VII SA/Wa 148/19

VII SA/Wa 148/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-07-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-01-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Ostrowska
Tomasz Janeczko /sprawozdawca/
Wojciech Sawczuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 493/20 - Wyrok NSA z 2023-02-16
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1332
art. 51 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant spec. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2019 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją nr [...], z dnia [...] listopada 2018 r. znak [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ( dalej: "[...]WINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r.. poz. 1257, dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, dalej: "P.b.") po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" (dalej: "Spółdzielnia") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...].07.2018 r., znak: [...], nakazującej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" rozbiórkę krat na czwartym piętrze na klatce schodowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Zaskarżona decyzja, została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.
W dniu 06.04.2016 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] ( dalej:"PINB"), wpłynęło pismo stanowiące wniosek o "zbadanie legalności zainstalowanych dodatkowo krat na klatce schodowej ("budynek frontowy ul. [...] oraz drzwi do lokalu nr [...]").
Upoważniony przedstawiciel organu powiatowego w dniach 23.02.2018 r. oraz 30.03.2018 r. przeprowadził czynności kontrolne, w toku których ustalił, iż na biegu schodowym z podestu IV piętra (w sąsiedztwie drzwi wejściowych do lokalu nr [...]) zamontowana jest krata metalowa pionowa oraz pozioma z zamontowanymi metalowymi drzwiami, otwierającymi się na zewnątrz (szerokość biegu 110 cm).
Wg oświadczenia T. P., właściciela lokalu nr [...], w/w kraty zostały zamontowane przed 1977 r.
Zawiadomieniem z dnia 12.04.2018 r. poinformowano strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej krat na czwartym piętrze na klatce schodowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W..
Pismem z dnia 17.05.2018 r. organ powiatowy zwrócił się do Komendy Miejskiej Powiatowej Straży Pożarnej [...] o zajęcie stanowiska w sprawie zgodności w/w krat z przepisami przeciwpożarowymi.
W odpowiedzi z dnia 25.06.2018 r. wskazano, iż Komenda Miejska PSP [...], opiniuje negatywnie możliwość lokalizacji w/w kraty na biegu klatki schodowej.
Decyzją PINB nr [...] z dnia [...].07.2018 r. PINB [...] nakazano Spółdzielni rozbiórkę krat na czwartym piętrze na klatce schodowej w przedmiotowym budynku mieszkalnym.
Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia, wniosła Spółdzielnia.
[...]WINB decyzja z dnia [...] listopada 2018 r., utrzymał w mocy decyzję organu powiatowego.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie [...]WINB ocenił, że organ powiatowy podjął prawidłowe rozstrzygnięcie w sprawie, a w szczególności nie naruszył przepisów art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. zobowiązujących organ do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący.
Następnie organ wskazał, że w sprawie zastosowano przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Organ wyjaśnił, że o zastosowaniu tych przepisów, przesądziła data wszczęcia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie tj. 12.04.2018 r.
Organ wskazał, ze z treści art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego wynika, iż przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku, do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne, gdyż do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe. Podkreślił jednak, że przytoczone unormowanie prawne dotyczy wyłącznie obiektów budowlanych, do których ma zastosowanie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., czyli sytuacji, gdy bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia wybudowano obiekt budowany lub jego część.
Zdaniem organu w rozpoznawanej sprawie krata zlokalizowana na biegu klatki schodowej, nie stanowi obiektu budowlanego, co wyklucza zatem możliwość stosowania art. 48 ustawy z 1994 r., a tym samym przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r., bowiem przeciwne rozumienie prowadziłoby do wniosku, że każdy element składowy budynku (np. jego filar) stanowi jego część w rozumieniu przepisu art. 48. Organ powołał się w tym miejscu na orzecznictwo sądowoadministracyjne.
Organ ocenił, że przedmiotowa krata stanowi urządzenie powiązane funkcjonalnie z budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, a zatem PINB prawidłowo prowadził postępowanie w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego z 1994 r.
Stosownie bowiem do treści art. 50 ust. 1 ust. 4 Prawa budowlanego w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 (odnoszących się do budowy obiektów budowlanych), organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach. Natomiast zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, organ nadzoru budowlanego nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Organ wyjaśnił, że w art. 51 ust. 7 wskazano, iż przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.
Organ podkreślił, że jak wynika z treści pisma Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia 25.06.2018 r., Komenda Miejska PSP [...] zaopiniowała negatywnie możliwość lokalizacji spornej kraty na biegu klatki schodowej z uwagi na jej niezgodność z § 68 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 4 ust. I pkt 11 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i z dnia 07.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.
Ponadto wskazano, iż lokalizacja przedmiotowej kraty może znacznie utrudnić działania ratowniczo - gaśnicze służb operacyjnych oraz ewakuację ludzi z budynku.
