VII SA/WA 1377/06

VII SA/Wa 1377/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Więch-Baranowska
Krystyna Tomaszewska /przewodniczący/
Tadeusz Nowak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Z. K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
VII SA/Wa 1377/06
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia [..] maja 2004 r., Nr [...], znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] udzielił S. i A. S. pozwolenia na użytkowanie warsztatu ślusarskiego znajdującego się w budynku usytuowanym na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w [...] przy ul. B..
Pismem z dnia [...]sierpnia 2005r. Z. K. wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego, które oceni czy jest zasadne stwierdzenie nieważności w/w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] i w razie stwierdzenia jego zasadności spowoduje wszczęcie z urzędu postępowania administracyjnego zmierzającego do stwierdzenia nieważności tej decyzji powołując się na art. 156 § 1 pkt 2 oraz art. 28 KPA.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r., Nr [...], znak: [...], [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2004 r. stwierdzając w uzasadnieniu że Z. K. nie posiada przymiotu strony w tym postępowaniu.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który decyzją z dnia [...] maja 2006r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy ponownie stwierdził, że z żądaniem wszczęcia wystąpiła osoba nie będąca stroną w sprawie.
Zdaniem organu Z. K. nie jest stroną postępowania zakończonego w/w decyzją PINB w [...] z dnia [...] maja 2004 r. Powyższe wynika z treści art. 59 ust. 7 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r., Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm), stanowiącego, iż stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Z. K., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji .
We wniesionej skardze skarżący wskazał, iż organ I i II instancji błędnie zrozumiał jego wniosek z dnia [...] sierpnia 2005r., który jak stwierdził, nie stanowił bezpośredniego żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji.
Strona przywołała przy tym treść uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do wyroku z dnia 15 czerwca 2005r. ( sygn. akt. VII SA/Wa 1282/04).
We wniesionej skardze skarżący wskazał, iż na działce o powierzchni 50 m², przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, jednorodzinne, nie powinien funkcjonować zakład ślusarski - o takim rodzaju profilu produkcji - ponieważ jest to zakład bardzo uciążliwy dla środowiska
W ocenie skarżącego pozwolenie na użytkowanie warsztatu ślusarskiego w obszarze, gdzie usytuowany jest przedmiotowy warsztat, narusza postanowienia planu miejscowego zagospodarowania, a także sprzeczne jest z przepisami ustawy o ochronie środowiska.
Z powyższego skarżący wywodzi, że na postawie art. 28 K.P.A. ma uzasadniony interes prawny, aby wydana z decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004r. została uznana za nieważną, podkreślając przy tym ,że urząd w tej sprawie powinien podjąć z urzędu postępowanie nadzorcze.
Skarżący podnosi, że każdy obywatel ma prawo domagania się od urzędu, aby ten działał zgodnie z prawem i uzasadnionym interesem obywateli.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skardze nie sposób odmówić słuszności.
Wskazać należy, iż stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego
lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu mających wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła zostać uwzględniona.
Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest decyzja o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2004r.
Postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.
Wniosek złożony w sprawie bez względu na to, czy pochodzi od podmiotu mającego interes prawny, czy też takiego, który nie ma interesu prawnego, wszczyna postępowanie administracyjne. Wprawdzie w razie gdy wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji pochodzi od podmiotu nie mającego przymiotu strony choćby podmiot ten miał subiektywne przekonanie o tym, że ma taki interes, to właściwym załatwieniem sprawy jest wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 157 § 3 k.p.a..
Jednakże nie każde pismo czy wniosek określonego podmiotu o podjęcie postępowania nadzorczego wywołuje wszczęcie postępowania administracyjnego skoro postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.
Jeżeli określony podmiot żądaj wszczęcia postępowania z urzędu to nie można jego pisma traktować jako wniosku o wszczęcie postępowania nawet jeśli pismo zatytułowane jest jako "wniosek" jak w tym przypadku.
Z. K. w niniejszej sprawie konsekwentnie domaga się wszczęcia postępowania z urzędu skoro Sąd w wyroku z dnia 15 czerwca 2005r. sygn. akt. VII SA/Wa 1282/04 przesądził ,iż w tej sprawie nie przysługuje mu interes prawny.
W ocenie skarżącego jeżeli użytkowanie warsztatu ślusarskiego jest bardzo uciążliwy dla niego a działalność warsztatu powoduje silny hałas, huk, zadymienie i smród to ma uzasadniony interes prawny aby wydana z decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004r. została uznana za nieważną, podkreślając przy tym ,że urząd w tej sprawie powinien podjąć z urzędu postępowanie nadzorcze.
Skarżący podnosi, że każdy obywatel ma prawo domagania się od organu , aby ten działał zgodnie z prawem i uzasadnionym interesem obywateli.
W niniejszej skarżący wprawdzie podnosi, że na podstawie art. 28 K.P.A. ma uzasadniony interes prawny, aby wydana z decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2004r. została uznana za nieważną, to domaga się jednak podjęcia z urzędu postępowanie nadzorczego.
Stosownie do art. 61 § 1 k.p.a. żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości sprecyzowanie żądania należy do strony, nie do sfery ocennej organu.
Jeżeli wniosek złożony przez skarżącego w niniejszej sprawie nie precyzował jednoznacznie żądania to organ powinien wezwać stronę do jego sprecyzowania.
Organ nie wyjaśnił pod tym względem stanu faktycznego sprawy, a w szczególności nie wyjaśnił, o co chodzi we wniosku: czy o wszczęcie postępowania na wniosek strony czy z urzędu.
W tym stanie rzeczy, Sąd Administracyjny uznając, iż postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie wykazuje naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.
.