VII SA/Wa 1461/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2006-12-01
NSAbudowlaneŚredniawsa
pozwolenie na budowęprawo budowlanewarunki zabudowyprojekt budowlanynieważność decyzjirażące naruszenie prawanadzór budowlanyuchwałaorgan administracjisąd administracyjny

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę warsztatu wulkanizacyjnego, uznając, że decyzja ta była wadliwa z powodu rażącego naruszenia prawa budowlanego.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych. Wojewoda stwierdził nieważność decyzji Starosty z 2000 r., ponieważ pozwolenie zostało wydane z rażącym naruszeniem Prawa budowlanego – projekt budowlany nie spełniał wymogów decyzji o warunkach zabudowy (gabaryty budynku były inne niż ustalone). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący domagali się rozbiórki warsztatu, jednak WSA oddalił skargę, wskazując, że postępowanie nadzorcze dotyczy jedynie oceny legalności decyzji, a nie rozstrzygania o losach obiektu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrywał skargę małżonków R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych. Pozwolenie to zostało wydane przez Starostę w 2000 r. dla małżonków O. Wojewoda uznał, że decyzja Starosty była obarczona wadą z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (wydana z rażącym naruszeniem prawa), ponieważ udzielono pozwolenia na budowę warsztatu o powierzchni 52,50 m², podczas gdy decyzja o warunkach zabudowy określała gabaryty budynku na 7m x 5m. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego potwierdził tę wadę, wskazując na naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego. Skarżący, małżonkowie R., domagali się w skardze nie tylko potwierdzenia legalności decyzji o nieważności, ale także nakazania rozbiórki warsztatu, podnosząc jego uciążliwość. Sąd administracyjny oddalił skargę, wyjaśniając, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ma ograniczony zakres i dotyczy jedynie oceny legalności samej decyzji, a nie rozstrzygania o dalszych losach obiektu budowlanego czy jego uciążliwości. Sąd podkreślił, że decyzja stwierdzająca nieważność pozwolenia na budowę jest zgodna z interesem skarżących, ale organy nadzoru budowlanego muszą podjąć odrębne działania w celu ustalenia statusu warsztatu po wyeliminowaniu wadliwej decyzji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, decyzja o pozwoleniu na budowę wydana z rażącym naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego, poprzez niezgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy w zakresie gabarytów budynku, jest decyzją dotkniętą wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że niezgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie gabarytów budynku (52,50 m² zamiast 7m x 5m) stanowi rażące naruszenie przepisów Prawa budowlanego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (5)

Główne

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności.

Prawo budowlane art. 35 § ust. 1 pkt 1 lit. b

Ustawa - Prawo budowlane

Organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy.

Prawo budowlane art. 34 § ust. 1

Ustawa - Prawo budowlane

Projekt budowlany powinien spełniać wymogi określone w decyzji o warunkach zabudowy.

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ odwoławczy utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

PPSA art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd oddala skargę, jeśli brak podstaw do jej uwzględnienia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) z uwagi na niezgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie gabarytów budynku.

Odrzucone argumenty

Żądanie skarżących nakazania rozbiórki warsztatu usług wulkanizacyjnych nie mogło być rozstrzygnięte w postępowaniu nadzorczym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji.

Godne uwagi sformułowania

postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym ograniczającym się do ustalenia, czy decyzja dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a. organ nie jest władny rozstrzygać o innych kwestiach dotyczących istoty sprawy.

Skład orzekający

Halina Kuśmirek

przewodniczący

Bogusław Cieśla

sprawozdawca

Wojciech Mazur

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych z powodu rażącego naruszenia prawa, w szczególności w kontekście Prawa budowlanego i zgodności projektu z warunkami zabudowy. Podkreślenie ograniczonego zakresu postępowania nieważnościowego."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w dacie wydania decyzji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowy problem niezgodności projektu budowlanego z warunkami zabudowy i konsekwencje prawne tego naruszenia. Pokazuje również ograniczenia postępowania nadzorczego.

Nieważne pozwolenie na budowę – czy to oznacza nakaz rozbiórki?

