VII SA/Wa 1396/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-06-24
NSAbudowlaneŚredniawsa
pozwolenie na budowęrozbudowa pawilonuwarunki zabudowymiejsca postojowedojazdPrawo budowlaneKPAWSAorgan odwoławczy

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewody zatwierdzającą projekt budowlany i pozwolenie na rozbudowę pawilonu, stwierdzając naruszenie przepisów KPA poprzez nierozpatrzenie wszystkich zarzutów strony skarżącej dotyczących miejsc postojowych i dojazdu.

Spółdzielnia Mieszkaniowa zaskarżyła decyzję Wojewody zatwierdzającą projekt rozbudowy pawilonu usługowo-handlowego. Skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące niezgodności projektu z warunkami zabudowy, braku miejsc postojowych i niewłaściwego dojazdu. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta, uznając, że kwestie te zostały wyjaśnione. Sąd administracyjny uchylił decyzję Wojewody, stwierdzając, że organ odwoławczy nie rozpatrzył wnikliwie wszystkich zarzutów strony, w szczególności dotyczących statusu prawnego ulicy, miejsc postojowych i dojazdu, naruszając tym przepisy KPA.

Sprawa dotyczyła skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbudowę pawilonu usługowo-handlowego. Spółdzielnia podnosiła zarzuty naruszenia przepisów Prawa budowlanego, w tym art. 32 ust. 4 (decyzja wydana w okresie nieważności decyzji o warunkach zabudowy) oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 lit b (niezgodność projektu z warunkami zabudowy w zakresie miejsc postojowych i dojazdu). Wojewoda uznał, że inwestor spełnił wymagania, a wniosek złożono w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy. Sąd administracyjny, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, stwierdził, że Wojewoda nie rozpatrzył wnikliwie wszystkich zarzutów strony skarżącej. W szczególności nie wyjaśniono statusu prawnego ulicy [...], kwestii zapewnienia miejsc postojowych zgodnie z warunkami zabudowy oraz dojazdu do inwestycji. Brak odniesienia się do tych zarzutów naruszył przepisy art. 7, 77 i 80 KPA. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ odwoławczy nie wyjaśnił tej kwestii w sposób należyty.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że Wojewoda nie dokonał dokładnego wyjaśnienia kwestii dotyczących miejsc postojowych i dojazdu, nie ustalił statusu prawnego ulicy oraz nie rozpatrzył zagadnienia miejsc postojowych w świetle decyzji o warunkach zabudowy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (13)

Główne

PPSA art. 145 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

pkt 1 lit c

Pomocnicze

PPSA art. 1 § 1

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

PPSA art. 2

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

PPSA art. 3 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 3 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PPSA art. 134 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

Pb art. 32 § 4

Prawo budowlane

Pb art. 35 § 1

Prawo budowlane

Pb art. 35 § 1

Prawo budowlane

pkt 1 lit b

PPSA art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwe rozpatrzenie przez organ odwoławczy zarzutów dotyczących miejsc postojowych i dojazdu. Niewyjaśnienie statusu prawnego ulicy wewnętrznej. Naruszenie przepisów KPA (art. 7, 77, 80) przez organ odwoławczy.

Godne uwagi sformułowania

Kontrola sądu administracyjnego [...] ogranicza się do badania zgodności orzeczenia z prawem. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zadaniem organu administracji publicznej jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a w szczególności zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w celu ustalenia stanu sprawy z rzeczywistością. Organ winien zatem w świetle powyższego wyjaśnić wszystkie podnoszone kwestie.

Skład orzekający

Krystyna Tomaszewska

przewodniczący

Anna Tarnowska-Mieliwodzka

sprawozdawca

Mariola Kowalska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Należyta staranność organów administracji w rozpatrywaniu zarzutów stron, obowiązek wyjaśniania stanu faktycznego i prawnego, prawidłowe stosowanie przepisów KPA w postępowaniu odwoławczym."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania w sprawie pozwoleń na budowę i zgodności z warunkami zabudowy, ale ogólne zasady proceduralne mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowe problemy proceduralne w postępowaniu administracyjnym dotyczącym budownictwa, gdzie kluczowe jest prawidłowe rozpatrzenie zarzutów strony i wyjaśnienie stanu faktycznego.

Niewłaściwe rozpatrzenie zarzutów przez organ administracji może prowadzić do uchylenia decyzji.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VII SA/Wa 1396/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-06-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-10-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Tarnowska-Mieliwodzka /sprawozdawca/
Krystyna Tomaszewska /przewodniczący/
Mariola Kowalska.
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Asesor WSA Mariola Kowalska, Asesor WSA Anna Tarnowska - Mieliwodzka (spr.), Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,
Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. T. i P. K. pozwolenia na rozbudowę istniejącego pawilonu usługowo-handlowego wraz z zadaszeniem tarasu na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu podał, iż inwestor przedłożył dokumenty wymagane do uzyskania decyzji o pozwoleniu na rozbudowę ww pawilonu oraz stwierdził, że zamierzona inwestycja nie narusza interesu osób trzecich, w tym interesu prawnego [...] Spółdzielni Mieszkaniowej im. [...] w [...] w zakresie Prawa budowlanego. Ponieważ projektowana inwestycja kolidowała z istniejącym słupem oświetleniowym Inwestor uzyskał warunki techniczne i zgodę dysponenta sieci energetycznej [...][...] na przestawienie słupa oświetleniowego wraz z przebudową linii NN z działki inwestora nr [...] na działkę [...]. Inwestor użytkuje pawilon handlowy, którego planuje rozbudowę i już korzysta z istniejącej obsługi komunikacyjnej dla ciągu pawilonów handlowych w zabudowie szeregowej.
[...] Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Podniosła, iż decyzja Prezydenta Miasta [...] została wydana z naruszeniem przepisów ustawy Prawo budowlane, a mianowicie:
- art. 32 ust. 4 – decyzja została wydana w okresie nieważności decyzji z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
- art. 35 ust. 1 pkt 1 lit b – projekt budowlany jest niezgodny z decyzją z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, bowiem nie rozwiązuje kwestii urządzenia miejsc postojowych dla obsługi omawianej inwestycji – warunek 2.4 i 4.2.
2.4- należy zapewnić 100% miejsc postojowych dla samochodów, dla potrzeb własnych, w tym co najmniej 50% na własnym terenie,
4.2 dojazd z ul. [...] – drogi wewnętrznej. Warunki projektowanego zjazdu z ulicy uzgodnić z zarządem drogi.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniósł, iż sprawa udzielenia pozwolenia na rozbudowę pawilonu na działce nr [...] była już przedmiotem rozpatrywania w trybie odwoławczym przez Wojewodę [...]. Poprzednie decyzje Prezydenta Miasta [...] zostały w całości uchylone i sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia z zaleceniem uzupełnienia materiału dowodowego. Po ponownym rozpatrzeniu akt sprawy organ stwierdził, że wskazane uchybienia zostały ze sprawy wyeliminowane. Przedmiotowa inwestycja uzyskała ostateczną decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] z okresem ważności do [...] grudnia 2003 r. Inwestor wniosek o pozwolenie na rozbudowę pawilonu złożył w dniu 26 marca 2003 r., a następnie uzupełnił dnia 21 listopada 2003 r., a więc w dacie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i przedłożył projekt budowlany opracowany przez osobę uprawnioną. Projekt zagospodarowania działki, stanowiący integralną cześć projektu architektoniczno-budowlanego zatwierdzonego zaskarżoną decyzją, jest zgodny z załącznikiem graficznym decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] maja 2002 r. oraz przepisami techniczno-budowlanymi, obowiązującymi w dacie składania wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.
Natomiast zarzuty podnoszone w odwołaniu nie znajdują oparcia w zebranym materiale dowodowym, bowiem, istniejący pawilon podlegający rozbudowie posiada dojazd z drogi ogólnodostępnej – ul. [...]. Obsługa w zakresie parkowania rozwiązana została poprzez parkowanie na znajdującym się tuż obok parkingu osiedlowym. Docelowo inwestor wraz z innymi właścicielami pawilonów czyni starania o urządzenie miejsc postojowych od strony ul. [...]. Sprawa przebiegu linii SN NN oraz przestawienia słupa oświetleniowego została rozwiązana w sposób zamienny do pierwotnych uzgodnień Zakładu Energetycznego, który zadecydował o pozostawieniu kabli SN i NN pod projektowaną rozbudową.
[...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r. Podtrzymała swoje zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2004 r.. Ponadto skarżąca spółdzielnia podniosła, iż nie zgadza się ze stanowiskiem Wojewody [...], że istniejący pawilon podlegający rozbudowie posiada dojazd z drogi ogólnodostępnej – ul. [...]. Z tego faktu wywodzi wniosek, że zgoda zarządcy drogi jest zbędna. Ulica [...] jest wewnętrzną drogą osiedlową a spółdzielnia jest jej wieczystym użytkownikiem. Tym samym realizacja programów parkingowych nie została zapewniona, zarówno w pozwoleniu na budowę, jak i pozwoleniu na rozbudowę pawilonu. Zdaniem skarżącej Spółdzielni nie został również uwzględniony jej zarzut dotyczący sposobu i warunków przełożenia istniejącego kabla energetycznego. Przebudowa linii energetycznej SN i NN jest bezpośrednio związana z rozbudową pawilonu a zatem zdaniem spółdzielni powinna ona być częścią pozwolenia na budowę.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art.1§1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3§ 1 i § 2 pkt 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ogranicza się do badania zgodności orzeczenia z prawem.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270ze zm.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W tej sytuacji dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd może uwzględnić skargę, także ze względu na inne uchybienia niż te, które podniosła strona skarżąca.
Zadaniem organu administracji publicznej jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a w szczególności zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w celu ustalenia stanu sprawy z rzeczywistością. Oznacza to, że obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego pozostaje w ścisłym związku z jego zgromadzeniem.
Wojewoda [...] rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym nie może ograniczyć się tylko do badania zgodności kwestionowanej decyzji z prawem, lecz powinien ponownie rozpoznać sprawę rozstrzygniętą przez organ pierwszej instancji.
Poruszana przez skarżącego kwestia niezgodności projektu budowlanego z decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2002 r., nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie została dokładnie wyjaśniona. Organ stwierdza jedynie, iż projekt zagospodarowania terenu działki, stanowiący integralną część projektu architektoniczno-budowlanego zatwierdzonego zaskarżoną decyzją, jest zgodny z załącznikiem graficznym decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami techniczno-budowlanymi.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy nie dokonał wyjaśnienia kwestii, dotyczących urządzenia miejsc postojowych dla obsługi pawilonu podlegającego rozbudowie oraz dojazdu do projektowanej inwestycji Przede wszystkim nie ustalił, jaki charakter ( status prawny) posiada ul. [...], czy jest drogą ogólnodostępną, czy też drogą wewnętrzną osiedlową, której wieczystym użytkownikiem jest Spółdzielnia Mieszkaniowa. Organ nie rozpatrzył zagadnienia miejsc postojowych dla samochodów, w świetle decyzji o warunkach zabudowy o zagospodarowania terenu z dnia [...] maja 2002 r.
Należy zauważyć, iż w pkt 2.4 ww. decyzji inwestor został zobowiązany do zapewnienia "100% miejsc postojowych dla samochodów dla potrzeb własnych, w tym co najmniej 50 % na własnym terenie ( działce)"
Organ winien zatem w świetle powyższego wyjaśnić wszystkie podnoszone kwestie.
Brak odniesienia się i wnikliwego rozpatrzenia przez Wojewodę [...] wszystkich zarzutów podnoszonych przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową narusza przepisy art. 7 i 77 i 80 kpa.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1pkt 1 lit c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI