VII SA/Wa 1439/25

VII SA/Wa 1439/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-09-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Ścieszka. /sprawozdawca/
Joanna Gierak-Podsiadły /przewodniczący/
Łukasz Trochym
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 1881/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-04
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1286
art. 15
Ustawa z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędziowie: sędzia WSA Łukasz Trochym, asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.), , Protokolant: ref. Tomasz Bilewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2025 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 maja 2025 r. znak: DOR.7110.9.2025.ASM(1) w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno - budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z [...] grudnia 2024 r. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 15 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...] (Dz. U. z 2024 r. poz. 1286) oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 80 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725), zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił [...] S.A. pozwolenia na budowę dla inwestycji w zakresie terminalu pn. "Budowa infrastruktury służącej do obsługi jednostek FSRU wraz z nabrzeżami, gazociągiem podmorskim, przejściem bezwykopowym przez strefę brzegową oraz lądowym odcinkiem gazociągu na działce morskiej oraz działkach lądowych, w ramach realizacji przedsięwzięcia pn. Realizacja terminala FSRU wraz z gazociągiem podmorskim w obrębie akwenu Portu w [...]", zlokalizowanej w mieście [...], w obrębie [...] na działkach lądowych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz w obrębie [...] Zatoka na morskich wodach wewnętrznych działka nr [...].
Odwołanie od tej decyzji złożyła Fundacja [...], która nie brała udziału w postępowaniu przed Wojewodą [...]. Mając na uwadze, że celem Fundacji jest ochrona i zachowanie środowiska naturalnego oraz naturalnych warunków życia człowieka, wobec treści art. 86g ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112, ze zm., dalej: u.i.o.ś.), organ odwoławczy rozpoznał złożone odwołanie.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (GINB) decyzją z 9 maja 2025 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.), utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] grudnia 2024 r.
GINB podkreślił, że decyzja Wojewody została poprzedzona decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] lutego 2024 r. o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji.
Inwestor - [...] S.A. złożył wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania wszystkimi nieruchomościami objętymi ww. decyzją o pozwoleniu na budowę. Wraz z wnioskiem przedłożył decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2024 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu dla ww. przedsięwzięcia na terenie działek ewidencyjnych nr: [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] oraz nr [...] obręb [...] w m. [...]. Mając na uwadze art. 35 ust. 1 pkt 1a Prawa budowlanego, GINB stwierdził, że sporne zamierzenie jest zgodne z postanowieniami ww. decyzji lokalizacyjnej. Przebieg spornego gazociągu wskazany w dokumentacji projektowej odpowiada jego przebiegowi ustalonemu w decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2024 r.
Zdaniem GINB, sporne zamierzenie jest też zgodne z ustaleniami decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] lutego 2024 r., ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla ww. przedsięwzięcia. Odwołując się więc do treści art. 86 pkt 2 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś., organ odwoławczy wskazywał, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający pozwolenie na budowę.
Odnosząc się w tym miejscu do argumentów odwołania, GINB wskazywał, że nie są one skuteczne. Pełnomocnik odwołującej zarzucił bowiem decyzji Wojewody niezgodność z decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] lutego 2024 r. o środowiskowych uwarunkowaniach:
- w zakresie terytorialnym inwestycji w części lądowej, wskazując, że decyzja Wojewody [...] z [...] grudnia 2024 r. obejmuje siedem działek (nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]), podczas gdy decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] obejmuje siedemnaście działek (nr: [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]);
- w zakresie określenia obrębu ewidencyjnego inwestycji w części lądowej, podnosząc, że w decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2024 r. jest mowa o obrębie [...], podczas gdy w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] - o obrębie [...].
Analizując pierwszy z ww. zarzutów, GINB wskazywał, że w piśmie [...] Sp. z o.o. (autor raportu oddziaływania na środowisko) z 31 marca 2025 r. (str. 16), będącym załącznikiem do odpowiedzi inwestora z 14 kwietnia 2025 r. na wezwanie GUNB z 24 marca 2025 r., stwierdzono, że bazując na obecnym zaawansowaniu prac i wiedzy o projekcie, obszar inwestycji będzie zajmował znacznie mniejszą powierzchnię niż wskazano na etapie uzyskiwania decyzji środowiskowej (pokazane np. na rys. 7.76). Skoro zaś inwestor uzyskał decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] lutego 2024 r. dla zamierzenia obejmującego siedemnaście działek, to nie ma i przeszkód, by docelowo zrealizował je na mniejszym obszarze (siedem działek). Niezgodne z postanowieniami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w rozumieniu art. 86g ust. 3 pkt 1 u.i.o.ś., byłoby objęcie decyzją o pozwoleniu na budowę większej powierzchni niż uzgodniona decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Wobec powyższego GINB uznał powyższy zarzut odwołania za nieuzasadniony. Zmiana decyzji środowiskowej lub przeprowadzenie ponownej oceny oddziaływania na środowisko byłaby wymagana w przypadku zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ograniczenie terenu, na którym ma być realizowana inwestycja taką zmianą nie jest. Inwestor nie ma obowiązku wykorzystywania całego terenu, na jaki została wydana decyzja środowiskowa i może zmniejszyć zakres inwestycji.
Ustosunkowując się do zarzutu niezgodności decyzji Wojewody [...] z decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] w zakresie określenia obrębu ewidencyjnego inwestycji w części lądowej, GINB wyjaśnił, iż w ewidencji gruntów Miasta [...] obręb ewidencyjny [...], znajdujący się w jednostce ewidencyjnej [...], M. [...], jest zamiennie określony jako obręb ewidencyjny [...]. Powyższe potwierdza uproszczony wypis z rejestru gruntów, sporządzony w dniu 3 kwietnia 2024 r. przez Prezydenta Miasta [...].
W odniesieniu do zauważanego w odwołaniu braku ustalenia sposobu postępowania z kolonią bobrów, która znajduje się na terenie przedsięwzięcia, GINB zauważał, że powyższa argumentacja Fundacji nie wykazuje w żaden sposób ani niezgodności decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2024 r. z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, ani nieuwzględnienia w decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2024 r. postanowień decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, do czego odwołująca jest zobligowana na mocy art. 86g ust. 3 pkt 1 u.i.o.ś. Zarzut ten sprowadza się w istocie do polemiki z treścią decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i nie może zostać uwzględniony, ponieważ organ udzielający pozwolenia na budowę nie ocenia prawidłowości decyzji środowiskowej, natomiast jest nią związany. GINB podkreślił, że wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę został złożony w okresie ważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z art. 72 ust. 4 u.i.o.ś. W tej sytuacji organ udzielający pozwolenia na budowę nie jest uprawniony do badania aktualności decyzji środowiskowej.
Organ odwoławczy nadmienił, że wyjaśnienia m.in. co do kolonii bobrów, która według odwołującej znajduje się na terenie przedsięwzięcia, zawiera przywołane wyżej pismo [...] Sp. z o.o. z 31 marca 2025 r., gdzie stwierdzono, że: "Podsumowując, planowane przedsięwzięcie nie wpłynie zarówno w fazie budowy, funkcjonowania i likwidacji na siedliska bobrów w obrębie omawianych użytków ekologicznych, które zgodnie ze wskazaniem [...] wykorzystywane są przez bobry."
GINB stwierdził również, że analiza akt sprawy nie wykazała, aby projekt zagospodarowania terenu spornej inwestycji naruszał przepisy techniczno-budowlane, w tym w szczególności określone przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r. poz. 640). Projekt został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, które przynależą do właściwej izby samorządu zawodowego. Ponadto, dla przedmiotowej inwestycji Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie, decyzją z [...] lipca 2024 r. udzielił inwestorowi pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych oraz na lokalizowanie na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią nowych obiektów budowlanych. Planowana inwestycja została pozytywnie zaopiniowana przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, inwestor uzyskał również dla przedmiotowej inwestycji analizę nawigacyjną z 3 lipca 2024 r. pt. "Analiza nawigacyjna infrastruktury hydrotechnicznej terminala gazowego FSRU na [...]", wykonaną przez Uniwersytet [...] w [...] i uzgodnioną przez Urząd [...] w [...] (pismo z 20 września 2024 r.).
Z tych przyczyn GINB utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...].
Nie zgadzając się z decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Fundacja [...], reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Wojewody oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 86 pkt 2 u.i.o.ś. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 81 k.p.a. w zw. art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647) poprzez wydanie decyzji bez należytego ustalenia i wykazania zgodności obszaru określonego w decyzji z obszarem wskazanym w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a to decyzją wydaną przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] w dniu [...] lutego 2024 r. pomimo istnienia poważnych i uzasadnionych wątpliwości co do tej zgodności oraz bez odniesienia się przez organ do przedstawionej argumentacji i zastrzeżeń w tym zakresie.
Uzasadniając skargę Fundacja zauważała, że z dokumentów dołączonych do decyzji i w raporcie ooś (który był podstawą do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach) ze względu na znaczące różnice skali i sposobu prezentacji danych nie wynika jednoznacznie, jak się mają do siebie, w sensie geometrycznym, określone w obu decyzjach obszary. W szczególności, bez dokładnej analizy kartograficznej nie daje się stwierdzić, czy obszar określony w decyzji jest w całości zawarty w obszarze określonym w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, tj., że ten pierwszy w żaden sposób nie wykracza poza drugi. Nie można być pewnym, czy obszar inwestycji opisany w skarżonej decyzji mieści się całkowicie w obszarze opisanym w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, mimo że te same działki się na nich powtarzają, ponieważ:
- to, że jakaś działka pojawia się w obu decyzjach nie oznacza, że inwestycja w jednej decyzji znajduje się dokładnie tam, gdzie inwestycja w drugiej;
- możliwe jest, że inwestycje opisane w obu decyzjach nie pokrywają się wcale, nawet jeśli są na tych samych działkach;
- bez dokładnych współrzędnych przedsięwzięcia objętego zaskarżoną decyzją nie da się tego jednoznacznie ocenić.
Dlatego zasadnym było, by rzeczoną kwestię zbadał biegły z matematyki lub kartografii, który potrafi to dokładnie przeanalizować. Tego zaniechały organy obu instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że postępowanie w przedmiotowej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącej, było prowadzone w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a zgromadzony materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony.
W piśmie procesowym z 2 września 2025 r. inwestor – [...] S.A. przedstawił swoje stanowisko co do zarzutów skargi wnosząc o jej oddalenie jako oczywiście nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności Sąd podkreśla, że zarówno decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2024 r. jak i zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 maja 2025 r. zostały wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...], tj. w oparciu o akt prawa mający charakter szczególny, bowiem powyższa specustawa została uchwalona w celu realizacji konkretnego przedsięwzięcia o charakterze ogólnopaństwowym ze względu na istotny interes bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej. Stąd też unormowania w niej zawarte mają charakter zamknięty i w sposób wyczerpujący regulujący daną materię, chyba, że co innego wynika z jej zapisów.
Wskazać także należy, że ww. ustawa przewiduje trzy etapy postępowania administracyjnego: ustalenie lokalizacji inwestycji, wydanie pozwolenia na budowę oraz określenie wysokości i zasad wypłaty odszkodowania, przy czym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu wydawana na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w [...], wymaga wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 72 ust. 1 pkt 15 u.i.o.ś.).
Decyzja będąca przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie dotyczy udzielonego Inwestorowi pozwolenia na budowę, której podstawę ustala art. 15 u.i.o.ś. W myśl ust. 1 tego przepisu pozwolenie na budowę inwestycji w zakresie terminalu wydaje wojewoda na zasadach w trybie ustawy - Prawo budowlane, z zastrzeżeniem przepisów tejże ustawy. Stosownie zaś do art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania powyższych rozstrzygnięć), o ile zostaną spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1 tej ustawy, właściwy organ jest zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W myśl art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, właściwy organ sprawdza: zgodność projektu budowanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; zgodność projektu zagospodarowania działki i terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń oraz informacji.
Z akt sprawy wynika, że inwestor spełnił wszystkie wymogi stawiane przez ustawę - Prawo budowlane niezbędne dla uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz wymogi stawiane przez ustawę z dnia 24 kwietnia 2009 r. u.i.o.ś. dołączając do swojego wniosku (k. 25 i 69 akt administracyjnych) wymagane dokumenty, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane.
Jednocześnie, w aktach znajduje się decyzja Wojewody [...] z [...] lipca 2024 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, której wydanie poprzedziła decyzja RDOŚ w [...] z [...] lutego 2024 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji tego przedsięwzięcia. GINB – jako organ drugiej instancji oraz uprzednio Wojewoda [...] zweryfikowali załączony projekt budowlany dochodząc do usprawiedliwionej konstatacji, że przestawiony projekt jest zgodny z warunkami decyzji lokalizacyjnej oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia.
W ocenie Sądu, organy prawidłowo oceniły kompletność wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, dokonały merytorycznej kontroli tego wniosku i wydały decyzję zgodną z mającymi zastosowanie w przedmiotowej sprawie przepisami prawa.
Decyzja organu odwoławczego, wbrew twierdzeniom skargi, nie uchybia przepisanym w powyższym zakresie normom.
Należy podkreślić, że w świetle art. 86g ust. 2 u.i.o.ś. odwołanie złożone przez organizację ekologiczną od decyzji zezwalającej na inwestycję przysługuje w zakresie, w jakim organ pozostaje związany decyzją środowiskową. W ten sposób ograniczona została swoboda takiej organizacji w zakresie wnoszenia środków zaskarżenia – wprowadzono bowiem kwalifikowane wymagania dotyczące odwołań od decyzji. Ustawodawca nadał w ten sposób decyzji środowiskowej charakter rozstrzygnięcia wstępnego w stosunku do przyszłej decyzji zezwalającej na realizację konkretnej inwestycji, pełniącego względem niej funkcję prejudycjalną. Powyższe determinuje zakres kontroli sądowej rozstrzygnięcia wydanego na skutek odwołania Fundacji [...].
Rozpoznając zatem zarzuty dotyczące braku pełnej tożsamości działek objętych decyzją środowiskową względem działek, na których decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę umożliwia realizację spornego przedsięwzięcia, GINB stwierdził, że objęcie zakresem terytorialnym inwestycji siedmiu działek spośród siedemnastu wymienionych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie może świadczyć o niezgodności, rzutującej na możliwość wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla inwestycji, której lokalizacja została precyzyjnie określona we wniosku inwestora i przedstawiona w załączonej do tego wniosku dokumentacji.
Podzielając powyższe stwierdzenie organu Sąd zauważa, że zasięg terytorialny spornego przedsięwzięcia nie wykracza poza zakres obszaru, którego granice ocenione zostały w decyzji ustalającej uwarunkowania środowiskowe inwestycji. Zawężenie obszaru, na którym realizowane będą prace budowlane związane z inwestycją, dla której została wydana decyzja środowiskowa nie może być postrzegane jako niezgodność. Wiążąca moc decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie może być bowiem rozumiana w sposób determinujący realizację inwestycji na całym obszarze ocenionego pod względem wpływu inwestycji na środowisko, w sytuacji gdy wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę tej inwestycji przewiduje zagospodarowanie jedynie części działek, dla których została wydana decyzja lokalizacyjna.
W takim przypadku Sąd nie dostrzega zauważanej przez skarżącą Fundację potrzeby weryfikacji kartograficznego ujęcia i szczegółowej analizy geometrii działek celem dokonania oceny wnioskowanego zamierzenia względem ustaleń decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Podkreślić trzeba, że z załączników mapowych pozostających częścią akt administracyjnych wynika bezsprzecznie, że realizacja inwestycji nie wykracza poza zakres obszaru ujętego i analizowanego w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a tylko w takim przypadku można byłoby zakwestionować prawidłowość udzielonego pozwolenia na budowę.
Z powyższych względów Sąd uznał, że wniesiona w sprawie skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a., podlegała oddaleniu.