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VII SA/Wa 1461/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-12-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla /sprawozdawca/
Halina Kuśmirek /przewodniczący/
Wojciech Mazur
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Sygn. powiązane
II OSK 1597/08 - Postanowienie NSA z 2008-11-06
II OSK 889/07 - Wyrok NSA z 2008-02-01
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Protokolant Marcin Grabowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi A. i W. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę skargę oddala.
Uzasadnienie
VII SA /Wa 1461/06
U Z A S A D N I E N I E
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2006 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa po ponownym rozpatrzeniu wniosku W. R. z dnia 7 listopada 2000 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lipca 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. i S. małżonkom O. pozwolenia, na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną na działce nr ew. [...] w [...] przy ulicy [...] - stwierdził nieważność przedmiotowej decyzji .
W uzasadnieniu organ podał, że przedmiotowa inwestycja stosownie do obowiązującego w dacie wydania pozwolenia, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], zatwierdzonego uchwałą z dnia [...] maja 1988 r. Nr [...] Miejskiej Rady Narodowej w [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz [...]), znajdowała się na terenie działki położonej w jednostce urbanistycznej [...], tj. w terenach budownictwa jednorodzinnego o niskiej intensywności zabudowy, gdzie dopuszczono realizację budownictwa mieszkaniowego, rodzinnego (budynków wolnostojących, bliźniaczych, bez wykluczenia zabudowy szeregowej) oraz usługowego o uciążliwości nieprzekraczającej granic lokalizacji.
Dla przedmiotowej działki Prezydent [...] decyzją z dnia [...] marca 2000 r., ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu polegające na budowie obiektu warsztatu usług wulkanizacyjnych. W decyzji tej określił jednocześnie gabaryty planowanego budynku warsztatowego na 7m x 5m. W postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. utrzymało w mocy powyższą decyzję lokalizacyjną.
Porównując obie wskazane decyzje organ nadzorczy uznał, że sporną decyzją z dnia [...] lipca 2000 r. udzielono pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych o powierzchni zabudowy 52,50 m czyli w sprzeczności z warunkami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy. Stanowiło to naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U, Nr 89, poz, 4141 z póz. zm,).
Zgodnie z tymi przepisami projekt budowlany powinien spełniać wymogi określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ( art. 34 ust. 1), a przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ zobowiązany był do sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b )
Mając powyższe na uwadze organ uznał, że badana decyzja dotknięta jest wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, gdyż wydana została z rażącym naruszeniem prawa , tj. art. 35 ust 1 pkt 1 lit. b oraz art. 34 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane .
Odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r., wnieśli A. i W. małżonkowie R. .
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania A. i W. R. od decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 roku udzielającej pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy
W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że toczyło się już postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności pozwolenia budowlanego z dnia [...] lipca 2000 r. i początkowo organy obu instancji odmawiały stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lipca 2000 r.
Jednak decyzją z dnia [...] marca 2004 r. utrzymaną następnie w mocy decyzją z dnia [...] maja 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2001 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r. o pozwoleniu na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych .
Przyczyną stwierdzenia nieważności wskazanych decyzji odmawiających stwierdzenia nieważności było ustalenie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż będąca przedmiotem weryfikacji w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2001 r. wypełnia dyspozycję art. 156 § 1 pkt 2 kpa, gdyż w sposób rażący naruszała, będący podstawą jej wydania, art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał bowiem w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2001 roku, odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r., mimo że ta decyzja dotknięta była wadą wskazaną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji odmawiających stwierdzenia nieważności została potwierdzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 831/04, którym Sąd oddalił skargę A. i W. R. oraz E. i S. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. uznając, iż skarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
Wyeliminowanie z obrotu prawnego wskazanych decyzji odmawiających stwierdzenia nieważności skutkowało koniecznością ponownego rozpatrzenia przez Wojewodę [...] wniosku W. R. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r.
W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego kontrolującego w trybie odwoławczym decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. stwierdzającą nieważność decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r. - zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewody [...] było prawidłowe.
Jak wynikało z materiału dowodowego weryfikowaną decyzją Starosta Powiatu [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. i S. O. pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych niezgodnie z wymogami zawartymi w decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2000 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Wskazaną decyzją lokalizacyjną Prezydent [...] określił gabaryty przedmiotowego budynku warsztatowego na 7m x 5m, natomiast sporną decyzją z dnia [...] lipca 2000 r. Starosta udzielił pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych o powierzchni zabudowy 52,50 m2.
Zdaniem organu odwoławczego takie rozstrzygniecie stanowiło rażące naruszenie dyspozycji przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 lit b oraz art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym.
W świetle powyższego organ potwierdził, że decyzja Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r. dotknięta jest wadą z art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Odnosząc się do żądania małżonków R. co do likwidacji spornego warsztatu poprzez jego rozbiórkę organ wyjaśnił, iż w postępowaniu nadzorczym opartym o treść art. 156 § 1 kpa rozstrzyga się wyłącznie co do nieważności decyzji albo jej niezgodności z prawem, natomiast organ nie jest władny rozstrzygać o innych kwestiach dotyczących istoty sprawy.
Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego jest zgodne w skutku z żądaniem wnioskującego W. R. i stwierdzenie jednej z przesłanek nieważności, stanowiło wystarczającą podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Skargę na to rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli małżonkowie R.. Nie wskazując kierunku rozstrzygnięcia Sądu sformułowali wiele zarzutów co do kwestionowanej inwestycji . Podnosili wielką uciążliwość i dokuczliwość funkcjonowania warsztatu usług wulkanizacyjnych powodującą ich zdaniem hałas, zanieczyszczenie powietrza i utrudnienia w komunikacji. Wskazali, że przedmiotowa inwestycja nie powinna powstać na tym terenie, bowiem plan zagospodarowania przestrzennego nie dopuszczał takiego rodzaju usług .
Odnosząc się do konsekwencji stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lipca 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. i S. małżonkom O. pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych, skarżący domagali się nakazania jego rozbiórki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :
Skarga nie jest zasadna .
Na wstępie należy zauważyć, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym ograniczającym się do ustalenia, czy decyzja dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a.
W tym kontekście zarzuty zawarte w skardze nie są zasadne. Poza tym trzeba stwierdzić, że skarga w istocie nie zmierzała do uchylenia czy innego rozstrzygnięcia Sądu pozwalającego na wyeliminowanie zaskarżonej decyzji. W istocie wyrażała jedynie niezadowolenie z istnienia warsztatu usług wulkanizacyjnych mimo wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. i S. O. pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych. Zarzuty sformułowane przez skarżących nie mogły być jednak wzięte pod uwagę w niniejszym postępowaniu, gdyż organy administracyjne rozstrzygały jedynie kwestię czy badana decyzja jest obarczona wadą rażącego naruszenia prawa. Prawidłowo ustalono, że w kwestionowanej decyzji wada z art. 156 § 1 pkt 2 kpa istniała i stosownie do przepisów wymagających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego, organ stwierdził jej nieważność. Przy czym ani Wojewoda [...] jako organ I instancji ani Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ odwoławczy nie mogli podjąć jakichkolwiek dalszych rozstrzygnięć decydujących o losach warsztatu usług wulkanizacyjnych należących do małżonków O.. Wynika to choćby z faktu, iż postępowanie nieważnościowe jest odrębnym postępowaniem mającym wąski zakres badania oraz z faktu, że tylko organy nadzoru budowlanego są aktualnie właściwe w kwestii podejmowania działań mających na celu ustalenie czy warsztat wulkanizacyjny małżonków O. może i ewentualnie w jakiej formie funkcjonować po wyeliminowaniu wadliwej decyzji pozwalającej na jego wzniesienie.
Jednocześnie należy z całą mocą podkreślić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z wnioskiem skarżącego, jest dla niego korzystna a jednocześnie konieczna w sytuacji gdy skarżący kwestionuje negatywne oddziaływanie warsztatu na jego nieruchomość i istniejące utrudnienia związane z jego funkcjonowaniem. Tymi zagadnieniami jednak, jak zasadnie zauważył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego organy nie mogły się zajmować w postępowaniu nadzwyczajnym . Po wyeliminowali z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę organ nadzoru budowlanego powinien podjąć stosowne działania w ramach swych ustawowych kompetencji.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI