VII SA/WA 1440/22

VII SA/Wa 1440/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Granatowska
Joanna Gierak-Podsiadły /sprawozdawca/
Włodzimierz Kowalczyk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6099 Inne o symbolu podstawowym 609
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2019 poz 1438
art. 34 § 2 pkt 1 w zw. z art. 33 § 1 i § 2 pkt 5
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Asesor WSA Elżbieta Granatowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2022 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Wód Polskich z dnia 12 maja 2022 r., nr 25/KPO/2022 w przedmiocie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Irma I. Spółki z o.o. z siedzibą w K. ("skarżąca") jest postanowienie Prezesa Wód Polskich ("Prezes") nr 25/KPO/2022 z 12 maja 2022 r. wydane w postępowaniu egzekucyjnym w administracji w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. – Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie ("Dyrektor") decyzją znak: ... z ... września 2020 r., nakazał skarżące zasypanie dołów powstałych po usunięciu posadzonych drzew na skarpie odpowietrznej prawego wału przeciwpowodziowego rzeki R.y, tj. na działce ewid. nr ... obr. ... w K., po uprzednim odkopaniu wykonanych bez zachowania odpowiedniej technologii robót zasypów z niezagęszczonego gruntu niewiadomego pochodzenia, gruntem o parametrach nie gorszych niż grunt, z którego zbudowany jest korpus wału, z warstwowym zagęszczeniem zasypów (warstwy grubości max. 20-30 cm) do uzyskania wartości wskaźnika zagęszczenia nie mniejszego niż gruntów otaczających w korpusie wału wraz z odtworzeniem naturalnego umocnienia korpusu wału w miejscach po usuniętych drzewach poprzez obsianie mieszanką traw (pkt I.1) oraz dostarczenie w terminie do 30 dni od momentu zakończenia ww. robót ziemnych operatu wykonanego przez uprawnionego geologa zawierającego powykonawcze wyniki badań wartości wskaźnika zagęszczenia oraz informacje o gruncie użytym do zasypów (pkt I.2). Jednocześnie w decyzji określono, że obowiązek zasypania dołów należy wykonać do 30 października 2020 r.
W związku z niewykonaniem przez skarżącą ww. obowiązków Dyrektor, działając na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 – dalej: "u.p.e.a."), doręczył skarżącej 11 marca 2021 upomnienie znak: [...] z [...] marca 2021 r., wzywające do zastosowania się do ww. decyzji. Następnie w dniu 12 kwietnia 2021 r. Dyrektor wystawił tytuł wykonawczy Nr [...], skierowany do skarżącej jako zobowiązanej. W tym samym dniu Dyrektor zwrócił się do Wojewody Małopolskiego o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w celu wyegzekwowania wykonania przez skarżącą obowiązków wynikających z decyzji Dyrektora z [...] września 2020 r.
W piśmie z 16 kwietnia 2021 r. skarżąca poinformowała Dyrektora, że powstałe doły po usunięciu drzewa na skarpie odpowietrznej prawego wału przeciwpowodziowego rzeki R. zostały zasypane gruntem o parametrach nie gorszych niż grunt, z którego zbudowany jest korpus wału, z warstwowym zagęszczeniem zasypów. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że uzyskano wskaźnik zagęszczenia większy niż gruntów otaczających w korpusie wału. Do pisma tego dołączono "Sprawozdanie z zadania: badanie zagęszczenia gruntu na wale rzeki S. przy ul. N.".
I dalej, Wojewoda Małopolski postanowieniem znak: WR-I.7060.1.2021.MN z 6 maja 2021 r. nałożył na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego Nr [...] wystawionego przez Dyrektora [...] kwietnia 2021 r. Postanowienie powyższe zostało jednak uchylone postanowieniem Ministra Infrastruktury znak: GM-DGWiZS-6.75.108.2021 z 26 sierpnia 2021 r., a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Ponownie rozpatrując sprawę Wojewoda Małopolski postanowieniem znak: WR-I.7060.1.2021.MN z 21 października 2021 r. nałożył na skarżącą grzywę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego Nr [...]wystawionego przez Dyrektora [...] kwietnia 2021 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewody z 21 października 2021 r. wniosła skarżąca i zawarła w nim także zarzut w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej, wskazując na wykonanie obowiązku.
Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. – Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie postanowieniem znak: [...]z [...] lutego 2022 r., na podstawie art. 34 § 2 pkt 1 w zw. z art. 33 § 1 i § 2 pkt 5 u.p.e.a., oddalił przedstawiony zarzuty w całości.
Organ w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że dostarczony 26 kwietnia 2021 r. (pismo z 16 kwietnia 2021 r.) przez skarżącą operat geologiczny nie został wykonany prawidłowo i zgodnie z nakazem zawartym w pkt I.2. decyzji Dyrektora z [...] września 2020 r. Dyrektor podkreślił, że badania wartości wskaźnika zagęszczenia nie zostały wykonane w miejscach wskazanych w nakazie, tj. w miejscu zasypanych dołów po usuniętych drzewach oraz co najmniej w dwóch miejscach na nienaruszonym korpusie (skarpie odpowietrznej) wału – poniżej i powyżej miejsca nasadzenia drzew. Geolog nie zweryfikował również w terenie informacji uzyskanych od skarżącej dotyczących gruntu użytego do zasypania dołów powstałych po usunięciu posadzonych drzew na wale. Z tego też powodu Dyrektor nie uznał przedmiotowego opracowania za wykonanie nakazu.
Dyrektor wskazał również, że na żadnym etapie postępowania nie kwestionował przedłożonego operatu geologicznego pod kątem nienależytych uprawnień geologa, ale jednocześnie zwrócił uwagę, że do przedłożonego operatu geologicznego nie załączono dowodu posiadania przez geologa uprawnień geologicznych, a geolog ten nie widnieje w wykazie osób z uprawnieniami do wykonywania prac określonych w ustawie Prawo geologiczne i górnicze prowadzonym przez Ministra Klimatu i Środowiska. Organ wskazał również, że wcześniej informował skarżącą, że do operatu geologicznego należy dołączyć, na dowód posiadania przez geologa uprawnień geologicznych, świadectwo stwierdzające kwalifikacje geologiczne wydane przez organ administracji geologicznej właściwy do stwierdzenia kwalifikacji. Organ pierwszej instancji podał też, że co prawda skarżąca przy piśmie z 4 listopada 2021 r. nadesłała kopię świadectwa potwierdzającego uprawnienia geologa, który sporządził operat geologiczny, ale nie ma to znaczenia przy ustalaniu wykonania obowiązku przez skarżącą.
Dalej Dyrektor wskazał, że przeprowadził 22 listopada 2021 r. wizję na okoliczność sprawdzenia stanu prawego wału przeciwpowodziowego, podczas której stwierdzono ślady po bytności dzików na prawym wale przeciwpowodziowym rzeki R.. Ślady te wyglądają na świeże, nie starsze niż miesjąc. Ustalił też, że uszkodzenia wału dokonane przez dziki mają charakter jedynie punktowy (nie na całej długości wału) oraz powierzchniowy (bruzdy ze zdjętą darniną na głębokość maksymalną do 20 cm) i tylko na koronie wału przeciwpowodziowego. Uszkodzenia dotyczą głównie wału poza lokalizacją nielegalnych nasadzeń drzew. Jednocześnie organ pierwszej instancji podkreślił, że nie stwierdzono uszkodzeń na skarpie odpowietrznej wału, w miejscu wykonanych nasadzeń drzew oraz przed i za tą lokalizacją gdzie, zgodnie z nakazem, należało przeprowadzić badania wartości wskaźnika zagęszczenia. To oznacza – zdaniem Dyrektora, że skarpa odpowietrzna wału w miejscu zasypanych dołów po usuniętych drzewach oraz poniżej i powyżej miejsca nasadzenia drzew jest nienaruszona i umożliwia wykonanie badań wartości wskaźnika zagęszczenia, zgodnie z decyzją z [...] września 2020 r.
Prezes Wód Polskich, po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej, postanowieniem nr 25/KPO/2022 z 12 maja 2022 r., na podstawie art. 138 ust. 1 pkt 1 oraz art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. – dalej: "k.p.a."), w zw. z art. 34 § 1 oraz 2, art. 18 u.p.e.a. oraz art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r., poz. 2233 ze zm. – dalej: "pr.wod."), utrzymał w mocy ww. postanowienie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Prezes stwierdził, że postępowanie w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym ograniczone jest swoim zakresem do zarzutu przedstawionego przez zobowiązanego, a w niniejszej sprawie do analizy, której ramy wyznacza art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a. Organ podkreślił, że w toku postępowania odwoławczego posiada umocowanie jedynie do wskazania czy w przedmiotowej sprawie nastąpiło wygaśniecie nałożonego obowiązku, a więc przedmiotem postępowania było określenie czy nastąpiła realizacja obowiązku wskazanego w pkt I.2. decyzji z [...] września 2020 r.
I tak Prezes podzielił stanowisko Dyrektora, że skarżąca nie spełniła nakazów określonych w ostatecznej decyzji Dyrektora z [...] września 2020 r., tj. przedłożone sprawozdanie nie zawiera informacji o gruncie użytym do zasypów dołów oraz nie zawiera powykonawczych wyników badań wartości wskaźnika zagęszczenia zgodnie z wytycznymi zawartymi w ww. decyzji. Rozwijając to stawisko wskazał, że w przedłożonej dokumentacji w odniesieniu do informacji o gruncie użytym do zasypów wskazano, że "Można przyjąć iż zasypanie piaskiem i zagęszczenie omawianych dziur ma wyższy wskaźnik zagęszczenia niż otaczająca go warstwa humusu". Powyższe stwierdzenie – w ocenie Prezesa – nie jest wystarczające w świetle zapisów ostatecznej decyzji Dyrektora z [...] września 2020 r., ponieważ oprócz tego, że brak jest dokładanych informacji jaki materiał został użyty do prac ziemnych, to sama konstrukcja zdania świadczy, że przedstawione informacje stanowią przypuszczenie autora dokumentu. Ponadto wyrażenie dotyczące określenia wskaźnika zagęszczenia odnosi się wyłączenie do warstwy humusu, a nie materiału, który tworzy budowlę przeciwpowodziową.
Organ drugiej instancji wskazał również, że w dokumentacji podano, że zostało wykonanych pięć dołów, w których to miejscach doszło do nasadzeń drzew bez wymaganej ustawą Prawo wodne decyzji. Głębokość dołów oscylowała pomiędzy 0,30 - 0,40 m, a badanie zostało wykonane lekką płytą dynamiczną (TERRATEST). W opracowaniu wskazano, że nie ma możliwości wykonania poprawnego badania i załączono dokumentację fotograficzną oraz kartę badania dla jednego punku pomiarowego, podczas gdy pomiary powinny być wykonane w miejscu zasypanych dołów po usuniętych drzewach oraz co najmniej w dwóch miejscach na nienaruszonym korpusie (skarpie odpowietrznej) wału - poniżej i powyżej miejsca nasadzenia drzew. Powyższe nie czyni – zdaniem Prezesa – zadość wymogom określonym w ostatecznej decyzji Dyrektora z [...] września 2020 r.
Dalej Prezes odniósł się do zarzutów podniesionych w zażaleniu wskazując, że obowiązek, o którym mowa w ostatecznej decyzji Dyrektora z [...] września 2020 r., nie został wykonany. Organ wskazał, że w toku postępowania został przedstawiony dokument, który można uznać za operat, o którym mowa w decyzji Dyrektora, aczkolwiek dokument ten nie spełnia wymogów zawartych w tej decyzji, dlatego też nie można przyjąć, że obowiązek został zrealizowany.
Organ nie podzielił również stanowiska skarżącej na temat niewykonalności obowiązku i wskazał, że zgodnie z ustaleniami organu pierwszej instancji uszkodzenia wału dokonane przez dziki stwierdzono jedynie punktowo (nie na całej długości wału) oraz powierzchniowo (bruzdy ze zdjętą darniną na głębokość maksymalną do 20 cm) i tylko na koronie wału przeciwpowodziowego. Uszkodzenia dotyczą głównie wału poza lokalizacją nielegalnych nasadzeń drzew, o których mowa w decyzji z [...] września 2020 r. Ponadto zgodnie z materiałem fotograficznym nie stwierdzono uszkodzeń na skarpie odpowietrznej wału, w miejscu wykonanych nasadzeń drzew oraz przed i za tą lokalizacją gdzie, zgodnie z nakazem, należało przeprowadzić badania wartości wskaźnika zagęszczenia.
W skardze do Sądu na ww. postanowienie Prezesa Wód Polskich z 12 maja 2022 r., skarżąca wniosła o jego uchylenie, uchylenia także postanowienia go poprzedzającego oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
-art. 33 § 2 pkt 5) u.p.e.a w zw. z art. 34 § 2 pkt 1 i 2 oraz § 3 u.p.e.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia, mimo że organ pierwszej instancji błędnie uznał, że nie doszło do wygaśnięcia obowiązku w całości, podczas gdy skarżąca zrealizował w całości obowiązek wynikający z pkt I.2 decyzji, przedstawiając sprawozdanie z zadania – badanie zagęszczenia gruntu na wale rzeki S. przy ul. N. sporządzone przez uprawnionego geologa mgr inż. A. Ł. w sposób, jaki obiektywnie i techniczne był możliwy w okresie jego sporządzenia, w którym zostało potwierdzone wykonanie badań w miejscach określonych w pkt I.2 decyzji i które zawierało wyniki badań określone w pkt I.2 decyzji, a tym samym błędnie oddalił zarzut skarżącej oraz błędne przyjęcie, że podjęcie przez skarżącą czynności określonych w pkt I.2 decyzji po terminie wynikającym z decyzji ma znaczenie dla oceny wykonalności tych czynności, podczas gdy z żadnego przepisu prawa nie wynika taka zależność, a także nieuwzględnienie, że podjęcie tych czynności po terminie wynikającym z decyzji było wynikiem ograniczeń wprowadzonych w związku ze stanem epidemii SARS-CoV-2, a więc okoliczności niezależnych od skarżącej,
-art. 176 ust. 1 pkt 3 pr.wod. poprzez nieuwzględnienie wynikającego z tego przepisu zakazu prowadzenia przez osoby nieuprawnione robót lub czynności ingerujących w konstrukcję wałów przeciwpowodziowych, w tym ich rozkopywania, uszkadzania darniny lub innych umocnień skarp i korony wałów, w związku z którym ponowienie badania wynikającego z pkt I.2. decyzji jest niemożliwe;
-art. 77 ust. 11 pr.wod. w zw. z art. 33 § 2 pkt 2 u.p.e.a. poprzez nieuwzględnienie, że decyzja nakładała obowiązek niewynikający z przepisu art. 77 ust. 11 pr.wod., który uprawnia jedynie do nakazania przywrócenia stanu niepowodującego zanieczyszczenia wód temu, kto wykonał te roboty lub czynności na jego koszt, a nie do nakazania dostarczenia operatu wskazanego w pkt I.2. decyzji,
-art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez zaniechanie ustalenia wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności w zakresie prawidłowości i możliwości wykonania obowiązku wynikającego z pkt I.2 decyzji, w tym związanych z upływem czasu i sposobem użytkowania wału od czasu wydania decyzji,
-art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i uznanie, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na to, że skarżąca nie wykonała obowiązku wynikającego z pkt I.2 decyzji, mimo że dostarczone sprawozdanie spełnia wymogi wynikające z powyższej decyzji,
-art. 84 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez zaniechanie powołania dowodu z opinii biegłego celem weryfikacji prawidłowości wyników sprawozdania, podczas gdy wymagało to wiadomości specjalnych, których organ nie posiada,
-art. 8 ust. 1 k.p.a. polegającego na naruszeniu zasady zaufania do władzy publicznej, poprzez nałożenie na skarżącą obowiązku niewynikającego z przepisów prawa przy równoczesnym kwestionowaniu prawidłowości wykonania tego obowiązku bez prawidłowej i merytorycznej, tj. przy udziale biegłego, weryfikacji dostarczonego przez skarżącą sprawozdania.
