VII SA/Wa 1461/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę warsztatu wulkanizacyjnego, uznając, że decyzja ta była wadliwa z powodu rażącego naruszenia prawa budowlanego.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych. Wojewoda stwierdził nieważność decyzji Starosty z 2000 r., ponieważ pozwolenie zostało wydane z rażącym naruszeniem Prawa budowlanego – projekt budowlany nie spełniał wymogów decyzji o warunkach zabudowy (gabaryty budynku były inne niż ustalone). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący domagali się rozbiórki warsztatu, jednak WSA oddalił skargę, wskazując, że postępowanie nadzorcze dotyczy jedynie oceny legalności decyzji, a nie rozstrzygania o losach obiektu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrywał skargę małżonków R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych. Pozwolenie to zostało wydane przez Starostę w 2000 r. dla małżonków O. Wojewoda uznał, że decyzja Starosty była obarczona wadą z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (wydana z rażącym naruszeniem prawa), ponieważ udzielono pozwolenia na budowę warsztatu o powierzchni 52,50 m², podczas gdy decyzja o warunkach zabudowy określała gabaryty budynku na 7m x 5m. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego potwierdził tę wadę, wskazując na naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego. Skarżący, małżonkowie R., domagali się w skardze nie tylko potwierdzenia legalności decyzji o nieważności, ale także nakazania rozbiórki warsztatu, podnosząc jego uciążliwość. Sąd administracyjny oddalił skargę, wyjaśniając, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ma ograniczony zakres i dotyczy jedynie oceny legalności samej decyzji, a nie rozstrzygania o dalszych losach obiektu budowlanego czy jego uciążliwości. Sąd podkreślił, że decyzja stwierdzająca nieważność pozwolenia na budowę jest zgodna z interesem skarżących, ale organy nadzoru budowlanego muszą podjąć odrębne działania w celu ustalenia statusu warsztatu po wyeliminowaniu wadliwej decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, decyzja o pozwoleniu na budowę wydana z rażącym naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego, poprzez niezgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy w zakresie gabarytów budynku, jest decyzją dotkniętą wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że niezgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie gabarytów budynku (52,50 m² zamiast 7m x 5m) stanowi rażące naruszenie przepisów Prawa budowlanego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności.
Prawo budowlane art. 35 § ust. 1 pkt 1 lit. b
Ustawa - Prawo budowlane
Organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy.
Prawo budowlane art. 34 § ust. 1
Ustawa - Prawo budowlane
Projekt budowlany powinien spełniać wymogi określone w decyzji o warunkach zabudowy.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy utrzymuje w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
PPSA art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeśli brak podstaw do jej uwzględnienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) z uwagi na niezgodność projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie gabarytów budynku.
Odrzucone argumenty
Żądanie skarżących nakazania rozbiórki warsztatu usług wulkanizacyjnych nie mogło być rozstrzygnięte w postępowaniu nadzorczym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji.
Godne uwagi sformułowania
postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym ograniczającym się do ustalenia, czy decyzja dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a. organ nie jest władny rozstrzygać o innych kwestiach dotyczących istoty sprawy.
Skład orzekający
Halina Kuśmirek
przewodniczący
Bogusław Cieśla
sprawozdawca
Wojciech Mazur
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych z powodu rażącego naruszenia prawa, w szczególności w kontekście Prawa budowlanego i zgodności projektu z warunkami zabudowy. Podkreślenie ograniczonego zakresu postępowania nieważnościowego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w dacie wydania decyzji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowy problem niezgodności projektu budowlanego z warunkami zabudowy i konsekwencje prawne tego naruszenia. Pokazuje również ograniczenia postępowania nadzorczego.
