powinien decydować sposób wykorzystywania i intencja, którą ma inwestor w świetle choćby wydzielenia miejsc postojowych - tj. stworzenie parkingu. Zgodnie z doświadczeniem życiowym należy stwierdzić, że grunt służy jako parking, lub przynajmniej zostały podjęte działania zmierzające do budowy parkingu. Teren wyłożony jest kostką brukową w dwóch kolorach: ciemniejsza kostka została użyta do wydzielenia miejsc parkingowych i wyznaczenia pasów ruchu. Nie bez znaczenia jest fakt utwardzenia gruntu będącego w bezpośrednim sąsiedztwie centrum handlowego i restauracji M. oraz drogi [...] - jest to oczywista i dogodna lokalizacja na budowę parkingu.
W związku z błędną kwalifikacją inwestycji oraz niedostatecznym rozpatrzeniem materiału dowodowego, postępowanie zostało błędnie uznane za bezprzedmiotowe.
Inwestycja powinna zostać uznana za samowolę budowlaną, bowiem inwestor nie uzyskał pozwolenia na budowę.
[...] Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Skarga nie jest zasadna.
Kwestionowana decyzja została wydana na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce, gdy istnieją okoliczności, czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 Kpa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego.
W czasie orzekania przez organy nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie, obowiązywał przepis art. 29 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.) stanowiący, że "pozwolenia na budowę nie wymaga budowa miejsc postojowych dla samochodów osobowych do 10 stanowisk włącznie, jak również przepis art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego z którego wynikało, że "pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych". Oba te unormowania miały znaczenia dla prawidłowej oceny sprawy.
Zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.
W myśl art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych. Tego rodzaju roboty budowlane nie wymagają również zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej, gdyż nie zostały wymienione w art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego.
Rozbudowane zarzuty skargi sprowadzają się w istocie do podnoszonej wadliwości ustaleń faktycznych oraz wadliwości kwalifikacji prawnej wykonanych robót budowlanych.
W celu prawidłowej kwalifikacji robót budowlanych jako utwardzenia w rozumieniu art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego organ musiał poczynić ustalenia, co do funkcji wykonanych robót budowlanych. Ustalenie przez organy nadzoru budowlanego charakteru wykonanych robót budowlanych miało podstawowe znaczenie dla prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego.
Twierdzenie skarżącego, że na terenie działek urządzony został parking, opierało się na przypuszczeniach, iż taka funkcja wystąpi w przyszłości.
Organ nadzoru budowlanego, w toku całego postępowania nigdy nie stwierdził faktycznie parkujących samochodów, nie ustalał również potencjalnej pojemność ewentualnego parkingu, gdyż poszczególne miejsca parkingowe nie były wizualnie wydzielone. Fakt, że na przedmiotowym terenie nie stwierdzono wyznaczonych miejsc parkingowych, ani znaków drogowych poziomych czy pionowych informujących o lokalizacji miejsc parkingowych, a nade wszystko fakt, że nie stwierdzono faktycznie parkujących pojazdów - wykluczał nadanie temu terenowi funkcji parkingu jako samodzielnego obiektu budowlanego.
W ocenie Sądu organy obu instancji, zgodnie z art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a., w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. wyjaśniły powyższe okoliczności. Dokonały oceny materiału dowodowego w sposób logiczny, zgodny z przepisami, zasadami wiedzy technicznej i doświadczenia życiowego i nie wykroczyły poza granice swobodnej oceny dowodów.
Podkreślenia wymaga, że od czasu zawiadomienia organu nadzoru budowlanego o prowadzeniu inwestycji, do dnia złożenia skargi do Sądu minął ponad rok i w tym czasie skarżący nie wykazał, że doszło do użytkowania przedmiotowego utwardzenia jako parkingu. Ze zdjęć dołączonych do skargi wynikało, że wybrukowany teren wykorzystywany był jako plac handlowy, a nie parking.
Organ słusznie wskazał, że w ustawie Prawo budowlane brak jest legalnej definicji parkingu. Natomiast zgodnie z § 3 ust. 25 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie: "Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o parkingu - należy przez to rozumieć wydzieloną powierzchnię terenu przeznaczoną do postoju i parkowania samochodów, składającą się ze stanowisk postojowych oraz dojazdów łączących te stanowiska, jeżeli takie dojazdy występują".
Z akt sprawy nie wynikało aby na utwardzonym terenie parkowane były samochody, stąd nie można uznać aby utwardzenie to pełniło rolę parkingu. Ponadto brak było wydzielonych miejsc postojowych.
Skarżący podnosił, że przedmiotowy obiekt jest parkingiem, gdyż posiada krawężnik na prawie całym obwodzie, a część wykonana ciemniejszą kostką stanowi wydzielenie miejsc parkingowych. Są to jednak tylko przypuszczenia, skoro nie wydzielono wizualnie indywidualnych miejsc parkingowych i choćby z tego powodu nie można ustalić czy odpowiadają one normom. Na terenie działki nie stwierdzono także infrastruktury towarzyszącej takiej jak, np. ogrodzenie, oświetlenie, szlaban czy monitoring. Nie można więc uznać, aby w omawianej sprawie miała miejsce budowa parkingu.
Samo utwardzenie działki bez określenia jego funkcji nie wymaga pozwolenia na budowę. W świetle powyższego stwierdzić należy, że organ nadzoru budowlanego słusznie umorzył postępowanie administracyjne z zastrzeżeniem, że jeśli zmieni się stan faktyczny, to będzie mógł podjąć odpowiednie działania z zakresu nadzoru budowlanego.
Organ powiatowy w trakcie trzykrotnych oględzin nie stwierdził żadnych nieprawidłowości i dlatego nie miał podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego z zakresu nadzoru budowlanego. Wbrew twierdzeniu skargi materiał zdjęciowy potwierdza, że obiekt nie posiada indywidualnie wyznaczonych miejsc parkingowych.
Reasumując nie można zarzucić organom naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego wskazanych w skardze, które mogłyby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.