Powyższa opinia nie uległa zmianie pomimo udzielenia dodatkowej informacji, że krata została zamontowana przed 1977 r. Wskazano, iż w ocenie Komendy Miejskiej PSP, okres w którym została zainstalowana przedmiotowa krata nie ma znaczenia w kontekście zapewnienia właściwych warunków ewakuacji. Zgodnie z treścią powołanego powyżej § 68 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, minimalna szerokość użytkowa biegu schodów w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych powinna wynosić nie mniej niż 1,2 m. W ust. 4 powyższego przepisu wskazano dodatkowo, iż szerokości te nie mogą być ograniczane przez zainstalowane urządzenia oraz elementy budynku.
Jak wynika z protokołu kontroli z dnia 30.03.2018 r., zamontowana krata metalowa pionowa oraz pozioma z metalowymi drzwiami, otwierającymi się na zewnątrz posiada szerokość biegu ok. 110 cm. Powyższy stan faktyczny jest więc w ocenie organu niezgodny z wymogami określonymi w powyższych przepisach.
Organ podkreślił również, że istnienie spornej kraty zostało zaopiniowane negatywnie przez Komendanta Miejskiego PSP. W ocenie [...]WINB obowiązek rozbiórki przedmiotowych krat został właściwie nałożony na Spółdzielnię sprawującą zarząd nad nieruchomością wspólną, co zostało wprost wskazane w treści odwołania.
Organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 52 Prawa budowlanego "Inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. (...) 51". Jako że sporna krata wykonana została na klatce schodowej stanowiącej część wspólną budynku mieszkalnego wielorodzinnego zasadnym jest zobowiązanie zarządcy - Spółdzielni Mieszkaniowej do wypełnienia obowiązków nakazanych decyzją PINB z dnia [...].07.2018 r. Organ odnosząc się do zarzutu nieinformowania skarżącej o zamiarze przeprowadzenia wizji lokalnej przedmiotowej kraty stwierdził, że powyższe twierdzenia nie znajdują poparcia w zgromadzonym materiale dowodowym. Jak wynika bowiem z akt, PINB zawiadomieniami z dnia 22.01.2018 r. oraz 28.02.2018 r. powiadomił Spółdzielnię o wyznaczonym na dzień 23.02.2018 r. oraz 30.03.2018 r. terminie oględzin w sprawie zainstalowania dodatkowych drzwi do lokalu nr 19 oraz krat na klatce schodowej w przedmiotowym budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Oba pisma zostały prawidłowo doręczone Spółdzielni, co potwierdzają zwrotne potwierdzenia odbioru powyższych zawiadomień opatrzone pieczątka Spółdzielni oraz własnoręcznym podpisem osoby odbierającej korespondencję (posiadającej, zgodnie z poczynioną adnotacją, pełnomocnictwo pocztowe nr [...]). Organ podsumował, że skarżąca była prawidłowo informowana o planowanych terminach kontroli i dobrowolnie zrezygnowała z możliwości uczestnictwa w oględzinach. Bezzasadne jest zatem czynienie organowi zarzutów naruszenia art. 79 § 1 i 2 k.p.a. Organ uznał także za niezasadny zarzut naruszenia przez organ powiatowy ustaleń art. 10 § 1 k.p.a. Wyjaśnił przytaczając orzecznictwo, że zgodnie z przyjętym stanowiskiem judykatury, naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu nie stanowi automatycznie podstawy do uchylenia decyzji. Naruszenie przez organ przepisów postępowania, w tym art. 10 k.p.a. może doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji, jeżeli naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na stronie stawiającej zarzut naruszenia art. 10 k.p.a., spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy. Skarżący musi wykazać, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło mu dokonanie konkretnych czynności procesowych.
Zdaniem organu w niniejszej sprawie strona nie wykazała, że podnoszone naruszenie ograniczyło jej możliwość przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu, nie kwestionuje też prawidłowości ustaleń poczynionych przez PINB podczas oględzin w dniu 30.03.2018 r. Strona informowana była natomiast o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie (zawiadomienie z dnia 12.04.2018 r.) oraz o terminach oględzin (zawiadomienia z dnia 22.01.2018 r. oraz 28.02.2018 r.) i miała możliwość zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Dlatego też niepoinformowanie przez organ stron o ich prawach (art. 10 k.p.a.) przed wydaniem decyzji nie miało wpływu na prawidłowość zakończenia postępowania. W związku z powyższym zdaniem [...]WINB organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy.
Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]listopada 2018 r., wniosła Spółdzielnia ( dalej także: "skarżąca").
Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
a) brak rozpoznania istoty sprawy;
b) naruszenie przepisów prawa, tj.:
- art. 51 ust. pkt 2) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 zm.) w ten sposób, iż organ II instancji przemilczał to, że Decyzja Nr [...] nie zawiera wskazania terminu wykonania czynności polegającej na rozbiórce krat;
- art. 52 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, poprzez wadliwe przyjęcie przez organ I instancji, że Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" poprzez błędną wykładnię;
- art. 28 k.p.a. w zw. z art. 199 k.c., w ten sposób, iż rozbiórka krat jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu w rozumieniu art. 199 k.c., w sytuacji kiedy strona skarżąca nie jest właścicielem budynku mieszkalnego wielorodzinnego jako całości tym samym krąg podmiotów postępowania administracyjnego został ujęty zbyt wąsko;
- § 68 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2015 r.; poz. 1422 zm.) w zw. z § 4 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. z 2010 r. Nr 109, poz. 719 zm.) w zw. z art. 2 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, iż na gruncie niniejszej sprawy nie obowiązuje zasada lex retro non agit;
c) art. 138 § 2 k.p.a., poprzez zaniechanie zastosowania tego przepisu przez Organ II instancji na etapie orzekania;
d) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez wadliwe zastosowanie tego przepisu na etapie orzekania przez organ II instancji
e) art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. w zw. z art. 79 § 1 i 2 k.p.a., poprzez brak zapewnienia stronie skarżącej czynnego udziału w toku niniejszego postępowania administracyjnego
f) art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego w sposób znacznie odbiegający od standardów wyznaczonych przez Kodeks postępowania administracyjnego;
g) art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez lakoniczne brzmienie uzasadnienia orzeczenia organu II instancji;
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji w całości przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem jej zarzuty i argumenty nie podważają legalności kwestionowanej decyzji.
Przedmiotem kontroli Sądu, jest decyzja [...]WINB z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję PINB z dnia z dnia [...].07.2018 r., znak: [...], nakazującej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" rozbiórkę krat na czwartym piętrze na klatce schodowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w W..
Zdaniem Sądu organ zebrał, rozpatrzył i ocenił materiał dowodowy w sposób prawidłowy i wystarczający dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia z zachowaniem reguł określonych w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., czemu dał wyraz w uzasadnieniu odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 k.p.a.
Organ zasadnie zastosował przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Postępowanie w rozpoznawanej sprawie, zostało wszczęte w dniu 12 kwietnia 2018 r. (K. 42 akt adm.), zaś jak wynika z oświadczenia złożonego przez T. P. do protokołu oględzin z dnia 30 marca 2018 r., przedmiotowe kraty, zostały zamontowane na klatce schodowej w 1977 roku.
Zgodnie z treścią art. 103 ust. 2 P.b. z 1994 r., przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku, do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne, gdyż do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe.
Organ jednak słusznie wskazał, że powyższa regulacja dotyczy wyłącznie obiektów budowlanych, do których ma zastosowanie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., czyli sytuacji, gdy bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia wybudowano obiekt budowlany lub jego część.
Kraty zlokalizowane na biegu klatki schodowej, nie stanowią obiektu budowlanego, co wyklucza możliwość stosowania art. 48 ustawy z 1994 r., a tym samym przepisów ustawy Prawo budowlane z dnia 24 października 1974 r. Kraty te, jak słusznie uznał organ, stanowią urządzenie powiązane funkcjonalnie z budynkiem mieszkalnym, które jest częścią obiektu budowlanego.
Prawidłowo zatem zastosowano procedurę naprawczą, przewidzianą w art. 50 - 51 P.b. z 1994 r.
Stosownie do treści art. 50 ust. 1 ust. 4 P.b. w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 (odnoszących się do budowy obiektów budowlanych) organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w przepisach.
Natomiast zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. organ nadzoru budowlanego nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Organ zasadnie wyjaśnił, że w art. 51 ust. 7 wskazano, że przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.
Jak wynika z treści pisma Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia 25.06.2018 r., Komenda Miejska PSP [...], zaopiniowała negatywnie możliwość lokalizacji spornych krat na biegu klatki schodowej z uwagi na ich niezgodność z § 68 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 4 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 07.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. W piśmie tym wskazano, że lokalizacja przedmiotowej kraty może znacznie utrudnić działania ratowniczo - gaśnicze służb operacyjnych oraz ewakuację ludzi z budynku.
Zgodnie z treścią powołanego powyżej § 68 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie minimalna szerokość użytkowa biegu schodów w budynkach mieszkalnych wielorodzinnych powinna wynosić nie mniej niż 1,2 m.
W ust. 4 powyższego przepisu wskazano dodatkowo, iż szerokości te nie mogą być ograniczane przez zainstalowane urządzenia oraz elementy budynku. Jak wynika z protokołu kontroli z dnia 30.03.2018 r. zamontowana krata metalowa pionowa oraz pozioma z metalowymi drzwiami, otwierającymi się na zewnątrz posiada szerokość biegu ok. 110 cm. Istnienie tych krat jest więc niezgodne z wymogami określonymi w powyższych przepisach.
Wskazane wyżej okoliczności są bezsporne. Oczywistym jest zatem, że ten element budynku, nie może być doprowadzony do stanu zgodnego z prawem. Jego niezgodność z przepisami § 4 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 07.06.2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów oraz z przepisami § 68 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi.
Odnosząc się do zarzutu niewskazania w zaskarżonej decyzji terminu, w jakim spółdzielnia miałaby wykonać czynności polegające na rozbiórce krat, należy stwierdzić, że brak ten, nie ma w ocenie Sądu istotnego znaczenia i wpływu na wynik sprawy. Przy braku wskazania w decyzji terminu rozbiórki krat należy uznać, że podlega ona wykonaniu z dniem, w którym stała się ostateczna.
Nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 28 k.p.a. w zw. art. 199 k.c. Z uzasadnienia skargi wynika, że w sytuacji kiedy spółdzielnia nie jest właścicielem, stroną postępowania powinni być lokatorzy lokali stanowiących odrębną własność. w art. 52 P.b. wskazano, że "Inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. (...) 51".
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 18 ust. 1 ustawy z 24 czerwca 1994 r., o własności lokali (tekst jednolity - Dz. U. z 2015 r., poz. 1892), właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali albo w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, a w szczególności powierzyć zarząd osobie fizycznej albo prawnej.
Przepis art. 27 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jednolity - Dz. U. z 2013 r., poz. 1222), stanowi natomiast, w ustępach 1 i 2, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do prawa odrębnej własności lokalu stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o własności lokali z tym między innymi zastrzeżeniem, że zarząd nieruchomościami wspólnymi stanowiącymi współwłasność spółdzielni, jest wykonywany przez spółdzielnię jak zarząd powierzony (o którym mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali), choćby właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni.
Z powyższego wynika, że na gruncie omawianej sprawy zarząd nieruchomością wspólną sprawuje Spółdzielnia. Tym samym uprawnienia związane z zarządem nieruchomością wspólną są wykonywane przez Spółdzielnię, nie zaś przez poszczególnych współwłaścicieli. Dlatego zasadnie organ wskazał, że obowiązek rozbiórki przedmiotowych krat został właściwie nałożony na Spółdzielnię, ponieważ sporne kraty zostały wykonane na klatce schodowej stanowiącej część wspólną budynku mieszkalnego pozostającego w jej zarządzie.
Odnosząc się do zdania stwierdzenia zawartego w punkcie 1 uzasadnienia skargi, wskazać należy, że wątpliwości skarżącego w tym zakresie, są nieuzasadnione.
Żadne inne kraty poza kratami znajdującymi się na biegu schodów, których dotyczy rozbiórka, nie są widoczne na materiale fotograficznym. Niezasadny jest więc w tym zakresie zarzut nierozpoznania istoty sprawy.
Z tego też powodu nie ma żadnych wątpliwości o jakie kraty na czwartym piętrze chodzi w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. To samo dotyczy opinii Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej z dnia 25 czerwca 2018 r. oraz decyzji organu I instancji. W ocenie Sądu nie ma wątpliwości, że dokument ten także dotyczy krat na biegu schodowym z podestu IV piętra, uwidocznionych na materiale fotograficznym z protokołu oględzin i to one są przedmiotem postępowania przed organem I i II instancji. Nie można zatem zgodzić się ze skarżącym, że w sprawie mamy do czynienia z orzeczeniem organu I instancji, które jest niewykonalne.
Z uwagi na to, że organ odwoławczy ponownie rozpoznaje sprawę, nie są zasadne zarzuty dotyczące nieodniesienia się przez ten organ do zarzutów lub argumentacji podniesionej w odwołaniu.
Niezasadny jest także zarzut naruszenia przez organ odwoławczy przepisów § 68 rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz § 4 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Organ odwoławczy dokładnie wyjaśnił, dlaczego zamontowana na klatce schodowej krata narusza te przepisy.
Zastosowanie przepisów tych rozporządzeń, nie narusza zasady lex retro non agit, ponieważ jak już wskazano, w sprawie zastosowano przepisy p.b. z 1994 r. Wbrew zarzutom skargi.
Fakt niepoinformowania przez organ o treści opinii Komendy Miejskiej Straży Pożarnej, nie miał istotnego wpływu na rozstrzygnięcie. Opinia ta została bowiem przytoczona w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Treść odwołania i zawarta w nim argumentacja, nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że skarżąca zapoznała się z opinią Straży Pożarnej. Organ odwoławczy odniósł się do zarzutu naruszenia art 10 k.p.a., wskazując, że skarżąca nie wykazała związku przyczynowego pomiędzy tym ewentualnym naruszeniem a wynikiem sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.