W odpowiedzi na skargę Prezes Wód Polskich wniósł o jej oddalenie; podtrzymał stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie; zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Prezesa Wód Polskich nr 25/KPO/2022 z 12 maja 2022 r., utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji o oddaleniu zarzutu złożonego przez skarżącą do tytułu wykonawczego Nr [...]z [...] kwietnia 2021 r., w którym wskazano na decyzję Dyrektora z [...] września 2020 r. i obowiązek z tej decyzji wynikający, dotyczący dostarczenia przez skarżącą (jako wykonawcę nielegalnego nasadzenia drzew na prawym wale przeciwpowodziowym rzeki R., tj. na działce nr ewid. [...], obręb [...], w K.), operatu wykonanego przez uprawnionego geologa zawierającego powykonawcze wyniki badań wartości wskaźnika zagęszczenia oraz informacje o gruncie użytym do zasypów dołów powstałych po usunięciu posadzonych drzew na skarpie odpowietrznej prawego wału przeciwpowodziowego rzeki R. (ze wskazaniem na to, że badania należy wykonać w miejscu zasypanych dołów po usuniętych drzewach oraz co najmniej w dwóch miejscach na nienaruszonym korpusie wału – poniżej i powyżej miejsca nasadzenia drzew).
Wskazane orzeczenia wydane zostały w oparciu o art. 34 § 2 pkt 1 u.p.e.a., a zdaniem Sądu stosując ten przepis w I instancji nie naruszono prawa; stąd także ww. postanowienie Prezesa Wód Polskich należało uznać za prawidłowe.
Rozwijając tę ocenę Sąd zauważa, że w aktualnym stanie prawnym, ukształtowanym nowelizacją postępowania egzekucyjnego w administracji z 11 września 2019 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 2070), która weszła w życie w dniu 30 lipca 2020 r., przepis art. 33 § 1 u.p.e.a. stanowi, że zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
Stosownie do przepisu art. 33 § 2 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej może być m.in.: wygaśnięcie obowiązku w całości lub w części (pkt 5). Przy czym, podstawą zarzutu w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego mogą być wyłącznie konkretne zdarzenia i okoliczności wymienione w art. 33 § 2 u.p.e.a., a nie jakiekolwiek niezadowolenie zobowiązanego z poddania go egzekucji administracyjnej. Tylko zarzuty znajdujące oparcie w jednej z wymienionych w tym przepisie przyczyn podlegają rozpatrzeniu w trybie określonym w art. 34 u.p.e.a. Co więcej, podstawy poszczególnych zarzutów wyłączają się wzajemnie, co oznacza, że nie można przywoływać jednej okoliczności jako podstawy dwóch lub więcej zarzutów (por. wyrok NSA z 12 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK 3535/15). Poza tym w przypadku zgłoszenia zarzutu/zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym granice sprawy rozpoznawanej przez właściwy organ wyznaczają wskazane przez stronę zobowiązaną zarzuty, o których mowa w art. 33 u.p.e.a. Nadto, postępowanie wszczęte zarzutami w trybie art. 33 u.p.e.a., nie może prowadzić do podważenia ostatecznych merytorycznych rozstrzygnięć organów, wydanych w toku postępowania administracyjnego - jako postępowania rozpoznawczego, albowiem postępowanie egzekucyjne jest wyłącznie postępowaniem wykonawczym, zmierzającym do realizacji obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym i podanym w nim akcie.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd dostrzega, że ww. postanowienia wydane zostały w związku z zarzutem zgłoszonym przez skarżącą do ww. tytułu wykonawczego, dotyczącego obowiązku określonego w ostatecznej decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K.Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie znak: [...]z [...] września 2020 r. W zażaleniu z 3 listopada 2021 r. na postanowienie organu egzekucyjnego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, skarżąca podniosła bowiem m.in. zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, który następnie został przekazany wierzycielowi celem zajęcia stanowiska w przewidzianej do tego formie prawnej (stosownie do art. 34 § 1 u.p.e.a.). We wskazanym zażaleniu skarżąca wskazała na wykonanie obowiązku w całości, co stanowi (jak przyjął organ egzekucyjny) zarzut, o którym mowa w art. 33 § 2 pkt 5 up.e.a. Skarżąca tak wypowiedziała się co do obowiązku określonego w pkt I decyzji (pkt I.1 i I.2), konsekwentnie wywodząc w sprawie o przedłożeniu wymaganego od niej -na podstawie pkt I.2 ww. decyzji- operatu geologicznego.
Prawidłowo w tej sytuacji ww. pismo skarżącej zostało rozpatrzone również z uwzględnieniem art. 33 § 2 u.p.e.a. Prawidłowo także przyjęto, że okoliczności przez nią przywołane, i następnie zweryfikowane w oparciu o dostępne/zgromadzone w postępowaniu egzekucyjnym dowody, nie wskazują na wygaśnięcie obowiązku w całości (wobec jego wykonania).
I tak, Sąd zauważa, że skarżąca w odpowiedzi na upomnienie wierzyciela, przy piśmie z 16 kwietnia 2021 r. przedłożyła "Sprawozdanie z zadania: badanie zagęszczenia gruntu na wale rzeki S. przy ul. N.", podpisane przez A. Ł.. Do pisma z 4 listopada 2021 r. dołączyła kserokopię świadectwa wydanego przez Marszałka Województwa Małopolskiego z 7 listopada 2017 r., potwierdzającego posiadanie kwalifikacji geologicznych kategorii XIII przez ww. osobę. Wskazaną wyżej decyzją z [...] września 2020 r. obowiązana była w terminie do 30 października 2020 r. zasypać doły powstałe po usunięciu posadzonych drzew na skarpie odpowietrznej prawego wału przeciwpowodziowego rzeki R., tj. na działce nr ewid. [...], obręb [...], w K. (w sposób określony w tej decyzji); następnie, tj. w terminie 30 dni od momentu zakończenia ww. robót ziemnych (najpóźniej więc do 30 listopada 2020 r.), dostarczyć operat wykonany przez uprawnionego geologa zawierający powykonawcze wyniki badań wartości wskaźnika zagęszczenia oraz informacje o gruncie użytym do zasypów. We wskazanej decyzji dookreślono, że przedmiotowe badania dla zasypów o głębokości ponad 0,5 m należy wykonać w oparciu o sondowania sondą dynamiczną, zaś dla zasypów o głębokości do 0,5 m lekką płytą dynamiczną; badania należy wykonać w miejscu zasypanych dołów po usunięciu drzew oraz co najmniej w dwóch miejscach na nienaruszonym korpusie (skarpie odpowietrznej) wału – poniżej i powyżej miejsca nasadzenia drzew. Przywołany powyżej dokument, złożony przez skarżącą a mający świadczyć o realizacji pkt I.2 decyzji, nie odpowiada wymogom w tej decyzji określonym. Z jego treści wynika, na co prawidłowo zwrócił uwagę skarżony organ, że nie zawiera on koniecznych badań. Wskazano w nim, że "(...) omawiane miejsca pokrywa warstwa humusu, zarośnięta trawą. Uniemożliwia to wykonanie poprawnego badania" oraz, że "Niestety w chwili obecnej nie ma możliwości wykonania poprawnego badania". Słusznie w takiej sytuacji przyjęto, że nie czyni to zadość obowiązkowi określonemu w pkt I.2 egzekwowanej decyzji. Omawiany dokument (a tylko ten w tym kontekście skarżąca przedstawiła) nie zawiera bowiem informacji o gruncie użytym do zasypania dołów (geolog nie zweryfikował w terenie informacji uzyskanych w tym zakresie) oraz nie zawiera powykonawczych wyników badań wartości wskaźnika zagęszczenia zgodnie z wytycznymi ww. decyzji. Należy przy tym dodać, że dołów było pięć, a pomiary powinny obejmować miejsca zasypanych dołów oraz dwa dodatkowe punkty pomiarowe, co oznacza, że operat przedłożony w wykonaniu ww. decyzji powinien obejmować siedem miarodajnych pomiarów. Tym samym, należy zgodzić się z organami orzekającym w sprawie, że wskazany obowiązek nie został wykonany, czy inaczej – nie można przyjąć, że został zrealizowany i że z tego powodu wystąpiła sytuacja ureguowana w art. 33 § 2 pkt 5 u.p.e.a.; zarówno z przyczyn już podniesionych (wobec sformułowań zawartych w przedłożonym opracowaniu), jak i z tego powodu, że przedstawione sprawozdanie obrazuje wyniki wyłącznie z jednego punktu pomiarowego w sytuacji, gdy powinno przedstawiać wyniki z siedmiu punktów pomiarowych.
Analizując powyższe organ II instancji wziął pod uwagę stanowisko skarżącej co do możliwości wykonania ww. obowiązku wobec tego, że wał "został zryty przez dziki a dziury są głębsze niż nasadzenia". Słusznie zwrócił uwagę na to, że okoliczność ta została zweryfikowana na etapie I instancji, a zgodnie z ustaleniami tego organu uszkodzenia wału spowodowane przez dziki (punktowe, powierzchniowe i tylko na koronie wału), nie uniemożliwiały przeprowadzenia koniecznych badań i dostarczenia następnie wmaganego operatu. Znajduje to odzwierciedlenie w materiałe dowodowym zgromadzonym przez organ I instancji, który to nie budzi wątpliwości w zakresie jego wiarygodności (v. notatka służbowa pracownika tego organu – będącego organem wyspecjalizowanym w zakresie utrzymania szczelności i stabilności wałów przeciwpowodziowych i prowadzonych w tym kierunku badań hydrogeologicznych, v. art. 176 ust. 5 pr.wod.).
W konsekwencji Sąd uznał, że postanowienia wydane w sprawie są prawidłowe – prawidłowo bowiem, z uwzględnieniem wszystkich ważnych okoliczności, rozważono podniesiony przez skarżącą na tym etapie postępowania egzekucyjnego zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zgodnie z art. 33 § 4 u.p.e.a. zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej określa istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające to żądanie, wobec czego tylko ten zgłoszony przez skarżącą mógł być przedmiotem oceny organów, co też w sprawie było przestrzegane. W tym też kontekście Sąd nie stwierdził naruszenia w sprawie art. 33 § 2 pkt 5 w zw. z art. 34 § 2 pkt 1 i 2 oraz § 3 u.p.e.a., ani przywołanych w skardze przepisów regulujących postępowanie dowodowe w administracji w związku z art. 33 § 2 u.p.e.a. Organy orzekające wyjaśniły powody swojej oceny, dając temu wyraz w uzasadnieniach podjętych postanowień, z odwołaniem się do wystarczająco zgromadzonego w kwestii spornej materiału dowodowego. Podały przy tym m.in. powody, dla których dokument przedstawiony przez skarżącą nie stanowi o wykonaniu pkt I.2 ww. decyzji, a uczyniły to zgodnie z zasadą określoną w art. 80 k.p.a. Sąd podkreśla jednocześnie, że w ramach oceny zgłoszonego przez skarżącą zarzutu, nie było miejsca na analizę zasadności/prawidłowości nałożenia obowiązków egzekwowaną decyzją, bo tego rodzaju kwestie wykraczają poza ramy postępowania egzekucyjnego. Stąd też także pozostałe zarzuty skargi, dotyczące naruszenia art. 77 ust. 11 pr.wod. (i określenia obowiązku w decyzji w sposób niezgodny z prawem), czy art. 176 pr.wod. nie mogły okazać się zasadne. Odnośnie do tego ostatniego przepisu, mającego wskazywać również na niewykonalność (w chwili obecnej, wobec upływu terminów) pkt I.2 egzekwowanej decyzji, Sąd stwierdza nadto, że nie wynika z akt, aby egzekwowana decyzja w ww. części była kwestionowana przez skarżącą i została wyeliminowana z obrotu prawnego; nie nastąpiło to także z urzędu – z uwagi na jej niewykonalność z przyczyn prawnych (co uzasadniałoby zastosowanie trybu nadzorczego uregulowanego w art. 156 § 1 k.p.a.), wobec czego akt ten obowiązuje i podlega wykonaniu, zaś upływ terminu wykonania prac i badań wynikający z tego aktu jedynie potwierdza zasadność uruchomienia postępowania egzekucyjnego w celu wyegzekwowania wszystkich uregulowanych w tym akcie obowiązków.
W tych warunkach, nie podzielając żadnego z zarzutów skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o oddaleniu skargi.