“Nieważne pozwolenie na budowę – czy to oznacza nakaz rozbiórki?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVII SA/Wa 1461/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-12-01 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-08-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Bogusław Cieśla /sprawozdawca/ Halina Kuśmirek /przewodniczący/ Wojciech Mazur Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Sygn. powiązane II OSK 1597/08 - Postanowienie NSA z 2008-11-06 II OSK 889/07 - Wyrok NSA z 2008-02-01 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Protokolant Marcin Grabowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi A. i W. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę skargę oddala. Uzasadnienie VII SA /Wa 1461/06 U Z A S A D N I E N I E Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2006 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa po ponownym rozpatrzeniu wniosku W. R. z dnia 7 listopada 2000 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lipca 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. i S. małżonkom O. pozwolenia, na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną na działce nr ew. [...] w [...] przy ulicy [...] - stwierdził nieważność przedmiotowej decyzji . W uzasadnieniu organ podał, że przedmiotowa inwestycja stosownie do obowiązującego w dacie wydania pozwolenia, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], zatwierdzonego uchwałą z dnia [...] maja 1988 r. Nr [...] Miejskiej Rady Narodowej w [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz [...]), znajdowała się na terenie działki położonej w jednostce urbanistycznej [...], tj. w terenach budownictwa jednorodzinnego o niskiej intensywności zabudowy, gdzie dopuszczono realizację budownictwa mieszkaniowego, rodzinnego (budynków wolnostojących, bliźniaczych, bez wykluczenia zabudowy szeregowej) oraz usługowego o uciążliwości nieprzekraczającej granic lokalizacji. Dla przedmiotowej działki Prezydent [...] decyzją z dnia [...] marca 2000 r., ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu polegające na budowie obiektu warsztatu usług wulkanizacyjnych. W decyzji tej określił jednocześnie gabaryty planowanego budynku warsztatowego na 7m x 5m. W postępowaniu odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. utrzymało w mocy powyższą decyzję lokalizacyjną. Porównując obie wskazane decyzje organ nadzorczy uznał, że sporną decyzją z dnia [...] lipca 2000 r. udzielono pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych o powierzchni zabudowy 52,50 m czyli w sprzeczności z warunkami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy. Stanowiło to naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U, Nr 89, poz, 4141 z póz. zm,). Zgodnie z tymi przepisami projekt budowlany powinien spełniać wymogi określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ( art. 34 ust. 1), a przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ zobowiązany był do sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b ) Mając powyższe na uwadze organ uznał, że badana decyzja dotknięta jest wadą wymienioną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, gdyż wydana została z rażącym naruszeniem prawa , tj. art. 35 ust 1 pkt 1 lit. b oraz art. 34 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane . Odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r., wnieśli A. i W. małżonkowie R. . Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania A. i W. R. od decyzji stwierdzającej nieważność decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 roku udzielającej pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że toczyło się już postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności pozwolenia budowlanego z dnia [...] lipca 2000 r. i początkowo organy obu instancji odmawiały stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lipca 2000 r. Jednak decyzją z dnia [...] marca 2004 r. utrzymaną następnie w mocy decyzją z dnia [...] maja 2004 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2001 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r. o pozwoleniu na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych . Przyczyną stwierdzenia nieważności wskazanych decyzji odmawiających stwierdzenia nieważności było ustalenie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż będąca przedmiotem weryfikacji w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2001 r. wypełnia dyspozycję art. 156 § 1 pkt 2 kpa, gdyż w sposób rażący naruszała, będący podstawą jej wydania, art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. Decyzją z dnia [...] grudnia 2001 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał bowiem w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2001 roku, odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r., mimo że ta decyzja dotknięta była wadą wskazaną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji odmawiających stwierdzenia nieważności została potwierdzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 831/04, którym Sąd oddalił skargę A. i W. R. oraz E. i S. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004 r. uznając, iż skarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Wyeliminowanie z obrotu prawnego wskazanych decyzji odmawiających stwierdzenia nieważności skutkowało koniecznością ponownego rozpatrzenia przez Wojewodę [...] wniosku W. R. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego kontrolującego w trybie odwoławczym decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2006 r. stwierdzającą nieważność decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r. - zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewody [...] było prawidłowe. Jak wynikało z materiału dowodowego weryfikowaną decyzją Starosta Powiatu [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił E. i S. O. pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych niezgodnie z wymogami zawartymi w decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2000 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Wskazaną decyzją lokalizacyjną Prezydent [...] określił gabaryty przedmiotowego budynku warsztatowego na 7m x 5m, natomiast sporną decyzją z dnia [...] lipca 2000 r. Starosta udzielił pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych o powierzchni zabudowy 52,50 m2. Zdaniem organu odwoławczego takie rozstrzygniecie stanowiło rażące naruszenie dyspozycji przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 lit b oraz art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. W świetle powyższego organ potwierdził, że decyzja Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r. dotknięta jest wadą z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Odnosząc się do żądania małżonków R. co do likwidacji spornego warsztatu poprzez jego rozbiórkę organ wyjaśnił, iż w postępowaniu nadzorczym opartym o treść art. 156 § 1 kpa rozstrzyga się wyłącznie co do nieważności decyzji albo jej niezgodności z prawem, natomiast organ nie jest władny rozstrzygać o innych kwestiach dotyczących istoty sprawy. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego jest zgodne w skutku z żądaniem wnioskującego W. R. i stwierdzenie jednej z przesłanek nieważności, stanowiło wystarczającą podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwej decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na to rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli małżonkowie R.. Nie wskazując kierunku rozstrzygnięcia Sądu sformułowali wiele zarzutów co do kwestionowanej inwestycji . Podnosili wielką uciążliwość i dokuczliwość funkcjonowania warsztatu usług wulkanizacyjnych powodującą ich zdaniem hałas, zanieczyszczenie powietrza i utrudnienia w komunikacji. Wskazali, że przedmiotowa inwestycja nie powinna powstać na tym terenie, bowiem plan zagospodarowania przestrzennego nie dopuszczał takiego rodzaju usług . Odnosząc się do konsekwencji stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lipca 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. i S. małżonkom O. pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych, skarżący domagali się nakazania jego rozbiórki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Skarga nie jest zasadna . Na wstępie należy zauważyć, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym ograniczającym się do ustalenia, czy decyzja dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a. W tym kontekście zarzuty zawarte w skardze nie są zasadne. Poza tym trzeba stwierdzić, że skarga w istocie nie zmierzała do uchylenia czy innego rozstrzygnięcia Sądu pozwalającego na wyeliminowanie zaskarżonej decyzji. W istocie wyrażała jedynie niezadowolenie z istnienia warsztatu usług wulkanizacyjnych mimo wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] lipca 2000 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. i S. O. pozwolenia na budowę warsztatu usług wulkanizacyjnych. Zarzuty sformułowane przez skarżących nie mogły być jednak wzięte pod uwagę w niniejszym postępowaniu, gdyż organy administracyjne rozstrzygały jedynie kwestię czy badana decyzja jest obarczona wadą rażącego naruszenia prawa. Prawidłowo ustalono, że w kwestionowanej decyzji wada z art. 156 § 1 pkt 2 kpa istniała i stosownie do przepisów wymagających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego, organ stwierdził jej nieważność. Przy czym ani Wojewoda [...] jako organ I instancji ani Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ odwoławczy nie mogli podjąć jakichkolwiek dalszych rozstrzygnięć decydujących o losach warsztatu usług wulkanizacyjnych należących do małżonków O.. Wynika to choćby z faktu, iż postępowanie nieważnościowe jest odrębnym postępowaniem mającym wąski zakres badania oraz z faktu, że tylko organy nadzoru budowlanego są aktualnie właściwe w kwestii podejmowania działań mających na celu ustalenie czy warsztat wulkanizacyjny małżonków O. może i ewentualnie w jakiej formie funkcjonować po wyeliminowaniu wadliwej decyzji pozwalającej na jego wzniesienie. Jednocześnie należy z całą mocą podkreślić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z wnioskiem skarżącego, jest dla niego korzystna a jednocześnie konieczna w sytuacji gdy skarżący kwestionuje negatywne oddziaływanie warsztatu na jego nieruchomość i istniejące utrudnienia związane z jego funkcjonowaniem. Tymi zagadnieniami jednak, jak zasadnie zauważył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego organy nie mogły się zajmować w postępowaniu nadzwyczajnym . Po wyeliminowali z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę organ nadzoru budowlanego powinien podjąć stosowne działania w ramach swych ustawowych kompetencji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI